I OZ 828/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 września 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 330/12 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Lublinie z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 19 września 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 330/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie pozostawił bez rozpoznania wniosek W. K. o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca zawarła w piśmie procesowym z dnia 6 lipca 2012 r. W tej sytuacji wezwano ją do nadesłania wypełnionego formularza wniosku. Do wezwania dołączono stosowny formularz wraz z pouczeniem, że nienadesłanie wypełnionego formularza w terminie skutkować będzie pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. Z akt sądowych wynika, że wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 24 lipca 2012 r. a zatem termin do nadesłania formularza upływał w dniu 31 lipca 2012 r. W terminie otwartym do usunięcia braków formalnych wniosku, tj. w dniu 31 lipca 2012 r. skarżąca nadesłała pismo procesowe, w którym kwestionowała wymóg złożenia wypełnionego formularza argumentując, że jej sytuacja jest znana sądowi z urzędu, w związku z innymi toczącymi się postępowaniami. Pozostawiając wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził, że nie można uznać, aby skarżąca zrealizowała obowiązek złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu w terminie określonym wezwaniem sądu. Nastąpiło to dopiero w sprzeciwie z dnia 4 września 2012 r. od zarządzenia referendarza, a więc po upływie wyznaczonego terminu. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia W. K., która podniosła w nim szereg zarzutów dotyczących prawidłowości postępowania toczącego się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Niezachowanie określonego w art. 252 § 2 P.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 257 powołanej ustawy, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08, opubl. ONSAiWSA z 2008 r. nr 5, poz. 74). Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w formie pisemnej, jednakże nie na urzędowym formularzu. W związku z powyższym przesłano skarżącej formularz odpowiedniego wniosku celem jego wypełnienia i odesłania. Pomimo upływu zakreślonego terminu W. K. nie wykonała tego obowiązku. W tej sytuacji, w świetle art. 257 P.p.s.a., rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest prawidłowe. Jedynie na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania na podstawie art. 257 P.p.s.a. nie stanowi jego merytorycznego rozstrzygnięcia, a zatem ponowne złożenie takiego wniosku we właściwej formie będzie podstawą do jego rozpoznania. Z akt sprawy wynika, że do sprzeciwu z dnia 4 września 2012 r. W. K. dołączyła wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniosek ten będzie zatem podlegał rozpoznaniu. Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.