II SA/Gd 400/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Kowalczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi Spółki A na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 28 maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia 31 stycznia 2012 r., nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz Spółki A kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia 28 maja 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 31 stycznia 2012 r., zawieszające postępowanie administracyjne w sprawie przekształcenia prawa wieczystego użytkowania w prawo własności nieruchomości. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem złożonym przez Spółkę z o.o. w G. w dniu 18 października 2011 r. o przekształcenie prawa wieczystego użytkowania nieruchomości położonej w T. przy ul. G. 32, stanowiącej działkę nr [...] o pow. 1217 m2 i działkę nr [...] o pow. 5671 m2, w prawo własności. Rozpoznając wniesione zażalenie SKO przywołało przepisy ustawy z dnia 28 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 187, poz. 1110). Weszła ona w życie z dniem 9 października 2011 r. Organ wskazał, że przepis art. 2 tej ustawy wprowadził w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości zmiany pozwalające osobom prawnym na dokonanie przekształcenia prawa wieczystego użytkowania nieruchomości w prawo własności. Zmieniona została także treść przepisów dotyczących udzielania bonifikat w opłatach związanych z przekształceniem (art. 1 i art. 4 ustawy o przekształceniu prawa wieczystego użytkowania w prawo własności). W art. 5 ustawy z dnia 28 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niektórych innych ustaw zawarte zostały przepisy międzyczasowe. W sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, prowadzonych na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, zastosowanie mają przepisy tej ustawy, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Natomiast w przypadkach, w których istnieje konieczność wydania zarządzeń lub podjęcia uchwał uwzględniających przepisy wprowadzone art. 2 niniejszej ustawy, organ zawiesza postępowanie do czasu wydania zarządzeń lub podjęcia uchwał. Kolegium podkreśliło, że wniosek Spółki wpłynął w dniu 18 października 2011 r., co oznacza, że w sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, w brzmieniu obowiązującym od dnia 9 października 2011 r. Jednakże w ocenie Kolegium treść art. 5 ust. 2 odnosi się zarówno do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem 9 października 2011 r. jak i wszczętych po dniu 9 października 2011 r. - tak jak sprawa zainicjowana wnioskiem złożonym przez Spółkę z o. o. Kolegium podkreśliło, że znowelizowany przepis art. 4 stanowi, że w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa organ właściwy do wydania decyzji może, na podstawie zarządzenia wojewody, udzielić wyższej niż określona w ust. 9 i 10, bonifikaty od opłaty, o której mowa w ust. 1. Natomiast w odniesieniu do nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego organ właściwy do wydania decyzji może, na podstawie uchwały właściwej rady lub sejmiku, udzielić wyższej, niż określona w ust. 10, bonifikaty od opłaty, o której mowa w ust. 1. W zarządzeniu wojewody albo uchwale rady lub sejmiku, o których mowa w ust. 7 lub 11, określa się w szczególności warunki udzielania bonifikat i wysokość stawek procentowych. W razie zbiegu praw do bonifikat z tytułów, o których mowa w ust. 7 i 9-11, stosuje się jedną bonifikatę korzystniejszą dla użytkownika wieczystego. Bonifikaty określone w tych przepisach mogą być przyznane zarówno osobom fizycznym jak i prawnym, a więc mają zastosowanie także do rozpatrzenia wniosku złożonego w niniejszej sprawie. W przekonaniu Kolegium w sprawie spełniona została przesłanka opisana w art. 5 ust.2 ustawy z dnia 28 lipca 2011r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niektórych innych ustaw, co w konsekwencji spowodowało obowiązek zawieszenia postępowania w sprawie złożonego wniosku. Skargę na powyższe postanowienie wniosła Spółka z o.o. w G., zarzucając naruszenie art. 5 ust. 2 ustawy z 28 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 187, poz. 1110) oraz naruszenie art. 4 ust. 7 pkt. 2, ust, 9, 10 i 11 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (tekst jednolity Dz. U. 2012 r. poz. 83). W przekonaniu skarżącej spółki przepis art. 5 ust. 2 ustawy z 28 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niektórych innych ustaw jest przepisem międzyczasowym i jako taki dotyczy wyłącznie spraw wszczętych i niezakończonych przed wejściem w życie ustawy z 28 lipca 2011 r. (art. 5 ust. 1 tej ustawy). Skoro zatem art. 5 ust. 2 nie ma zastosowania do spraw "nowych" - zawieszenie postępowania - w stosunku do skarżącej nastąpiło bez podstawy prawnej. Dalej skarżąca wywodzi, iż gdyby przyjąć - jak zrobił to organ odwoławczy - że art. 5 ust. 2 stosuje się także do spraw wszczętych po wejściu w życie ustawy z 28 lipca 2011 r. to i tak w przedmiotowej sprawie brak było jakichkolwiek przesłanek do zawieszenia postępowania. Z art.4 ust. 7 pkt 2 omawianej ustawy wynika możliwość udzielenia bonifikaty osobie prawnej - ale skarżąca nie ubiega się o taką bonifikatę - a wręcz odwrotnie już we wniosku o przekształcenie złożyła oświadczenie że "...opłatę - z tytułu wymienionego wyżej przekształcenia - uiści w całości, jednorazowo, w terminie wskazanym w decyzji..." Tym samym w przedmiotowej sprawie nie istnieje konieczność podejmowania uchwały w sprawie bonifikaty, a zatem zawieszenie postępowania nastąpiło z naruszeniem art. 5 ust. 2 ustawy z 28 lipca 2011 r. W przekonaniu skarżącej Samorządowe Kolegium Odwoławcze naruszyło zasadę dwuinstancyjności wyrażoną w art. 15 k.p.a., gdyż "uzupełniło" uzasadnienie organu I instancji w sposób wykraczający poza stan faktyczny przedstawiony w postanowieniu organu I instancji - dopiero organ II instancji w uzasadnieniu swojego postanowienia poruszył sprawę zarządzeń i uchwał w sprawie bonifikaty, wywodząc z tego podstawę do utrzymania w mocy zaskarżonego postanowienia. W konsekwencji Spółka wniosła o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz postanowienia Prezydenta Miasta. W odpowiedzi na skargę SKO powtórzyło argumentacje zawartą w zaskarżonym postanowieniu i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 powołanej ustawy). Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (tekst jednolity: Dz.U. Nr z 2012 r., poz.83) oraz ustawy z dnia 28 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 187, poz. 1110). Zmiany wprowadzone wymienioną ustawą weszły w życie w dniu 9 października 2011 r.. W zaskarżonych rozstrzygnięciach organy obu instancji przywołały treść przepisu art. 5 ustawy z dnia 28 lipca 2011 r., który w ust. 1 stanowi, że w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, prowadzonych na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 2, stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 2 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą; natomiast w ust. 2 - w przypadkach, w których istnieje konieczność wydania zarządzeń lub podjęcia uchwał uwzględniających przepisy wprowadzone art. 2 niniejszej ustawy, organ zawiesza postępowanie do czasu wydania zarządzeń lub podjęcia uchwał. Bezspornie do wniosku skarżącej złożonego w dniu 18 października 2011 r. zastosowanie mają przepisy ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości w brzmieniu nadanym nowelizacją dokonaną na mocy ustawy z 28 lipca 2011 r. Zatem żadne przepisy przejściowe dotyczące spraw wszczętych, a nie zakończonych nie mają w niniejszej sprawie zastosowania. Nie zaistniały zatem przesłanki do zawieszenia postępowania w oparciu o przepis art. 5 ustawy z dnia 28 lipca 2011 r., tym samym zaskarżone postanowienie i postanowienie je poprzedzające Prezydenta Miasta podlegają uchyleniu. W przedmiotowej sprawie podstawą zawieszenia mógłby być jedynie przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. jednakże tylko w przypadku, gdyby wydanie decyzji mogło nastąpić jedynie po podjęciu uchwały przez właściwą radę lub sejmik odnośnie wysokości bonifikaty od opłaty za przekształcenie. Organy możliwości zastosowania tego przepisu jednak nie rozważały. Niezasadny jest zarzut skarżącej dotyczący "rozszerzenia" argumentacji w uzasadnieniu postanowienia organu odwoławczego w odniesieniu do argumentacji zawartej w postanowieniu organu I instancji, co stanowić ma naruszenie art. 15 k.p.a. Wskazany przepis kodeksu zawiera zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, której istota polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu sprawy. Oznacza to, że samorządowe kolegium odwoławcze jako organ II instancji jest organem zobowiązanym i uprawnionym do merytorycznego rozpoznania sprawy. Tym samym organ odwoławczy mógł zawrzeć w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia taką argumentację, jaka doprowadziła go do podjęcia konkretnego orzeczenia, nawet jeśli było one odmienne od argumentacji zawartej w postanowieniu organu I instancji. Mając na uwadze powyższe okoliczności, orzeczono jak w punkcie l sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ). O kosztach postępowania poniesionych przez skarżącą Sąd rozstrzygnął w oparciu o art. 200 wskazanej ustawy.