II SA/Wa 712/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędziowie WSA Andrzej Góraj (sprawozdawca), Olga Żurawska – Matusiak, Protokolant spec. Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2012 r. sprawy ze skargi C. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania – oddala skargę – Pismem z dnia [...] października 2011 r. C. P. wystąpił do Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu [...], w trybie ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), z wnioskiem o wgląd do operatów szacunkowych nieruchomości położonych w: W. w dzielnicy [...] przy ul. [...]; W. w dzielnicy [...] przy ul. [...] dz. [...]; W. w dzielnicy [...] przy ul. [...] dz. [...], w odniesieniu do których w dniu [...] października 2011 r. w dzienniku [...] zostały zamieszczone ogłoszenia o przetargach na ich sprzedaż. W odpowiedzi na powyższy wniosek, Prezydent W., pismem z dnia [...] października 2011 r. nr [...] odmówił ww. wglądu do operatów szacunkowych nieruchomości położonych w W., informując, że udostępnienie powyższej informacji nie mieści się w katalogach uznanych za sprawę publiczną, podlegającą przepisom ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wyjaśniono, że udostępnienie operatów szacunkowych nieruchomości dokonuje się na podstawie art. 156 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 z późn. zm.) wyłącznie osobom, których interesu prawnego dotyczy jego treść. Poinformowano, że przepis ten umożliwia osobie, której interesu pranego dotyczy jego treść, przeglądanie tego operatu oraz sporządzanie z niego notatek i odpisów, przy czym interes prawny musi wynikać z konkretnego przepisu prawa i nie może być mylony z interesem faktycznym. Wyjaśniono, że w przypadku przeprowadzenia procedury przetargowej na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami, operat szacunkowy stanowi podstawę do ustalenia ceny wywoławczej nieruchomości, która zgodnie z art. 67 ust. 2 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie może być niższa niż wartość nieruchomości, zaś o wysokości ceny wywoławczej nieruchomości w przetargu decyduje Prezydent W. Pismem z dnia [...] listopada 2011 r. C. P. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. odwołanie od ww. pisma z dnia [...] października 2011 r., wnosząc o umożliwienie wglądu do przedmiotowych operatów szacunkowych. Wyjaśnił, że mając zamiar uczestniczyć w procedurze przetargowej ma interes prawny w dostępie do informacji publicznej jaką są operaty szacunkowe nieruchomości, sporządzone na zamówienie publicznego organu – W., których to potencjalnie może się stać nabywcą. Po rozpatrzeniu przedmiotowego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., działając na podstawie art. 127 § 2 w zw. z art. 17 pkt 1 i 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t. j. Dz. U. Nr 79, poz. 859 z późn. zm.), postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] stwierdziło niedopuszczalność złożonego odwołania. W uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia SKO w W. wskazało, że C. P. złożył odwołanie od pisma, co oznacza, że w organie I instancji nie została wydana decyzja administracyjna, a tym samym zaskarżono akt niebędący decyzją administracyjną. SKO w W. wyjaśniło, że w myśl ugruntowanego w orzecznictwie stanowiska, w sytuacji gdy żądana przez wnioskodawcę informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ nie jest zobowiązany do wydania w tym przedmiocie decyzji administracyjnej. Pismem z dnia 11 kwietnia 2012 r. C. P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie SKO w W. z dnia [...] lutego 2012 r., wnosząc o jego uchylenie, a w konsekwencji rozpoznanie odwołania od rozstrzygnięcia z dnia [...] października 2011 r. W ocenie skarżącego rozstrzygnięcie organu I instancji jest decyzją administracyjną, a operaty szacunkowe stanowiące podstawę wyceny są traktowane jako informacje publiczne, nieprzetworzone. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotowe postanowienie według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ono prawa. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do ustalenia tego, czy istniały podstawy prawne do wydania skarżonego postanowienia. Należało więc ocenić, czy pismo organu z dnia [...] października 2011 r. było decyzją administracyjną, od której przysługuje odwołanie, czy też nie miało tej formy. Na powyższą problematykę trzeba spojrzeć przez pryzmat postępowania, w jakim organ wydał sporny dokument. W pierwszej kolejności to bowiem charakter toczącego się postępowania determinuje formę prawną, w jakiej organ uzewnętrznia swoje stanowisko w sprawie. W niniejszym postępowaniu okolicznością niesporną jest, że wnioskiem z dnia [...] października 2011 r. strona domagała się udzielenia jej informacji publicznej. To zaś przesądziło, iż całe postępowanie musiało się toczyć w trybie wynikającym z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stąd też forma w jakiej organ uzewnętrzniał swoje stanowisko musiała odpowiadać procedurze przewidzianej przez wyżej powołaną ustawę. Przechodząc do regulacji powyższego aktu prawnego uwypuklić należy to, że w sytuacji gdy organ nie kwalifikuje żądanej informacji, jako posiadającej przymiot informacji publicznej, w formie pisma powiadamia o tym wnioskodawcę. Organ wydaje zaś decyzję administracyjną jedynie w sytuacji, gdy żądaną informację uznaje za publiczną, lecz z pewnych powodów uważa jej udostępnienie za niemożliwe. Z taką natomiast sytuacją (uznania żądanej informacji za publiczną), nie mieliśmy miejsca w niniejszej sprawie. Organ w piśmie z dnia [...] października 2011 r. podniósł, że żądana informacja nie mieści się w kategoriach uznawanych za sprawę publiczną. W takiej zaś sytuacji, gdy organ nie potraktował żądanej informacji jako publicznej, zasadnie powiadomił o tym stronę jedynie w formie pisma. Jak to już bowiem zostało podkreślone, ustawodawca w omawianym akcie prawnym, nie zawarował dla organu obowiązku do uzewnętrzniania takiego poglądu w innej (szczególnej) formie. Stąd też, bez znaczenia dla niniejszej sprawy pozostaje to, czy pismo organu z [...] października 2011 r. posiada elementy, umożliwiające potraktowanie go jako decyzji ułomnej. Prawidłowo bowiem organ przyjął, że dla zaprezentowania stanowiska wyrażonego w spornym piśmie, nie jest konieczne zachowanie formy decyzji administracyjnej. Stąd też w sytuacji, gdy procedura administracyjna nie zna instytucji składania odwołania od pisma, skarżone postanowienie jawi się jako prawidłowe. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze oraz, uznając iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, jak również że przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).