VI SA/Wa 932/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi S. w P. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę Decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (j.t. Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.) i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Dyrektora L. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2011 r. oddającą odwołanie A w P. dotyczące rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie od dnia [...] stycznia 2012 r. do dnia [...] grudnia 2016 r. świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, w zakresie świadczeń udzielanych przez podstawowe i specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego rejon operacyjny nr [...] obejmującego obszar działania: D., K. N. ., P., R., S., S. W. i S. Decyzję wydano w następujących ustaleniach; W dniu [...] października 2011 r. Dyrektor L OW NFZ ogłosił konkurs ofert w sprawie zawarcia umów na świadczenie opieki zdrowotnej w rodzaju ratownictwo medyczne, w zakresie świadczeń udzielanych przez podstawowe i specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego w rejonie i na obszarze podanym. Oferty można było składać do [...] listopada 2011 r. Otwarcie ofert miało nastąpić [...] listopada 2011 r., a ogłoszenie o rozstrzygnięciu konkursu [...] listopada 2011 r. Wartość zamówienia dla poszczególnych zakresów świadczeń wynosiła: dla podstawowego zespołu ratownictwa – 1 113 738 zł i dla specjalistycznego zespołu ratownictwa – 1 485 960 zł. Do postępowania złożono 3 oferty przez: A w P., [...] sp. z o.o. (Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej [...] w W.) i [...] sp. z o.o. Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej Szpital Powiatowy w W. W dniu [...] listopada 2011 r. ogłoszono rozstrzygnięcie konkursu, w którym wybrano do zawarcia umowy [...] sp. z o.o. (Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej [...] w W.) – dalej jako B Przed wniesieniem odwołania ([...] grudnia 2011 r.) przez A w P. (dalej jako SPZOZ) na jego wniosek udostępniono temu oferentowi jego ofertę, ranking końcowy i punktację oraz tego samego dnia SPZOZ złożył odwołanie. Po wniesieniu odwołania zawiadomiono tego oferenta o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym i o możliwości zgłoszenia wniosków oraz o możliwości wypowiedzenia się. W odwołaniu SPZOZ podkreślał uprzednie wykonywanie świadczeń wskazując, że w obecnej sytuacji odmowy zawarcia z nim umowy będzie skutkowała koniecznością zwolnienia pracowników. Nadto wskazywał na poniesione koszty zakupu sprzętu w związku z przystąpieniem do konkursu. Zdaniem tego oferenta B nie spełniał warunków lokalowo-budowlanych, drogowych (zjazdów na drogę publiczną) i warunków technicznych podanych we właściwych przepisach do wygrania konkursu. W związku z tymi zarzutami wnosił o unieważnienie konkursu informując jednocześnie, że nie będzie w stanie wypłacić wynagrodzeń pracownikom i od dnia [...] stycznia 2012 r. oddaje ich do dyspozycji Dyrektora L OWNFZ i wojewodzie łącznie z całym zapleczem technicznym stacji pogotowia. Nadto SPZOZ zarzucił wybór oferenta, którym nie jest podmiot figurujący w Krajowym Rejestrze Sądowym. Dyrektor L. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. oddalił odwołanie A w P. W części jawnej konkursu komisja dokonała oceny oferty A w P. oceniając, że spełniał warunki formalne oraz stwierdziła, że na wezwanie oferta została uzupełniona. W celu porównania informacji zawartych w zgłoszonych ofertach ze stanem faktycznym komisja [...] listopada 2011 r. przeprowadziła kontrole u wszystkich oferentów sprawdzając w szczególności wyposażenie w niezbędny sprzęt, kwalifikacje zgłoszonego personelu oraz spełnienie innych wymagań w tym elementy mające wpływ na rankingowanie ofert. Oferta SPZOZ, jako spełniająca te kryteria została dopuszczona do części niejawnej konkursu. W tej części konkursu oceniano oferty w oparciu o art. 148 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej i wskazań zawartych w zarządzeniu Prezesa Funduszu nr 54/2011/DSOZ z dnia 30 września 2011 r. (załącznik nr 1 i 2) w zakresie jakości, ciągłości i ceny, na podstawie odpowiedzi oferentów podanych w ich formularzach ofertowych i ankietach. Na tej podstawie dokonano porównania złożonych ofert i sporządzono ranking otwarcia zawierający m.in. punktację za ofertę cenową oraz za pozostałe kryteria zawierający także łączną liczbę punktów oceny dla zakresu i dla oferty. Z rankingu otwarcia wynika, że B uzyskał maksymalną liczbę punktów (64) za ocenę oferty w obydwu zakresach świadczeń zajmując pierwsze miejsce. Natomiast oferta SPZOZ uzyskała 57 punktów, tj. za jakość: 37 pkt, za ciągłość 10 pkt (łącznie 47) i za cenę 10 pkt. W związku z tym w części niejawnej konkursu komisja, bez przeprowadzania negocjacji cenowych, wybrała do zawarcia umowy B (art. 142 ust. 5 i 6 ustawy). Dyrektor L WONFZ podkreślał, że w zaistniałej sytuacji nie miał obowiązku przeprowadzania w części niejawnej konkursu negocjacji cenowych, gdyż już po porównaniu ofert zgodnie z art. 148 ustawy oświadczeniach opieki zdrowotnej pierwsze miejsce w rankingu zajął B z największą, bo maksymalną ilością 64 punktów. Wybrano zatem do zawarcia umowy tego oferenta, jako że jego oferta zapewniała ciągłość świadczeń ich kompleksowość i dostępność oraz przedstawiała najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia. Sporządzając w związku z tym ranking końcowy, w przypadku wskazanym w art. 142 ust. 6 ustawy, ranking ten odzwierciedla wyniki rankingu otwarcia. O miejscu oferenta SPZOZ w obu rankingach zadecydowała punktacja za kryterium jakości (37 pkt na maksymalne 44). O utracie 7 pkt zadecydowała odpowiedź SPZOZ w ankiecie na pytanie rankingujące 1.1.1.2 w zakresie dotyczącym udzielania świadczenia przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego: "Jaki jest procentowy udział czasu pracy lekarzy posiadających tytuł specjalisty w dziedzinie medycyny ratunkowej i lekarzy, którzy ukończyli co najmniej drugi rok specjalizacji w dziedzinie medycyny ratunkowej w łącznym czasie pracy wszystkich lekarzy wykazanych w ofercie ?". Liczba możliwych do uzyskania punktów na to pytanie to 10 przy udzieleniu odpowiedzi: "Udział ten mieści się w przedziale 91-100%". Na powyższe pytanie SPZOZ w P. odpowiedział: "Udział ten mieści się w przedziale 21-30%", co pozwalało na przyznanie temu oferentowi za tą odpowiedź 3 pkt. Za niezasadny uznano zarzut wyboru do zawarcia umowy podmiotu innego od tego, który przystąpił do konkursu. Dyrektor L. NFZ, wskazując na przepisy art. 217 ust. 3 i art. 218 ust. 2 ustawy o działalności leczniczej podkreślał, że podmiot wykonujący działalność leczniczą ma do końca czerwca 2012 r. czas na dokonanie zmian wpisów w rejestrze. Zatem w tym okresie dopuszczalne jest używanie określenia niepubliczny zakład opieki zdrowotnej i nie budzi wątpliwości, że podmiotem praw i obowiązków jest oferent określony w formie prawnej podanej w KRS, a prowadzone przez niego przedsiębiorstwo wskazane w ofercie jako wykonawca usług, nie jest w rozumieniu powołanych przepisów innym oferentem. Także za niezasadne uznano zarzuty niewskazania precyzyjnego terminu wydania decyzji i nieudostępnienia odwołującemu całej dokumentacji konkursowej z części jawnej i niejawnej. Zdaniem organu Funduszu decyzja mogła zostać wydana po upływie 7 dni od dnia złożenia odwołania z zachowaniem terminu z art. 35 ust. 5 k.p.a. Natomiast z uwagi na dane dotyczące tajemnicy przedsiębiorstwa i dane osobowe wszystkie żądane dokumenty nie mogły być odwołującemu ujawnione. Odnosząc się do zarzutów SPZOZ dotyczących B co do warunków lokalowo-budowlanych, drogowych (zjazdów na drogę publiczną) i warunków technicznych podanych we właściwych przepisach organ Funduszu podkreślał, że ustalenia w tym zakresie wynikają z właściwych dokumentów wydanych przez powołane do tego organy i stanowią one dla Funduszu prawne ustalenia faktów. Od decyzji Dyrektora L. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, A w P. złożył odwołanie domagając się uchylenia decyzji i ponowne przeprowadzenie konkursu. Zdaniem odwołującego w postępowaniu doszło do naruszenia zasady równej konkurencji przez istotne naruszenie przepisów prawa. W ocenie SPZOZ w świetle ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, niepubliczny zakład opieki zdrowotnej nie mógł być traktowany jako przedsiębiorca lub jako jednostka organizacyjna przedsiębiorcy. Przymiot ten posiadał zawsze podmiot, który utworzył NZOZ, a więc tylko z takim podmiotem można było zawrzeć umowę. Tym bardziej więc z niepublicznym zakładem opieki zdrowotnej, po wejściu w życie ustawy o działalności leczniczej, nie można było zawrzeć umowy, gdyż nie jest on świadczeniodawcą w rozumieniu art. 4 tej ustawy. W związku z tymi wywodami SPZOZ uznał, że oferta złożona przez B powinna zostać odrzucona na podstawie art. 149 ust. 1 ustawy, jako złożona przez podmiot nieuprawniony. Odnosząc się do samego konkursu SPZOZ w P. zarzuciła Funduszowi uwzględnienie oferty B, która zawierała braki formalne. Jak wskazano w odwołaniu oferent ten nie uzyskał decyzji właściwego organu o zmianie sposobu użytkowania pomieszczeń oraz nie uzyskał decyzji o koniecznej zmianie organizacji ruchu w posiadanej lokalizacji. Zdaniem odwołującego sama decyzja sanitarna nie byłą wystarczająca. Zatem również z tych względów oferta B powinna zostać odrzucona. Fundusz nie sprawdził także na kogo wydano certyfikat ISO, czy na NZOZ [...], czy na B sp. z o.o. oraz czy certyfikat ten obejmuje stację ratownictwa w P. SPZOZ poddał w wątpliwość zgłoszoną przez B ilość lekarzy specjalistów, gdyż w jego ocenie ilość tych lekarzy w województwie l. jest mniejsza. Zdaniem SPZOZ, skoro decyzja Dyrektora L NFZ nie jest decyzją ostateczną, brak było podstaw do nadawania jej rygoru natychmiastowej wykonalności. W uzupełnieniu odwołania z dnia [...] stycznia 2012 r. SPZOZ wskazał na okoliczności faktyczne potwierdzające, w ocenie odwołującego, zarzuty formalnoprawne podnoszone w odwołaniu. W tych ustaleniach Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wydał wymienioną na wstępie decyzję administracyjna. Opisując stan faktyczny i wskazując na obowiązujące w postępowaniu zarządzenia nr 46/2011/DSOZ z 16 września 2011 r., nr 71/2011/DSOZ z 20 października 2011 r. oraz nr 54/2011/DSOZ z 30 września 2011 r. Prezes Funduszu podał jakie ilości punktów otrzymali wszyscy oferenci w rankingu otwarcia: NZOZ [...] – 64 pkt; NZOZ Szpital Powiatowy w W. – 63,998 pkt (za ciągłość – 10 pkt, za jakość – 44 pkt i za cenę 9,998 pkt) i SPZOZ w P. – 57 pkt. Ilość punktów w rankingu końcowym odpowiadała ilości punktów przyznanych w rankingu otwarcia. Jednocześnie Prezes Funduszu podkreślał umożliwienie odwołującemu SPZOZ zapoznanie się z dokumentacją dotyczącą postępowania konkursowego. Wskazując na kryteria oceny ofert określone w zarządzeniu nr 54/2011/DSOZ (załącznik nr 1 i 2) podano ilość punktów uzyskanych przez B (64) i przez pozostałych oferentów, w tym przez SPZOZ w P. (57 pkt). Zróżnicowanie ilości punktów otrzymanych przez B i przez SPZOZ spowodowane było różnicą otrzymanych punktów za jakość – B otrzymał 44 pkt, a SPZOZ 37 pkt. Ta siedmiopunktowa różnica w punktacji za kryterium jakości wynikła z odpowiedzi obu oferentów na pytanie nr 1.1.2 dokładnie opisanej w decyzji I instancji. Organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutem SPZOZ braku weryfikacji przez Komisję liczby lekarzy ze specjalizacją podanych przez B. W tym zakresie Komisja przeprowadziła porównanie czasu pracy lekarzy wskazanych w ofercie B z ofertami złożonymi do innych postępowań przez tego świadczeniodawcę nie stwierdzając nieprawidłowości zarzucanych w odwołaniu przez SPZOZ w P. Ponadto Komisja przeprowadziła kontrole u wszystkich oferentów, które potwierdziły zgodność danych zawartych w ofertach ze stanem faktycznym. Odnosząc się do zarzutu złożenia oferty i wybrania NZOZ [...], który nie znajduje się pod wskazanym przez oferenta numerem Krajowego Rejestru Sądowego [...] przedsiębiorcy: B sp. z o.o., Prezes Funduszu uznał zarzut ten za bezzasadny. Z dokumentacji załączonej do akt sprawy jednoznacznie wynika, że oferta złożona została przez podmiot leczniczy B sp. z o.o., a podmiotem udzielającym świadczeń jest Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej [...] z siedzibą w W. ul. [,...] ([...]). Osoba podpisująca formularz ofertowy i ofertę posiadała stosowne pełnomocnictwo wystawione przez B sp. z o.o. z siedzibą w W. przy ul. [...]. Co do zarzutu dotyczącego certyfikatu ISO Prezes Funduszu wskazał, że certyfikat ten otrzymał B sp. z o.o., który utworzył NZOZ [...] i certyfikat ten jest aktualny także dla miejsca stacjonowania zespołów ratownictwa medycznego w P. Komisja oceniła spełnienie wymogów sanitarno-epidemiologicznych dla pomieszczeń B oraz innych warunków zgodnie z zarządzeniem nr 46/2011/DSOZ i na podstawie decyzji wojewodów o wpisie do rejestrów podmiotów leczniczych. Wskazując na przesłanki z art. 108 § 1 k.p.a. i wyroki sądów administracyjnych Prezes Funduszu stwierdził zasadność zastosowania w zaskarżonej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Od decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, A w P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Wskazując na zarzuty ponoszone w odwołaniu skarżący podkreślał, iż jego zdaniem Komisja nie zbadała w sposób prawidłowy prawdziwości oświadczeń B, w tym czy wykazani przez tego oferenta pracownicy nie zostali zgłoszeniu do innych ofert. Podobnie jak w odwołaniu SPZOZ kwestionował traktowanie NZOZ [...] jako oferenta. Wskazując na przepis art. 5 pkt 41 lit. a) ustawy o świadczeniach zdrowotnych oraz na art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o działalności leczniczej w odwołaniu do ustawy o swobodzie działalności gospodarczej stwierdzał, że oferent ten nie mógł brać udziału w postępowaniu konkursowym mającym na celu zawarcie z nim umowy. W świetle obowiązujących przepisów podmiot ten nie może być świadczeniodawcą uprawnionym do zawarcia z nim umowy. Zdaniem skarżącego powołany przez organ I instancji przepis art. 217 ust. 3 ustawy o świadczeniach zdrowotnych ma zastosowanie jedynie do podmiotów wykonujących działalność lecznicza, a nie do niepublicznych zakładów opieki zdrowotnej. Nadto skarżący stwierdzał, że Prezes NFZ nieprawdziwie podał, iż oferta została złożona przez B sp. z o.o., a jedynie podmiotem udzielającym świadczenia będzie NZOZ [...], bowiem w ogłoszeniu o wyborze oferenta wskazano NZOZ [...], natomiast umowę zawarto z B sp. z o.o. W związku z tym aktualnym pozostaje wniosek o odrzucenie oferty NZOZ [...]. Odnosząc się do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności skarżący, powołując się na orzecznictwo sądów, uznał to rozstrzygnięcie za pozbawione podstawy prawnej. W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga jest niezasadna. Dla oceny legitymacji skargowej, w rozumieniu art. 152 ust. 1 i art. 154 ust. 8 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, w związku z art. 50 § 1 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) – dalej jako P.p.s.a. -A w P. istotne jest jedynie to czy w wyniku postępowania odwoławczego interes prawny świadczeniodawcy - z punktu widzenia jego uprawnień do zawarcia umowy - doznał uszczerbku. Oznacza to, co do zasady, że skoro ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej legitymuje w niniejszej sprawie A w P. do wniesienia skargi (art. 154 ust. 8 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej), istnienie po stronie tego podmiotu interesu prawnego jest oczywiste. Skarżący zarzucał organom Funduszu nierówne traktowanie (naruszenie art. 134 ust. 1 ustawy) w stosunku do innych oferentów, w szczególności w stosunku do oferenta B. Zdaniem skarżącego nie zbadano dokładnie dokumentów i oświadczeń tego oferenta co do ustalenia ewentualnego konfliktu czasu pracy personelu lekarskiego. W ocenie składu orzekającego Sądu, Prezes Funduszy właściwie wykazał i prawidłowo uzasadnił nietrafność tego zarzutu. Wskazano bowiem, że w wyniku analizy danych przekazanych przez oddziały wojewódzkie Funduszu dotyczące czasu pracy personelu oferenta B, nie zidentyfikowano by średniotygodniowy czas pracy tych osób przekraczał łącznie 168 godzin. Analiza tych danych uprawniała Prezesa Funduszu do stwierdzenia o prawdziwości informacji podanych w tym zakresie przez B. Nadto Komisja Konkursowa przeprowadziła kontrole u wszystkich oferentów, w tym u B sprawdzając wyposażenie w sprzęt niezbędny do przeprowadzania medycznych czynności ratunkowych, wymagane kwalifikacje osób uprawnionych do wykonywania tych czynności oraz, że spełnione zostały inne wymagania. W związku z tym, jak zasadnie stwierdził Prezes Funduszu, również zarzut odnoszący się do braku spełnienia wymogów sanitarno-epidemiologicznych dla pomieszczeń przeznaczonych do realizacji świadczeń, nie był zasadny. Komisja zbadała również spełnianie przez B innych warunków objętych oświadczeniem tego oferenta. Także i w tym zakresie Prezes Funduszu zasadnie uznał, że właściwe decyzje wojewodów o wpisie do rejestru B jako podmiotu leczniczego, dowodzą o spełnieniu warunków obiektów. Należało także uznać za nietrafny zarzut skarżącego odnoszący się do nieposiadania przez B stosownego certyfikatu ISO. Jak bowiem wykazał Prezes Funduszu świadczeniodawca ten posiadał właściwy certyfikat, w tym obejmujący również region wskazany w decyzji. Zasadniczym niejako zarzutem skarżącego było to, że Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej [...] nie powinien być traktowany jako świadczeniodawca. Z tym podmiotem, w ocenie skarżącego nie można było zawrzeć umowy, gdyż nie był on uprawniony do złożenia oferty. W tym miejscu należy wskazać, iż umowę zawarto z B sp. z o.o. z siedzibą w W., co do którego skarżący nie zaprzecza, iż jest on przedsiębiorcą. Idąc jednak tokiem rozumowania skarżącego należałoby stwierdzić, że w postępowaniu o zawarcie umowy na świadczenie usług ratownictwa medycznego nie powinien uczestniczyć NZOZ [...]. Konsekwentnie zatem podmiot tak oznaczony nie powinien podlegać badaniu na spełnienie wymagań konkursu, jak i nie powinien być przedmiotem kontroli na stwierdzenie spełnienia tych wymagań. Jeżeli tak, to wyłącznie podmiotem podlegającym tym badaniom i kontroli powinna być wyłącznie sama spółka z o.o. B z siedzibą w W. Należy zatem zauważyć, że medyczne czynności ratunkowe uregulowane są ustawą z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191, poz. 1410) - dalej jako ustawa o PRM. Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o PRM jednostkami systemu ratownictwa są szpitalne oddziały ratunkowe oraz zespoły ratownictwa medycznego, w tym lotnicze zespoły ratownictwa medycznego - zwane dalej "jednostkami systemu", na których świadczenia zawarto umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Stosownie do art. 3 pkt 1 ustawy o PRM dysponent jednostki to podmiot leczniczy w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej, w którego skład wchodzi jednostka systemu, o której mowa w art. 32 ust. 1 (art. 3 pkt 1 w brzmieniu nadanym przez art. 179 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej - Dz. U. z 2011 Nr 112, poz. 654 - z dniem 1 lipca 2011 r.). Z cytowanych przepisów (art. 32 ust. 1 i art. 3 pkt 1 ustawy o PRM) i uwag podniesionych niżej należy wnioskować, że dysponentem jednostki systemu ratownictwa medycznego jest podmiot z którym zawarto umowę, a więc B sp. z o.o. Aby więc zbadać, czy konkretna jednostka ratownictwa medycznego spełnia warunki wymagane w konkursie ofert, należy w konkretnej lokalizacji tej jednostki przeprowadzić zbadanie tych wymagań i kontrolę ich spełnienia. Tymczasem, gdyby prawodawcy chodziło o zbadanie, czy podmiot, który tę jednostkę utworzył, jej dysponent, (w rozpoznawanej sprawie – B sp. z o.o. z siedziba w W.) wymagania stawiane w konkursie spełnia, podmiot taki mógłby wskazać, gdyż w realiach rozpoznawanej sprawy działa na terenie całego kraju, że pojazdy posiada na przykład w T., personel w P., a niezbędny sprzęt jeszcze gdzie indziej. Jest truizmem stwierdzenie, że takie spełnienie warunków byłoby niedopuszczalne. To bowiem w konkretnej lokalizacji jednostka świadcząca usługi medyczne musi wszystkie niezbędne warunki konkursu spełniać. Zwrócenia uwagi wymaga także kto i w jaki sposób oznaczył ofertę. Z akt sprawy wynika, że chociaż na druku o oznaczeniu oferty uwidoczniono Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej [...], to oznaczenie oferty pochodzi, jak wskazuje odcisk pieczęci, od "B sp. z o.o." (art. 3 pkt 1 ustawy o PRM), w której dalszej treści określono, kto jest przedsiębiorstwem tego podmiotu: "Przedsiębiorstwo Podmiotu Leczniczego Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej [...] W. ul. [...] NIP [...] i REGON [...]". Zgodnie z KRS B sp. z o.o. z siedzibą w W., REGON spółki jest ten sam co uwidoczniony na wymienionej pieczęci potwierdzającej oznaczeni ofert – [...] Zatem w oznaczeniu oferty określono jako składającego, Podmiot Leczniczy - spółkę B Zgodnie natomiast z Księgą Rejestrową nr [...] "Oznaczenie Zakładu Opieki Zdrowotnej" w rubryce 5 jako pełną nazwę zakładu podano "Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej [...]zakreśleniem w rubryce 11.3 podmiotu, który utworzył zakład "B spółka z ograniczoną odpowiedzialnością". W tych okolicznościach nie powinno budzić wątpliwości, że używanie w toku postępowania konkursowego nazwy "Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej [...]" odnosiło się wyłącznie do jednostki organizacyjnej oferenta (B sp. z o.o.), która bezpośrednio miała wykonywać usługi ratownictwa medycznego w rejonie objętym konkursem. To bowiem w lokalizacji, w której miały być świadczone usługi ratownictwa medycznego wymagano by spełnione były warunki stawiane w konkursie, a nie by cała spółka B, działająca na terenie całego kraju, we wszystkich miejscach swojej działalności wymagania te spełniała. W związku z tym zarzuty skarżącego odnoszące się do omawianych kwestii należało uznać za nietrafne. Oba organy Funduszu wykazały w swoich decyzjach co było przyczyną wygrania konkursu przez B i zawarcia z tym podmiotem umowy przez Fundusz. Oferent ten za kryterium "jakość" otrzymał 7 punktów więcej od skarżącego A w P. z uwagi na udzieloną w ankiecie odpowiedź na pytanie rankingujące 1.1.1.2. Pytanie brzmiało: "Jaki jest procentowy udział czasu pracy lekarzy posiadających tytuł specjalisty w dziedzinie medycyny ratunkowej i lekarzy, którzy ukończyli co najmniej drugi rok specjalizacji w dziedzinie medycyny ratunkowej w łącznym czasie pracy wszystkich lekarzy wykazanych w ofercie ?". Liczba możliwych do uzyskania punktów za odpowiedź na to pytanie to 10 przy udzieleniu odpowiedzi: "Udział ten mieści się w przedziale 91-100%". Na zacytowane pytanie SPZOZ w P. odpowiedział: "Udział ten mieści się w przedziale 21-30%", co pozwalało na przyznanie temu oferentowi za tą odpowiedź 3 pkt. natomiast B uzyskał 10 punktów i powyższe kryterium zadecydowało o wyniku konkursu. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.