II SAB/Po 39/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędziowie Sędzia WSA Jakub Zieliński (spr.) Sędzia WSA Tomasz Grossmann Protokolant St. sekretarz sądowy Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi J.K. na bezczynność Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej; I. zobowiązuje organ do rozpoznania wniosku J.K. z dnia [...] 2011 r. w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy II. zasądza od Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. na rzecz skarżącego kwotę 100zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania W dniu 11 lutego 2011 r. J. K. złożył za pośrednictwem poczty elektronicznej adresowany do Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. wniosek o udostępnienie informacji publicznej poprzez nadesłanie za pośrednictwem poczty elektronicznej w formacie pliku PDF lub przesyłką pocztową w postaci kopii bądź kserokopii informacji dotyczących wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z środków Unii Europejskiej w zakresie "III. Charakterystyka projektu" oraz uzasadnienia przyznania dofinansowania do następujących projektów: 1. Nr konkursu: [...] Tytuł projektu: "[...]." Nazwa i siedziba beneficjenta: Gimnazjum nr [...] im. P. w W., ul [...] Wartość projektu: [...],- PLN Wartość dofinansowania: [...],- PLN Liczba zdobytych punktów: [...] Data podpisania umowy: [...] 2010 r. 2. Nr konkursu: [...] Tytuł projektu: "[...]" Nazwa i siedziba beneficjenta: Gimnazjum nr [...] im. P. w W., ul [...] Wartość projektu: [...] ,- PLN Wartość dofinansowania: [...],- PLN Liczba zdobytych punktów: [...] Data podpisania umowy: [...] 2010 r. W odpowiedzi, pismem z dnia 28 lutego 2011 r. Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. wyjaśnił, iż wniosek o dofinansowanie realizacji projektu ze środków Unii Europejskiej składany w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki nie jest dokumentem urzędowym, o którym z art. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), gdyż nie pochodzi od urzędu lecz od beneficjenta, czyli podmiotu, który uzyskał dofinansowanie na realizację projektu. Wobec powyższego organ stwierdził, iż nie ma możliwości udostępniania części wniosków wraz z uzasadnieniem ich ocen osobom trzecim. W dniu 3 marca 2011 r. J. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na bezczynność Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. w udostępnieniu informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 11 lutego 2011 r. Odpowiadając na skargę pełnomocnik Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż żądanie skarżącego z dnia 11 lutego 2011 r. dotyczy udostępnienia informacji zawartych we wnioskach, które są faktycznie własnością beneficjenta. Przedmiotowe wnioski są projektami złożonymi w odpowiedzi na konkursy i stanowią własność intelektualną przyszłych beneficjentów - posiadają cechy oryginalności i indywidualności i jako takie stanowią utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994 r. Jako dzieło konkretnego wnioskodawcy (ewentualnego przyszłego beneficjenta), podlega ochronie wynikającej z ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i nie jest informacją publiczną. Ponadto pełnomocnik organu wyjaśnił, iż dane dotyczące projektów, wyłonionych w drodze ogłoszonych konkursów, są publikowane na stronie internetowej Wojewódzkiego Urzędu Pracy i każdy może zapoznać się z wynikami konkursów, oraz kwotą udzielonego finansowania. W piśmie z dnia 26 kwietnia 2011 r. organ wyjaśnił, iż zasady przystępowania, oceny i wyboru wniosków określa dokumentacja konkursowa. Każdy z projektów jest oceniany przez dwie niezależne od siebie działające osoby i dodatkowo może być poddany ocenie przez eksperta. Umieszczenie projektu na liście rankingowej odbywa się po zliczeniu uzyskanych przez wniosek liczby punktów, która jest równa lub wyższa od dolnej granicy punktów umożliwiającej uzyskanie dofinansowania. Wnioski, które otrzymały najwyższą ilość punktów i osiągnęły powyższą granicę są zakwalifikowane do otrzymania dofinansowania. Ilość dofinansowanych wniosków zależy od ilości środków pieniężnych przeznaczonych na dofinansowanie danego Priorytetu. W piśmie procesowym z dnia 19 maja 2011 r. skarżący podniósł, iż informacją publiczną są nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane przez organ, ale także dokumenty, których organ używa do realizacji powierzonych mu zadań. Nieistotne jest w tej sytuacji w jaki sposób organ uzyskał ten dokument. Ponadto Gimnazjum nr [...] w W. również jest instytucją publiczną. Skarżący podniósł, iż w konkursie o dofinansowanie nie chodzi o oryginalność projektu, ale beneficjent musi jedynie spełnić wymagane konkursem kryteria. Ujawnienie projektu nie stwarza również zagrożenia nierównego traktowania, gdyż konkurs w momencie złożenia wniosku o udzielenie informacji publicznej był już rozstrzygnięty. Skarżący podniósł także, iż pomimo wniosku nie otrzymał również uzasadnienia przyznania dofinansowania. Wyrokiem z dnia 31 maja 2011 r. o sygn. akt II SAB/Po 25/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zobowiązał Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. do rozpoznania wniosku J. K. z dnia 11 lutego 2011 r. w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy W uzasadnieniu orzeczenia Sąd wskazał, iż analiza przepisów ustawy o informacji publicznej - tj. art. 1 ust. 1, art. 6 ust 1 prowadzi do wniosku, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem Skarbu Państwa lub mieniem komunalnym. W ocenie Sądu zakres pojęcia informacji publicznej interpretować przy tym należy szeroko, uwzględniając okoliczność, iż prawo do dostępu do informacji publicznej jest konstytucyjnym prawem podmiotowym wyrażonym w art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Sąd wyjaśnił, że informacja publiczna dotyczy sfery faktów i stanowi ją zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez organy władzy publicznej wytworzonych jak i tych, których organy te używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Według Sądu z treści art. 3 ust 1 powoływanej ustawy o nie wynika by prawo dostępu do informacji publicznej ograniczone było do wglądu wyłącznie do dokumentów urzędowych, lecz jedynie, iż wgląd do tego rodzaju dokumentów (to jest dokumentów urzędowych) każdorazowo i niezależnie od ich treści stanowić będzie sposób realizowania obywatelskiego prawa podmiotowego, jakim jest prawo dostępu do informacji publicznej, zaś w przypadku dokumentów prywatnych, możliwość zapoznania się z ich zawartością na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej uzależniona będzie od tego, czy w swojej treści zawierają one informację o charakterze publicznym, czyli informację dotyczącą między innymi majątku publicznego, w tym pomocy publicznej i odnoszącą się do działalności organów władzy publicznej, względnie wykorzystywana przez te organy przy dysponowaniu majątkiem publicznym. Biorąc pod uwagę charakter i zakres wniosku u udzielenie informacji publicznej złożonego przez J. K., a dotyczącego wyboru i finansowania określonych projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki Sąd przytoczył regulacje prawne dotyczące realizacji i finansowanie programów operacyjnych – przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz Załącznika nr 16 do ustawy budżetowej na 2011 rok z dnia 20 stycznia 2011 r. W ocenie Sądu w świetle przedstawionych przepisów wobec finansowania pomocy udzielanej beneficjentom realizującym poszczególne projekty w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki ze środków publicznych (zarówno europejskich jak i krajowych), a więc z majątku publicznego, wszelkie informacje dotyczące przebiegu procedury zmierzającej do udzielenia tegoż dofinansowania uznać należy za informacje publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, albowiem dotyczą one pomocy publicznej. Tym bardziej, iż celem konstytucyjnego zagwarantowania obywatelom dostępu do informacji o działaniach organów władzy publicznej jest zapewnienie transparentności w działaniach tychże organów, w szczególności wiążących się z wydatkowaniem środków publicznych. Według Sądu okoliczność, iż dokument w postaci wniosku o udzielenie dofinansowania w ramach danego programu operacyjnego nie jest dokumentem urzędowym, lecz pochodzi od osoby prywatnej nie ma przy tym jakiegokolwiek znaczenia prawnego, albowiem w momencie złożenia go w instytucji zarządzającej (pośredniczącej, wdrażającej) staje się on podstawą rozstrzygnięcia konkursu przez tą instytucję, a więc dokumentem dotyczącym jej działania i stanowiącym niezbędną przesłankę wydatkowania środków publicznych. Bez zapoznania się z treścią złożonych wniosków o dofinansowanie projektów nie sposób dokonać oceny postępowania instytucji zarządzającej (pośredniczącej, wdrażającej), która w oparciu o przedłożone wnioski dokonała wyboru określonego beneficjenta. Przy przyjęciu, iż sama treść wniosków o udzielenie dofinansowania składanych przez potencjalnych beneficjentów nie stanowi informacji publicznej, iluzoryczną stałaby się obywatelska kontrola wydatkowania środków publicznych przez organy władzy publicznej. Sąd wskazał ponadto na treść art. 28 ust 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zdaniem Sądu z przepisu powyższego, a w szczególności z zawartego w nim sformułowania, iż dotyczy on wszelkich dokumentów przedstawianych przez wnioskodawców wynika bowiem w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, iż intencją ustawodawcy było poddanie wszelkich dokumentów przedstawianych przez wnioskodawców, a ocenianych w trakcie trwania konkursu lub danej tury konkursu – a więc także samych wniosków o dofinansowanie – regulacjom ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, z wyłączeniem jedynie okresu poprzedzającego zawarcie umowy lub zakończenie danej tury konkursu. Sąd stwierdził, że z treści art. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, w żadnym razie nie wynika, prawo do informacji publicznej ograniczone jest wyłącznie do wglądu do dokumentów urzędowych. O ile treść dokumentu prywatnego pochodzącego od beneficjenta, jakim niewątpliwie jest wniosek o dofinansowanie realizacji projektu obejmuje informacje niezbędne dla oceny prawidłowości dysponowania przez podmioty uprawnione majątkiem publicznym, w tym udzielania pomocy publicznej, to informacja o treści tegoż dokumentu ma charakter publiczny, a jej udostępnianie (czy tez ewentualna odmowa udostępnienia) podlega rygorom przedmiotowej ustawy. Dalej Sąd pokreślił uwagi odnoszące się wprost do treści wniosków o dofinansowanie realizacji projektów będą miały zastosowanie również do uzasadnień ich ocen. Przy czym uzasadnienie oceny wniosku o dofinansowanie przedłożonego przez beneficjenta stanowić będzie niewątpliwie informację publiczną, albowiem ocena ta dokonywana będzie nie przez podmiot ubiegający się o dofinansowanie, lecz przez instytucję zarządzającą (pośredniczącą bądź wdrażającą), niekiedy przy udziale powołanych przez te instytucje ekspertów. Jakkolwiek oceny te nie mają charakteru dokumentów urzędowych w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, to jednak niewątpliwie dotyczą działalności związanej z udzielaniem pomocy publicznej (sposobu załatwiania spraw przez podmiot dysponujący środkami publicznymi – art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. d w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. g ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej), a co za tym idzie również ich treść musi być uznana za informację publiczną. Sąd nie miał także wątpliwości, iż Wojewódzki Urząd Pracy w P. jest w niniejszej sprawie podmiotem obowiązanym do udzielenia informacji publicznej. Jednocześnie przypomniał, iż prawo do informacji publicznej zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 2001 r. o dostępie do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na ochronę wartości wskazanych w tych przepisach, a co za tym idzie uznanie danej informacji za informację publiczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej nie przesądza jeszcze o obowiązku udostępnienia skarżącemu tej informacji, a jedynie o obowiązku rozpoznania jego wniosku w trybie przewidzianym przepisami ustawy i w przypadku ewentualnego ustalenia, iż zachodzą przesłanki do odmowy udostępnienia informacji publicznej, względnie umorzenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej konieczności wydania odpowiedniej decyzji administracyjnej. Niemniej brak wydania takowej decyzji, w połączeniu z nieudzielaniem skarżącemu żądanej informacji przesądza o pozostawaniu Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. pełniącego funkcje instytucji pośredniczącej II stopnia w bezczynności. Odnosząc się do stanowiska, iż udostępnieniu wnioskodawcy informacji co do treści wniosków i ich ocen na przeszkodzie stoją przepisy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych Sąd wskazał, że stanowisko podmiotu obowiązanego do udzielenia informacji publicznej co do odmowy jej udzielenia z powodu ograniczenia dostępu do informacji publicznej, ze względu na ochronę innych wartości prawnie chronionych winno przybrać formę decyzji administracyjnej, a zbadanie zgodności z prawem tegoż stanowiska winno nastąpić w drodze rozpoznania środków zaskarżenia od takowej decyzji. Według Sądu przedwczesne jest stanowisko skarżonego podmiotu wyrażone w odpowiedzi na skargę jakoby informacje umieszczone w na stronie internetowej Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. , a zawierające dane dotyczące projektów wyłonionych w drodze ogłoszonych konkursów, zwalniały go od rozpoznania wniosku J. K. i udostępnienia mu dokumentów w formie przez niego wskazanej. Sad zwrócił uwagę, że wniosek skarżącego z dnia 11 lutego 2011 r. nie zawiera jednoznacznego wskazania wydania kopii jakich konkretnie dokumentów J. K. się domaga. Z treści wniosku nie sposób wywieść jednoznacznej konkluzji czy wniosek jego dotyczy jedynie etapu kierowania wniosków o dofinansowanie, oceniania tychże wniosków przez instytucję wdrażającą czy także etapu zawarcia umów. Ze złożonego wniosku nie wynika nadto w sposób jednoznaczny czy skarżący domaga się wglądu do dokumentów czy tez jedynie informacji o ich treści oraz jaka jest ostatecznie forma udostępnienia informacji postulowana przez J. K.. Zdaniem Sądu Wniosek J. K. wymaga zatem w tym zakresie doprecyzowania, w kierunku wskazania, o jaki konkretnie rodzaj informacji związanej z wskazywanymi przez niego konkursami chodzi i w jakiej formie (spośród alternatywnie we wniosku wskazanych form) informacja ta ma być udostępniona. Organ zobowiązany do udzielenia informacji publicznej ma bowiem obowiązek wyjaśnić rzeczywistą wolę strony i treść jej żądania. Wzywając wnioskodawcę do doprecyzowania treści wniosku o udzielenie informacji zarówno co do zakresu tegoż wniosku jak i formy udostępnienia informacji organ winien go przy tym, w realiach niniejszej sprawy dotyczącej znacznej liczby dokumentów obejmujących łącznie tysiące stron kserokopii, pouczyć o treści art. 15 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej celem umożliwienia mu wyboru formy udostępnienia informacji o najmniej dolegliwym ekonomicznie charakterze. W tej sytuacji Sąd uznał, iż opublikowanie w Internecie na stronie Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. list podmiotów, które otrzymały dofinansowanie w ramach postępowań konkursowych oraz list rankingowych wniosków nie zwalnia organu od obowiązku zgodnego z przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej rozpoznania podania wnioskodawcy o udostępnienie mu żądanej informacji, albowiem nie można w sposób jednoznaczny i pewny uznać, iż tak opublikowane informacje wyczerpywały całość żądania strony. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej od powyższego wyroku wniesionej przed pełnomocnika Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 grudnia 2011 r. o sygn. akt I OSK 1734/11 oddalił skargę kasacyjną. Sąd jako niesłuszny uznał zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisu art. 28 ust. 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Pokreślił, iż informacją publiczną są nie tylko dokumenty sporządzone przez organ będący adresatem wniosku o udostępnienie informacji, ale również dokumenty sporządzone przez inne podmioty, w tym osoby fizyczne jeżeli dotyczą funkcjonowania tego organu a więc "sprawy publicznej" w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Natomiast pomoc publiczna jest tylko jednym z elementów "majątku publicznego" (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. a/), co do którego informacja publiczna podlega udostępnieniu. Jako nietrafny uznano również drugi z zarzutów dotyczący uznania przez Sąd pierwszej instancji, że ujawnieniu na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej podlegają dokumenty prywatne. Sąd I instancji nie zawarł takiego stwierdzenia w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, a poza tym wniosek o dofinansowanie i załączone do niego dokumenty nie są dokumentami prywatnymi. Akta z wraz z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 31 maja 2011 r. zostały zwrócone Dyrektorowi Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. w dniu 2 marca 2011 r. Pismem z dnia 18 kwietnia 2012 r. J. K. wystosował do Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. wniosek o udostępnienie informacji publicznej w treści identycznej jak wniosek z dnia 11 lutego 2011 r. Dodatkowo J. K. wyjaśnił, iż wniosek związany jest z podejrzeniami, iż dokumenty złożone przez beneficjenta mogą zawierać nieprawdziwą informację. Pismem z dnia 30 kwietnia 2012 r. Wicedyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. zwrócił się o sprecyzowanie, w terminie 14 dni, powyższego wniosku przez jednoznaczne określenie czy żądane dokumenty dotyczą jedyne etapu kierowania projektów do dofinansowania, oceniania tychże projektów czy też etapu zawarcia umów o dofinansowanie projektu. Pismem z dnia 18 maja 2012 r. J. K. poinformował organ i jego żądanie dotyczy wszystkich dokumentów z etapu kierowania projektów do dofinansowania, oceniania tychże projektów czy też etapu zawarcia umów o dofinansowanie projektu. Pismem z dnia 29 maja 2012 r. Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. poinformował, iż w odpowiedzi na wniosek z dnia 18 kwietnia 2012 r. przesyła w załączeniu kserokopie dokumentów dla projektów złożonych: - w odpowiedzi na konkurs [...] przez Beneficjenta – Gimnazjum nr [...] im. P.w W., ul. [...] , o tytule: "[...].", wartość projektu [...] zł, data zawarcia umowy [...] 2010 r.; - w odpowiedzi na konkurs [...] przez Beneficjenta – Gimnazjum nr [...] im. P. w W., ul. [...], o tytule: "[...]", wartość projektu [...] zł, data zawarcia umowy [...] 2010 r. Dalej organ wyjaśnił, iż przedmiotowe dokumenty dotyczą etapu kierowania projektów do dofinansowania, oceniania tychże projektów oraz etapu zawarcia umów o dofinansowanie projektu, tj. decyzje o akceptacji projektów z listy rekomendowanej przez Komisję Oceny Projektów Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Poznani, pisma po ocenie merytorycznej oraz umów o dofinansowanie projektu. Pismem z dnia 31 maja 2012 r. J. K. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. podnosząc, iż mimo złożenia wniosku z dna 18 kwietnia 2012 r. do dnia wniesienia skargi nie otrzymał żądanej informacji ani decyzji o odmowie jej udzielenia. Skarżący podniósł, iż otrzymał co prawda pismo organu z dnia 29 maja 2012 r. do którego załączono kserokopie dokumentów jednak nie wymieniono ani ilości ani nazw tych dokumentów. Skarżący podniósł, iż nie przesłano mu ani kopii wniosku ani jego poprawionej kopii mimo, iż te dokumenty są objęte wnioskiem z dnia 18 kwietnia 2012 r. Odpowiadając na skargę, pełnomocnik Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. wniósł o oddalenie skargi podnosząc, iż nie jest prawdą, że organ nie udzielił skarżącemu informacji, oraz, że pozostał bezczynny w stosunku do jego żądań. Przesłał on dokumenty dotyczące zawartych umów o dofinansowanie ze wskazanym w żądaniu beneficjentem. Organ podniósł, iż przed wypełnieniem żądania skarżącego, wnikliwie zbadał, które dokumenty dotyczące przedmiotowych umów stanowią informację publiczną, a które są dokumentami prywatnymi lub materiałem urzędowym. Pełnomocnik organu wyjaśnił, iż ocena wniosków, zarówno pod względem formalnym jak i merytorycznym, dokonywana jest przez skierowanych do tego pracowników, oraz w razie potrzeby, powołanych ekspertów. Karty oceny można uznać za materiał urzędowy, nie są jednak dokumentami urzędowymi, w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nie dotyczą również działalności związanej z udzielaniem pomocy publicznej. Wyjaśniono, iż Traktat o Wspólnocie Europejskiej nie zawiera definicji pomocy publicznej, jednak wymienia przesłanki pomocy, na podstawie których można ocenić, czy taka pomoc wystąpiła, czy też nie – tzw. test pomocy publicznej (art. 87 traktatu). W tym rozumieniu pomoc publiczną można określić jako wydatkowanie środków publicznych lub uszczuplanie danin publicznych w celu wspierania przedsiębiorstw lub produkcji określonych towarów, stanowiące korzyść ekonomiczną dla beneficjenta. Dla ustalenia czy taka pomoc wystąpiła należy odpowiedzieć na następujące pytania: czy następuje przysporzenie korzyści ze środków publicznych, czy następuje uprzywilejowanie wybranych przedsiębiorstw lub produkcji niektórych towarów, czy następuje lub czy istnieje groźba naruszenia konkurencji, czy istnieje wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Tylko spełnienie wszystkich w/w przesłanek, pozwala na stwierdzenie, że w danym przypadku występuje przypadek pomocy publicznej. Mając na uwadze charakter dofinansowania w ramach POKL, które spełnia jedynie pierwszą z w/w przesłanek, nie można mówić o występowaniu w tym przypadku pomocy publicznej. Organ podniósł także, iż skarżący pismem z dnia 11 marca 2011 r. wniósł o udostępnienie informacji dotyczących wniosków, które są faktycznie własnością beneficjenta. Przedmiotowe wnioski w rzeczywistości są projektami złożonym w odpowiedzi na konkursy. Projekty te stanowią własność intelektualną przyszłych beneficjentów - posiadają cechy oryginalności i indywidualności i jako takie stanowią utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia 4 lutego 1994 r. W piśmie procesowym z dnia 10 lipca 2012 r. J. K. podniósł, iż w wyroku do sprawy I OSK 1734/11 Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie stwierdził, iż organ rozpoznając wniosek musi zatem ocenić, które z żądanych informacji podlegają ochronie wynikającej z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej i co do nich wydać decyzję odmawiającą ich udostępnienia. Tymczasem skarżący nie otrzymał żądanych we wniosku dokumentów, co przyznaje Wojewódzki Urząd Pracy w odpowiedzi na skargę, ani decyzji o odmowie ich udostępnienia. Skarżący podniósł, iż nie zgadza się, że wniosek beneficjenta i jego załączniki takie jak statut beneficjenta – szkoły publicznej stanowią dokument prywatny i wyjaśnił, że do złożenia wniosku o udostępnienie informacji skłoniło go podejrzenie, iż wniosek szkoły o dofinansowanie ze środków publicznych może zawierać nieprawdziwe informacje. Obecny na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2012 r., pełnomocnik Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. podtrzymał stanowisko wyrażone w odpowiedzi na skargę podkreślając, iż bezzasadny jest zarzut skarżącego, iż organ jest w posiadaniu statutu szkoły, przepisy nie wymagają posiadania przez Wojewódzki Urząd Pracy statutu szkoły w przypadku szkoły publicznej. Pełnomocnik oświadczył, iż do odpowiedzi na skargę zostały załączone kopie wszystkich tych dokumentów, które zostały przesłane skarżącemu jako odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący nie otrzymał odpisu wniosków beneficjentów konkursów, które organ potraktował jako dokumenty prywatne oraz kart oceny formalnej wniosków, które są dokumentami wewnętrznymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Uwzględniając skargę na bezczynność sąd administracyjny zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa - art. 149 p.p.s.a. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w określonym w prawie terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności. Na wstępie dalszych rozważań stwierdzić należy, iż rozpoznawana skarga dotyczy bezczynności organu – Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. polegającej na nierozpoznaniu wniosku J. K. o udostępnienie informacji publicznej z dnia 11 lutego 2011 r. Do rozpoznania tego wniosku organ został zobowiązany w prawomocny wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 maja 2011 r. (sygn. akt II SAB/Po 25/11) utrzymanym w mocy przez Naczelny Sad Administracyjny wyrokiem z dnia 7 grudnia 2011 r. ( sygn. akt I OSK 1734/11). W tym miejscu zauważyć należy, iż że zgodnie z treścią art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Z kolei art. 170 p.p.s.a. przewiduje, iż orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Związanie oceną prawną, o której mowa w art. 153 i 170 p.p.s.a. oznacza, że ani organ administracji, ani sąd administracyjny, nie mogą, w tej samej sprawie, w przyszłości formułować nowych ocen prawnych, które pozostawałyby w sprzeczności z poglądem wcześniej wyrażonym w uzasadnieniu wyroku i mają obowiązek podporządkowania się mu w pełnym zakresie. Ocena prawna traci moc wiążącą tylko w przypadku zmiany prawa, zmiany istotnych okoliczności faktycznych sprawy, zaistniałych po wydaniu wyroku, oraz w wypadku wzruszenia we właściwym trybie orzeczenia zawierającego ocenę prawną. Organ otrzymał akta wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu I instancji w dniu 2 marca 2012 r. i od tego dnia rozpoczął biec określony w wyroku z dnia 31 maja 2011 r. czternastodniowy termin do rozpoznania wniosku z dnia 11 lutego 2011 r. Organ rozpoznając wniosek był jednocześnie związany oceną prawną dokonaną zarówno w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 maja 2011 r. jak i Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 grudnia 2011 r. W ocenie Sądu orzekającego w niniejszym składzie, mając na względzie wyżej wskazane okoliczności przebiegu sprawy, wniosek J. K. z dnia 18 kwietnia 2012 r. należy traktować jako kolejne pismo w zainicjowanym wnioskiem z dnia 11 lutego 2011 r., postępowaniu o udzielenie informacji publicznej. Zwłaszcza, iż treść wniosku z dnia 18 kwietnia 2012 r. jest identyczna jak wniosek skarżącego z dnia 11 lutego 2011 r. Ponadto został on wniesiony przed podjęciem przez organ jakiejkolwiek czynności zmierzającej do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 maja 2011 r. Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 29 maja 2012 r. Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. przesłał stronie część dokumentów dotyczących konkursów [...] i [...], których udostępnienia domagał się skarżący nie wypowiadając się w żaden sposób do przyczyny nieudostępnienia pozostałych dokumentów zwłaszcza, iż skarżący domagał się doręczenia wszystkich dokumentów związanych z ww. konkursami. Dopiero w odpowiedzi na skargę organ wyjaśnił przyczynę nieudostępnienia stronie następujących dokumentów – wniosków beneficjenta o dofinansowanie wraz z załącznikami oraz kart oceny wniosków - podnosząc, iż wnioski stanowią własność intelektualną beneficjenta i podlegają ochronie wynikającej z ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i nie stanowią informacji publicznej, natomiast karty oceny są materiałem urzędowym, ale nie stanowią dokumentów urzędowych i nie są związane z udzielaniem pomocy publicznej. W tym miejscu zauważyć należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w swoim wyroku z dnia 31 maja 2011 r. jednoznacznie wypowiedział się co do charakteru wniosków o dofinansowanie projektu, w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Sąd ten stwierdził wyraźnie, iż wniosek o dofinansowanie i załączone do niego dokumenty nie są dokumentami prywatnymi. Zdaniem tego Sądu nawet ogłoszenie w Internecie warunków konkursu i informacji o zawartych z wyłonionymi beneficjentami umowach, nie zwalnia organu od obowiązku udostępnienia wnioskodawcy treści złożonych wniosków o dofinansowanie projektów oraz całości dokumentacji związanej z ich oceną i wyłonieniem beneficjenta, względnie odmowy udzielenia tych informacji w trybie określonym w ustawie o dostępie do informacji publicznej, w przypadku zaistnienia okoliczności wskazanych w art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Pogląd ten został potwierdzony w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2011 r. ( I OSK 1734/11). Tymczasem jak wynika z akt sprawy i jak słusznie zarzucił skarżący, organ wbrew stanowisku Sądu wyrażonego w wyroku z dnia 31 maja 2011 r. ani nie udostępnił wnioskodawcy treści wniosków beneficjenta, ani też nie wydał decyzji o odmowie ich udostępnienia z przyczyn określonych w art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Tym samym stwierdzić należy, iż Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w P. nadal pozostaje w tym zakresie w bezczynności. Sąd w wyroku z dnia 31 maja 2011 r. stwierdził nadto, iż również uzasadnienie oceny wniosku o dofinansowanie przedłożonego przez beneficjenta stanowić będzie informację publiczną, albowiem ocena ta dokonywana będzie nie przez podmiot ubiegający się o dofinansowanie, lecz przez instytucję zarządzającą (pośredniczącą bądź wdrażającą), niekiedy przy udziale powołanych przez te instytucje ekspertów. Sad podkreślił, iż choć oceny te nie mają charakteru dokumentów urzędowych w rozumieniu art. 6 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, to jednak niewątpliwie dotyczą działalności związanej z udzielaniem pomocy publicznej (sposobu załatwiania spraw przez podmiot dysponujący środkami publicznymi – art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. d w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. g ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej), a co za tym idzie również ich treść musi być uznana za informację publiczną. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 grudnia 2011 r. odnosząc się do zarzutów dotyczących definicji pomocy publicznej, podniesionych ponownie w odpowiedzi na skargę, stwierdził, iż nie decydują one o zakwalifikowaniu danej pomocy do informacji publicznej. Pomoc publiczna jest tylko jednym z elementów "majątku publicznego (art. 6 ust 1 pkt 5 lit a), co do którego informacja publiczna podlega udostępnieniu. Tym samym oba Sądy wyraziły ocenę, iż treść karty oceny formalnej wniosków stanowi informację publiczną. Jak wspomniano wcześniej, wyrażone w powołanych orzeczeniach Sądów oceny prawne wiążą zarówno organ zobowiązany przez Sąd do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej jak i Sąd orzekający w niniejszym składzie. Niewątpliwie organ nie zastosował do wskazanych w ww. wyrokach wytycznych i nie udzielił stronie żądanych informacji publicznych, ani też nie wydał decyzji o odmowie ich udzielenia z uwagi na ich ochronę o której mowa w art. 5 ust 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Nadto wskazać należy, iż organ nie zastosował się co do wytycznych Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego i nie wezwał wnioskodawcy do sprecyzowania jego wniosku z dnia 11 lutego 2011 r. w zakresie formy udostępnienia informacji, nie pouczył też o treści art. 15 ust 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej celem wyboru formy udostępnienia informacji. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 149 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 ww. ustawy. Rozpoznając ponownie sprawę skarżony organ zobowiązany jest do rozpatrzenia wniosku z dnia 11 lutego 2011 r. w sposób przewidziany przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, z uwzględnieniem wskazań wynikających z uzasadniania powołanych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 maja 2011 r. oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2011 r.