IV SAB/Wr 45/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg, Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski (spr.), Protokolant Katarzyna Leśniowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 27 września 2012 r. sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Wójta Gminy C. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Wnioskiem z dnia 17 listopada 2011 r. M. W. (dalej: skarżący) zwrócił się do Urzędu Gminy C. o przesłanie informacji dotyczącej wysyłanej korespondencji przez urząd gminy w okresie od 24 października do 31 października 2011 r. w postaci tabelki, ponadto wniósł o udzielenie informacji czy P. G. w okresie od 24 października do 31 października 2011 r. był w pracy czy też był nieobecny. Pismem z dnia 25 listopada 2011 r. ([...]), Sekretarz Gminy Czernica przesłał wnioskodawcy informację "dotyczącą korespondencji M. W. z UG w okresie od 24 października 2011 r. do 31 października 2011 r." Poinformował przy tym, że informacja dotycząca obecności w pracy P. G., ze względu na prywatność osoby fizycznej, nie podlega udostępnieniu. Listy obecności pracowników nie są dokumentem urzędowym, lecz wewnętrznym. Informacje w tym zakresie w ogóle nie stanowią informacji publicznej. W związku z tym skarżący wyjaśnił, że w swoim, podaniu z dnia 17 listopada 2011 r. zwracał się z prośbą o informację dotyczącą całej korespondencji organu, a nie tylko korespondencji kierowanej do niego. Pismem z dnia 9 grudnia 2011 r. ([...]), Sekretarz Gminy C. poinformował skarżącego o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów w siedzibie organu. Wójt Gminy C. decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r., odmówił udostępnienia żądanej informacji publicznej. W uzasadnieniu podał, że wniosek dotyczy sporządzenia wykazu ponad 420 pism ze wszystkich referatów urzędu gminy. Udzielenie takiej informacji wymagałoby "zaangażowania znacznych sił, środków a także wymagałoby czasu, aby opracować ww. dane". Na skutek wniesionego odwołania przez skarżącego, Kolegium uznało decyzję organu pierwszej instancji za przedwczesną, ze względu na niewyczerpanie trybu przewidzianego art. 14 ust. 2, w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.) dalej ustawa i uchyliło decyzję w całości, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji (decyzja z dnia 17 stycznia 2012 r., nr SKO 4541/1/12). W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania organ pierwszej instancji decyzją z dnia 16 kwietnia 2012 r., nr GKiI.1431.1.2.1012JS odmówił skarżącemu udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu wyjaśnił, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej, dotyczy bowiem tabelarycznego zestawienia wszystkich pism wychodzących z urzędu gminy we wnioskowanym zakresie, z podaniem numeru pisma, daty jego sporządzenia oraz daty jego wysłania. Opracowanie takiej tabeli dla 422 pism, wymagałoby "zweryfikowania komórek urzędu odpowiedzialnych merytorycznie za poszczególne pisma, zaangażowania ich pracowników do sprawdzenia dat na poszczególnych pismach, w dalszej kolejności" uzyskania w sekretariacie informacji, z jaką datą poszczególne pisma wychodziły z urzędu, a następnie wyznaczenia pracownika lub pracowników do opracowania przedmiotowego zestawienia. Sporządzenie tabeli o treści żądnej przez wnioskodawcę wymagałoby wpisania nie tylko informacji wynikających poszczególnych dokumentów źródłowych (daty na pismach), ale także wynikających z książki nadawczej Urzędu (data wysłania)." Czyni to żądaną informację informacją przetworzoną. Uzyskanie takiej informacji musi być uzasadnione istnieniem interesu publicznego. Wezwano zatem skarżącego pismem z dnia 16 lutego 2012 r. - do wykazania takiego interesu. Zdaniem organu, okoliczności na które powołał się wnioskodawca w piśmie z dnia 6 marca 2012 r. (dokonanie oceny funkcjonowania urzędu gminy w zakresie terminowości załatwiania spraw, czy ustalenie okresu pomiędzy sporządzeniem przez organ pisma, a jego wysyłką do adresata), nie można uznać za szczególny interes publiczny, co uzasadniało wydanie decyzji odmownej. W odwołaniu skarżący podał, że żądana przez niego informacja nie ma charakteru informacji przetworzonej. Jego zdaniem, aby wypełnić tabelkę nie ma potrzeby wykonywania żadnych analiz, zestawień, wyciągów czy usuwania danych osobowych. Dane nie są w żaden sposób przetwarzane. Przyznaje, że wypełnienie tabelki wymaga sięgnięcia do oryginałów pism, bowiem tylko w ten sposób można podać oznaczenie pisma oraz datę sporządzenia i wysyłki. Jednak to nie oznacza, że mamy do czynienia z informacją przetworzoną. Zdaniem strony skarżącej "interes publiczny istnieje, gdy uzyskanie danych informacji publicznych może mieć znaczenie dla funkcjonowania państwa np. w postaci działań usprawniających funkcjonowanie jego organów. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływu na funkcjonowanie instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu. Niewątpliwie taką instytucją jest urząd gminy, który jest uznawany za tę jedną z najważniejszych instytucji, bowiem jest to instytucja mająca największy i bezpośredni wpływ na życie lokalnej społeczności. Tak więc jest w interesie publicznym, aby jednostki te (urzędy gminy) funkcjonowały w sposób jak najbardziej sprawny i ekonomiczny dla dobra tych społeczności lokalnych. (...) Nie jest w interesie publicznym, aby urząd gminy wydał rozstrzygnięcie w sprawie, i schował je na jakiś czas do szuflady i po tygodniu, dwóch lub po miesiącu lub jeszcze później podjęte rozstrzygnięcie wysyłał do adresatów. Taka sytuacja (szczególnie występująca nagminnie), niewątpliwie świadczyłaby, że urząd gminy funkcjonuje nieprawidłowo i wymaga podjęcia działań naprawczych. Tak więc żądanie informacji w zakresie nr dokumentu, daty jego sporządzenia i daty wysyłki leży w interesie publicznym." Uzyskanie żądanych danych pozwoli ustalić, czy Wójt jako organ administracji publicznej dochowuje w pełni zasady szybkości postępowania. Pismem z dnia 4 kwietnia 2012 r. M. W. wniósł w niniejszej sprawie skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie określonym w piśmie z dnia 17 listopada 2011 r., odnośnie wysyłanej przez urząd gminy korespondencji w okresie od 24 do 31 października 2011 r. W odpowiedzi na powyższą skargę Wójt Gminy wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministarcyjnego z uwagi na decyzję wydaną przez Wójta Gminy C. z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] odmawiającą udostępnienia skarżącemu żądanej informacji publicznej. Pismem z dnia 5 września 2012 r. organ podtrzymał wniosek o umorzenie postępowania, informując jednocześnie, że decyzją z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy C. z dnia [...] kwietnia 2012 r. odmawiająca udostępnienia informacji publicznej zawartej we wniosku skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi na bezczynność organów jest możliwe w wypadkach przewidzianych w pkt 1-4a. Z akt administracyjnych wynika, że w dniu wniesienia skargi Wójt Gminy pozostawał w bezczynności odnośnie postępowania o udostępnienia informacji zainicjowanego przez skarżącego. W dniu 16 kwietnia 2012 r. organ ten wydał decyzję, którą odmówił udostępnienia skarżącemu żądanej informacji. W świetle tych okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego. Postępowanie to bowiem, w przypadku gdy strona postępowania kwestionuje bezczynność organu administracyjnego, a organ ten sam zniósł bezczynność podejmując stosowną czynność, staje się zbędne. Rola sądu administracyjnego sprowadzałaby się w takiej sytuacji jedynie do zobowiązania organu administracyjnego do podjęcia takiej czynności bez wskazywania sposobu zakończenia postępowania. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08. Przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności" (Lex Omega nr 463487) W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I sentencji i umorzył postępowanie sądowe. Sąd nie uwzględnił zawartego w skardze wniosku o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z określoną art. 199 p.p.s.a. zasadą generalną w postępowaniu sądowoadministracyjnym strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Jednocześnie art. 200 p.p.s.a. stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Przepis art. 200 p.p.s.a wobec umorzenia postępowania w niniejszej sprawie nie znajduje zastosowania. Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., zaś w § 2 tegoż artykułu stanowi, że w razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 118 § 2 p.p.s.a., przepis art. 206 pp.s.a. stosuje się odpowiednio. W sytuacji istnienia regulacji zawartych w art. 201 p.p.s.a. stanowiących wyjątek od generalnej zasady ponoszenia kosztów w postępowaniu sądowoadministracyjnym określonej w art. 199 p.p.s.a. Interpretować je należy ściśle, co pozwala na przyjęcie, że w przypadku umorzenia postępowania przez sąd administracyjny zasądzenie kosztów od organu na rzecz skarżącego dopuszczalne jest wyłącznie w przypadku, gdy organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, uwzględni skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy (art. 54 § 3 p.p.s.a) oraz gdy do umorzenia dojdzie w następstwie przeprowadzenia postępowania mediacyjnego (art. 118 § 2 p.ps.a.). Skoro organ nie uwzględnił skargi powołując się na wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. decyzji z dnia [...] maja 2012 r. ,nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy C. z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] odmawiającej udostępnienia skarżącemu żądanej informacji publicznej brak było podstaw do zastosowania powyższego przepisu.