I OZ 683/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 3 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Ol 790/12 o wezwaniu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia [...] czerwca 2012 r., znak [...] w przedmiocie zapłaty kosztów wynikających z usunięcia, przechowywania, oszacowania i sprzedaży pojazdu postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 3 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Ol 790/12, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wezwał skarżącego K. G. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia [...] czerwca 2012 r., znak [...], w przedmiocie zapłaty kosztów wynikających z usunięcia, przechowywania, oszacowania i sprzedaży pojazdu w wysokości 106 zł, w terminie i pod rygorem wskazanym w tym zarządzeniu. Jako podstawę prawną wezwania wskazano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., w zw. z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Na powyższe zarządzenie pismem z dnia 9 sierpnia 2012 r. skarżący wniósł zażalenie, podnosząc, że nie został przez organ, ani sekretariat sądu uprzedzony, iż wniesienie skargi do sądu będzie się wiązało z uiszczeniem wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zaś skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3 art. 220 p.p.s.a.). Jeśli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Jednakże wyjątkowo nie mają obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, w tym wpisów, osoby które zostały zwolnione na mocy postanowienia sądu – art. 239 pkt 4 p.p.s.a., bądź ustawy – enumeratywnie wymienione zwolnienia przedmiotowe lub podmiotowe, art. 239 pkt 1-3 p.p.s.a. Natomiast kwestię wysokości wpisów reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia [...] czerwca 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty N. z dnia [...] kwietnia 2012 r. Decyzją tą Starosta nałożył na skarżącego obowiązek zapłaty kwoty w wysokości 2 628 zł tytułem obciążenia kosztami wynikającymi z usunięcia, przechowywania, oszacowania i sprzedaży pojazdu marki Romet Komar w określonym w tej decyzji terminie. Przepis art. 230 § 1 p.p.s.a. stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do tego rodzaju pism należy m. in. skarga – art. 230 § 2 p.p.s.a. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią § 1 pkt 1 ww. rozporządzenia wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł. W niniejszej sprawie skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu stosunkowego w wysokości 106 zł, albowiem zaskarżona decyzja obejmuje należność pieniężną w wysokości 2 628 zł. Odnosząc się zaś do argumentów zażalenia podnieść należy, że organ administracji, stosownie do treści art. 107 § 1 k.p.a., ma obowiązek pouczyć stronę o przysługujących jej środkach zaskarżenia. Brak jest zaś takiej powinności co do pouczenia o ewentualnym obowiązku uiszczenia wpisu od wniesionej skargi. Dlatego, gdy strona wniesie do sądu pismo podlegające opłacie, bez uiszczenia stosownego wpisu, to obowiązkiem przewodniczącego jest wezwanie strony do jego uiszczenia w określonej wysokości, w terminie ustawowym, ze wskazaniem konsekwencji niewywiązania się z tego obowiązku (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, po wniesieniu skargi jako pisma podlegającego opłacie, przewodniczący prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu i zawarł pełną informację o tym, w jakiej wysokości należy uiścić przedmiotowy wpis, w jakim terminie i jakie będą konsekwencje ewentualnego jego nieuiszczenia. W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.