IV SA/Wa 668/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant ref. staż. Anna Dziosa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2012 r. sprawy ze skargi U.W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zameldowania uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2011 roku o nr [...]. Decyzją z dnia [...] maja 2011 r., nr [...] wydaną na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych Prezydent W. orzekł o odmowie zameldowania U. W. na działce nr [...] na terenie [...] przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu decyzji Prezydent W. powołał się na art. 9b pkt 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych zgodnie z którym, adres określa się przez podanie: w gminach, które uzyskały status miasta - nazwy miasta (dzielnicy), ulicy, numeru, domu i lokalu, nazwy województwa oraz kodu pocztowego. Z akt sprawy wynika, że kompleks [...] nie ma nadanego numeru porządkowego. Ponadto U. W. wniosła o zameldowanie na działce nr [...] na terenie ww. ogrodów przy ul. [...] w W. W związku z powyższym Prezydent W. wskazał, że nie jest możliwe określenie adresu w rozumieniu art. 9b cytowanej ustawy. Na skutek wniesionego przez U. W. odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując m.in. na konieczność podjęcia przez Prezydenta W. "kroków zmierzających do wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie nadania numeru porządkowego dla budynku, w którym U. W. chce dokonać zameldowania na pobyt stały". Po przeprowadzeniu uzupełniającego postępowania wyjaśniającego, zgodnie ze wskazówkami zawartymi w decyzji Wojewody [...], organ I instancji decyzją z dnia [...] Listopada 2011 r. nr [...] orzekł o odmowie zameldowania U. W. na pobyt stały na działce nr [...] na terenie [...] przy ul. [...] w W. Od powyższej decyzji U. W. złożyła odwołanie do Wojewody [...]. Decyzją z dnia [...] lutego 2012r. Nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm. zw. w dalszej części k.p.a) w związku z art. 47 ust. 2 oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 1 Sygn. akt IV SA/Wa 668/12 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006r. nr 139, poz. 993 ze zm. zwanej w dalszej części "ustawą") po rozpatrzeniu odwołania U. W. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2011r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że we wniosku o zameldowanie na pobyt stały U. W. wskazała następujący adres: ul. [...] w W., działka nr [...]. Z akt sprawy wynika, iż zarówno U. W., jak i wiceprezes [...] – D. C. oświadczyli, że na terenie ww. ogrodów na działce nr [...] znajduje się budynek mieszkalny przystosowany do całorocznego zamieszkiwania. Przy czym D. C. oświadczył do protokołu, że nigdy nie występował o nadanie numeru porządkowego działkom położonym przy ul. [...] w W. Natomiast z notatki służbowej sporządzonej w dniu [...] maja 2011 r. przez urzędników, którzy udali się na ul. [...] w W. wynika, że jest to niewielka uliczka znajdująca się między ulicami [...]. U zbiegu ulic [...] znajduje się budynek mieszkalny oznaczony nr porządkowym [...] od ulicy [...]. Za tym budynkiem (poruszając się ulicą [...]) po stronie nieparzystej, znajdują się budynki mieszkalne oznaczone od nr [...] do nr [...]. Natomiast kompleks [...] zajmuje całą [...] stronę ulicy [...] w W. i nie ma tam żadnego budynku mieszkalnego /k-11/. Pismem z dnia [...] września 2011 r. Delegatura Biura Administracji i Spraw Obywatelskich [...] W. zwróciła się do Delegatury Biura Geodezji i Katastru [...] W. z prośbą o nadanie z urzędu numeru porządkowego budynkowi znajdującemu się na działce nr [...] na terenie [...] przy ulicy [...] w W. Z pisma z dnia 29 września 2011 r. wynika, że zgodnie z art. 47a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., nr 193, poz. 1287 j.t.) ustalanie numerów porządkowych oraz zakładanie i prowadzenie ewidencji miejscowości, ulic i adresów należy do zadań gminy. Zgodnie z art. 47a ust. 4 pkt 5 lit. a ewidencja miejscowości, ulic i adresów zawiera dane adresowe określające numery porządkowe budynków mieszkalnych oraz innych budynków przeznaczonych do stałego lub czasowego przebywania ludzi, w tym szczególności budynków: biurowych, ogólnodostępnych wykorzystywanych na cele 2 Sygn. akt IV SA/Wa 668/12 kultury i kultury fizycznej, o charakterze edukacyjnym, szpitali i opieki medycznej oraz przeznaczonych do działalności gospodarczej, wybudowanych w trakcie budowy i prognozowanych do wybudowania. W związku z tym, że na terenie, który stanowi [...], nie jest ujawniony w ewidencji gruntów i budynków żaden budynek, w świetle przywołanych powyżej przepisów, nie jest możliwe ustalenie numeru porządkowego dla nieruchomości (działek). Zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych organ gminy prowadzący ewidencję ludności jest obowiązany na podstawie zgłoszenia dokonać zameldowania lub wymeldowania przez zarejestrowanie danych dotyczących osoby i miejsca jej pobytu, jak również innych zdarzeń objętych obowiązkiem meldunkowym. Z kolei ust. 2 wyżej wskazanego artykułu stanowi, że jeżeli zgłoszone dane budzą wątpliwości, o dokonaniu zameldowania lub wymeldowania rozstrzyga właściwy organ gminy. W myśl art. 9 b ust. 1 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych zameldowania dokonuje się pod oznaczonym adresem, przy czym pojęcie adresu objaśniono w ust. 2 - gdy chodzi o miasta jest to nazwa miasta (dzielnicy), ulica, numer domu i lokalu, nazwa województwa oraz kod pocztowy. Zameldowanie lub wymeldowanie osoby może zatem w ocenie organu nastąpić wyłącznie w nieruchomości, która została zidentyfikowana w odpowiedniej dokumentacji. Taką dokumentację stanowi m. in. księga wieczysta nieruchomości, jak również dane zawarte w katastrze nieruchomości prowadzonym przez właściwą jednostkę organizacyjną w urzędzie gminy. Niedopuszczalnym jest zatem zameldowanie osoby w określonym budynku, jeżeli brak jest dokumentów wskazujących na istnienie takiego budynku w rejestrach. W niniejszej sprawie ustalono zaś, że adres pod którym U. W. chce dokonać zameldowania na pobyt stały, tj. działka nr [...] na terenie [...] przy ul. [...] w W., nie istnieje. Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie U. W. wskazując, że w 2001 r w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego złożyła wyjaśnienie dotyczące okoliczności bezprawnego pobudowania budynku. Została wówczas ukarana mandatem za użytkowanie budynku mieszkalnego bez wymaganego pozwolenia, dotyczącego domku na działce [...] nr [...] na terenie [...], działka nr [...] z obrębu [...]. 0 tym fakcie został powiadomiony Wydział Architektury i Budownictwa [...]. Z uwagi na to, że nie posiada Sygn. akt IV SA/Wa 668/12 żadnego innego lokalu, zamieszkała w tym miejscu na stałe. Podniosła, że działka nr [...] mieści się na terenie [...] - nr działki [...] w obrębie [...] przy ulicy [...] (nie [...]) w W. z kodem pocztowym [...] w województwie [...]. Ma zatem ona konkretny adres, który pozwala na identyfikację obiektu znajdującego się na jej terenie. Oznaczenie adresowe wskazuje bowiem dokładnie nazwę miasta, ulicę, oraz numer nieruchomości. Skoro zatem lokal, który zamieszkuję posiada adres, a więc spełnia przesłankę z art. 9 b ustawy o ewidencji, a Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego nałożył na mnie mandat za bezprawne użytkowanie budynku mieszkalnego jak również, [...] posługuje sie takim adresem istnieje adres i budynek. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. zwanej w dalszej części P.p.s.a. ), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2012r., którą działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a, w związku z art. 47 ust. 2 oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006r. nr 139, poz. 993 ze zm. zwanej w dalszej części "ustawą") utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2011r., orzekającą o odmowie zameldowania skarżącej na pobyt stały na działce nr [...] na terenie [...] przy ul. [...] w W. 4 Sygn. akt IV SA/Wa 668/12 Rozpoznając niniejszą sprawę w pierwszej kolejności podkreślić należy, iż zaskarżona decyzja została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139 poz. 993 ze zm.). Ustawa w art. 5 nakłada na każdego obywatela polskiego przebywającego na terytorium RP obowiązek zameldowania się w miejscu pobytu stałego, przy czym pobytem stałym jest zamieszkiwanie w określonej miejscowości pod określonym adresem z zamiarem stałego przebywania (art. 6 ust. 1). Stosownie do art. 10 ust. 1 cyt. ustawy osoba, która przebywa w określonej miejscowości pod tym samym adresem dłużej niż trzy doby, jest obowiązana zameldować się na pobyt stały lub czasowy najpóźniej przed upływem czwartej doby, licząc od dnia przybycia. W świetle tego przepisu w powiązaniu z art. 6 ust. 1 ustawy, pobyt stały w danym lokalu oznacza zamieszkiwanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego lub długotrwałego przebywania z wolą koncentracji w danym miejscu swoich spraw życiowych, w tym założenia ośrodka osobistych i majątkowych interesów (por. wyrok NSA z dnia 14 maja 2001 r., V SA 1496/00, LEX nr 54454). W art. 9b ustawodawca wskazał, że adres w gminach, które uzyskały status miasta określa się poprzez podanie: nazwy miasta, ulicy, numeru domu i lokalu, nazwy województwa oraz kodu pocztowego. Należy jednak mieć na uwadze, iż zgodnie z art. 9 ust. 2b ustawy, zameldowanie w lokalu służy wyłącznie celom ewidencyjnym i ma na celu potwierdzenie faktu pobytu w danym lokalu. Celem ewidencji ludności jest zatem odzwierciedlanie przez właściwe organy w stosownym rejestrze danych faktycznych o rzeczywistym zamieszkiwaniu i przebywaniu osób pod wskazanym adresem. Z punktu widzenia celów ewidencji ludności warunek legitymowania się prawem do lokalu przez osobę dopełniającą zameldowania stracił na znaczeniu na skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002 r., sygn. akt K 20/01 (Dz. U. Nr 78, poz. 716 oraz OTK ZU 2002 Nr 3 poz. 34). W wyroku tym stwierdzono niekonstytucyjność art. 9 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności, który dla skuteczności zameldowania wymagał przedstawienia dokonanego przez właściciela (zarządcę) pisemnego potwierdzenia uprawnienia zainteresowanego do przebywania w lokalu. Sąd w niniejszym składzie podziela pogląd prezentowany w dotychczasowym orzecznictwie sądów administracyjnych, iż faktyczne przebywanie w pomieszczeniu będącym [...] na działce [...] o stosownym numerze, położonej na 5 Sygn. akt IV SA/Wa 668/12 nieruchomości przy danej ulicy, uzasadnia uwzględnienie wniosku o zameldowanie. Zgłoszenie takie pozwala na realizację funkcji ewidencji ludności, gdyż umożliwia ustalenie dokładnego miejsca pobytu osób przebywających w [...] (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 czerwca 2002 r. sygn. akt II SA/Łd 1963/00, OSP 2003, Nr 5 poz. 69, s. 297-299 z glosą aprobującą B. Adamiak). W zaskarżonej decyzji orzeczono o odmowie zameldowania skarżącej na pobyt stały w budynku usytuowanym na działce nr [...] przy ul. [...] w W., wskazując, iż adres taki nie istnieje, zaś w katastrze nieruchomości na terenie [...] nie jest uwidoczniony żaden budynek. "Niedopuszczalnym zatem w ocenie organu jest zameldowanie osoby w określonym budynku, jeżeli brak jest dokumentów wskazujących na istnienie takiego budynku w rejestrach". Rozpoznając niniejszą sprawę należy pokreślić, że rolą organów meldunkowych jest jedynie zbadanie rzeczywistego pobytu wnioskodawcy we wskazanym przez niego pomieszczeniu pod oznaczonym adresem. Ze znajdującego się w aktach sprawy protokołu kontroli meldunkowej wynika zaś, że na wskazanej przez skarżącą działce nr [...] znajduje się murowany budynek mieszkalny z użytkowym poddaszem, w którym przebywa stale skarżąca. Podnoszona zatem przez organy okoliczność, iż budynek ten nie figuruje w katastrze nieruchomości nie może stanowić przesłanki uzasadniającej odmowę zameldowania skarżącej w budynku, który jak same wskazują organy nie tylko w rzeczywistości istnieje ale jest również zamieszkowany przez skarżącą . Ponadto z akt sprawy wynika, że w zgłoszeniu pobytu stałego skarżąca podała jedynie ul. [...] bez nr [...], jak wskazują organy. Pod adresem ul. [...] W. znajduje się [...] (karta 1 akt administracyjnych sprawy). Tym samym nie ulega wątpliwości, iż podany przez skarżącą adres funkcjonuje w obrocie prawnym (siedziba [...]), a wysyłana pod ten adres korespondencja jest skutecznie doręczana, co wskazuje, iż nie ma problemów z identyfikacją podmiotu znajdującego się pod wskazanym przez skarżącą adresem, który nie zawiera numeru budynku, a jedynie nazwę ulicy. Mając zatem powyższe na uwadze Sąd uznał, że podany przez skarżącą adres (działka nr [...] na terenie [...] przy ul. [...] w W., [...]) wbrew stanowisku prezentowanemu 6 Sygn. akt IV SA/Wa 668/12 przez orzekające w sprawie organy spełnia wszelkie wymogi niezbędne do precyzyjnego wskazania miejsca pobytu skarżącej. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit a) p.p.s.a orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji, oraz w oparciu o art. 135 p.p.s.a decyzję organu I instancji. 7