I GZ 348/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 414/12 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu na postanowienie oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenie niedopuszczalności wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 18 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił W. G. przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 października 2013 r., w sprawie z jego skargi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] stycznia 2012 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie w sprawie podatku akcyzowego. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 10 grudnia 2013 r. odrzucono sprzeciw skarżącego od postanowienia referendarza sądowego z dnia 16 października 2013 r. oddalającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniesiony pismem, nadanym w dniu 7 stycznia 2014 r., sprzeciw zawierał wniosek skarżącego o "zmianę postanowienia i uwzględnienie środka zaskarżenia lub ewentualnie o uchylenie postanowienia i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania" oraz o "przywrócenie mu terminu". Sąd pierwszej instancji uznał w takim stanie sprawy, że pismo skarżącego należało potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 16 października 2013 r. Przywołując treść art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), Sąd stwierdził, że skarżący nie wykazał istnienia okoliczności uprawdopodabniających brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia sprzeciwu. Wniosek nie zawierał żadnego uzasadnienia, które wskazywałoby na istnienie przeszkody uniemożliwiającej skarżącemu dochowanie terminu do wniesienia sprzeciwu. We wniesionym przez W. G. zażaleniu zarzucił on postanowieniu Sądu pierwszej instancji, iż wydane ono zostało przy nieprawidłowej ocenie złożonego środka zaskarżenia. Skarżący podniósł, że przywrócenie terminu było uzasadnione brakiem możliwości nadania pocztą pisma w terminie z powodów zdrowotnych. Nie mógł on, bowiem dojechać na pocztę z powodu nasilonych objawów cukrzycy. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie środka zaskarżenia ewentualnie o uchylenie postanowienia i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd przywróci termin jeśli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy. W art. 87 § 2 p.p.s.a. określono natomiast, że w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Treść powołanych przepisów wyraźnie wskazuje, że w sytuacji uchybienia terminu przez stronę w toku postępowania przed sądem i ubiegania się o jego przywrócenie, strona jest zobowiązana, w piśmie zawierającym wniosek, do uprawdopodobnienia okoliczności, które wskazywać będą na niezawinione uchybienie terminu. Mając na uwadze powyższe, w szczególności zaś obowiązek, jaki na stronę domagającą się przywrócenia terminu nakłada art. 87 § 2 p.p.s.a., za prawidłową należy uznać ocenę wniosku skarżącego jakiej dokonał Sąd pierwszej instancji. Strona wnosząc o przywrócenie uchybionego terminu powinna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w niedochowaniu terminu, a więc powinna co najmniej przywołać zdarzenia, których zajście spowodowało obiektywny brak możliwości w dokonaniu czynności procesowych w odpowiednim terminie. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia żądania (wskazania okoliczności, o których mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a.) przywrócenia uchybionego terminu czyni taki wniosek bezzasadnym. Sformułowanie przez skarżącego w "sprzeciwie" wniosku o przywrócenie terminu bez żadnego jego uzasadnienia spowodowało, co trafnie wskazał Sąd pierwszej instancji, że nie zostały wykazane żadne przeszkody uniemożliwiające dochowanie terminu do wniesienia sprzeciwu. Skarżący dopiero we wniesionym zażaleniu wskazał na przyczynę uchybienia przez niego terminu, jednakże poza samym powołaniem się na powody zdrowotne uniemożliwiające mu nadanie za pośrednictwem placówki pocztowej w terminie pisma procesowego nie uprawdopodobnił, że właśnie taka okoliczność stanowiła obiektywną, a więc niezależną od niego, przyczynę powodująca niemożliwość dochowania terminu w związku z wniesieniem sprzeciwu od postanowienia z dnia 16 października 2013 r. oddalającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.