II SAB/Ol 53/12

Dnia 18 września 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Sędzia WSA Ewa Osipuk Protokolant Referent-stażysta Anna Zofia Głażewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2012 roku sprawy ze skargi R. i D. C. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie rozbiórki ogrodzenia na pojemniki na śmieci postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących kwotę 340 zł (słownie: trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 26 czerwca 2012r. R. i D. C. wywiedli skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie rozbiórki ogrodzenia na pojemniki na śmieci. Natomiast pismem z dnia 13 września 2012r. pełnomocnik skarżących wniósł o umorzenie postępowania oraz zasądzenie od PINB na rzecz skarżących kosztów postępowania według norm przepisanych. Stwierdził przy tym, że organ wydając decyzję usunął stan bezczynności, przez co postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "ppsa", Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ppsa, zobowiązuje organ m.in. do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Tak więc nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność jest bowiem ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Z przytoczonego przepisu wynika, że ewentualne zobowiązanie organu do powzięcia decyzji nie jest możliwe, gdy organ decyzję taką wydał, choćby nawet naruszył przy tym terminy określone w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 tj. ze zm.), zwanej dalej "Kpa", przewidziane dla załatwiania spraw. Tak więc jeżeli do daty orzekania przez sąd organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to – pomimo pozostawania w zwłoce – przestaje on tkwić w bezczynności. W takim wypadku postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność organu winno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe ( J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydanie 5, str. 388, 424; uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, Lex Nr 463487). Jak wynika z akt sprawy, organ po wniesieniu skargi, wydał decyzję z dnia "[...]", w przedmiocie rozbiórki ogrodzenia na pojemniki na śmieci, a więc rozstrzygnięcie, którego domagała się strona. W ocenie Sądu, skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie w związku ze złożeniem skargi na bezczynność wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 ppsa. Przepis ten stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono w pkt 2 na podstawie art. 201 § 1 tej ustawy.