II GSK 1438/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Myślińska (spr.) Sędziowie NSA Joanna Sieńczyło – Chlabicz Marzenna Zielińska Protokolant Marta Podoba po rozpoznaniu w dniu 14 września 2012 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. C. P. Spółki z o.o. w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 19 lipca 2012 r. sygn. akt III SA/Lu 343/12 w sprawie ze skargi P. C. P. Spółki z o.o. w L. na rozstrzygnięcie L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w L. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od P. C. P. Spółki z o.o. w L. na rzecz L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w L. 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. wyrokiem z 19 lipca 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 343/12, oddalił skargę P. C. P. Sp. z o.o. w L. na rozstrzygnięcie protestu L. Agencji Wspierania Przedsiębiorczości w L. z [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej, z następującym uzasadnieniem. Pismem z [...] kwietnia 2012 r. L. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości (dalej: LAWP) poinformowała skarżącą spółkę, że w wyniku oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu pt. "Zakup innowacyjnej technologii ICT podstawą rozwoju wysoce konkurencyjnej oferty firmy", złożonego w ramach I Osi Priorytetowej, Działanie 1.3 RPO WL 2007-2013, w odpowiedzi na konkurs nr 02/RPOWL/1.3/2011, otrzymał on 70 punktów i został umieszczony na liście rezerwowej. Rozstrzygnięciem z [...] maja 2012 r. LAWP uznała protest P. C. za niezasadny. Organ wyjaśnił, że treść kryterium "Innowacyjności projektu" wyklucza przyjęcie, że samo przedłożenie opinii o innowacyjności obliguje do przyznania punktacji. Podkreślono, że ocenie podlega innowacyjność projektu, a nie czas stosowania określonych rozwiązań technicznych, technologicznych w planowanych do zakupu środkach trwałych. Opis pkt C2 Biznes Planu wskazuje natomiast, że wnioskodawca powinien określić charakter innowacji projektu (produktowy, procesowy, organizacyjny, marketingowy) i opisać, na czym ona ma polegać. W ocenie organu, opis innowacji procesowej w pkt C2 Biznes Planu jest zbyt ogólny, stwierdzenie, że innowacja jest znana i stosowana na rynku światowym poniżej 5 lat, nie jest wystarczające do przyznania maksymalnej liczby punktów. Złożona w sprawie opinia o innowacyjności skupia się na opisie technologii – chromatografii żelowej, funkcjach określonego modelu chromatografu oraz potencjalnych korzyściach z wdrożenia technologii chromatografii żelowej. Pomija natomiast zupełnie to, że innowacja będzie polegała na zmianie metody świadczenia usług (jak wskazano w pkt C2 Biznes planu). Aplikacja skarżącej nie obejmowała również informacji, czy inne przedsiębiorstwa w branży na poziomie regionalnym, krajowym lub międzynarodowym korzystają już z technologii, którą chce wdrożyć skarżąca. W przypadku innowacyjności produktowej, oświadczenie, że będzie miała zasięg ograniczony do przedsiębiorstwa, zdaniem LAWP, wyklucza przyznanie punktacji. Organ nie uwzględnił również zarzutu nieprawidłowej oceny zgodności projektu z kryterium "Zastosowania ICT", w myśl którego jeśli wykorzystanie ICT nie jest jednym z celów projektu, ale dodatkowym efektem realizacji projektu, mogą być przyznane trzy punkty (z maksymalnych sześciu). W ocenie organu, samo zadeklarowanie przez skarżącą, że planowany do zakupu specjalistyczny sprzęt, stanowiący sam w sobie najnowocześniejszą technologię ICT, będzie sterowany za pomocą oprogramowania komputerowego, nie daje podstaw do uznania, że zasadniczym celem projektu jest wdrożenie ICT. Zasadniczy cel projektu, w kontekście aplikacji i przedmiotowego kryterium, należy odwoływać do rynku planowanych do wdrożenia produktów/usług, a więc zgodnie z pkt D1 Biznes planu, do wdrożenia siedmiu nowych produktów – lakierów różniących się zastosowaniem. Brak jest zatem podstaw do uznania, by zastosowanie ICT było zasadniczym celem projektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. oddalił skargę na powyższe rozstrzygnięcie. Sąd wskazał, że stosownie do kryteriów wyboru projektów w ramach I i II Osi Priorytetowej punkty w kryterium "Innowacyjność projektu" są przyznawane, jeżeli projekt zakłada wdrożenie innowacji produktowej, procesowej, organizacyjnej lub marketingowej. W zależności od okresu stosowania wdrażanej innowacji w skali międzynarodowej (okres krótszy niż 5 lat), krajowej (okres krótszy niż 3 lata) lub lokalnej – województwo l. (okres krótszy niż rok), oceniający powinien przyznać 10, 7 lub 3 punkty, biorąc pod uwagę oświadczenie przedsiębiorcy o okresie stosowania wdrażanej innowacji pod warunkiem jednak, że oświadczenie to jest uzasadnione. Wnioskodawca powinien przede wszystkim podać źródła informacji, które pozwoliły mu określić okres stosowanie innowacji na rynku regionalnym, krajowym lub międzynarodowym. Mogą to być opinie jednostek badawczo-naukowych, innych niezależnych instytucji bądź stowarzyszeń branżowych, dokumenty patentowe, dokumenty określające standardy i normy, publikacje naukowe, literatura fachowa, oświadczenia producenta itp. Kopie takich dokumentów bądź ich wyciągi lub streszczenia powinny być dołączone do wniosku o dofinansowanie. W przypadku, gdy oświadczenie przedsiębiorcy nie będzie odpowiednio udokumentowane, oceniający przyzna 0 punktów w tym zakresie. W ocenie Sądu treść kryteriów wyboru projektów wskazuje jednoznacznie, że oświadczenie przedsiębiorcy o okresie stosowania wdrażanej innowacji podlega ocenie. Skoro opiera się ono na przedłożonej przez wnioskodawcę opinii, to również ta opinia musi podlegać ocenie – pod kątem logiczności, spójności i wiarygodności. W przeciwnym razie, zdaniem Sądu, złożenie każdej opinii (nawet o niewielkiej wartości) musiałoby skutkować automatycznym przyznaniem punktów w ramach kryterium innowacyjności, co wypaczałoby sens oceny projektu w tym zakresie. Konkursowy charakter procedur rozdziału środków pieniężnych, zasady równego dostępu do ubiegania się o te środki oraz transparentności reguł oceny wniosków wymagają, aby dofinansowanie otrzymały projekty najlepsze z punktu widzenia celów osi priorytetowej i działania, w ramach którego organizowany jest konkurs. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, organ słusznie zauważył, że dołączona do wniosku o dofinansowanie opinia o innowacyjności, wydana przez Politechnikę L., skupia się na opisie chromatografii żelowej jako innowacyjnej technologii chemicznej stosowanej przy produkcji lakierów. Opisuje również określony model chromatografu oraz potencjalne korzyści z wdrożenia technologii chromatografii żelowej. Przedłożona opinia odwołuje się przede wszystkim do innowacyjnego charakteru specjalistycznego sprzętu planowanego do zakupu w ramach realizacji projektu, a nie do nowych metod świadczenia usług, które mają spełniać kryterium innowacji procesowej. Opinia pomija również aspekt innowacyjności procesowej projektu, o której mowa w pkt C2 Biznes Planu.W omawianym punkcie Biznes Planu skarżąca stwierdza jednak wprost, że nie posiada dokumentów, potwierdzających innowację produktową. Z tej przyczyny uznano, że wprowadzone produkty mają charakter innowacyjny dla samego przedsiębiorcy. Sąd ponadto wyjaśnił, że z dokumentów stanowiących element systemu realizacji projektu wynika, iż w pojęciu innowacyjności produktowej projektu, jako kryterium oceny, nie chodzi o innowacyjność produktów lub usług (technologii) wykorzystanych w realizacji projektu, lecz o innowacyjność efektów realizacji projektu, tj. innowacyjność produktów lub usług wytworzonych w wyniku realizacji projektu. Z kolei pojęcie innowacyjności procesowej projektu należy interpretować jako innowacyjny charakter technik produkcji lub świadczenia usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że zgodnie z pkt C2 Biznes Planu wynikiem realizacji projektu będzie wdrożenie w firmie innowacji procesowej i produktowej. Innowacja procesowa będzie polegała na zmianie metody świadczenia usług, polegającej na doposażeniu chemicznego laboratorium badawczego w wysoce specjalistyczny i innowacyjny sprzęt. Wdrożenie innowacji procesowej pozwoli na wprowadzenie do oferty innowacyjnych produktów – specjalistycznych lakierów, których w kraju nikt nie produkuje. W omawianym punkcie Biznes Planu skarżąca stwierdza jednak wprost, że nie posiada dokumentów, potwierdzających innowację produktową. Z tej przyczyny uznano, że wprowadzone produkty mają charakter innowacyjny dla samego przedsiębiorcy. W związku z powyższym, zdaniem Sądu pierwszej instancji, LAWP zasadnie przyjęła, że skarżąca nie udokumentowała należycie innowacyjności projektu. W dalszej części rozważań Sąd wskazał, że w kwestii kryterium "Zastosowania ICT", jeżeli zastosowanie technologii ICT jest jednym z zasadniczych celów projektu, oceniający przyzna 6 pkt; jeżeli wykorzystanie ICT nie jest jednym z celów projektu, ale dodatkowym efektem realizacji projektu, mogą być przyznane 3 pkt; w sytuacji zaś gdy projekt nie obejmuje wykorzystania ICT oceniający przyzna 0 pkt (str. 25-26 Kryteriów wyboru). Sąd stwierdził, że zgodnie z pkt C3 Biznes Planu przedmiotem inwestycji jest zakup specjalistycznego sprzętu laboratoryjnego, który, zdaniem wnioskodawcy, sam w sobie stanowi najnowocześniejszą technologię ICT, która jest niezbędna w procesie produkcji nowych wyrobów oraz stanowi podstawę do zapewnienia ich wysokiej jakości, co wpłynie na innowacyjność i konkurencyjność całej oferty wnioskodawcy. W ocenie Sądu, organ zasadnie przyjął, że samo zadeklarowanie przez skarżącą, że planowany do zakupu specjalistyczny sprzęt będzie sterowany za pomocą oprogramowania komputerowego, nie daje podstaw do uznania, że zasadniczym celem projektu jest wdrożenie ICT. Zasadniczy cel projektu, w kontekście aplikacji i przedmiotowego kryterium, należy odwoływać do rynku planowanych do wdrożenia produktów/usług, a więc zgodnie z pkt D1 Biznes Planu, do wdrożenia siedmiu nowych produktów – lakierów różniących się zastosowaniem. Zdaniem Sądu, analiza aplikacji konkursowej spółki P. C. prowadzi do wniosku, że wykorzystanie ICT nie jest jednym z celów projektu, ale dodatkowym efektem realizacji projektu, a zatem organ zasadnie przyznał skarżącej 3 pkt w ramach omawianego kryterium. Spółka P. C. złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w L. oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego, tj.: 1) niewłaściwe zastosowanie art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.; dalej: u.z.p.p.r.) poprzez uznanie, iż ocena projektu została przeprowadzona zgodnie z zasadami wynikającymi z kryteriów wyboru projektu "Innowacyjność projektu" i "Zastosowanie ICT"; 2) niewłaściwe zastosowanie zasad oceny projektów wynikających z kryteriów wyboru projektu "Innowacyjność projektu" i "Zastosowanie ICT", tj: a) "Oceniający przyzna 10 punktów w przypadku projektu dotyczącego wdrożenia innowacji stosowanej w skali międzynarodowej w okresie krótszym niż 5 lat (...)" poprzez przyznanie wnioskodawcy 0 punktów, pomimo spełnienia ww. warunku oraz b) "Jeśli wykorzystanie ICT jest jednym z zasadniczych celów projektu, oceniający przyzna 6 punktów" poprzez przyznanie 3 punktów i uznanie, iż wykorzystanie ICT nie jest jednym z celów projektu, ale dodatkowym efektem realizacji projektu, pomimo faktu, iż z treści wniosku wynika, że wykorzystanie ICT jest jednym z zasadniczych celów projektu. 3) niewłaściwe zastosowanie art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. poprzez zaniechanie kontroli czy ocena projektu w zakresie kryteriów wyboru projektu "Innowacyjność projektu" i "Zastosowanie ICT" została przeprowadzona w sposób rzetelny i bezstronny; 4) niewłaściwe zastosowanie § 9 pkt 8 Regulaminu Komisji Oceny Projektów dla I i II Osi Priorytetowej poprzez uznanie, że ocena projektu została przeprowadzona przez specjalistów KOP w zgodzie z obowiązującymi kryteriami merytorycznymi, tj. kryteriami wyboru projektu "Innowacyjność projektu" i "Zastosowanie ICT" i w sposób mający na celu wskazanie projektów najbardziej wartościowych z punktu widzenia rozwoju województwa l. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że w punkcie C2 Biznes Planu oraz opinii o innowacyjności dokładnie opisana została wdrażana w ramach realizacji projektu innowacyjność procesowa (czyli innowacyjny charakter technik produkcji) i produktową (wprowadzenie do oferty produktów, których w kraju nikt nie produkuje), z wyraźnym zaznaczeniem, że projekt dotyczy wdrażania innowacji stosowanej w skali międzynarodowej w okresie krótszym niż 5 lat (innowacyjność w skali międzynarodowej). W takim przypadku, zgodnie z treścią kryterium "Innowacyjności projektu", należy przyznać 10 pkt. Skarżąca podkreśliła, ze na podstawie informacji uzyskanych od dystrybutora technologii oraz na podstawie dostępnych danych na temat produkcji przemysłowej w badanym sektorze, specjaliści z Politechniki L. (instytucja naukowo-badawcza) stwierdzili, że zastosowana przedmiotowa technologia chemiczna – chromatografia żelowa – charakteryzuje się innowacyjnością procesową w skali światowej. Dołączona do wniosku o dofinansowanie opinia o innowacyjności nie została zakwestionowana na etapie oceny przez LAWP ani w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Skarżąca wskazała, że skoro treść kryterium "Innowacyjności projektu" stanowi, że "Oceniający przyzna 10 punktów w przypadku projektu dotyczącego wdrożenia innowacji stosowanej w skali międzynarodowej w okresie krótszym niż 5 lat (...)" i okres stosowania innowacji w skali międzynarodowej zostanie wykazany przez wnioskodawcę stosownym dokumentem (opinią o innowacyjności) wydanym przez jednostkę naukowo-badawczą, to zakwestionowanie stanowiska beneficjenta powinno opierać się na zakwestionowaniu zasadności opinii o innowacyjności za pomocą racjonalnych, logicznych i przejrzystych argumentów (art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r.). W opinii skarżącego, ani LAWP, ani Sąd nie przedstawił argumentów, z których jednoznacznie wynika, że opinia o innowacyjności przedstawiona przez beneficjenta nie może stanowić podstawy do uznania, że projekt dotyczy wdrożenia innowacji stosowanej w skali międzynarodowej. Ocena oświadczenia beneficjenta oraz załączonej do wniosku opinii winna być przeprowadzona zgodnie z zasadami określonymi w treści art. 26 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 31 u.z.p.p.r., czyli rzetelnie, bezstronnie i w oparciu o zatwierdzone kryteria wyboru projektów. Zdaniem skarżącej, ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem wyżej wskazanych przepisów. Odnośnie kryterium "Zastosowania ICT" skarżąca podkreśliła, że w treści punktu E1 wniosku o dofinansowanie wskazano, że jednym z zasadniczych celów przedsięwzięcia jest zwiększenie konkurencyjności i innowacyjności oferty produktowej wnioskodawcy na rynku poprzez wdrożenie w firmie innowacyjnej technologii ICT. W punkcie C3 Biznes Planu określono, że przedmiotem inwestycji jest zakup specjalistycznego sprzętu laboratoryjnego – chromatografu z dodatkowym wyposażeniem do prowadzenia badań chemicznych, który sam w sobie stanowi najnowocześniejszą technologię ICT. Technologia ta stanowi podstawę do zapewnienia w procesie produkcji nowych wyrobów (lakierów stosowanych w przemyśle poligraficznym) ich wysokiej jakości, a co za tym idzie, poprawy konkurencyjności i innowacyjności całej oferty spółki P. C. W punkcie tym również dokładnie opisano zastosowanie rozwiązania ICT w wyżej wymienionym urządzeniu. Zdaniem skarżącej, z treści wniosku i załączonych do niego dokumentów jednoznacznie wynika, że wdrożenie tego specjalistycznego oprogramowania komputerowego jest jednym z głównych celów projektu, gdyż chromatograf sam w sobie stanowi najnowocześniejszą technologię ICT, a zatem zgodnie z treścią omawianego kryterium spółka winna otrzymać sześć punktów (a nie trzy). Skarżąca zarzuciła Sądowi pierwszej instancji ponadto brak oceny, czy dokonana w zakresie kryteriów "Innowacyjności projektu" i "Zastosowania ICT" ocena specjalistów KOP posiada wyczerpujące uzasadnienie, odpowiadające zasadom rzetelności i bezstronności, o jakich mowa w art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r. oraz czy ocena ta jest zgodna z zasadami wynikającymi z art. 26 ust. 1 pkt 4 tej ustawy w związku z § 9 pkt 8 Regulaminu Komisji Oceny Projektów I i II Osi Priorytetowej. L. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości, pismem z [...] września 2012 r., złożył odpowiedź na skargę kasacyjną, wnosząc o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nakazuje w zakresie nieuregulowanym odpowiednie stosowanie do postępowania przed sądami administracyjnymi przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczące aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, podając przy tym przepisy p.p.s.a., których stosowanie jest wyłączone. Nie zostało wyłączone stosowanie przepisów p.p.s.a. dotyczących skargi kasacyjnej obejmujących regulację podstaw kasacyjnych, granic skargi kasacyjnej oraz zakresu badania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny i rodzaju rozstrzygnięć. Oznacza to, że art. 174, art. 183 § 1 i 2 oraz art. 184 p.p.s.a. stosuje się wprost. W myśl art. 183 § 1 p.p.s.a. naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi kasacyjnej poza nieważnością postępowania, którą bierze pod uwagę z urzędu, a która w niniejszej sprawie nie występuje. Oznacza to, że zakres kontroli kasacyjnej wyznacza kasator poprzez wskazanie podstaw i zarzutów kasacyjnych. Z kolei przepis art. 174 p.p.s.a. stanowi, że skargę kasacyjnej można oprzeć na następujących podstawach: a) naruszenia prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.); b) naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). Obowiązkiem autora skargi kasacyjnej jest wskazanie konkretnych przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, które w jego ocenie naruszył Sąd pierwszej instancji i precyzyjne wyjaśnienie, na czym polegała błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa materialnego i jak należy dany przepis rozumieć, bądź wykazanie naruszenia przepisów postępowania i istotnego wpływu tegoż naruszenia na rozstrzygnięcie sprawy przez Sąd pierwszej instancji, a nie organy orzekające. Naczelny Sąd Administracyjny nie może we własnym zakresie konkretyzować zarzutów skargi kasacyjnej ani uściślać, bądź w inny sposób ich korygować. Skarga kasacyjna oparta została wyłącznie na podstawie kasacyjnej, o której mowa w art. 174 pkt 1 p.p.s.a., w ramach której postawiono zarzut niewłaściwego zastosowania art. 26 ust. 1 pkt 4 oraz art. 31 ust. 1 cyt. ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w sposób wskazany w pkt 1 i 3 skargi kasacyjnej. Artykuł 26 ust. 1 pkt 4 stanowi, iż do zadań instytucji zarządzającej należy w szczególności wybór w oparciu o kryteria, o których mowa w pkt 3, projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego. Z kolei z art. 26 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy wynika, że do zadań instytucji należy również przygotowanie i przekazanie Komitetowi Monitorującemu do zatwierdzenia propozycji kryteriów wyboru projektów. Przy takiej konstrukcji prawnej skarżący zarzucił, że merytoryczna ocena wniosku dokonana została niezgodnie z prawem, tj. zasadami oceny projektu, kryteriami konkursu i § 9 pkt 8 Regulaminu Komisji Oceny Projektów dla I i II Osi Priorytetowej. Chybiony jest zarzut naruszenia art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, bowiem jest to przepis kompetencyjny, a o skuteczności zarzutu można by mówić wówczas, gdyby autor skargi kasacyjnej wykazał wadliwość działań instytucji zarządzającej w ramach działań wymienionych w art. 26 ust. 1 pkt 4 cyt. ustawy. Chodzi więc o wybór projektu z pominięciem kryteriów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Zarówno L. Agencja Wspierania Przedsiębiorczości w rozstrzygnięciu protestu, jak WSA w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w sposób szczegółowy odniosły się do kwestionowanych kryteriów "Innowacyjność projektu" i "Zastosowanie ICT", co oznacza, że organ dokonywał wyboru projektu w oparciu o "Kryteria Wyboru Projektów w ramach I Osi Priorytetowej "Przedsiębiorczość i innowacje" i II Osi Priorytetowej "Infrastruktura Ekonomiczna Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa L. na lata 2007-2013" stanowiące załącznik nr 2 do Uchwały nr 37/10 KMRPOWL z dnia 7 września 2010 r. Czym innym jest zarzut oceny Projektu niezgodnie z przywołanymi kryteriami – jednak wykazaniu jego zasadności nie może służyć przepis kompetencyjny, jakim jest art. 26 ust. 1 (w tym wypadku art. 26 ust. 1 pkt 4) określający przedmiot działania instytucji zarządzającej. Zarzut naruszenia art. 31 ust. 1 cyt. ustawy również nie zasługuje na uwzględnienie. Z treści art. 31 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że w celu zapewnienia rzetelnej i bezstronnej oceny projektów w procesie wyboru projektów do dofinansowania mogą uczestniczyć eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym. W ramach naruszenia ww. przepisu prawa autor skargi kasacyjnej zarzucił "zaniechanie kontroli czy ocena projektu w zakresie kryteriów wyboru projektu pn. "Innowacyjność projektu" i "Zastosowanie ICT" została przeprowadzona w sposób rzetelny i bezstronny". Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, że powyższy zarzut wiąże autor skargi kasacyjnej z nieuwzględnieniem opinii o innowacyjności sporządzonej przez dr. inż. J. Pytki – adiunkta Politechniki L. – Katedra Pojazdów Samochodowych, która odpowiada zasadom rzetelności i bezstronności. Skarżący podniósł ponadto, że Sąd winien ocenić, czy wystarczająco została uzasadniona ocena specjalistów KOP w aspekcie jej rzetelności i bezstronności. Sąd pierwszej instancji nie popełnił zarzucanych uchybień, wskazując w sposób dostatecznie jasny przyczyny, dla których podzielił stanowisko organu, m.in. odnośnie omawianej opinii w kontekście wniosku o dofinansowanie i Biznes Planu (str. 6-7 uzasadnienia wyroku) i inną dokumentację konkursową. Należy jednak podkreślić, że zarówno zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 26 ust. 1 pkt 4, jak i art. 31 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez niewłaściwe ich zastosowanie skierowany do wyroku Sądu pierwszej instancji jest zarzutem wadliwie skonstruowanym. Sąd pierwszej instancji nie stosował ww. przepisów, a więc nie mógł ich naruszyć w sposób wskazany przez autora skargi kasacyjnej, zwłaszcza gdy się zważy, że skarga ta jest skierowana przeciwko wyrokowi, a nie rozstrzygnięciu organu. Poza tym powyższe przepisy dotyczą reguł oceny projektu, a więc zagadnień procesowych, czyli postępowania w przedmiocie wyboru projektu. Kwestionowanie sposobu i wyniku oceny projektu, a więc procedury poprzez zarzut naruszenia prawa materialnego należało uznać jako zarzut bezzasadny. Z przedstawionych wyżej powodów chybiony jest również zarzut niewłaściwego zastosowania § 9 pkt 8 Regulaminu Komisji Oceny Projektów określający maksymalną ilość punktów (100) jaką można przyznać przy ocenie projektu i tryb ustalania oceny końcowej przez specjalistów KOP. Ponadto uzasadnienie skargi kasacyjnej nie zawiera argumentów podważających sposób ustalenia punktacji określony w ww. przepisie Regulaminu. Przytoczenie podstaw kasacyjnych oraz ich uzasadnienie stanowią jeden z niezbędnych elementów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej (art. 176 p.p.s.a.), którego wadliwość uniemożliwia kontrolę zaskarżonego wyroku w kontekście stawianych zarzutów. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r., oddalono skargę kasacyjną jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono w oparciu o art. 204 pkt 1 p.p.s.a.