II FZ 82/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Rypina, , , po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 grudnia 2012r. sygn. akt III SAB 13/12 w zakresie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w sprawie ze skargi K. G. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na postanowienie przekazujące wniosek zgodnie z właściwością postanawia oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 grudnia 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprostował postanowienie tego Sądu z dnia 6 września 2012 r. w ten sposób, iż w miejsce organu – "Dyrektora Izby Skarbowej w W." wpisano "Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.". W uzasadnieniu Sąd podkreślił, iż w przedmiotowej sprawie skarga wniesiona została na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w W., a powołanie innego organu jako wydającego zaskarżony akt nastąpiło w drodze oczywistej omyłki pisarskiej, co uzasadniało sprostowanie orzeczenia w trybie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Zażalenie na to postanowienie wniósł K. G. podnosząc, że poprzez sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej nastąpiło wprowadzenie nastąpiło wprowadzenie, jako strony, do treści postanowienia zupełnie innego podmiotu, niż w tym orzeczeniu został pierwotnie wymieniony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może z urzędu sprostować w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W zaskarżonym postanowieniu błędnie określono organ, w stosunku do którego skarżący wniósł skargę na bezczynność, w miejsce Dyrektora Izby Skarbowej w W. wpisując Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W.. Zasadnie uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż błąd ten był jedynie omyłką pisarską, szczególnie iż z całości akt sprawy, niezbicie wynika, że organem, w stosunku do którego skarżący wniósł skargę na bezczynność jest Dyrektor Izby Skarbowej w W. (str. 3 akt sądowych). Słusznym było zatem sprostowanie tej omyłki, a wydane w tym zakresie postanowienie w pełni odpowiada prawu. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. .z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.