IV SA/Wa 797/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędzia WSA Teresa Zyglewska (spr.), Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2012 r. sprawy ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzew 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. na rzecz skarżącej K. G. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wójt Gminy B. decyzją z dnia [...] marca 2012 r. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wymierzenia J. i K. D., współwłaścicielom działki nr [...] w miejscowości M., kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia. Postępowanie zakończone wydaniem opisanej decyzji zostało wszczęte na skutek zawiadomienia trzeciej współwłaścicielki wskazanej nieruchomości – K. G. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wyznaczyło Wójta Gminy B. do załatwienia przedmiotowej sprawy. Wyjaśnił, że w toku postępowania czyniono próby dokonania wyceny usuniętych drzew przez dendrologa, jednakże ze względu na małą wartość zamówienia, nikt nie zgłosił się do wyceny. Podał, że w dniu 7 czerwca 2011 r. została przeprowadzona wizja lokalna na działce nr [...] w miejscowości M. w obecności K. i J. D. oraz pracownika Urzędu Gminy N., podczas której dokonano ponownego pomierzenia pozostałych karp po wyciętych drzewach u ich górnej krawędzi. Trudno było ustalić gatunki niektórych wyciętych drzew z powodu upływu czasu. Sporządzono dokumentację fotograficzną. Dokonano ustaleń, że posterunek policji w N. w 2009 r. nie prowadził postępowania dotyczącego usunięcia drzew w miejscowości M. gm. N., zgłoszonego przez K. G. Dalej organ pierwszej instancji wskazał, że w dniu 29 września 2011 r. przesłuchano w sprawie K. D., w dniu 3 października 2011 r. przesłuchano J. D., a w dniu 26 września 2011 r. zwrócono się do Prezydenta O. o wezwanie i przesłuchanie K. G. Wójt Gminy B. stwierdził następnie, że na podstawie przeprowadzonego postępowania nie może ustalić, kto dokonał usunięcia drzew bez wymaganego zezwolenia. Wskazał, iż pracownik urzędu gminy ustalił, że pierwsze drzewa na działce o nr [...] zostały usunięte w 2007 r. Także z zeznań K. G. wynika, że pierwszą wycinkę na działce zaobserwowała w 2007 r. Wymieniona wskazała także, iż drzewa zostały usunięte bez jej wiedzy i zgody. Zawiadomienie o usunięciu drzew bez zezwolenia złożyła natomiast na posterunku policji w N. dopiero w 2009 r. 1 Sygn. akt IV SA/Wa 797/12 Organ zwrócił uwagę, że K. G., będąc dwa razy w roku na działce będącej jej współwłasnością, przez dwa lata nie podjęła żadnych działań w celu zwolnienia się od odpowiedzialności za usunięcie drzew. Wójt ponownie zauważył, iż policja nie prowadziła postępowania w sprawie nielegalnego usunięcia drzew z terenu przedmiotowej działki, a tym samym nie ustaliła sprawcy nielegalnej wycinki. W tej sytuacji organ pierwszej instancji przyjął dobrą wiarę współwłaścicieli, że przez dwa lata nie wiedzieli o wycince drzew. Konstatując, Wójt stwierdził, że nie jest możliwe ustalenie, kto dokonał nielegalnego usunięcia drzew, czy współwłaściciele, czy osoby trzecia, bowiem osoba wskazująca sprawców nie była świadkiem usunięcia drzew, natomiast wskazane przez nią osoby, nie przyznały się do wycinki drzew. Odwołanie od decyzji Wójta Gminy B. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. złożyła K. G. Organ odwoławczy, zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2012 r., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że Wójt Gminy B. dość lakonicznie uzasadnił wydane rozstrzygnięcie, jednakże istota postępowania odwoławczego polega na ponownym rozpatrzeniu sprawy administracyjnej, która była przedmiotem rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Przeprowadzone w ten sposób postępowanie doprowadziło organ drugiej instancji do przekonania, że decyzja z dnia [...] stycznia 2012 r., mimo niepełnego uzasadnienia, odpowiada prawu. Kolegium wywiodło, że obowiązkiem organu administracji jest dokonanie oceny znaczenia i wartości dowodów dla toczącej się sprawy, z zastrzeżeniem ograniczeń dotyczących dokumentów urzędowych, które mają na podstawie art. 76 § 1 k.p.a. szczególną moc dowodową. Analizując przedmiotową sprawę organ odwoławczy zauważył, że dowody zgromadzone w trakcie postępowania pierwszoinstancyjnego są ze sobą sprzeczne. W notatce służbowej z dnia 3 sierpnia 2009 r. sporządzonej na okoliczność wycinki drzew na działce nr [...], położonej w miejscowości M. zapisano, iż "D. K. i jego żona J. oświadczyli, że dokonali wycinki drzew (...)". Notatka ta została podpisana przez K. D. i K. D. oraz pracownika urzędu gminy w N. Jednakże, w trakcie prowadzonego postępowania, w dniu 4 lipca 2011 r., po zapoznaniu się z aktami sprawy, K. D. wniósł oświadczenie, że nie zgadza się z zapisem w notatce z dnia 3 sierpnia 2009 r., w której 2 Sygn. akt IV SA/Wa 797/12 stwierdzono, iż to on wspólnie z małżonką dokonał wycięcia przedmiotowych drzew. Stwierdził, że podpisując notatkę nie zwrócił uwagi na zapis tej treści. Jak wywiodło dalej Kolegium, wobec powyższych rozbieżności, organ pierwszej instancji postanowił o przeprowadzeniu dowodu z przesłuchania stron. W dniu 29 września 2011 r. K. D., uprzedzony o prawie odmowy składania zeznań i odpowiedzi na pytania oraz odpowiedzialności za fałszywe zeznania oświadczył, iż nie może określić daty usunięcia drzew z działki nr [...], gdyż jej nie pamięta oraz nie może określić wieku tych drzew. Nie wie, dlaczego drzewa zostały usunięte i nie wycinał on żadnego drzewa z działki nr [...]. W dniu 3 października 2011 r. J. D., również uprzedzona o prawie odmowy składania zeznań i odpowiedzi na pytania oraz o odpowiedzialności za fałszywe zeznania oświadczyła, że nie pamięta daty usunięcia drzew, nie wie w jakim wieku były te drzewa, nie wiedziała kto dokonał tej wycinki, nie wie jaki był powód usunięcia drzew, nie dokonała wycinki tych drzew. Nic więcej w tej sprawie nie jest jej wiadome. Natomiast przesłuchana w dniu 11 października 2011 r. K. G. zeznała, iż wycinki ośmiu drzew z terenu działki nr [...] dokonali współwłaściciele K. i J. D. Osoby te przyznały się do tego, co zostało odnotowane w notatce z dnia 3 sierpnia 2009 r. sporządzonej przez pracownika urzędu gminy w N. Część drzew usunięto w 2007 r., pozostałe jesienią 2008 r. K. G. nie zaobserwowała dokładnego terminu usunięcia drzew, ponieważ na działkę przyjeżdża tylko dwa razy w roku. W jej opinii drzewa mogły mieć około 50 lat. Przesłuchiwana stwierdziła, że nie zna powodu wycięcia drzew, a ich usunięcie nastąpiło bez jej wiedzy i zgody. Organ odwoławczy wywiódł dalej, że przeprowadzone w toku postępowania przed organem pierwszej instancji oględziny dokonane zostały z naruszeniem wymogów proceduralnych. Wskazał, iż zgodnie z art. 79 § 1 k.p.a., strona powinna być zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z oględzin przynajmniej na siedem dni przed terminem. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, o przeprowadzonych w dniu 3 sierpnia 2009 r. oględzinach na nieruchomości nr [...], strony nie zostały powiadomione z zachowaniem ustawowego terminu – K. D. i K. G. w dniu 27 lipca 2009 r., zaś w odniesieniu do J. D. brak jest dowodu na okoliczność, iż w ogóle informowano ją o oględzinach nieruchomości. Ponadto, notatka sporządzona przez organ pierwszej instancji na okoliczność dokonanej czynności, nie spełnia wszystkich wymogów przewidzianych dla protokołu z oględzin przewidzianych przez § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 22 września 2004 r. w sprawie trybu nakładania administracyjnych kar pieniężnych za 3 Sygn. akt IV SA/Wa 797/12 usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia oraz za zniszczenie terenów zieleni, zadrzewień albo drzew i krzewów. Z treści samej notatki nie wynika natomiast, że osoby, które ją podpisały, zapoznały się z jej treścią i nie zgłaszają w tym zakresie żadnych zastrzeżeń. Kolegium zauważyło następnie, że stosownie do treści art. 76 § 1 k.p.a. dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Zatem dokument urzędowy korzysta z domniemania prawdziwości pod warunkiem, że spełnia prawem stawiane mu wymogi. Zdaniem Kolegium, z racji powyżej wskazanych uchybień, dowód z notatki służbowej z dnia 3 sierpnia 2009 r. nie mógł stanowić wystarczającej podstawy do podjęcia decyzji w przedmiotowej sprawie. Powyższe ma zaś znaczenie o tyle, że w późniejszych wystąpieniach K. D. kwestionuje twierdzenia zawarte w treści tejże notatki. Natomiast oświadczenia K. G. co do osoby, która jej zdaniem dopuściła się usunięcia drzew z działki nr [...] bez wymaganego zezwolenia, w sposób pośredni wskazywały na sprawcę wycinki. K. G. nie była obecna przy wycince drzew, zauważając ich usunięcie podczas wizyty w miejscowości M. N., na terenie działki [...], której jest współwłaścicielem. Jej wiedza o osobie, która dokonała tej wycinki bazuje m.in. na ustaleniach poczynionych podczas oględzin i odzwierciedlonych w rzecznej notatce z dnia 3 sierpnia 2009 r. Z kolei z protokołów z przesłuchania stron – K. D. i J. D. wynika, iż strony te, uprzedzone o prawie odmowy składania zeznań i odpowiedzi na pytania oraz o odpowiedzialności za fałszywe zeznania, stanowczo oświadczyły, iż nie dokonały wycinki żadnego z drzew na działce nr [...] położonej w miejscowości M. N., nie wiedziały kto takiej wycinki dokonał i w tej sprawie nic więcej nie jest im wiadome. Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy uznał, iż żadnemu ze współwłaścicieli nieruchomości nie można bezspornie przypisać sprawstwa usunięcia drzew z przedmiotowej nieruchomości. Biorąc pod uwagę, że ewentualne zastosowanie sankcji może nastąpić wobec właściciela nieruchomości, na której drzewa rosły, a ponadto przy złożeniu, że to on dokonał usunięcia drzew, bądź przynajmniej wiedział o usuwaniu drzew z jego nieruchomości albo, że na usunięcie drzewa świadomie się godził i mu nie zapobiegał, w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do wymierzenia takiej kary w oparciu o regulację art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. 4 Sygn. akt IV SA/Wa 797/12 o ochronie przyrody. W konsekwencji postępowanie w sprawie wymierzenia kary za nielegalne usunięcie drzew stało się bezprzedmiotowe, co uzasadniało jego umorzenie. K. G. zaskarżyła decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] lutego 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że wszelkie okoliczności niezbędne do określenia sprawców i motywów nielegalnego usunięcia drzew oraz wymierzania kary administracyjnej zostały ustalone podczas oględzin w dniu 3 sierpnia 2009 r. i znalazły odzwierciedlenie w sporządzonej na tę okoliczność notatce, odczytanej i sporządzonej przez współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości. W dalszym toku postępowania nikt nie kwestionował tych okoliczności aż do końca 2011 r., kiedy to ustaleni wcześniej sprawcy zmienili zeznania i wyparli się wcześniejszych zeznań. W ocenie skarżącej, urzędnicy, wiedząc, że państwo D. mieszkają w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości, z której usunięto drzewa, pochopnie dali wiarę, że nie zauważyli oni przez dwa lata, iż pousuwano wszystkie drzewa z ich działki. Skarżąca wywiodła też, że wbrew twierdzeniom organu administracji są dowody potwierdzające, kto dokonał nielegalnej wycinki, których przeprowadzenia organy administracji zaniechały. Wskazała na potrzebę przesłuchania właścicieli sąsiednich nieruchomości i pracownika urzędu gminy. K. G. wniosła o uchylenie decyzji i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220 ze zm.) wójt, burmistrz albo prezydent miasta wymierza administracyjną karę pieniężną za: 1) zniszczenie terenów zieleni albo drzew lub krzewów spowodowane niewłaściwym wykonywaniem robót ziemnych lub wykorzystaniem sprzętu mechanicznego albo urządzeń technicznych oraz zastosowaniem środków chemicznych w sposób szkodliwy dla roślinności; 1) usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia; 5 Sygn. akt IV SA/Wa 797/12 3) zniszczenie drzew, krzewów lub terenów zieleni spowodowane niewłaściwym wykonaniem zabiegów pielęgnacyjnych. W postępowaniu w sprawie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za nielegalne usunięcie drzew, jak w każdym postępowaniu administracyjnym, organ orzekający w pierwszym rzędzie musi kierować się, określonymi w Kodeksie postępowania administracyjnego, ogólnymi zasadami postępowania. Stosownie więc do treści art. 7 k.p.a. w toku postępowania jego obowiązkiem jest stanie na straży praworządności i podejmowanie z urzędu lub na wniosek storn wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Przepis art. 77 § 1 k.p.a. obliguje zaś do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zebrane przez organ administracji dowody podlegają ocenie zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, która nakazuje jako dowód dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem (art. 75 § 1 zd. 1 k.p.a.) oraz ocenić na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 kpa.). Z kolei art. 107 § 3 k.p.a. wskazuje na konieczność należytego uzasadnienia podjętej decyzji z podaniem m.in. dowodów, na podstawie których określone fakty organ orzekający przyjął za udowodnione, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. W wywodach zawartych na stronie 3. i 4. uzasadnienia zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. obszernie objaśniło przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego regulujące obowiązki organu administracji w zakresie postępowania dowodowego, jednakże nie znalazły one odzwierciedlenia w czynnościach podjętych przez organ odwoławczy i wydanym rozstrzygnięciu. Organ drugiej instancji słusznie zauważa, że notatka służbowa z oględzin przeprowadzonych dniu 3 sierpnia 2009 r. na okoliczność nielegalnej wycinki drzew, nie spełnia wszystkich wymogów przewidzianych dla protokołu z oględzin, które wymieniono w § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 22 września 2004 r. w sprawie trybu nakładania administracyjnych kar pieniężnych za usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia oraz za zniszczenie terenów zieleni, zadrzewień albo drzew i krzewów (Dz. U. z 2004 r. Nr 219, poz. 2229). Nie podano w niej imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby sporządzającej protokół (§ 2 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia). Nie wskazano także daty usunięcia drzew (§ 2 ust. 2 pkt 4 lit. c rozporządzenia), a wyłącznie przybliżony czas tego zdarzenia. Jak również 6 Sygn. akt IV SA/Wa 797/12 zasadnie wywodzi Kolegium, J. D. nie została zawiadomiona o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z oględzin, co stanowiło naruszenie art. 79 § 1 k.p.a. W konsekwencji organ odwoławczy prawidłowo twierdzi, że dowód z notatki służbowej z dnia 3 sierpnia 2009 r. nie stanowił wystarczającej podstawy do podjęcia decyzji o wymierzeniu J. i K. D. kary pieniężnej za nielegalne usunięcie drzew. Powyższe nie oznacza jednak, że organ uprawniony był do skonstatowania, iż ustalenie sprawcy nielegalnej wycinki drzew na terenie nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] w M., jest niemożliwe. W ocenie Sądu, w świetle okoliczności wynikających z akt postępowania administracyjnego, takie twierdzenie należy uznać za przedwczesne. Opisane przez organ odwoławczy uchybienia w zakresie przeprowadzonego w dniu 3 sierpnia 2009 r. dowodu z oględzin oraz sporządzonej na tę okoliczność notatki służbowej, nie pozbawiają rzeczonej notatki waloru dowodu w sprawie. Obowiązkiem organów administracji, zarówno pierwszej, jak i drugiej instancji, było dokonanie oceny tego dowodu w konfrontacji z pozostałym materiałem dowodowym, w oparciu o zasady logiki i doświadczenia życiowego. Te zaś w ocenie Sądu nie pozwalały na zaakceptowanie i uznanie za wiarygodne - zasadniczo odmiennych od treści opisanej notatki służbowej - zeznań złożonych przez K. D. i J. D. ponad dwa lata po dacie rzeczonych oględzin, bez poprzedzenia lub chociażby uzupełniania tych zeznań dodatkowym materiałem dowodowym. Należy zwrócić uwagę, że w podpisanej przez wszystkie strony postępowania notatce z dnia 3 sierpnia 2009 r. zawarto nie tylko ustalenia dotyczące rodzaju i gatunku usuniętych drzew, obwodu ich pnia i sprawców usunięcia ale również - powołując się na wyjaśniania małżonków - przedstawiono przyczyny usunięcia drzew. W tej sytuacji, złożone 4 lipca 2011 r. oświadczenie K. D., jakoby podpisując notatkę, nie zwrócił uwagi na zapis wskazujący, że to on wraz z żoną dokonał nielegalnej wycinki drzew, winno przez organ zostać wnikliwie przeanalizowane. Dalej trzeba wskazać, że okoliczność wycięcia drzew przez małżonków D. została powołana w uzasadnieniu doręczonej stronom decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] czerwca 2010 r. Ponadto, w aktach postępowania administracyjnego znajduje się notatka służbowa z dnia 17 czerwca 2011 r. sporządzona na okoliczność dokonania wizji w terenie na działce nr ew. [...]. W jej treści podano, iż w trakcie rozmowy przeprowadzonej 17 czerwca 2011 r. K. Sygn. akt IV SA/Wa 797/12 D. oświadczył, iż K. G. została poinformowana przez niego o zamiarze wycięcia drzew, co miało miejsce w 2007 r. Podał także, iż wycięcie drzew uzasadnione było zagrożeniem linii i budynku stodoły. Opisana notatka podpisana została przez oboje małżonków. Okoliczność wycięcia drzew przez państwa D. nie była zatem przez nich kwestionowana przez prawie dwa lata od daty sporządzenia notatki służbowej z pierwszych oględzin. W opisanych okolicznościach uznanie za wiarygodne zeznań złożonych przez K. D. w dniu 29 września 2011 r. oraz przez J. D. w dniu 3 października 2011 r., było przedwczesne. W świetle art. 86 k.p.a. przesłuchanie strony postępowania dopuszczane jest w sytuacji, gdy po wyczerpaniu środków dowodowych lub z powodu ich braku pozostały niewyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Tymczasem organy administracji przyznały przymiot wiarygodności zeznaniom małżonków D., sprzecznym z zeznaniami skarżącej oraz treścią notatek służbowych z dnia 3 sierpnia 2009 r. i z dnia 17 czerwca 2011 r., nie podejmując wcześniej próby ustalenia spornej okoliczności za pomocą dowodów z przesłuchań świadków, chociaż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. samo wskazywało na taką potrzebę w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] sierpnia 2011 r. Powyższe zaniechanie stanowiło naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 86 k.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W nowo przeprowadzonym postępowaniu organ administracji pierwszej instancji zobowiązany będzie uzupełnić postępowanie dowodowe poprzez przeprowadzenie dowodów z zeznań świadków na okoliczność, kto dokonał nielegalnego usunięcia drzew na działce oznaczonej numerem ew. [...]. W szczególności przesłuchani powinni zostać mieszkańcy nieruchomości sąsiednich w stosunku do tej działki. Zasadne może okazać się również przesłuchanie pracowników organu administracji, którzy byli obecni przy oględzinach w dniu 3 sierpnia 2009 r. i w dniu 17 czerwca 2011 r. Dokonane w ten sposób ustalenia i ich ocena, bądź brak możliwości ich poczynienia w oparciu o zebrane dowody, powinny znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu ponownie wydanej decyzji. Dopiero, jeżeli materiał dowodowy uzupełniony zgodnie powyższymi wskazaniami nadal nie będzie pozwalać na ustalenie, kto dokonał nielegalnego usunięcia drzew z terenu przedmiotowej nieruchomości, obowiązkiem organu administracji będzie umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. 8 Sygn. akt IV SA/Wa 797/12 W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach zostało oparte o treść art. 200 i 205 § 2 powołanej ustawy. 9