II OZ 901/12

Dnia 16 października 2012 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 16 października 2012 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 września 2012 roku, sygn. akt II SA/Sz 623/12 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] maja 2012 roku Nr [...] w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] maja 2012 roku Nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości postanawia: oddalić zażalenie. 2 1 Postanowieniem z dnia 4 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił A.S. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] maja 2012 r. w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżąca wniosła skargę na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] maja 2012 r. uchylającą w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Choszcznie z dnia [...] stycznia 2012 r., nakazującą współwłaścicielom obiektu D. i W.S., H. i E.J., A.S., usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości związanych z nieodpowiednim stanem technicznym zadaszenia nietrwale połączonego z gruntem, użytkowanego przez D. i W.S., usytuowanego w granicach działki nr [...] przy ul. [...] w C. Natomiast w pozostałej część organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi strona podniosła merytoryczne zarzuty względem zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 28 sierpnia 2012 r. skarżąca ponowiła wniosek ze skargi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że współwłaściciele wykonują na obiekcie prace budowlane znacznie odbiegające od ustaleń zawartych w decyzji organu I instancji. Ponadto, na remontowanym obiekcie nie było zamontowanej wymaganej przepisami prawa tablicy informacyjnej, jak i odpowiedniego zabezpieczenia terenu budowy oraz nie jest wiadome, czy dla robót budowlanych prowadzony jest dziennik budowy. W związku z tym, że właściciele obiektu nie ustalili z nią planowanych robót i nie uzyskali jej zgody zawiadomiła o wykonywanej samowoli Policję w Choszcznie. Wykonane roboty budowlane znacznie odbiegają od określonych w decyzji i polegają m.in. na wykonaniu dodatkowego słupa drewnianego podtrzymującego metalową belką zadaszenia na drodze dojazdowej do zaplecza działki [...], uniemożliwiając tym samym korzystanie z drogi wewnętrznej prowadzącej do działek położonych na zapleczu działki [...]. Skarżąca zwróciła się również o nakazanie inwestorom przywrócenia obiektu do stanu zgodnego z prawem tj. usunięcie drewnianej belki z drogi wewnętrznej działka nr [...] . Oddalając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał, że skarżąca nie przedstawiła żadnych argumentów na poparcie swojego wniosku. Nie wykazała ani w skardze, ani w odrębnym piśmie, że wykonanie przez współwłaścicieli obiektu obowiązku określonego w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Choszcznie z dnia [...] stycznia 2012 r., spowoduje trudne do odwrócenia skutki dla niej samej lub wyrządzi jej znaczną szkodę. W ocenie Sądu I instancji, argumenty strony zwarte w piśmie z dnia 25 sierpnia 2012 r. sprowadzają się do zarzutów co do sposobu wykonywania nakazanych robót budowlanych i innych nieprawidłowości w procesie budowlanym, nie dotyczą zaś ewentualnej szkody (np. w majątku strony) jaka mogłaby powstać dla skarżącej wskutek usunięcia przez inwestorów stwierdzonych nieprawidłowości w spornym obiekcie. Nie wskazała też jakie trudne do odwrócenia skutki spowoduje usunięcie nieprawidłowego stanu technicznego zadaszenia przed rozpoznaniem skargi. Sąd I instancji podkreślił, że nawet wykraczając poza wniosek strony nie dostrzegł żadnych okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie przedmiotowego wniosku. Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca podkreśliła, że jej wniosek został rozpoznany dopiero w dniu 4 września 2012 r., podczas gdy termin wykonania obowiązku upływał w dniu 30 sierpnia 2012 r. Wyjaśniła, że argumenty jej wniosku wypływały wprost ze skargi, a wykonanie decyzji wiązać się będzie z prowadzeniem prac na gruncie należącym do osób trzecich, co może w konsekwencji prowadzić do wytoczenia wobec niej powództwa cywilnego. Ponadto wskazała, że wykonane zadaszenie blokuje dojazd do jej działki ciężkim pojazdom, w tym straży pożarnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., Nr 270) – zwanej dalej p.p.s.a. - po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. W ocenie Sądu rozpoznającego zażalenie, Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Wniosek strony został oparty wyłącznie na stwierdzeniach uzasadniających w jej ocenie zasadność skargi. Brak jest natomiast argumentów, które uzasadniałyby stwierdzenie, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd I instancji zarzuty wniosku przeanalizował i prawidłowo uznał, że nie mogą być one uwzględnione jako uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Oczywistym jest, że w każdym przypadku wykonanie decyzji nakładającej określone obowiązki powoduje zmiany spowodowane działalnością danego podmiotu, ale nie oznacza to, że w każdym przypadku zmiany takie uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z kolei brak wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, nie publ.). Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby Sąd miał możliwość ich oceny. Takie okoliczności nie zostały w skardze i wniosku wskazane, ale należy przy tym podkreślić, że Sąd I instancji uwzględnił całość akt sprawy i na tej podstawie wydał rozstrzygnięcie. Również argumenty zawarte w zażaleniu są w istocie zarzutami uzasadniającymi skargę, a nie wniosek. Subiektywne przekonanie wnioskodawcy o wadliwości prawnej rozstrzygnięcia organu administracji publicznej, tylko na tej podstawie nie może skutkować wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Bez wpływu na przedmiotowe rozstrzygnięcie jest również fakt, że postanowienie to zostało wydane dopiero w dniu 4 września 2012 r. i po ponowieniu wniosku przez skarżącą. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może zostać rozpoznany dopiero po skutecznym wniesieniu skargi, a więc uzupełnieniu jej braków formalnych i fiskalnych. W niniejszej sprawie Sąd I instancji prawidłowo w pierwszej kolejności rozpoznawał wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy, a dopiero potem przystąpił do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Kwestia ewentualnego nierozpoznania wniosku przez organ administracji również pozostaje bez wpływu na zasadność rozstrzygnięcia. Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 4 3