V SA/Wa 1504/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, , Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi P. S.A. w W. na informację [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę [...] Jednostce Wdrażania Programów Unijnych do ponownego rozpoznania protestu, 2. zasądza od [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych na rzecz P. S.A. w W. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi z 25 czerwca 2012 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez P. S.A. w W. jest informacja [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych (MJWPU) z [...] czerwca 2012 r. nr [...] wydana w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: W dniu [...] lutego 2012 r. P. S.A. w W. złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pod tytułem "[...]" w ramach Regionalnego Programu Województwa Mazowieckiego, lata 2007-2013, Działanie 1.6 "Wspieranie powiązań kooperacyjnych o znaczeniu regionalnym". Pismem z dnia 27 marca 2012 r. MJWPU poinformowała skarżącą o brakach wniosku wzywając do ich uzupełnienia/poprawienia wskazując na konkretne uchybienia. MJWPU wskazała m.in. na konieczność uzupełnienia dokumentacji środowiskowej: - w przypadku, gdy projekt nie podlega ocenie oddziaływania na środowisko o: a) poprawiony Załącznik 1a Formularz do wniosku o dofinansowanie w zakresie oceny oddziaływania na środowisko - zgodnie z Instrukcją wypełnienia formularza do wniosku o dofinansowanie w zakresie OOŚ (oceny oddziaływania na środowisko), b) Załącznik 1b Zaświadczenie organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000, wydane przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, c) opinię właściwego organu środowiskowego (wójt/burmistrz/prezydent miasta), o braku potrzeby przeprowadzenia postępowania OOŚ i wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach; - w przypadku gdy projekt podlega ocenie oddziaływania na środowisko o: a) pełną dokumentację środowiskową (wraz ze skorygowanym Załącznikiem 1a) zgodną z wytycznymi Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięć współfinansowanych z krajowych łub regionalnych programów operacyjnych; b) postanowienie w sprawie potrzeby/braku potrzeby przeprowadzenia OOŚ wraz z niezbędnymi opiniami organów współpracujących; c) postanowienie uzgadniające starosty/RDOŚ (regionalnej dyrekcji ochrony środowiska) oraz opiniujące właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej, wydane przed decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach; d) decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach; e) streszczenie niespecjalistyczne Raportu oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia (dla każdego z rozdziałów) lub cały raport (jeśli dotyczy); f) dokumenty potwierdzające udział społeczeństwa w procedurze oceny oddziaływania na środowisko (obwieszczenia, ogłoszenia, protokoły). Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. MJWPU poinformowała skarżącą o odrzuceniu projektu z przyczyn formalnych. W uzasadnieniu organ wskazał, że skarżąca w odpowiedzi na pismo w sprawie uzupełnienia błędów formalnych nie załączyła pełnej dokumentacji dotyczącej oceny oddziaływania na środowisko zgodnej z Wytycznymi Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięć współfinansowanych z krajowych lub regionalnych programów operacyjnych, ustawą z. dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. nr 199, poz, 1227 z póżn. zm.) i rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. nr 213, poz. 1397). Skarżąca tytułem uzupełnienia złożyła jedynie załącznik 1a Formularz do wniosku o dofinansowanie w zakresie OOŚ. MJWPU zaznaczyła ponadto, iż przedsięwzięcie, polegające m.in., na wykonaniu instalacji do utylizacji odpadów z jednoczesnym wytworzeniem energii elektrycznej i cieplnej oraz prowadzeniu w jej oparciu działalności komercyjnej, zalicza się do mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko i zostało wymienione w § 3 ust. 1 pkt 80 ww. rozporządzenia. Wskazała również, że skarżąca pomimo wezwania nie przedstawiła wymaganych regulaminem konkursu dokumentów dotyczących zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi na ww. pismo skarżąca złożyła protest, w którym odniosła się do argumentacji prezentowanej przez organ. W zakresie zarzutu przedstawienia jedynie załącznika 1a skarżąca wskazała, iż złożyła wniosek do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w W. o wydanie załącznika 1b lub wydanie informacji o braku potrzeby wypełnienia tego załącznika z uwagi na nieinfrastukturalny charakter inwestycji. Podkreśliła, że do oceny formalnej informacja o wpływie na środowisko nie jest wymagana. Ocena taka jest niezbędna dopiero przy ocenie merytorycznej. Do oceny formalnej wymagana jest zaś przede wszystkim informacja o złożeniu wniosku o wydanie załącznika 1b i podanie o złożeniu wniosku do właściwego organu. Wnioskodawca nie ma przy tym żadnego wpływu na wydanie stosownego zaświadczenia. Dodatkowo skarżąca wskazała, że wespół z zarządem Ciepłowni w K. złożyła do starosty wniosek o wydanie opinii w zakresie oddziaływania na środowisko oraz zgłosiła instalację w trybie zgłaszania instalacji, których emisja nie wymaga pozwolenia na budowę. Wszystkie powyższe informacje zostały przedstawione MJWPU. Następnie skarżąca podkreśliła, iż załącznik 1a nie jest jedynym dokumentem we wniosku dotyczącym opinii w zakresie oddziaływania na środowisko. We wniosku znajduje się bowiem szereg informacji wskazujących na dokumenty ściśle powiązane z opiniami o wpływie na środowisko celem uniknięcia dublowania dokumentów zakładka "załącznik 1a" informacja o wskazaniu dokumentów uzupełniających. W zakresie dokumentacji dotyczącej zagospodarowania przestrzennego skarżąca wskazała natomiast, że załączyła wypisy z rejestru gruntów i budynków do dokumentacji w zakresie dokumentacji zagospodarowania przestrzennego, na wyraźną prośbę MJWPU. Kopie wypisów wskazują jednoznacznie na charakter zarówno nieruchomości jak i istniejących budynków i są o wiele dokładniejsze niż zwykły wyrys, który nie zawiera wielu budynków. Wnioskodawca przedstawił te dokumenty mimo braku potrzeby ich wnoszenia, co wskazał w pierwszej wersji wniosku informując, że dokumentacja w zakresie zagospodarowania przestrzennego nie dotyczy tego projektu z uwagi na jego nieinfrastrutkuralny charakter. Skarżąca podkreśliła, że MJWPU zażądała od niej uzupełnienia dokumentacji zagospodarowania przestrzennego nie uzasadniając tego żądania. W piśmie stanowiącym uzupełnienie protestu skarżąca wskazała, że proponowana inwestycja nie wymagała uprzedniego uzyskania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych, inwestycja nie została bowiem wymieniona na liście zawartej w art. 72 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie. Skarżąca zwróciła też uwagę na art. 71 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, z którego wynika, iż wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Lista tych przedsięwzięć znajduje się w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Na liście tej nie ma instalacji wnioskowanej przez skarżącą. Skarżąca zaznaczyła przy tym, że § 3 punkt 80 ww. rozporządzenia powoływany przez MJWPU nie odnosi się do tej instalacji, ponieważ przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach przewidują, że nie naruszają one działu II w tytule I ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska. Przepis ten oznacza, że do zasad gospodarowania odpadami pierwszeństwo zastosowania mają przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska, w tym zawarte w niej definicje. Zgodnie natomiast z definicją zawartą w art. 3 pkt 6 tej ustawy, instalacją jest stacjonarne urządzenie techniczne. Wnioskowana przez skarzącą instalacja jest urządzeniem niestacjonarnym w związku z czym nie podlega rygorom ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie. Pismem z dnia [...] czerwca 2012 r. MJWPU poinformowała skarżącą o oddaleniu protestu. W zakresie dokumentacji dotyczącej zagospodarowania przestrzennego MJWPU przychyliła się do wyjaśnień złożonych w proteście i uwzględniła zarzuty skarżącej. Wskazała, iż skarżąca deklaruje nieinfrastrukturalny charakter inwestycji, co dopuszcza Regulamin konkursu, w związku z czym, dokumenty dotyczące zagospodarowania przestrzennego jej nie dotyczą. Odnosząc się natomiast do dokumentacji dotyczącej oddziaływania na środowisko MJWPU wskazała, że w odpowiedzi na wezwanie organu skarżąca przedłożyła poprawiony załącznik 1a (Formularz do wniosku o dofinansowanie w zakresie OOŚ). Wszystkie inne dokumenty dotyczące oddziaływania na środowisko, złożone przez skarżącą, nie były wymagane Regulaminem konkursu, a zatem nie miały charakteru obligatoryjnego. MJWPU przypomniała następnie, że w wezwaniu z dnia 27 marca 2012 r. założono dwie ewentualności: gdy projekt nie podlega ocenie oddziaływania na środowisko oraz gdy projekt takiej ocenie podlega. Podczas dokonywanej oceny formalnej wniosku nie było zatem kwestionowane stanowisko wnioskodawcy, iż projekt nie podlega ocenie oddziaływania na środowisko, lecz jedynie wskazano na potrzebę złożenia dokumentów potwierdzających stan faktyczny, wydanych przez właściwe organy. W wyniku niezłożenia przez skarżącą w ramach uzupełnienia do wniosku dokumentów potwierdzających brak konieczności przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko, podczas oceny formalnej przyjęto stanowisko, iż projekt takiej ocenie podlega. W związku z tym pismem MJWPU z dnia [...] kwietnia 2012 r. projekt został odrzucony ze względu na brak pełnej dokumentacji dotyczącej oceny oddziaływania na środowisko. W odniesieniu do stanowiska skarżącej, iż informacja o wpływie projektu na środowisko nie jest wymagana do przeprowadzenia oceny formalnej projektu, MJWPU podkreśliła, iż ocena środowiskowa jest integralną częścią oceny formalnej (kryterium formalne nr 8 Zgodność dokumentacji środowiskowej z obowiązującymi przepisami krajowymi i unijnymi w zakresie ochrony środowiska), dokonywaną na osobnej karcie oceny w oparciu o kryteria dotyczące dokumentów środowiskowych. Mechanizm ten sankcjonowany jest przez zapisy Szczegółowego Opisu Priorytetów RPO WM 2007-2013 i został zatwierdzany przez Instytucję Zarządzającą. MJWPU wskazała ponadto, iż wyjaśnienia skarżącej, złożone dnia 1 czerwca 2012 r. jako uzupełnienie protestu, nie były brane pod uwagę, gdyż zostały złożone po upływie terminu przewidzianego na złożenie środka odwoławczego. W skardze na powyższą informację P. S.A. podniosła, że wniosek o dofinansowanie jest kompletny i został sporządzony i złożony zgodnie z obowiązującą instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie, regulaminem konkursu i wytycznymi krajowymi. W uzasadnieniu skargi skarżąca podtrzymała stanowisko wyrażone w proteście. Stwierdziła zatem, że składając wniosek postąpiła zgodnie z regulaminem konkursu i poinformowała MJWPU, iż dokumentacja w zakresie oddziaływania na środowisko nie dotyczy projektu, co jest w zgodne z § 14 regulaminu konkursu. MJWPU naruszyła natomiast procedurę poprzez nakazanie wnioskodawcy przedłożenia zaświadczeń/dokumentów dotyczących braku potrzeby wydania oraz dostarczenia wypełnionego załącznika 1b. Nakazanie wnioskodawcy zwrócenia się do starosty o wydanie decyzji o braku potrzeby OOŚ było czynnością fakultatywną, a tym samym nie mogło wpływać na spełnienie wymogu formalnego. Skarżąca podkreśliła przy tym, że podjecie przez beneficjenta dodatkowych czynności nie może stanowić powodu odrzucenia wniosku. Następnie skarżąca analogicznie jak w proteście wskazała, że jej projekt ma charakter nieinfrastrukturalny, zatem zgodnie z wytycznymi załącznik 1b nie jest wymagany. Potwierdzanie tego faktu mija się zatem z celem, a żądanie przez MJWPU dostarczenia ww. załącznika jest niezgodne z Kryteriami wyboru operacji finansowych w ramach RPOWM 2007-2013. Dodała też, że wobec nie wymagania przedstawienia OOŚ złożyła wypełniony formularz załącznika 1a w ograniczonym zakresie, co jest zgodne z Kryteriami wyboru operacji finansowych w ramach RPOWM 2007-2013. W związku z tym błędem formalnym MJWPU było żądanie dokumentu OOŚ lub dokumentu stwierdzającego brak potrzeby dokumentu OOŚ. W dalszej części uzasadnienia skargi skarżąca powtórzyła argumentację ujętą w proteście, a dotyczącą niepodlegania projektowanej instalacji pod rygory ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie. Podkreśliła, że instalacja ta nie znajduje się na liście przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zawartej w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. W odpowiedzi na skargę [...] Jednostka Wdrażania Projektów Unijnych wniosła o jej oddalenie i podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko. W kolejnym piśmie z dnia 8 sierpnia 2012 r. skarżąca ustosunkowała się do argumentacji MJWPU przedstawionej w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wobec tego, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu dokonana w oparciu o przepisy u.z.p.p.r., wskazać również należy, iż prawo do jej złożenia zagwarantowane zostało w przepisie art. 30c ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., zgodnie z którym po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: p.p.s.a. Oceniając, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.p.p.r., ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem, kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią postanowienia u.z.p.p.r., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu. Sąd nie jest jednak związany aktami prawa administracyjnego innymi niż wymienione w art. 178 Konstytucji, w tym znaczeniu, że zanim je zastosuje jako wzorzec kontroli, może i powinien badać ich zgodność z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, a więc przede wszystkim z przepisami ustaw i Konstytucji. O ile nie stwierdzi niezgodności, powinien stosować je, jako wzorzec kontroli sądowo administracyjnej (vide: wyrok NSA z 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 1493/10, dostępny na stronach internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Spór między stronami sprowadza się w istocie do ustalenia czy zgłoszone do wsparcia w ramach konkursu urządzenie odpowiada definicji określonej w § 3 ust. 1 pkt 80 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko ( Dz.U. Nr 213 poz. 1397 ). Zgodnie z definicją zawartą w powyższym przepisie do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się instalacje związane z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 41-47, z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne o zainstalowanej mocy elektrycznej nie większej niż 0,5 MW lub wytwarzających ekwiwalentną ilość biogazu rolniczego wykorzystywanego do innych celów niż produkcja energii elektrycznej, a także miejsca retencji powierzchniowej odpadów oraz rekultywacja składowisk odpadów. Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 13 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko ( Dz.U. Nr 199 poz. 1227 ze zm. ) przez przedsięwzięcie rozumie się zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin; przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty. Powyższa ustawa nie zawiera definicji "instalacji" - kolejnego pojęcia użytego w zacytowanym wyżej § 3 ust. 1 pkt 80 rozporządzenia. Taka definicja jest zawarta w ustawie z 27 kwietnia 2007 r. Prawo ochrony środowiska ( t.j. Dz.U. z 2008 r. Nr 25 poz. 150 ze zm. ). Zgodnie z art. 3 pkt 6 instalacja to stacjonarne urządzenie techniczne, zespół stacjonarnych urządzeń technicznych powiązanych technologicznie, do których tytułem prawnym dysponuje ten sam podmiot i położonych na terenie jednego zakładu oraz budowle niebędące urządzeniami technicznymi ani ich zespołami - których eksploatacja może spowodować emisję. Strony nie kwestionują faktu, iż powyższa definicja instalacji ma zastosowanie w sprawie niniejszej i stanowisko to jest w pełni prawidłowe. Prawo ochrony środowiska reguluje wszak tę samą materię co ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Dla potrzeb oceny oddziaływania na środowisko definicja instalacji jest w pełni adekwatna i zgodna z pojęciem przedsięwzięcia – jest od niego oczywiście węższa i się w nim zawiera ( przedsięwzięcie może polegać m.in. na budowie instalacji ). Analizując powyższe pojęcia należy zwrócić uwagę, że oba kładą nacisk na trwałe związanie z gruntem . Przedsięwzięcie wręcz zakłada przekształcenie lub zmianę sposobu wykorzystania terenu. Instalacja to z kolei stacjonarne urządzenie techniczne. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku języka polskiego PWN stacjonarny to znajdujący się gdzieś na stałe, niezmieniający miejsca pobytu lub swego położenia. Z tych też względów opisanego we wniosku o dofinansowanie urządzenia nie można uznać za urządzenie stacjonarne, gdyż z jego opisu wynika, że ma być to urządzenie umieszczone na ciągniku siodłowym, więc z założenia urządzeniem mobilnym , łatwym do przewiezienia w inne miejsce. Nie ma przy tym znaczenia, na co powołuje się organ, że w chwili pracy musi być podłączone do instalacji wodociągowej, elektrycznej , kanalizacyjnej znajdujących się na gruncie. Sposób pracy urządzenia nie doprowadzi bowiem do przekształcenia lub zmiany sposobu wykorzystania terenu w sposób trwały. Z powyższych względów należy przyznać , iż rację ma skarżąca, że przedstawione we wniosku urządzenie do utylizacji odpadów nie jest instalacją wymienioną w § 3 ust. 1 pkt 80 rozporządzenia RM . Zgodnie z § 14 pkt 4 Regulaminu Konkursu nr RPOWM/1.6/1/2011 Działanie 1.6 "Wspieranie powiązań kooperacyjnych o znaczeniu regionalnym" dokumentację dotyczącą oceny oddziaływania na środowisko należy dołączyć do wniosku "jeżeli dotyczy". W sprawie niniejszej argumentacja organu dotycząca obowiązku złożenia takiej dokumentacji została uznana za błędną – z przyczyn wyżej wskazanych. Na koniec należy zauważyć, że MJWPU błędnie nie wzięła pod uwagę argumentów strony podniesionych w piśmie nazwanym Uzupełnienie protestu. Należy zauważyć, że wyłączenie zastosowania kodeksu postępowania administracyjnego w sprawach regulowanych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie oznacza, że instytucja zarządzająca - jak każdy organ publiczny - nie ma obowiązku działać w oparciu o zasadę legalizmu. Wniesienie protestu oznacza konieczność zbadania prawidłowości oceny wniosku w granicach zarzutu, co w tym przypadku oznacza, że zakwestionowanie obowiązku złożenia dokumentacji dot. oceny oddziaływania na środowisko obliguje organ rozpoznający protest do oceny prawidłowości stanowiska wyrażonego w piśmie dot. oceny formalnej wniosku. Z przedstawionych wyżej powodów Sąd uwzględnił skargę i działając w oparciu o art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach, na które składa się zwrot uiszczonego wpisu i kosztów zastępstwa procesowego orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 30 e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.