III SA/Gl 959/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia NSA Anna Apollo, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2012 r. przy udziale – sprawy ze skargi T. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł ( słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z dnia [...] r. nr [...], działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1, art. 21 § 1 pkt 1, § 3, art. 51 § 1, art. 53 § 1, § 3 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., w skrócie O.p.), art. 1 ust. 1, art. 2 pkt 9, art. 3 ust. 1, art. 14 ust. 1, art. 100 ust. 1 pkt 2, ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, ust. 8, ust. 11 i ust. 12, art. 105 pkt 2, art. 106 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm., dalej u.p.a.), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] z dnia [...] r. nr [...] określającą kwotę zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przez T. B., w dniu [...]r. samochodu marki [...], nr nadwozia [...], o pojemności silnika [...] cm3, rok produkcji [...], w wysokości [...] zł. Decyzja zapadła w poniższym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...]r. do Urzędu Celnego w [...] wpłynął wniosek T. B. o wydanie zaświadczenia o braku obowiązku podatkowego w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym samochodu ciężarowego [...]. Po dokonaniu oględzin przedmiotowego samochodu Naczelnik Urzędu Celnego w [...] postanowieniem odmówił wydania zaświadczeni a organ drugiej instancji utrzymał to rozstrzygnięcie w mocy. Mając na względzie powyższe rozstrzygnięcie oraz fakt, nie złożenia przez T. B. deklaracji AKC-U, postanowieniem z dnia [...] r. organ podatkowy wszczął postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzewspólnotowego samochodu marki [...], z którego to tytułu podatek nie został uiszczony. W odpowiedzi na powyższe, pismem z [...] r. T. B. wyjaśnił, iż nabył samochód ciężarowy, który nie podlega obowiązkowi w podatku akcyzowym. Na potwierdzenie zasadności swojego stanowiska wskazał: - francuski dowód rejestracyjny wraz z tłumaczeniem, - zaświadczenie o przeprowadzeniu badania technicznego pojazdu nr [...] wraz z załącznikiem z [...] r., - faktura sprzedaży nr [...] z dnia [...]r. oraz na wezwanie organu dokument przewozowy CMR i oświadczenie, iż samochód nie był przez niego przerabiany. Organ natomiast włączył do akt postępowania protokół oględzin samochodu z dnia [...] r. oraz pismo [...] nr [...] z dnia [...] r. czyli dowody pozyskane w toku postępowania o wydanie zaświadczenia Z powyższych dokumentów wynikało, że przedmiotowy samochód powinien być zaklasyfikowany do pozycji [...] taryfy celnej, gdyż jest samochodem, który może być używany bez zmian konstrukcyjnych do przewozu osób jak i towarów, a takie samochody podlegają akcyzie. Dodatkowo organ wskazał, że samochód marki [...] jest pojazdem typu "[...]" z zamontowanymi dwoma miejscami do siedzenia i we [...] dowodzie rejestracyjnym określonym jako ciężarowy, kategorii [...], posiadający karoserię typu "[...]", co oznacza, że jest to pochodna samochodu osobowego. Również z pisma [...] wynikało, że sporny samochód został wyprodukowany na rynek [...] i został wyprodukowany jako osobowy. W następstwie przeprowadzonego postępowania decyzją z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w [...] stwierdził, że samochód [...] winien być w dniu przywozu do kraju klasyfikowany do kodu [...] i zgodnie z art. 100 ust. 1 u.p.a. jego wewnątrzwspólnotowe nabycie podlegało opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku, nie złożył deklaracji uproszczonej AKC-U i nie zapłacił należnego podatku akcyzowego. W związku z powyższym organ celny określił T. B. zobowiązanie w podatku akcyzowym w kwocie [...] zł wraz z odsetkami liczonymi od [...] r. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił podstawę prawną wydanej decyzji. W szczególności wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.a. do celów poboru podatku akcyzowego (...) stosuje się klasyfikacje w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz UE L 256 z 07.09.1987, str. 1 ze zm. Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382). Natomiast art. 100 ust. 1 u.p.a. stanowi, że akcyzie podlegają samochody osobowe nierejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. W ustępie 4 tegoż artykułu określono pojecie samochodu osobowego, jako " pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż te objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów samobieżnych o kodzie CN 8703 10 11, pojazdów typu teleks o kodzie CN 8703 10 18 oraz pojazdów typu quad o kodzie CN 8703 10 18." Dalej organ wyjaśnił, że klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta. Są to Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) zawarte we Wspólnej Taryfie Celnej (WTC), które zapewniają jednolitą interpretację zasad klasyfikacji towarów. Oznacza to, ze dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji taryfy celnej z wyłączeniem wszystkich innych, które mogły być brane pod uwagę i jest mu przypisany odpowiedni kod WTC. Zgodnie z punktem 1 litera A Sekcji nr 1 ORINS przepisów wstępnych (część pierwsza) Wspólnej Taryfy Celnej stanowiącej załącznik nr 1 do rozporządzenia rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz o ile nie jest sprzeczna z treścią powyższych pozycji i uwag. Podkreślono, że klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych objętych pozycją [...] jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że pojazdy te są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób niż towarów. Do tej kategorii zaliczane są pojazdy "wielozadaniowe" czyli pojazdy osobowo – towarowe przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być uzywane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Cechują się zwykle: a) obecnością stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym, b) obecnością tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli, c) obecnością przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jednej lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu, d) brakiem stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób jak i towarów, e) wyposażeniem całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (dywaniki, wentylacja, oświetlenie popielniczki). Przeprowadzone oględziny spornego pojazdu wykazały, że posiada cechy samochodu osobowo – towarowego, objętego kodem [...], którego wnętrze wskazuje, że może być używane bez zmian konstrukcyjnych do przewozu zarówno osób, jak i towarów oraz podlega akcyzie (samochód dwuosobowy,, karoseria typu [...] pieciodrzwiowa, wszystkie drzwi przeszklone, w części bagażowej tapicerka na drzwiach i podsufitce identyczna jak w części osobowej. Na podłodze w części bagażowej, w miejscu tylnych siedzeń zamocowana pokrywa z jednolitego tworzywa sztucznego, pod którą znajdują się punkty kotwiące i wyposażenie do zainstalowania tylnych siedzeń.), gdyż posiada wszystkie cechy pojazdu wskazane wyżej w pkt a), b), c), d) i e). Nadto z informacji producenta wynikało, że samochód został wyprodukowany na rynek [...] i opuścił fabrykę jako osobowy. Fakt zarejestrowania spornego samochodu we [...] jako ciężarowy nie ma znaczenia dla klasyfikacji celnej. Obowiązek podatkowy powstał w dniu [...] r., gdyż taką datę przemieszczenia samochodu do Polski wskazał T. B., a jako podstawę opodatkowania przyjęto kwotę [...] EUR widniejącą na fakturze zakupu z dnia [...] r. i stawkę podatku akcyzowego [...]%. W odwołaniu T. B. wniósł o "cofniecie decyzji", gdyż nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu ciężarowego nie rodzi powstania obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym. Zarzucił organowi wydanie decyzji z naruszeniem art. 100 ust. 4 u.p.a. przez jego błędne zastosowanie i zaklasyfikowanie samochodu marki [...] ([...]) jako osobowy podczas gdy jest to samochód klasy N1 (ciężarowy) przeznaczony do przewozu towarów nie osób. Samochód wyposażony jest tylko w dwa miejsca siedzące i nie jest możliwe bez przeróbek przewozić pasażerów. Nadto wskazał, że pismo [...] nie zawiera pełnej informacji o nabytym przez niego samochodzie, gdyż nie była ona jego producentem ani sprzedawcą Pojazd został wyposażony w zabudowę ciężarowa przez [...] i to ta firma jest kompetentna do udzielenia informacji, czego dowodzi zapis tabliczki znamionowej. Dyrektor Izby Celnej w [...] zaskarżoną decyzją z [...] r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Ponownie zaakcentował, że w nabyciu wewnątrzwspólnotowym do celów poboru akcyzy stosuje się klasyfikację wyrobów w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN) i według jego stanu w dacie nabycia. Organ nie zgodził się z zarzutem przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów wskazując na ustalenia przeprowadzonych oględzin spornego samochodu, zapis badania technicznego samochodu i informacje producenta Podkreślono, że istotnie organ podatkowy jest związany dokumentami urzędowymi, a z tych wynika, że skarżący nabył samochód osobowy, przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu osób i cechami samochodu osobowego (zgodnie z Notami wyjaśniającymi). Możliwość przeróbek przez nabywcę czy użytkownika ma wtórne znaczenie dla celów podatkowych. Podkreślił, że zarejestrowanie samochodu jako ciężarowy nie przesądza o jego klasyfikacji dla celów podatkowych. Nadto wskazał, że przedstawiciel producenta na Polskę czyli [..] stwierdził jednoznacznie, że samochód został wyprodukowany na rynek [...] jako osobowy i nie dysponuje żadną wiedzą aby został konwertorowany na samochód ciężarowy, zgodnie z przepisami tego państwa. Dalej organ podkreślił, że dla klasyfikacji celnej towaru znaczenie ma zamysł producenta a nie zmiana walorów użytkowych samochodu dokonana później. Zmiana budowy pojazdu w stosunku do wersji fabrycznej ma charakter wtórny i nie ma wpływu na klasyfikacje celną pojazdu. Nadto producent nie wykonywał w samochodzie żadnych przeróbek, dlatego sporny samochód należało zaklasyfikować do kodu [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach T. B. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, gdyż nabył samochód ciężarowy nie podlegający akcyzie. Nie neguje, że pojazd mógł być wyprodukowany jako osobowy, ale został konwertorowany na ciężarowy przez [...] zgodnie z homologacją europejską [...] o czym świadczy tabliczka znamionowa na przednim pasie komory silnika. Zmiany te miały miejsce przed pierwszą rejestracją samochodu we [...] i samochód cały czas był użytkowany jako ciężarowy. Na rozprawie w dniu [...] r. Skarżący podtrzymał argumenty skargi akcentując, że sprowadził z [...] kilkanaście samochodów przerobionych na ciężarowe a tylko w tym przypadku organ ustalił obowiązek w podatku akcyzowym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko przedstawione w uzasadnieniach decyzji obu instancji. Podkreślił, że samochód został zarejestrowany jako ciężarowy (N1) – CITTE pochodny samochodu osobowego, ale wyprodukowany jako osobowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie Należy przede wszystkim wyjaśnić, że w przepisie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) ustawodawca zastrzegł, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej), formułując w ten sposób generalne kryterium wiążące sądy administracyjne w pełnym zakresie ich kognicji. Jednoznaczność tej zasady sprawia, że wojewódzki sąd administracyjny w toku podjętych czynności rozpoznawczych dokonuje oceny zgodności kontrolowanej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub tryb podjęcia innego aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Istotne również jest, że w określonych ramach kompetencji kontrolnych sądów administracyjnych ustawodawca nie uwzględnił uprawnienia tych sądów do merytorycznego orzekania w sprawie rozpoznawanej w postępowaniu administracyjnym, co sprawia, że zasadność, skargi skutkuje jedynie wydaniem orzeczenia kasacyjnego lub innej szczególnej treści, wynikającej z przepisów art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności wyjaśnić trzeba, że kwestię sporną w niniejszej sprawie stanowi zaklasyfikowanie przez organy podatkowe samochodu marki [...] do pozycji [...] i objecie go obowiązkiem podatkowym w podatku akcyzowym. Stosownie do treści art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3 poz. 11 ze zm.) akcyzie podlega nabycie wewnatrzewspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. W art. 100 ust. 4 sprecyzowano pojecie samochodu osobowego. Są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją [...] przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją [...], włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie [...], pojazdów typu teleks o kodzie [...] oraz pojazdów typu quad o kodzie [...]. Z treści tego przepisu wynika, że przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym mają w sprawach podatkowych w zakresie podatku akcyzowego, zastosowanie jedynie do badania, czy dany pojazd jest zarejestrowany bądź też nie, na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, gdyż akcyzie podlegają jedynie samochody osobowe niezarejstrowane na terytorium kraju. Słusznie podniosły organy celne, że dla celów poboru akcyzy w nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklatorze (CN), a nie przepisy prawa o ruchu drogowym (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 12 października 2009 r., sygn. akt III SA/Gl 674/09). Grupowanie pojazdów w świetle obowiązujących przepisów ruchu drogowego, nie może mieć znaczenia dla ustalenia ich kodu CN. Z kolei art. 3 ust. 1 u.p.a. stanowi, że do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania wyrobów znakami akcyzy na terytorium kraju stosuje się klasyfikacje w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN), zamieszczonej w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 7 września 1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.). Oznacza to, że m.in. w celu poboru podatku akcyzowego stosuje się klasyfikację CN i prawidłowe zaklasyfikowanie decyduje czy dany produkt stanowi wyrób akcyzowy i podlega opodatkowaniu. Należy podkreślić, iż nazwa handlowa, czy też przeznaczenie wyrobu nie uzasadnia sugerowanej klasyfikacji do wskazanych kodów CN. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej (CN) podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem do każdego towaru jest przypisany odpowiedni kod. Dokonując klasyfikacji w Nomenklaturze Scalonej (CN), należy wyjść od reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS). Zgodnie z tą regułą Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają jedynie charakter orientacyjny: dla celów prawnych klasyfikację przeprowadza się w oparciu o nazwy pozycji i wszelkie postanowienia zawarte w uwagach do sekcji lub działów, zgodnie z następującymi postanowieniami, o ile nie są one sprzeczne z treścią odpowiednich pozycji i uwag. Należy jednak pamiętać, że w stopniu, w jakim sekcje i działy opisują poszczególne grupy pozycji, mają one status prawny. Tylko wtedy, gdy klasyfikacja będzie nadal niemożliwa, należy skorzystać z ORINS, pod warunkiem, że ani treść pozycji, ani treść uwag, nie będzie stwarzać żadnych przeszkód do ich zastosowania. Tym samym organy podatkowe prawidłowo zakwalifikowały sporny samochód do Działu [..], albowiem, Dział [...] obejmuje: "Pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria" obejmuje m.in.: pojazdy mechaniczne przeznaczone do przewozu osób (pozycja [...] albo [...]) albo towarów (pozycja [...]) albo specjalistyczne (pozycja [...]). Wykluczyły klasyfikacje do kodu [...], który obejmuje: "Pojazdy mechaniczne do przewozu 10 lub więcej osób razem z kierowcą". Oznacza to, że obejmuje wszystkie pojazdy mechaniczne przeznaczone do przewozu dziesięciu albo więcej osób (wraz z kierowcą), zatem nie obejmuje spornego pojazdu, bowiem, jak wynika z dokumentów pojazdu może on przewozić 2 osób (posiada 6 miejsc siedzących, włączając siedzenie kierowcy, i nie posiada miejsc stojących). Natomiast samochodami ciężarowymi klasyfikowanymi do kodu [...] są pojazdy mechaniczne do transportu towarów. Przedmiotowa pozycja obejmuje w szczególności zwykłe ciężarówki i furgony (płaskie, pokryte impregnowanym brezentem o nadwoziu zamkniętym itd.), ciężarówki i furgony dostawcze wszelkiego rodzaju; ciężarówki wyposażone w urządzenia do automatycznego wyładunku (wywrotki itp.); cysterny (wyposażone w pompy i bez pomp); ciężarówki-chłodnie i izotermiczne, ciężarówki o dwóch lub więcej platformach ładunkowych do przewozu kwasu w gąsiorach, butli z propanem itp. Organy podatkowe uznały, że sporny pojazd mieści się w pozycji [...]: "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją [...]), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Pozycja ta obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu (włącznie z pojazdami przystosowanymi do pływania) przeznaczone do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją [...]. Pojazdy tej pozycji mogą być wyposażone w silnik dowolnego typu (tłokowy wewnętrznego spalania, elektryczny, turbinę gazową itp.). Nadto, obejmuje ona również lekkie pojazdy trzykołowe o prostej budowie, pojazdy typu kołowego albo gąsienicowego, samochody (np. limuzyny, taksówki, samochody sportowe i wyścigowe), specjalistyczne pojazdy transportowe, samochody mieszkalne, pojazdy przeznaczone specjalnie do jazdy po śniegu, wózki golfowe i podobne pojazdy, gdyż został wyprodukowany jako osobowy. Okoliczności tej skarżący nie przeczy, podnoszac jednak, że sporny samochód również przez producenta został przystosowany wyłącznie do przewozu towarów i to przed pierwszą jego rejestracja, co potwierdza tabliczka znamionowa i [...] dowód rejestracyjny. Organ nie przeczy z kolei tej okoliczności, jednakże wskazuje, że nie ma ona znaczenia dla klasyfikacji celnej skoro auto zostało wyprodukowane jako osobowe, co wynika z pisma [...] z dnia [...] r. W tym miejscu należy wskazać, że w aktach sprawy znajduje się zdjęcie tabliczki znamionowej spornego samochodu, której treść nie została przetłumaczona na język polski, jak również organ nie wyjaśnił znaczenia znajdujących się na niej zapisów. Tym samym nie zaprzeczył ani też nie wykluczył słuszności argumentacji podnoszonej przez T. B., który konsekwentnie odwołuje się do treści tabliczki znamionowej i jej znaczenia dowodowego w sprawie. Nie ma też wątpliwości, iż została ona nabita przez [...] i dotyczy transformacji samochodu z osobowego ([...]) na ciężarowy ([...]), której to okoliczności organ nie wyjaśnił odwołując się do zamysłu producenta (str. 9 decyzji). W ocenie Skarżącego treść tabliczki znamionowej dowodzi, że przedmiotowy samochód jest samochodem ciężarowym, gdyż tak został oznaczony przez producenta ([...]), który dokonał w nim przeróbek. Nie ma tym samym znaczenia twierdzenie organu podatkowego, że został wyprodukowany i opuścił fabrykę jako osobowy. Tym bardziej, że treść pisma, na które powołuje się organ nie przeczy twierdzeniom skarżącego. Informacja w nim zawarta wskazuje, że sporny samochód [...] "opuścił fabrykę jako osobowy". Natomiast Spółka [...] nie dysponuje danymi, mogącymi stwierdzić, czy przed sprzedażą samochód nie został konwertorowany na samochód ciężarowy, podlegający przepisom [...] w tym zakresie. Sformułowanie to nie wyklucza takiej możliwości i wskazywało na konieczność uzupełnienia materiału dowodowego. Organ mógł to uczynić przez uzyskanie informacji od [...] lub przez przesłanie zdjęcia tabliczki znamionowej do [...] celem nadesłania wyjaśnień uzupełniających. Organ nie podjął jednak żadnych działań mających na celu uzyskanie jednoznacznego stanowiska producenta i sprzedawcy samochodu o jego wersji w dacie pierwszej sprzedaży w [...] r. nabywcy we [...] lub autoryzowanych przeróbkach przed pierwszą rejestracją mimo podnoszonych w tym zakresie zarzutów przez podatnika. Sąd orzekający uznał, że bez wyjaśnienia powyższej kwestii materiał dowodowy dotychczas zgromadzony nie pozwala na rozstrzygnięcie sprawy. Nie można bowiem zgodzić się z poglądem organu, że skoro samochód został wyprodukowany jako osobowy, to późniejsza jego przeróbka przez producenta, zmieniająca charakter jego użytkowania, pozostaje bez wpływu na jego klasyfikację celną. Tym samym, w ocenie Sądu, przeprowadzone postępowanie narusza przepisy procesowe obowiązujące organ w toku prowadzonego postępowania podatkowego, w szczególności art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 191 O. p. Zgodnie z art. 121 O. p., postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, przez co należy rozumieć, iż postępowanie powinno być prowadzone starannie i poprawnie z uwzględnieniem wnioskowanych dowodów, które mają istotny wpływ na merytoryczne rozpoznanie sprawy, a także w taki sposób, aby interes podatnika, jak i interes publiczny były traktowane równorzędnie. Stosownie do art. 122 O. p. organy podatkowe w toku postępowania podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Przepis ten wyraża naczelną zasadę postępowania podatkowego jaką jest zasada prawdy obiektywnej, której ustalenie dokonuje się przez dopuszczenie środków dowodowych określonych w art. 180-200 O.p. W myśl zasady zupełności postępowania dowodowego (art. 187 O.p.), organ jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Dopiero dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, zebranie materiału dowodowego, jego rozpatrzenie i swobodna ocena (art. 191 O.p.), może stanowić podstawę prawidłowego rozstrzygnięcia organu, przy zastosowaniu przepisów materialnoprawnych. Reasumując, organy podatkowe nie podjęły w rozpoznawanej sprawie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego i dokonania na jego podstawie swobodnej, a nie dowolnej oceny, czy okoliczności sprawy zostały uwodnione. Nie odniosły się w sposób prawidłowy i zupełny do okoliczności i dowodów przedstawionych przez skarżącego, które mogłyby mieć wpływ na ocenę czy w niniejszej sprawie zaistniały wszelkie niezbędne przesłanki do określenia wysokości podstawy opodatkowania w trybie art. 100 ust. 1 pkt 2 i 4 u.p.a., co obowiązane są uczynić w ponownym postępowaniu, z uwzględnieniem poczynionych w niniejszym uzasadnieniu rozważań. W tej sytuacji, skoro organy naruszyły wskazane wyżej normy prawa procesowego, zaskarżoną decyzję należało uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Sąd orzekł również na podstawie art. 152 p.p.s.a. o wstrzymaniu wykonania tych decyzji i po myśli art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. zwrocie kosztów postępowania.