V SA/Wa 1458/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant starszy specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi G. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa w K. na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu złożonego przez G. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: skarżąca) w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 1. Oś priorytetowa: Badania i rozwój nowoczesnej technologii, Działanie 1.4: Wsparcie projektów celowych, dokonana przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju (dalej: NCBiR), działające jako Instytucja Pośrednicząca (dalej: IP). Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: W dniu 5 października 2011 r. skarżąca złożyła w siedzibie [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S. A. w K. – działającej jako Regionalna Instytucja Finansująca (dalej: RIF) – wniosek z dnia 30 września 2011 r. (w wersji papierowej) o dofinansowanie realizacji projektu pod tytułem "Badania nad budową innowacyjnej usługi opartej o personalizowany mechanizm powiadomień". W streszczeniu projektu (rubryka III.18 wniosku) wskazano, iż jego celem jest pozyskanie nowej wiedzy, niezbędnej do budowy innowacyjnej i odpowiadającej na zapotrzebowanie użytkowników usługi opartej o personalizowany mechanizm powiadomień, a następnie jej wdrożenie w ramach działalności skarżącej Spółki. Cel zostanie osiągnięty poprzez przeprowadzenie zaplanowanych i opisanych w części C.1.3 Biznes Planu badań przemysłowych oraz prac rozwojowych, które mają dostarczyć wiedzy niezbędnej do rozwoju nowej technologii związanej z Internetem. Podczas przeprowadzonych w ramach projektu badań Spółka chce uzyskać wiedzę niezbędną do stworzenia tzw. Content Media Graph będącego podstawą projektowanej usługi. Content Media Graph ma być modelem analitycznym przeznaczonym do badania zainteresowania użytkowników treściami o różnej tematyce, w celu umiejscowienia ich na "mapie zależności", pozwalających w ten sposób tworzyć personalizowany schemat rozprowadzania użytkowników, w postaci doboru stosownych materiałów. Ważnym założeniem projektu jest umożliwienie korzystania z usługi zarówno użytkownikom posiadającym konto, co zapewnia trwałość profilu i możliwość korzystania z produktu na wielu urządzeniach, jak i bez potrzeby logowania dla użytkowników ceniących sobie swobodę korzystania z usługi (ale kosztem rezygnacji z trwałości profilu – w przypadku utraty danych przez użytkownika). Użytkowanie usługi bez konieczności podawania danych ma się przyczynić do zmniejszenia bariery wejścia, przyczyniając się do zwiększenia zasięgu usługi. Projekt ma stanowić odpowiedź na zdiagnozowany problem systemu zarządzania informacją w Internecie – nadmiar, a co za tym idzie nierzadko brak rzetelności prezentowanych treści. Z przeprowadzonych badań FGI (Focus Group Interviews) wynika, że użytkownicy Internetu mają silną potrzebę dotarcia do personalizowanych treści, tj. takich, które konkretnie ich interesują. Pytani o to czy byliby zainteresowani usługą, która dostarczyłaby im "zamawiane" treści jednoznacznie wyrażali chęć korzystania z takiej usługi. W części C.3 Biznes Planu załączonego do wniosku, w sposób szczegółowy opisano następujące : A. Badania przemysłowe: 1) Zadanie 1 – Badania nad doborem optymalnego rozwiązania przeznaczonego do przechowywania i dystrybucji dużej liczby personalizowanych danych; 2) Zadanie 2 – Badanie modelu części klienckiej wraz z analizą biznesową i scenariuszy użycia; 3) Zadanie 3 – Badanie mechanizmów identyfikacji i rozróżniania użytkowników oraz bezpiecznej separacji ich danych bez konieczności stosowania klasycznych mechanizmów uwierzytelniania; 4) Zadanie 6 – Badania mechanizmu integracji serwisów zewnętrznych z systemem powiadomień; 5) Zadanie 7 – Badanie nad metodami docierania do użytkowników systemu powiadomień; B. Prace rozwojowe: 1) Zadanie 4 – Budowa prototypu I; 2) Zadanie 5 – Testy prototypu I; 3) Zadanie 8 – Budowa prototypu II; 4) Zadanie 9 – Testy prototypu II. Pismem z [...] października 2011 r. RIF poinformowała skarżącą, iż w trakcie weryfikacji wniosku stwierdzono uchybienia formalne podlegające możliwości poprawy. W odpowiedzi Spółka nadesłała pismo z dnia 26 października 2011 r., w którym wskazała na dokonanie żądanych poprawek we wniosku. Pismem z dnia [...] listopada 2011 r. RIF poinformowała Spółkę, iż wniosek o dofinansowanie został pozytywnie oceniony pod względem spełnienia kryteriów formalnych i przekazany do Komisji Konkursowej celem przeprowadzenia oceny merytorycznej. Po przeprowadzeniu oceny merytorycznej przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: PARP), wnioskująca Spółka została poinformowana pismem z dnia [...] lutego 2012 r. o numerze [...], iż jej wniosek o udzielenie wsparcia został oceniony pozytywnie i uzyskał 81 punktów. Niestety, ze względu na wyczerpanie środków finansowych przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach przedmiotowej rundy aplikacyjnej, podpisanie umowy wsparcia jest niemożliwe. W piśmie przedstawiono oceny cząstkowe w poszczególnych kryteriach oceny merytorycznej wraz z uzasadnieniem. W ramach kryterium "Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo-rozwojowych" przyznano projektowi łącznie 35 pkt. Podkryterium "Nowość" oceniono na 15 pkt., co stanowiło średnią ocen wystawionych przez trzech ekspertów. W uzasadnieniu pierwszego z ekspertów zastosowane metody analiz, narzędzia programistyczne oraz nowe, niespotykane funkcjonalności w jakie ma być wyposażona platforma, pozwalają stwierdzić, że projekt będzie "nowością". Ekspert ten przyznał w tym podkryterium maksymalną liczbę 20 pkt. Zdaniem eksperta numer 2, cały system będzie skonstruowany tak, żeby każdy użytkownik bez problemu wiedział jak z niego korzystać, zaś nowa usługa pozwoli także na tworzenie artykułów zgodnych z zaobserwowanymi u użytkowników wymaganiami w kwestii określonych treści. W ramach podkryterium również i ten oceniający przyznał projektowi 20 pkt. W ocenie trzeciego eksperta w wyniku realizacji projektu ma powstać produkt-usługa, która umożliwi rozprowadzanie użytkowników po treściach w Internecie, zgodnie z ich preferencjami. Zdaniem oceniającego, obsługa profili czy też profilowane wyszukiwanie treści w Internecie nie jest już jednak nowością jak deklaruje wnioskodawca. Identyczne właściwości, jak usługa proponowana przez wnioskodawcę, posiada technologia RSS. Przytoczona przez wnioskodawcę funkcjonalność powiadomień, mająca być wyróżnikiem innowacyjności, również jest jedną ze składowych technologii kanałów RSS. Ekspert wskazał, iż przyznając 5 dodatkowych punktów na 20 możliwych uwzględnił to, że będzie to nowość w ofercie wnioskodawcy. Ekspert nr 3 przyznał projektowi w tym zakresie 5 pkt. Podkryterium "Wzrost użyteczności produktu" oceniono na 10 pkt., bowiem wszyscy oceniający przyznali projektowi maksymalna ilość 10 pkt. Podkryterium "Możliwość wdrożenia i opłacalność" również oceniono maksymalnie na 10 pkt. W ramach kryterium "Wnioskodawca jest MSP" projektowi nie przyznano punktów (0 pkt.). W uzasadnieniu wskazano, iż Spółka nie jest przedsiębiorstwem z sektora MŚP (małych i średnich przedsiębiorstw), w związku z czym nie przyznano dodatkowych punktów w ramach tego kryterium. Projekt nie otrzymał również punktów (0 pkt.) w ramach kryterium "Projekt ma pozytywny wpływ na politykę horyzontalną wymienioną w art. 16 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 lub na politykę horyzontalną wymienioną w art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006. W uzasadnieniu podniesiono, iż projekt jest zgodny z zasadami polityki zrównoważonego rozwoju oraz z polityką równych szans. Wnioskodawca zadeklarował, że projekt ma pozytywny wpływ na politykę równych szans. Nowy produkt zostanie wyposażony w interfejs dedykowany osobom niedowidzącym lub osobom starszym. Wnioskodawca podał, że w/w osoby napotykają na barierę w dostępie do informacji w postaci niedostosowania stron internetowych. Zgodnie z przewodnikiem po kryteriach dla Działań 1.4-4.1. w przypadku ubiegania się o punkty w tym kryterium, przedsiębiorca ma obowiązek opisania barier w dostępie do stanowisk istniejących w jego firmie oraz powinien podać jakie działania zostaną podjęte w ramach projektu w cel ich eliminacji, a tego skarżąca Spółka nie przedstawiła. W tym stanie rzeczy, nie przyznano dodatkowych punktów w ramach omawianego kryterium. Wniosek nie uzyskał także punktów w ramach kryterium "Wnioskodawca posiada: - akredytowany certyfikat jakości w przedsiębiorstwie zgodny z wymaganiami normy ISO 9001 lub inne certyfikaty branżowe zawierające w sobie wymagania normy ISO 9001, lub - wnioskodawca posiada akredytowany certyfikat Sytemu Zarządzania BMP zgodny z wymaganiami OHSAS 18001 lub PN-N-18001, lub - wnioskodawca posiada akredytowany certyfikat Systemu Zarządzania Środowiskowego zgodny z wymaganiami normy ISO 14001 lub rozporządzeniem EMAS". Uzasadniając odmowę wskazano, iż nieprzyznanie punktacji jest zgodne zgodnie z deklaracją Spółki o nieposiadaniu w/w certyfikatów. W ramach pozostałych kryteriów przyznano projektowi maksymalna ilość punktów. W konsekwencji projekt uzyskał 81 punktów na 100 możliwych. Jednocześnie poinformowano wnioskującą, iż do dofinansowania zostały zatwierdzone projekty, które otrzymały minimum 97,67 pkt. Pismem z 5 marca 2012 r. skarżąca wniosła protest wnosząc o: 1) ponowną ocenę złożonego wniosku w ramach kryteriów nr 1, nr 3 i nr 9, zgodnie z ww. kryteriami i z uwzględnieniem zastrzeżeń wskazanych w proteście, 2) przyznanie w ramach ww. kryteriów maksymalnej liczby punktów skutkującej w sumie uzyskaniem pozytywnej oceny wysokości 99 pkt. na 100 pkt. możliwych do uzyskania, która umożliwia uzyskanie dofinansowania, oraz 3) przyznanie dofinansowania na realizacje projektu. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła: 1. naruszenie art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), dalej: u.z.p.p.r. w zw. z Załącznikiem 4.6 Kryteria wyboru finansowanych operacji do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 - 2013 poprzez dokonanie oceny w ramach kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 1 "Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo-rozwojowych", subkryterium (elementu oceny) "nowość" niezgodnie z ww. kryterium oceny i nieprzyznanie przedmiotowemu wnioskowi maksymalnej liczby punktów (40 pkt.) w ramach przedmiotowego kryterium; 2. naruszenie art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), dalej: u.z.p.p.r. w zw. z Załącznikiem 4.6 Kryteria wyboru finansowanych operacji do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 - 2013 poprzez dokonanie oceny w ramach kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 3 "Wnioskodawcą jest MŚP" niezgodnie z ww. kryterium oceny i nieprzyznanie przedmiotowemu wnioskowi maksymalnej liczby punktów (10 pkt.) w ramach przedmiotowego kryterium; 3. naruszenie art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), dalej: u.z.p.p.r. w zw. z Załącznikiem 4.6 Kryteria wyboru finansowanych operacji do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 - 2013 poprzez dokonanie oceny w ramach kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 9 "Projekt ma pozytywny wpływ na politykę horyzontalną wymienioną w art. 16 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 lub na politykę horyzontalną wymienioną w art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006" niezgodnie z ww. kryterium oceny i nieprzyznanie przedmiotowemu wnioskowi maksymalnej liczby punktów (3 pkt.) w ramach przedmiotowego kryterium; 4. naruszenie art. 16 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE z 2006 r., seria L, Nr 210, str. 25 z późn. zm.) – dalej: rozporządzenie 1083/2006, poprzez dokonanie oceny w ramach kryterium nr 9 nie uwzględniającej pozytywnego wpływu na ww. politykę; 5. naruszenie art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. poprzez zastosowanie nieprzejrzystych reguł przy ocenie złożonych wniosków w ramach kryterium nr 9. W uzasadnieniu protestu przedstawiono obszerne, szczegółowe rozwinięcie powyższych zarzutów. Pismem z dnia [...] maja 2012 r. NCBiR poinformowało wnioskującą, iż protest nie został uwzględniony. Wskazano przy tym, iż w celu dokonania rzetelnego i bezstronnego rozstrzygniecia podniesionych zarzutów, powołany został ekspert zewnetrzny, którego opinia stanowiła podstawę rozstrzygnięcia protestu. Odnosząc się do kryterium nr 1 "Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo-rozwojowych" NCBiR wskazało, iż przychyliło się do opinii eksperta zewnetrznego i nie uwzględniło zarzutu wnioskujacej strony. Ustosunkowując się do podkryterium “Nowość" podniesiono w uzasadnieniu, iż w treści protestu przytoczono odpowiednie fragmenty dokumentacji wskazujące na nieprawidłowość przeprowadzonej oceny, co IP uwzględnia. NCBiR stwierdziło jednak, że przedstawiane nowe funkcjonalności powstałego produktu odniesione są przede wszystkim do rynku polskiego, zaś podobne rozwiązania są dostępne w portalach zagranicznych. Powołując się na wymagania Przewodnika po kryteriach wyboru finansowych operacji wskazano, iz przy ocenie innowacyjności maksymalną liczbę punktów powinien uzyskać projekt, którego rezultaty stanowią innowację o znaczeniu dla rynku w skali większej niż rynek polski. Dokonując oceny eksperci mają na względzie, iż priorytetem jest wspieranie innowacji o możliwie krótkim okresie stosowania na świecie lub tych które cechują się największym potencjałem rozprzestrzeniania, gdyż te mają największe znaczenie dla polskiej gospodarki jako całości, dla jej unowocześnienia, poprawy jej konkurencyjności na rynku międzynarodowym. W opinii NCBiR przedstawiony aspekt innowacyjności ma znaczenie wyłącznie krajowe, wobec czego przyznana ocena pozostaje na poziomie 15 pkt. W zakresie pozostałych podkryteriów IP pozostawiła dotychczasowe maksymalne oceny, co w konsekwencji spowodowało, iż pozostawiono ocenę w przedmiotowym kryterium na nie zmienionym poziomie 35 pkt. W zakresie kryterium nr 3 "Wnioskodawca jest MSP" NCBiR przychyliło się do opinii eksperta zewnetrznego i uwzględniło zarzutu wnioskujacej strony. Wskazano przy tym, iż w pierwotnej ocenie nie przyznano punktów z uwagi na fakt, iż Spółka nie jest MSP. Jednkaże biorąc pod uwagę zapis Przewodnika po kryteriach "Kryterium uznaje się za spełnione, jeżeli Wnioskodawca lub ubiegający się o wsparcie Partner należy do sektora MSP zgodnie z Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 800/2008 ...", zwrócono uwagę, iż wnioskująca ubiega się o dofinansowanie wraz z partnerem "B. sp.j.", który jest MSP. W tym zakresie protest uznano za zasadny i przyznano projektowi maksymalną ocenę 10 pkt. Również w zkaresie kolejnego zakwestiowanego kryterium nr 9 protest został uwzględniony, a projek otrzymał maksymalną ocenę 3 pkt. NCBiR podniosło w uzasadnieniu, iż wnioskująca słusznie stwierdza w proteście, iż wymóg prezentacji barier dotyczy wyłącznie projektów, których efekty są ukierunkowane na usprawnienia wewnętrzne. W ocenianym projekcie przewidywane są rozwiązania dedykowane dla osób niedowidzących i osób starszych będących klientami/użytkownikami tworzonego portalu, co spowoduje pozytywny wpływ na politykę horyzontalną w zakresie niedyskryminacji osób niepełnosprawnych. W konsekwencji ponownie przeprowadzonej oceny projekt uzyskał 94 pkt. i został umieszczony na “Liście projektów nierekomendowanych do dofinansowania", bowiem ostatni projekt umieszczony w pierwotnej “Liście rankingowej projektów rekomendowanych do dofinansowania" uzyskał 97,67 pkt. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka wniosła o stwierdzenie, że ocena wniosku o dofinansowanie w ramach kryterium nr 1 "Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo-rozwojowych", podkryterium "Nowość", została dokonana z naruszeniem prawa i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła dokonanie oceny projektu w sposób naruszający: 1) art. 26 ust. 1 pkt. 4 u.z.p.p.r. w zw. z Załącznikiem 4.6 Kryteria wyboru finansowanych operacji do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 - 2013 poprzez dokonanie zarówno pierwotnej, jak i ponownej oceny w ramach kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 1, podkryterium "Nowość" niezgodnie z ww. kryterium oceny i nieprzyznanie przedmiotowemu wnioskowi maksymalnej liczby punktów (40 pkt.) w ramach przedmiotowego kryterium (20 pkt w ramach ww. podkryterium) polegające na: a) ocenie "zasięgu" terytorialnego oddziaływania innowacji, podczas gdy w ramach przedmiotowego podkryterium powinny być ocenianie wskaźniki, które odróżniają oceniany projekt od występujących na rynku innych produktów; b) błędnym uznaniu, że poziom innowacyjności projektowanego rozwiązania jest wyłącznie krajowy i wskazanie, że analogiczne rozwiązania istnieją na świecie; c) obniżeniu punktacji ze względu na wskazane w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia wyłącznie krajowe znaczenie aspektu innowacyjności, niezależnie od innych zastrzeżeń wniosujacej w tym zakresie, podczas gdy samo stosowanie podobnych rozwiązań na świecie nie stanowi przesłanki obniżenia punktacji; d) nieodniesienie się w dokonanej ocenie do potencjału rozprzestrzeniania projektowanego rozwiązania; 2) art. 26 ust. 1 pkt. 2 u.z.p.p.r. poprzez niezapewnienie równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów oraz zastosowanie nieprzejrzystych reguł przy ocenie złożonego wniosku na etapie procedury odwoławczej w ramach kryterium nr 1, podkryterium "Nowość" polegające na: a) wskazaniu, iż podstawą dokonania oceny jest ocena eksperta zewnętrznego, którego ocena nie została udostępniona skarżącemu, co uniemożliwia jakąkolwiek jej weryfikację; b) braku uzasadnienia przyznanej liczby punktów tj. dlaczego przyznano ich akurat 15, w tym w szczególności braku uzasadnienia przyznania mniejszej niż maksymalna liczby punktów; c) utrzymaniu dotychczasowej punktacji (15/20 pkt.), pomimo uwzględnienia zarzutów zgłoszonych w złożonym proteście; d) utrzymaniu dotychczasowej punktacji (15/20 pkt.), pomimo zupełnie odmiennego uzasadnienia przyznanych punktów; e) ponownym dokonaniu oceny projektu w ramach kryterium nr 1 przez jednego eksperta podczas gdy pierwotna ocena stanowiła średnią ocen trzech ekspertów; f) wskazanie na etapie rozpatrywania protestu zarzutów względem projektu uzasadniających nieprzyznanie wnioskowi maksymalnej liczby punktów innych niż wskazane w pierwotnej ocenie, co uniemożliwia odniesienie się do nich przez skarżącą w środku odwoławczym (brak możliwości wniesienia środka odwoławczego od tych zarzutów); 3) art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. poprzez niedokonanie rzetelnej oceny złożonego wniosku na etapie oceny wniosku, jak i na etapie rozpatrywania złożonego protestu polegające na dokonaniu oceny wniosku bez zapoznania się z jego treścią; 4) art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. poprzez dokonanie oceny złożonego wniosku na etapie oceny wniosku, jak i na etapie rozpatrywania złożonego protestu przez eksperta nie spełniającego wymagań w zakresie posiadania "specjalistycznej wiedzy"; 5) § 9 pkt 10 ppkt 3 i 4 w zw. z § 7 pkt 2 ppkt 5 Regulaminu konkursu i § 9 pkt 4 Załącznika 4.4 poprzez dokonanie ponownej oceny w zakresie szerszym niż objęty protestem, poprzez dokonanie ponownej oceny niezgodnie z zasadami jej oceny oraz poprzez nieustosunkowanie się do wszystkich zarzutów podniesionych w proteście. Pełnomocnik strony skarżącej przedstawiła w uzasadnieniu skargi obszerne rozwinięcie powyższych zarzutów. Na rozprawie w dniu 3 lipca 2012 r. NCBiR złożyło odpowiedź na skargę, wnosząc o jej oddalenie i podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. W dniu 27 lipca 2012 r. do Sądu wpłynęło dodatkowo pismo NCBiR z dnia 24 lipca 2012 r. do którego załączono odpis opinii eksperta zewnętrznego będącej podstawą rozstrzygnięcia protestu. Odpis pisma wraz z załącznikiem przesłano stronie skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wobec tego, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu dokonana w oparciu o przepisy u.z.p.p.r., wskazać również należy, iż prawo do jej złożenia zagwarantowane zostało w przepisie art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r., zgodnie z którym po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270). Oceniając, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.p.p.r., ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem, kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią postanowienia u.z.p.p.r., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu. Sąd nie jest jednak związany aktami prawa administracyjnego innymi niż wymienione w art. 178 Konstytucji, w tym znaczeniu, że zanim je zastosuje jako wzorzec kontroli, może i powinien badać ich zgodność z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, a więc przede wszystkim z przepisami ustaw i Konstytucji. O ile nie stwierdzi niezgodności, powinien stosować je, jako wzorzec kontroli sądowo administracyjnej (vide: wyrok NSA z 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 1493/10, dostępny na stronach internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe regulacje wyznaczają kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzająca w ramach ogłoszonego konkursu. Wśród tych uprawnień sąd posiada możliwość wzięcia pod uwagę faktów powszechnie znanych, nawet bez powołania się na nie przez strony, natomiast ograniczeniem dla sądu administracyjnego jest m.in. brak możliwości przeprowadzenia jakiegokolwiek dowodu poza dowodem uzupełniającym z dokumentu. Podkreślić również należy, iż sąd administracyjny nie może powołać biegłego celem uzyskania i przeprowadzenia dowodu z jego opinii w przypadku, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Oznacza to także, że w sytuacji, gdy w toku oceny projektu dokonywanej w procesie wyboru projektów do dofinansowania uczestniczą eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym, powołani zgodnie z przepisem art. 31 u.z.p.p.r., sąd nie może wejść w rolę kolejnego eksperta i ocenić ich usług oraz wyrażonej przez nich opinii, gdyż – jak wyżej wskazano – sąd nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, takimi jak powołany ekspert, ani też nie ma możliwości powołania biegłego w celu uzyskania jego opinii (por. wyrok WSA w Szczecinie z 18.11.2009 r., sygn. akt I SA/Sz 781/09, dostępny na wskazanej wyżej stronie internetowej). W tym miejscu wskazać nadto należy, że Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie znane jest stanowisko Trybunału Konstytucyjnego zajęte w wyroku z 12 grudnia 2011 r. o sygn. akt P 1/11 w zakresie konstytucyjności przepisów art. 30b i 30c u.z.p.p.r., w zakresie jakim dopuszczają uregulowanie procedur odwoławczych poza systemem obowiązujących źródeł prawa. Trybunał Konstytucyjny stwierdził mianowicie, że art. 30b ust. 1 zdanie pierwsze i ust. 2 u.z.p.p.r. w zakresie, w jakim dopuszcza uregulowanie środków odwoławczych przysługujących wnioskodawcy w toku postępowania o dofinansowanie z programu operacyjnego poza systemem źródeł powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji, jak też art. 30c ust. tej ustawy w zakresie, w jakim uzależnia prawo do skorzystania ze skargi do sądu administracyjnego od wyczerpania środków odwoławczych przewidzianych w aktach niebędących źródłem powszechnie obowiązującego prawa, jest niezgodny z art. 87 Konstytucji. Orzeczenie zostało opublikowane w Dz. U. z 2011 r. Nr 279, poz.1644. Trzeba jednak uwzględnić, że Trybunał Konstytucyjny wydając to orzeczenie odroczył jego wejście w życie na okres 18 miesięcy od daty ogłoszenia go w Dzienniku Ustaw. Oznacza to, że orzekając w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł uwzględnić okoliczności, że normy regulujące postępowanie odwoławcze w ramach PO IG 2007-2013 leżą poza konstytucyjnym systemem źródeł prawa i miał obowiązek je stosować. Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej w niniejszej sprawie przez właściwe instytucje, jak również legalność działań tych instytucji podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji NCBiR z [...] maja 2012 r., stwierdzić należy, iż odpowiadają one prawu, zaś zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Na wstępie przypomnieć trzeba, iż powody odmiennego ukształtowania systemu udzielania dofinansowania ze środków unijnych zawarte zostały w uzasadnieniu do rządowego projektu z 11 września 2008 r. ustawy o zmianie niektórych ustaw w związku z wdrażaniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności (druk sejmowy nr 950), w którym stwierdzono, że wprowadzenie kontroli sądów administracyjnych jest podyktowane potrzebą ograniczenia kontroli spraw wyłącznie do kwestii zgodności z prawem działań, a nie kontroli merytorycznej. Dokonanie kontroli merytorycznej prowadziłoby bowiem do wejścia w kompetencje właściwej Instytucji Zarządzającej w zakresie wyboru projektów do dofinansowania, zagwarantowanej jej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1083/2006 z 11 lipca 2006 r. ustanawiającej przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz. U. UE.L 2006.210.25). Przyjęta w u.z.p.p.r. konstrukcja środków odwoławczych "ma na celu uwzględnienie specyfiki wdrażania poszczególnych programów operacyjnych, jak również zapewnienia maksymalnej autonomii Instytucji Zarządzającej, w związku z ich kompetencjami zapewnionymi na poziomie regulacji unijnych." W uzasadnieniu tym stwierdzono także, że rezygnacja przez ustawodawcę z regulowania postępowań o udzielenie dotacji w drodze aktów prawa powszechnie obowiązujących jest konsekwencją przyjęcia, że ubieganie się o dofinansowanie jest swoista formą przetargu, który jest regulowany miedzy innymi przepisami Kodeksu cywilnego. "System realizacji projektu, zwłaszcza w części, w jakiej dotyczy on ubiegania się o dofinansowanie, można traktować, jako swego rodzaju regulamin (...) określający warunki tego ubiegania się (...). Powyższe rozwiązanie nie powinno zatem być traktowane, jako wkraczające w materię źródeł prawa powszechnie obowiązującego przez instrumenty i akty niemające takiego charakteru." (str. 35 – 37). Oznacza to, że ramy prawne konkursu ogłoszonego na dofinansowanie projektu, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, są wyznaczone warunkami zawartymi w ogłoszeniu (oraz aktami do których ogłoszenie odsyła) w dniu jego publikacji. Ogłoszenie, a w istocie zawarte w nim postanowienia, oraz złożenie projektu w odpowiedzi na to ogłoszenie przez skarżącą spowodowało zawarcie pomiędzy PARP a skarżącą swoistej umowy, której przedmiotem był sposób przeprowadzenia konkursu na ściśle oznaczonych warunkach. Dlatego też ocena w niniejszej sprawie musi być ograniczona do oceny zgodności postępowania orzekających w sprawie Instytucji z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności postępowania z dokumentem zatwierdzonym w dniu 6 grudnia 2010 r., zatytułowanym "Szczegółowy opis priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013", dalej: Szczegółowy opis priorytetów PO IG oraz Regulaminem przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Priorytet 1: Badania i rozwój nowoczesnych technologii, Działanie 1.4: Wsparcie projektów celowych, dalej: Regulamin konkursu. Zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 13 Regulaminu konkursu, wnioski o dofinansowanie, które spełniły wszystkie kryteria oceny formalnej przekazywane są do oceny merytorycznej przeprowadzanej przez Komisję Konkursową (dalej: KK). W postanowieniach § 7 ust. 2 Regulaminu konkursu unormowano, iż ocena merytoryczna dokonywana jest w PARP (pkt 1), KK dokonująca oceny merytorycznej wniosków powoływana jest na podstawie Umowy w sprawie systemu realizacji Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka na lata 2007 - 2013 zawartej pomiędzy Instytucją Pośredniczącą dla Działania 1.4 – Ministrem Nauki i Szkolnictwa Wyższego a Instytucją Wdrażającą – PARP, określającej między innymi zasady wdrażania przez PARP Działania 1.4 Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007 – 2013 (pkt 2), w skład KK wchodzi Przewodniczący, Sekretarz oraz członkowie oceniający; członków KK powołuje i odwołuje Prezes PARP po uprzednim zaakceptowaniu propozycji składu KK przez IP (pkt 3), zaś zzłonkowie KK, którzy są ekspertami w rozumieniu art. 31 u.z.p.p.r., dokonują rzetelnej i bezstronnej oceny merytorycznej projektów (pkt 4). W myśl § 7 ust. 2 pkt 5 Regulaminu konkursu, ocena merytoryczna wniosku jest dokonywana niezależnie przez trzech ekspertów KK. Ocena końcowa ustalana jest na podstawie trzech indywidualnych ocen. Oceną końcową w każdym z poszczególnych kryteriów jest ocena zgodna z wynikiem co najmniej dwóch ekspertów. W przypadku kryterium "Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo-rozwojowych", w którym eksperci mogą przyznać punkty w skali od 0 do 40, ocenę końcową stanowi średnia uzyskanych punktów z ocen trzech ekspertów. Kryteria merytoryczne dzielą się na kryteria merytoryczne obligatoryjne i merytoryczne fakultatywne. Ocena merytoryczna według kryteriów obligatoryjnych dokonywana jest w systemie "zero-jedynkowym", tzn. że niespełnienie któregokolwiek kryterium obligatoryjnego oznacza odrzucenie wniosku. Ocena fakultatywna dokonywana jest w systemie punktowym. Członek oceniający przyznaje określoną dla kryterium liczbę punktów albo nie przyznaje punktów w ogóle, jeśli nie zostało ono spełnione. Oznacza to, że nie przewiduje się przyznawania punktów cząstkowych. Wyjątek stanowi kryterium merytoryczne fakultatywne: "Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo-rozwojowych", gdzie oceniający mogą przyznać punkty w skali od 0 do 40 (§ 7 ust. 2 pkt 8 i 9 Regulaminu konkursu). Analogiczne zapisy znajdują się również w Szczegółowym opisie priorytetów PO IG, "Informacje na temat priorytetów i działań OP IG", Priorytet I, strona 208 dokumentu. Przenosząc powyższe zasady na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż przedmiot sporu sprowadza się do oceny dokonanej w ramach kryterium merytorycznego fakultatywnego: "Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo-rozwojowych". Ocena wniosku w tym zakresie dokonana została przez trzech ekspertów. Każdy z ekspertów oceniając projekt przyznał – zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 9 Regulaminu konkursu – ocenę w skali od 0 do 40, zaś ocenę końcową stanowiła średnia uzyskanych punktów z ocen trzech ekspertów (§ 7 ust. 2 pkt 5 Regulaminu konkursu). Z przedłożonej Sądowi dokumentacji, w szczególności pisma PARP z [...] lutego 2012 r. wynika, iż skarżąca została w sposób prawidłowy poinformowana o wynikach oceny dokonanej w ramach kryterium merytorycznego fakultatywnego: "Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo-rozwojowych". W uzasadnieniu tego pisma wskazano, iż za omawiane kryterium projekt mógł otrzymać maksymalnie 40 punktów, w tym 20 punktów w ramach podkryterium "Nowość", 10 punktów w ramach podkryterium "Wzrost użyteczności produktu" oraz 10 punktów za podkryterium "Możliwość wdrożenia i opłacalność". PARP przedstawiła punktację dokonana przez każdego z trzech ekspertów oraz wyliczyła średnią końcową, wskazując ostatecznie, iż projekt w ramach omawianych podkryteriów otrzymał odpowiednio 15, 10 i 10 punktów. Pismo PARP zawiera również informację o uzasadnieniu oceny dokonanej przez każdego z ekspertów. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze, iż Sąd nie dokonuje kontroli merytorycznej oceny ekspertów, a jedynie bada czy zachowane zostały w tym zakresie wszelkie wymogi proceduralne, stwierdzić należało, iż działanie PARP jest zgodne z prawem. Wskazać trzeba, iż po dokonaniu wyliczenia oceny końcowej z ocen trzech ekspertów, instytucja ta prawidłowo poinformowała wnioskującą Spółkę, iż projekt został oceniony pozytywnie, jednakże podpisanie umowy wsparcia jest niemożliwe. Zauważyć należy, iż zgodnie z § 7 ust. 2 pkt 16 Regulaminu konkursu, wsparcie uzyskują projekty pozytywnie ocenione, do wyczerpania środków finansowych na daną rundę. W przypadku, gdy dostępny budżet nie wystarczy na dofinansowanie wszystkich pozytywnie ocenionych projektów, wsparcie uzyskują projekty, które zdobędą najwięcej punktów w ramach oceny merytorycznej fakultatywnej. W przypadku projektów z jednakową liczbą punktów o otrzymaniu wsparcia decyduje liczba punktów otrzymanych w kryterium merytorycznym fakultatywnym "Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczo-rozwojowych". Pozostałe wnioski ocenione pozytywnie, dla których zabrakło środków w ramach alokacji na daną rundę, umieszczane są na Liście projektów nierekomendowanych do dofinansowania. Informacja PARP czyni również zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r., bowiem zawiera uzasadnienie wyników oceny projektu. W dalszej kolejności Sąd dokonał również kontroli procedury odwoławczej zainicjowanej wniesieniem sprzeciwu do PARP, rozpatrzonego przez NCBiR. Zgodnie z § 9 ust. 1 Regulaminu konkursu, środkiem odwoławczym od wyników oceny projektów składanych w ramach systemu instytucjonalnego PO IG jest protest. Jednocześnie w myśl § 9 ust. 6 Regulaminu konkursu, szczegółowe warunki, terminy i sposób wnoszenia środków odwoławczych określone są w Załączniku 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013. Stosownie do postanowień § 5 ust. 1 i 2 Procedury odwoławczej PO IG, protest może wnieść wnioskodawca, któremu doręczona została pisemna informacja o negatywnym wyniku oceny złożonego przez niego wniosku o dofinansowanie projektu. Przez negatywną ocenę projektu rozumie się ocenę dokonaną na każdym etapie (etap oceny formalnej i merytorycznej), której wyniki nie pozwalają na skierowanie projektu do dalszego etapu oceny lub zakwalifikowanie go do dofinansowania. Protest może dotyczyć każdego etapu oceny projektu, zarówno formalnej, jak i merytorycznej. Natomiast protest nie przysługuje na okoliczność niezakwalifikowania projektu do dofinansowania na skutek wyczerpania alokacji, o której mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2 ustawy, a więc alokacji na działanie w ramach PO IG (§ 6 ust. 4). Procedura rozpatrywania protestu uregulowana została w § 9 Procedury odwoławczej PO IG. Zgodnie z § 9 ust. 2, instytucja informująca wnioskodawcę o negatywnym wyniku oceny wniosku o dofinansowanie projektu, po otrzymaniu protestu, obowiązana jest dokonać autokontroli oceny wniosku o dofinansowanie projektu w zakresie objętym protestem w terminie 30 dni roboczych od dnia wpływu protestu. Jednocześnie, jeśli instytucja ta, w wyniku autokontroli, nie uzna protestu za zasadny obowiązana jest przesłać go wraz z pełną dokumentacją oraz uzasadnieniem odmowy uznania protestu za zasadny do Instytucji Pośredniczącej (§ 9 ust. 4). W trakcie rozpatrywania protestu Instytucja Pośrednicząca zobowiązana jest do: 1) zapoznania się z wynikami pierwotnej oceny projektu, 2) zapoznania się z treścią protestu złożonego przez wnioskodawcę wraz z jego uzasadnieniem, a w szczególności do wnikliwego przeanalizowania zgłoszonych zarzutów, 3) dokonania ponownej oceny projektu w zakresie objętym protestem, jeżeli zarzuty podniesione przez wnioskodawcę w proteście są uzasadnione, 4) pisemnego ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w proteście i do uzasadnienia swojego stanowiska. Nadto, w § 14 ust. 1 Procedury odwoławczej PO IG wskazano, iż w celu dokonania rzetelnego i obiektywnego rozstrzygnięcia protestu, możliwe jest korzystanie przez instytucje rozpatrujące protest z opinii ekspertów bądź zespołów doradczych, w szczególności w przypadku, gdy protest dotyczy etapu oceny merytorycznej projektu, a do stwierdzenia właściwości i rzetelności przeprowadzonej oceny niezbędna jest fachowa wiedza merytoryczna. Zgodnie z § 9 ust. 9 Procedury odwoławczej PO IG, nie uwzględniając protestu Instytucja Pośrednicząca przekazuje wnioskodawcy oraz do wiadomości Instytucji Wdrażającej informację o negatywnym wyniku rozpatrzenia protestu wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie procedura odwoławcza uruchomiona przez skarżącą złożeniem protestu z dnia 5 marca 2012 r. została przeprowadzona zgodnie z powyższymi regulacjami. PARP nie uznała protestu za zasadny i przekazała go NCBiR, które protestu nie uwzględniło i poinformowało w piśmie z dnia [...] maja 2012 r. o wyniku negatywnym wraz ze stosownym pouczeniem. Działanie to znajduje oparcie w § 9 ust. 4 Regulaminu konkursu, zgodnie z którym, projekt może otrzymać dofinansowanie w wyniku procedury odwoławczej pod warunkiem, że uzyska co najmniej tyle punktów, ile uzyskał projekt umieszczony na ostatnim miejscu na Liście rankingowej projektów rekomendowanych do wsparcia w ramach danej rundy aplikacyjnej. Kontrolując legalność zaskarżonej informacji nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej, iż narusza ono prawo. Przede wszystkim wskazać należy, iż NCBiR skorzystało z możliwości powołania dodatkowego eksperta, tzw. eksperta zewnętrznego. W oparciu o opinię przygotowaną przez tego (czwartego już w sprawie) eksperta Instytucja Pośrednicząca dokonała ponownej oceny projektu w zakresie objętym protestem, uznając określone zarzuty za uzasadnione. Następnie pisemnie ustosunkowała się do podniesionych w proteście zarzutów i przekazała stronie skarżącej informację o swoim stanowisku wraz z uzasadnieniem. W ocenie Sądu, informacja NCBiR zawarta w zaskarżonym piśmie jest kompletna, odnosi się do podniesionych zarzutów, nie nosi znamion dowolności i nie wykracza poza zakres objęty protestem. Z tego względu zarzut naruszenia art. 26 ust. 1 pkt 4, art. 26 ust. 2 i art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. uznano za nieuzasadniony. W taki sam sposób ocenić należało zarzut naruszenia § 9 pkt 10 ppkt 3 i 4 w zw. z § 7 pkt 2 ppkt 5 Regulaminu konkursu i § 9 pkt. 4 Procedury odwoławczej PO IG. Wskazać należy, iż NCBiR rozpatrując protest posłużyło się opinią eksperta zewnętrznego, który zwrócił uwagę na słuszność niektórych twierdzeń protestującej strony. Nie oznacza to jednak, że uzasadniając negatywne (co należy podkreślić) rozpatrzenie protestu w zakresie spornego kryterium nie mógł odnieść się do okoliczności wskazanych przez tego eksperta. Trudno jest zatem czynić zarzut IP, iż dokonując ponownej oceny projektu w zakresie objętym protestem (informacja NCBiR dotyczy tylko zakwestionowanych kryteriów) powołała dodatkową argumentację w tym zakresie, pochodzącą od eksperta powołanego na etapie procedury odwoławczej, zresztą podnoszącą ostateczną punktację przyznaną projektowi. W ocenie Sądu takie działanie odpowiada prawu i nie narusza wskazanych regulacji. Nie można również uznać by naruszeniem omawianych przepisów było nieudostępnienie stronie skarżącej opinii eksperta zewnętrznego, skoro opinia ta została zlecona wyłącznie w celu dokonania rzetelnego i obiektywnego rozstrzygnięcia protestu (§ 14 ust. 1 Procedury odwoławczej PO IG), zatem nie stanowiła sama w sobie rozstrzygnięcia organu rozpatrującego protest lecz była źródłem wiedzy dla NCBiR w zakresie poprawności dotychczasowej oceny dokonanej przez trzech ekspertów. Dodać można, iż instytucja ta nie była zobligowana ani do powoływania dodatkowego eksperta, ani do uwzględnienia jego opinii, a nadto żaden z przepisów mających zastosowanie w sprawie nie nakazywał załączenia opinii eksperta zewnętrznego do pisma informującego o rozstrzygnięciu protestu. Zadaniem NCBiR było poinformowanie wnioskującej strony o wyniku rozpatrzenia protestu wraz z uzasadnieniem, co zostało w ocenie Sądu wykonane w sposób prawidłowy. Za chybiony uznać należało także zarzut polegający na braku zapewnienia możliwości odwołania od zarzutów sformułowanych przez NCBiR po raz pierwszy w rozstrzygnięciu o nieuwzględnieniu protestu. Przypomnieć w tym miejscu należy, iż w wyniku rozpatrzeniu protestu Instytucja Pośrednicząca może go uwzględnić bądź nie uwzględnić. W razie nie uwzględnienia protestu stosowne regulacje nie przewidują możliwości dalszej drogi odwoławczej, a jedynie dają możliwość wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego. Zatem działanie NCBiR jest zgodne z § 9 ust. 9 Procedury odwoławczej PO IG i nie narusza art. 30b ust. 2 u.z.p.p.r. Z omówionych wyżej przyczyn nie mogły również zostać uwzględnione te zarzuty, które sprowadzają się do podważania czy to kompetencji samych ekspertów, czy też co do trafności ich oceny merytorycznej projektu. W tym miejscu jeszcze raz przypomnieć należy, iż rolą sądu administracyjnego nie jest polemizowanie z ocenami ekspertów, którzy posiadają stosowną wiedzę i doświadczenie w zakresie oceny wniosków o dofinansowanie realizacji projektów ze środków unijnych. Sąd nie może wejść w rolę kolejnego eksperta. Zadaniem sądu jest wyłącznie kontrola prawidłowości stosowanych podczas oceny przepisów, która obejmuje również kontrolę stosowanych procedur. Wskazać trzeba, iż Sąd nie dopatrzył się błędów w działaniu PARP i NCBiR. Przygotowane przez te jednostki informacje są prawidłowe i zgodne z odpowiednimi regulacjami. Wątpliwości Sądu nie budzi ani analiza ocen ekspertów ani zarzutów stawianych przez skarżącą w postępowaniu odwoławczym. Warto dodać, iż instytucje te również nie posiadają uprawnień by kwestionować tezy stawiane przez oceniających. W orzecznictwie podkreśla się iż rolą IP jest dochowanie przewidzianej procedury oceny wniosków zmierzającej do przyznania środków, a nie dokonywanie oceny merytorycznej danego projektu. Ocena KK, ustalenia ekspertów oraz Zespołu są dla Instytucji wiążące i nie jest ona uprawniona do samodzielnego oceniania projektowanych przez wnioskodawców czynności w aspekcie ich naukowego charakteru i ich kwalifikowania, lub nie, do danej kategorii badań (por. wyrok Naczelnego Sąd Administracyjnego z 21 września 2010 r. o sygn. akt II GSK 1025/10, dostępny na wskazanej wyżej stronie internetowej). Na koniec dodać wypada, co zdaje się umyka stronie skarżącej, iż jej projekt został oceniony pozytywnie i uzyskał bardzo wysoką ocenę – 94 punkty na 100 możliwych. Natomiast z uwagi na to, że w ramach konkursu zostały zgłoszone projekty, które uzyskały wyższą ocenę, Spółce nie zostało udzielone wnioskowane wsparcie ze środków unijnych. Jest to sytuacja, w której trudno jest czynić zarzut właściwym instytucjom, iż mając ograniczone możliwości finansowe (określoną pulę środków pieniężnych), nie udzieliły skarżącej dofinansowania. Skoro bowiem Spółka przystąpiła do konkursu na określonych zasadach, to musi liczyć się z tym, iż konkurencyjne wnioski mogły zostać ocenione wyżej (przez ekspertów posiadających specjalistyczną wiedzę), a co za tym idzie mają one pierwszeństwo dofinansowania w ramach PO IG. Mając zatem na uwadze to, że nie można było stwierdzić naruszenia prawa przy rozpatrywaniu wniosku skarżącej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie mógł skierować sprawy do ponownego rozpatrzenia, lecz na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. zobligowany był skargę oddalić, o czym orzekł w sentencji wyroku.