V SA/Wa 938/12
WyrokWSA w Warszawie2012-08-29
Skład orzekający: Beata Blankiewicz – Wóltańska, Barbara Mleczko – Jabłońska, Michał Sowiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy odmowa wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych z powodu trudnej sytuacji ekonomicznej pracodawcy, ocenianej według kryteriów prawa Unii Europejskiej na dzień złożenia wniosku, jest zgodna z prawem?Ratio decidendi
Sąd uznał, że ocena sytuacji ekonomicznej pracodawcy w kontekście przyznania dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych powinna być dokonana według stanu na dzień złożenia wniosku o pomoc. Późniejsze zmiany sytuacji ekonomicznej nie mają wpływu na zasadność przyznania pomocy. Organ miał prawo odmówić dofinansowania, gdyż skarżąca nie przedstawiła pełnej dokumentacji finansowej obrazującej sytuację ekonomiczną za wymagany okres, a decyzja została podjęta zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa krajowego i unijnego.Stan faktyczny
T. Spółka z o.o. złożyła wniosek o miesięczne dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za 2010 rok. Prezes Zarządu PFRON odmówił wypłaty dofinansowania, wskazując na trudną sytuację ekonomiczną spółki i brak pełnej dokumentacji finansowej za 12 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku. Spółka odwołała się do Ministra Pracy i Polityki Społecznej, który utrzymał decyzję w mocy. Skarżąca zarzuciła błędną ocenę sytuacji ekonomicznej i niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz – Wóltańska, Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. w P. M. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych oddala skargę
T. Spółka z o.o. w P. M. (dalej "spółka", "skarżąca") złożyła w dniu [...] listopada 2010 r. – za pośrednictwem Systemu Obsługi Dofinansowań i Refundacji – wniosek Wn-D o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych za [...] 2010 r.
Decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych odmówił wypłaty wnioskowanego dofinansowania.
W motywach – po analizie przedłożonej dokumentacji – organ wskazał, że pomoc ze środków Funduszu (w formie dofinansowania do wynagrodzeń zatrudnionych pracowników niepełnosprawnych) nie może zostać skarżącej udzielona ze względu na jej trudną sytuację ekonomiczną. Organ pierwszej instancji podkreślił, że w związku z nieprzedstawieniem przez skarżącą żądanych dokumentów obrazujących sytuację ekonomiczną w ciągu ostatnich 12 miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku Wn-D za [...] 2010 r. nie może on przeprowadzić miarodajnej analizy sytuacji ekonomicznej Spółki.
Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie wskazał również, że zgodnie z art. 10 ust. 2 Prawa upadłościowego i naprawczego, dłużnika będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną uważa się za niewypłacalnego także wtedy, gdy jego zobowiązania przekroczą wartość jego majątku, nawet wówczas, gdy na bieżąco te zobowiązania wykonuje. Odnosząc się do argumentów strony zawartych w piśmie z dnia [...] lutego 2011 r. zauważył, że kapitały własne i zysk, które są umieszczane w bilansie po stronie pasywów, nie wpłynęły na korzyść strony w dokonywaniu oceny spełnienia przez Spółkę przesłanki z art. 1 ust. 7 lit. c rozporządzenia Komisji Nr 800/2008, gdyż kapitał własny Spółki za 2009 r. został określony w bilansie na kwotę -1.318.990,73 zł, a zysk został wykazany w wysokości - 722.221,29 zł. Ponadto organ pierwszej instancji podkreślił, że na dzień 31 grudnia 2009 r. aktywa spółki wyniosły 1.585.366,39 zł, a zobowiązania 2.904.357,17 zł.
Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie do Ministra Pracy i Polityki Społecznej, wnosząc o jej uchylenie w całości i orzeczenie o wypłacie wnioskowanego dofinansowania. Strona zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie:
1. art. 26a ust. 9a w związku z art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, poprzez odmowę wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych w wyniku uznania, że skarżąca znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów przepisów wspólnotowych na skutek przyjęcia, że skarżąca wypełniała przesłanki upadłościowe na dzień 31 grudnia 2009 r., choć wniosek o dofinansowanie dotyczył [...] 2010 r., został złożony w dniu [...] listopada 2010 r., a rozstrzygnięty dopiero [...] listopada 2011 r., a więc po ponad roku, w ciągu którego skarżąca opracowała i wdrożyła program naprawczy,
2. art. 26a ust. 9a w związku z art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, poprzez odmowę wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych w wyniku uznania, że skarżąca znajdowała się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów przepisów wspólnotowych na skutek przyjęcia, że o tym, iż skarżąca wypełniała przesłanki upadłościowe na dzień 31 grudnia 2009 r. przesądza samo proste porównanie sum bilansowych.
Minister Pracy i Polityki Społecznej decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. utrzymał w mocy decyzję z [...] listopada 2011 r.
Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie podkreślił, że zasadnicze znaczenie w sprawie ma fakt, iż organ rozpatrujący sprawę bada sytuację ekonomiczną strony na dzień złożenia przez nią wniosku o udzielenie pomocy, na co wskazuje przepis art. 37 ust. 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. Wszelkie informacje dotyczące sytuacji ekonomicznej strony są więc składane w dniu złożenia wniosku o udzielenie pomocy i na podstawie tych dokumentów organ dokonuje oceny, czy pomiot jest pracodawcą znajdującym się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących udzielania pomocy publicznej. Organ odwoławczy podkreślił również, że pomoc, o której mowa w art. 26a ustawy o rehabilitacji (...) jest ściśle związana z zatrudnieniem pracownika w określonym miesiącu. Dlatego prawo do pomocy w postaci dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych jest nabywane z ostatnim dniem okresu sprawozdawczego, a pomoc ta jest udzielana, jeżeli do tej daty jest możliwe ustalenie, czy zostały spełnione warunki do wystąpienia o wypłatę tej pomocy. Ewentualna poprawa sytuacji ekonomicznej strony po dniu złożenia wniosku Wn-D nie ma wpływu na dokonane rozstrzygnięcie.
Organ podkreślił, że strona skarżąca była wzywana do nadesłania dokumentów finansowych sporządzonych zgodnie z przepisami o rachunkowościm, obrazujących rzeczywistą sytuację ekonomiczną w okresie 12 miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku Wn-D za miesiąc [...] 2010 r., w tym kopii bilansu za okres od grudnia 2009 r. do października 2010 r. według zapisów księgowych oraz kopii rachunku przepływów pieniężnych za ten okres. W odpowiedzi na wezwania skarżąca nadesłała jedynie rachunek wyników za okres od grudnia 2009 r. do października 2010 r., z którego wynika, że strona w tym okresie poniosła stratę w wysokości [...] zł. Skarżąca nie przesłała natomiast bilansu oraz rachunku przepływów pieniężnych według zapisów księgowych. W ocenie organu działania podejmowane przez skarżącą wskazują, że nie współpracowała należycie z organami obu instancji celem wyjaśnienia okoliczności faktycznych niniejszej sprawy tj. określenia sytuacji ekonomicznej na dzień złożenia wniosku Wn-D za miesiąc [...] 2010 r. Organ wywiódł z tego wniosek, że bezpodstawne są zarzuty dotyczące naruszenia art. 26a ust. 9a w związku z art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych i posłużenie się nieaktualnymi danymi bilansowymi na dzień 31 grudnia 2009 r. w celu oceny sytuacji skarżącej, gdyż organy obu instancji mogły jedynie opierać się na dowodach przedstawionych przez stronę na wcześniejszym etapie postępowania m.in. sprawozdaniach finansowych strony za 3 ostatnie lata obrotowe poprzedzające dzień złożenia wniosku sporządzone zgodnie z zasadami rachunkowości według rzeczywistych zapisów księgowych.
Organ argumentował również, że prognozowane wyniki finansowe nie mogą być uwzględnione przy rozpoznawaniu wniosku, ponieważ stanowią one jedynie prognozę sporządzoną w oparciu o przewidywane, niepewne dane, a nie według stanu rzeczywistego.
Za bezzasadny uznał również zarzut dotyczący naruszenia art. 26a ust. 9a w związku z art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, poprzez odmowę wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych w wyniku uznania, że skarżąca znajdowała się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów przepisów wspólnotowych na skutek przyjęcia, że o wypełnieniu przez skarżącą przesłanek upadłościowych na dzień 31 grudnia 2009 r. przesądza proste porównanie sum bilansowych. Podkreślił, że przy ocenie sytuacji ekonomicznej strony bierze się pod uwagę zarówno przeprowadzoną analizę dokumentów finansowych na dzień złożenia wniosku, w tym niezwykle istotną wartość kapitału własnego spółki, jak również inne okoliczności np. w postaci dowodów o niezaleganiu z płatnościami wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz wobec Urzędu Skarbowego, opinii banków odnośnie zdolności kredytowej oraz terminowości wywiązywania się ze zobowiązań. Zatem dopiero całościowa analiza przedstawionych dowodów pozwala na rzeczywistą ocenę sytuacji ekonomicznej strony.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o uchylenie decyzji z dnia [...] lutego 2012 r. w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania procesowego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:
1) art. 26a ust. 9a w związku z art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 5 grudnia 2008r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 237, poz. 1652) poprzez ich błędną wykładnię i uznanie, że ocena sytuacji ekonomicznej skarżącej powinna nastąpić jedynie na dzień złożenia wniosku, choćby po tej dacie, a przed wydaniem rozstrzygnięcia, zaszły istotne okoliczności, które sytuację tę diametralnie zmieniły;
2) art. 26a ust. 9a w związku z art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 5 grudnia 2008r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych w związku z § 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (Dz. U. Nr 53, poz. 312) poprzez przyjęcie, że odmowa wypłaty dofinansowania może nastąpić bez wykazania przez organy administracji wystąpienia przesłanki trudnej sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy, a jedynie w oparciu o ustalenie, iż to sam wnioskodawca nie udowodnił, iż w takiej sytuacji się nie znajdował, choć wypełnił on wszystkie ciążące na nim obowiązki w tym zakresie, a więc przekazał informacje dotyczące sytuacji ekonomicznej na formularzu informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc inną niż pomoc w rolnictwie lub rybołówstwie, pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, którego wzór określa załącznik nr 1 do rozporządzenia oraz sprawozdania finansowe za 3 ostatnie lata;
3) art. 26a ust. 9a w związku z art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych poprzez odmowę wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych w wyniku uznania, że skarżąca znajdowała się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów przepisów wspólnotowych w wyniku przyjęcia, że wypełniała przesłanki upadłościowe na dzień 31 grudnia 2009r;
4) art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez pominięcie okoliczności, iż na pogorszenie sytuacji ekonomicznej skarżącej wpływ miały działania PFRON.
W motywach wskazano argumenty przemawiające za uwzględnieniem skargi.
W odpowiedzi na skargę organ żądając jej oddalenia podniósł argumenty zbieżne z motywami zaskarżonych decyzji administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); określanej dalej jako: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem.
W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.
Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z treścią art. 134 p.p.s.a., sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Kierując się wskazanymi przesłankami oraz dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie ww. ustaw, Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.
Pomoc ze środków Funduszu nie może zostać udzielona lub wypłacona pracodawcy wykonującemu działalność gospodarczą i znajdującemu się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących udzielania pomocy publicznej. Przepis art. 48 a ust 2 ustawy o rehabilitacji wyraźnie wskazuje, że dofinansowanie dla pracodawców do wynagrodzeń zatrudnionych przez nich osób niepełnosprawnych jest pomocą na zatrudnienie pracowników niepełnosprawnych w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 , w związku tym dofinansowanie to winno być zgodne z postanowieniami tego Rozporządzenia Komisji (WE). Kryteriów niezbędnych dla ustalenie, czy pracodawca znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej należy więc szukać we wskazanym wyżej Rozporządzeniu Komisji (WE) nr 800/2008 oraz Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw.
Rozporządzenie 800/2008 nie zawiera definicji przedsiębiorstwa w trudnej sytuacji ekonomicznej, określa natomiast kryteria uznania przedsiębiorstwa za przedsiębiorstwo zagrożone, stanowiąc w art.1 ust.6 lit c, że rozporządzenie nie ma zastosowania do pomocy dla zagrożonych przedsiębiorstw, co oznacza, że pomoc dla zagrożonych przedsiębiorstw jest pomocą publiczną niezgodną ze wspólnym rynkiem i nie może być udzielona. Zgodnie z motywem 15 preambuły Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. pomoc przyznawana przedsiębiorstwom zagrożonym w rozumieniu Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw powinna być oceniana na podstawie tych wytycznych, aby uniknąć ich obchodzenia. Pomoc na rzecz tych przedsiębiorstw należy zatem wyłączyć z zakresu obowiązywania rozporządzenia. Aby ograniczyć swoje obciążenie administracyjne, państwa członkowskie przyznając pomoc dla małych i średnich przedsiębiorstw, do której stosuje się rozporządzenie, powinny zastosować uproszczoną w porównaniu wytycznymi, definicję zagrożonego przedsiębiorstwa. Do dużych przedsiębiorstw jako przedsiębiorstw zagrożonych stosuje się definicję zawartą w Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw. Zgodnie z art. 1 ust 6 lit c Rozporządzenia Komisji, rozporządzenie nie ma zastosowania do pomocy dla zagrożonych przedsiębiorstw, za które, zgodnie art. 7 lit a uważa się przedsiębiorstwo, jeżeli spełnia następujące warunki:
a) w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością - jeżeli ponad połowa jej zarejestrowanego kapitału została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy; lub
b) w przypadku spółki, której przynajmniej niektórzy członkowie są w sposób nieograniczony odpowiedzialni za długi spółki - jeżeli ponad połowa jej kapitału według sprawozdania finansowego została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy; lub
c) bez względu na rodzaj spółki, jeżeli zgodnie z prawodawstwem krajowym podlega zbiorowemu postępowaniu w sprawie niewypłacalności."
Sąd w składzie rozpoznającym skargę nie podziela oceny strony skarżącej , iż organy orzekające w sprawie naruszyły przepisy art. 26a ust. 9a w związku z art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji. Wykładnia powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że pomoc ze środków Funduszu nie może zostać udzielona lub wypłacona pracodawcy wykonującemu działalność gospodarczą i znajdującemu się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej i w takim przypadku Prezes Zarządu Funduszu wydaje decyzję o odmowie wypłaty miesięcznego dofinansowania. Zauważyć należy, że zasady postępowania w sprawach dotyczących pomocy państwa spełniającej przesłanki określone w art. 87 ust. 1 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską regulują przepisy ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. Stosownie do art.37 ust. 5 ustawy o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o jej udzielenie, informacji dotyczących wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz informacji o otrzymanej pomocy publicznej, zawierających w szczególności wskazanie dnia i podstawy prawnej jej udzielenia, formy i przeznaczenia, albo oświadczenia o nieotrzymaniu pomocy. Interpretacja powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że organy oceniając zasadność przyznania pomocy na dofinansowanie do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych, mają obowiązek oceny sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy pod kątem kryteriów oceny wskazanych w Rozporządzeniu Komisji (WE) nr 800/2008, mając na uwadze, że wnioskujący przedstawia wraz z wnioskiem o jej udzielenie, informacje dotyczące wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz informacje o otrzymanej pomocy publicznej, zawierające w szczególności wskazanie dnia i podstawy prawnej jej udzielenia, formy i przeznaczenia, albo oświadczenia o nieotrzymaniu pomocy. Powyższe oznacza, że organ ocenia zasadność przyznania pomocy na podstawie danych wynikających z wniosku oraz informacji do niego załączonych, a więc według danych (w tym danych o sytuacji ekonomicznej) z dnia złożenia wniosku. Podzielić należy argumenty organu, iż pomoc, w formie dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych jest związana z zatrudnieniem pracownika w określonym miesiącu. Należy więc uznać, że prawo do pomocy w postaci dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych jest nabywane z ostatnim dniem okresu sprawozdawczego, a pomoc ta jest udzielana, jeżeli do tej daty jest możliwe ustalenie, czy zostały spełnione warunki do wystąpienia o wypłatę tej pomocy. W konsekwencji na ocenę zasadności przyznania dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych za [...] 2010 r. nie wpływa okoliczność późniejszej ewentualnej zmiany i poprawy sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy.
Sąd nie podziela zarzutu naruszenia art. 26a ust. 9a w związku z art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych w związku z § 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie. Zauważyć należy, że organ orzekający w sprawie wzywał stronę skarżącą do przedstawienia dokumentów finansowych sporządzonych zgodnie z przepisami o rachunkowości obrazujących rzeczywistą sytuację ekonomiczną strony w okresie 12 miesięcy poprzedzających dzień złożenia wniosku Wn-D za miesiąc [...] 2010 r. oraz kopii bilansu według zapisów księgowych i kopii rachunku przepływów pieniężnych za okres od grudnia 2009 r. do października 2010 r. Strona skarżąca nie odpowiedziała w pełnym zakresie na wezwanie organu i nadesłała jedynie rachunek wyników za okres od grudnia 2009 r. do października 2010 r. Strona nie przesłała natomiast żądanych przez organ odwoławczy dokumentów finansowych w postaci bilansu oraz rachunku przepływów pieniężnych według zapisów księgowych. Należy zatem stwierdzić, że strona nie współpracowała należycie z organami orzekającymi w sprawie celem wyjaśnienia okoliczności faktycznych niniejszej sprawy tj. określenia sytuacji ekonomicznej strony na dzień złożenia wniosku Wn-D za miesiąc [...] 2010 r. W konsekwencji za bezzasadny należy uznać zarzuty strony skarżącej, iż organy rozpoznały złożony wniosek na podstawie nieaktualnych danych bilansowych na dzień 31 grudnia 2009 r. Organy mogły jedynie opierać się na dowodach przedstawionych przez stronę.
Konkludując, w ocenie Sądu, w toku kontrolowanego postępowania nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, jak również przepisów i zasad ogólnych postępowania administracyjnego, w szczególności tych zasad, które nakazują organom administracji publicznej przeprowadzić postępowanie dowodowe w sprawie po zebraniu materiału dowodowego oraz przeprowadzeniu jego oceny., a jego wyniki odzwierciedlić w treści wydanego orzeczenia.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło