VII SA/Wa 1186/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2012 r. sprawy ze skargi J. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2012r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania skargę oddala Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem znak: [...] wydanym [...] marca 2012r., na podstawie art. 127 § 2 i art. 17 § 1 k.p.a. oraz art. 1 i 2 ustawy z 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych ( Dz. U. z 2001r. Nr 79, poz. 856 z późn. Zm.), po rozpatrzeniu odwołania J. J. od pisma Starszego Inspektora w Zarządzie Dróg Miejskich w W. z dnia [...] stycznia 2012r. znak: [...], stanowiącego wezwanie do uiszczenia opłaty dodatkowej z tytułu nie uiszczenia opłaty za parkowanie pojazdu o nr rejestracyjnym [...] w strefie płatnego parkowania niestrzeżonego w W., - stwierdził o niedopuszczalności w/w odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał na treść przepisu art. 13 f ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007r. ,Nr 19, poz. 115 z późn. zm.) oraz uchwały Nr [...] Rady [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. w sprawie ustalenia stref płatnego parkowania, wysokości stawek opłaty za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie, wysokości opłaty dodatkowej oraz określenia sposobu pobierania tych opłat ( Dz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...] z późn. zm.), w której został m.in. w załączniku 2 w § 4 określony sposób pobierania opłaty dodatkowej, postępowanie reklamacyjne i odwoławcze. Zgodnie z którymi kierujący lub właściciel pojazdu kwestionujący zasadność wystawienia dokumentu opłaty dodatkowej lub zasadność wezwania do uiszczenia opłaty może wnieść reklamację w terminie 7 dni od dnia wystawienia dokumentu opłaty dodatkowej i umieszczenia go na przedniej szybie pojazdu samochodowego pod wycieraczką lub doręczenia wezwania do uiszczenia opłaty. Reklamację wnosi się do zarządzającego SPPN, którego pracownicy przeprowadzają postępowanie wyjaśniające. W przypadku uznania reklamacji dokument opłaty dodatkowej nie rodzi skutków prawnych. W przypadku nieuwzględnienia reklamacji służy prawo wniesienia odwołania do Komisji Odwoławczej, powołanej przez Prezydenta [...]. Odwołanie wnosi się na piśmie za pośrednictwem zarządzającego SPPN w terminie 7 dni od dnia otrzymania powiadomienia o nieuwzględnieniu reklamacji. Do odwołania winny być dołączone w szczególności dokumenty uzasadniające jego wniesienie, m.in. bilet kontrolny, kopia abonamentu, kopia karty. Jeżeli odwołania nie wniesiono, opłatę dodatkową należy uiścić w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia o nieuwzględnieniu reklamacji. O wyniku rozpatrzenia odwołania przez Komisję Odwoławczą odwołujący się zostanie powiadomiony pisemnie. Stanowisko Komisji jest ostateczne. Nieuwzględnienie złożonego odwołania skutkuje obowiązkiem uiszczenia opłaty dodatkowej w terminie 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, o którym mowa w ust. 8. Wobec powyższego, mając na uwadze, iż pismo z dnia [...] stycznia 2012r., stanowi wezwanie do uiszczenia opłaty dodatkowej, od którego służy reklamacja w trybie wyżej opisanym, a w tym samym nie jest ono decyzją administracyjną w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, organ orzekł o niedopuszczalności odwołania . Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł J. J. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającej je decyzji Zarządu Dróg Miejskich w W. z dnia [...] stycznia 2012r. skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 78 w związku z art. 8 ust.2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, poprzez niewłaściwą interpretację oraz nieprawidłowe zastosowanie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wnosząc o jej oddalenie podtrzymało argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002R. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem , stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi. Obowiązkiem sądu jest zbadanie prawidłowości wydanych w sprawie aktów zarówno pod względem zastosowania przepisów postępowania, jak i przepisów prawa materialnego. Należy jednak zauważyć, że kontrola decyzji w aspekcie zgodności z prawem materialnym możliwa jest tylko w przypadku braku istotnego naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności braku naruszenia przepisów dotyczących postępowania dowodowego, zapewniających prawidłowość ustaleń faktycznych. Tylko na podstawie prawidłowo poczynionych ustaleń faktycznych możliwe jest bowiem prawidłowa subsumcja do przepisów prawa materialnego i ocena zaskarżonego aktu co do zastosowania i wykładni prawa materialnego. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem. Przedmiotem kontroli sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. stwierdzające niedopuszczalność odwołania od pisma wzywającego właściciela samochodu do uiszczenia opłaty dodatkowej za parkowanie pojazdu w strefie płatnego parkowania Obowiązek ponoszenia takich opłat został określony w przepisach ustawy z 21 marca 1985r. o drogach publicznych. Zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy " korzystający z dróg publicznych są obowiązani do ponoszenia opłat za parkowanie pojazdów osobowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania". Strefę taką ustala rada gminy (rada miasta) – art. 13b ust. 3 ustawy. Opłatę, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 1, pobiera się, jak to określa art. 13b ust.1 ustawy, za parkowanie pojazdów samochodowych w strefie płatnego parkowania, w wyznaczonym miejscu, w określone dni robocze, w określonych godzinach lub całodobowo. Ustawodawca w art. 13b ust. 2 ustawy wskazał też cel ustalania stref płatnego parkowania, stanowiąc , że: " Strefę płatnego parkowania ustala się na obszarach charakteryzujących się znacznym deficytem miejsc postojowych, jeżeli uzasadniają to potrzeby organizacji ruchu, w celu zwiększenia rotacji parkujących pojazdów samochodowych lub realizacji lokalnej polityki transportowej, w szczególności w celu ograniczenia dostępności tego obszaru dla pojazdów samochodowych lub wprowadzenia preferencji dla komunikacji zbiorowej". Ustalając strefę płatnego parkowania rada gminy(miasta) ustala też wysokość stawek ww. opłaty oraz określa sposób ich pobierania( art. 13b ust. 4 pkt 1 i 3). Za nieziszczenie takiej opłaty za parkowanie pojazdu samochodowego w strefie płatnego parkowania pobiera się opłatę dodatkową, której wysokość oraz sposób pobierania również określa rada gminy (art.13f ust. 1 i 2). Opłaty te, a wiec zarówno opłatę za parkowanie w strefie płatnego parkowania jak i opłatę dodatkową za nieziszczenie takiej opłaty, pobiera zarząd drogi, a w przypadku jego braku – zarządca drogi ( art. 13b ust.7 i art. 13f ust.3), którym w przypadku dróg publicznych (ulic) położonych w granicach miasta na prawach powiatu, z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych, jest prezydent miasta( art.19 ust.5) Jak wynika z przytoczonych wyżej przepisów , obowiązek uiszczenia opłaty za parkowanie pojazdu samochodowego w strefie płatnego parkowania jest obowiązkiem wynikającym z mocy samego prawa, tj. z ww. przepisów ustawy o drogach publicznych i wydanej z jej upoważnienia uchwały rady miasta, stanowiącej – w myśl art. 87 ust 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej – akt prawa miejscowego, obowiązujący każdego, na obszarze działania organu, który je ustanowił. Obowiązek taki winien być wykonany niezwłocznie po zaistnieniu określonego stanu faktycznego, z wystąpieniem którego ustawa wiąże ten obowiązek ( zaparkowania w strefie płatnego parkowania, a w odniesieniu do opłaty dodatkowej – nieziszczenia opłaty parkingowej). Dla realizacji obowiązku uiszczenia takich opłat(opłaty parkingowej, opłaty dodatkowej) nie jest zatem koniecznym jego konkretyzacja w drodze indywidualnego aktu administracyjnego, np. decyzji. Co więcej, ustawodawca nie upoważnił organów administracji do wydawania takich aktów. Również przepisy ustawy stwierdzające, iż opłaty te są "pobierane", a nie np. wymierzane, ustalane lub określane przez organ administracji, dodatkowo potwierdza zasadność tego wniosku. Sporządzane przez inspektorów Strefy Płatnego Parkowania( działających z upoważnienia zarządcy drogi) zawiadomienia o nieopłaconym postoju w strefie płatnego parkowania – których oryginał umieszczany jest za wycieraczką pojazdu, stanowi zatem dokument potwierdzający nieziszczenie opłaty, a zarazem stanowi ono dla korzystającego z drogi dodatkową informację o (powstałym z mocy prawa) obowiązku uiszczenia opłaty dodatkowej. Ani przepisy ustawy o drogach publicznych, ani postanowienia uchwały Rady Miasta W. nie ustanawiają obowiązku doręczania takich zawiadomień "za potwierdzeniem odbioru", nie można też uznać, by taki sposób dodatkowego informowania korzystającego ze strefy płatnego parkowania naruszał prawa gwarantowane w Konstytucji, tym bardziej, iż dokument ten nie nakłada na korzystającego z parkingu jakichkolwiek obowiązków, a jedynie dodatkowo informuje o nieopłaconym postoju. Obowiązek poniesienia opłaty dodatkowej powstał bowiem z mocy prawa w momencie postawienia pojazdu w strefie bez uiszczenia opłaty parkingowej. Stwierdzić więc należy, że w razie pozostawienia pojazdu w strefie płatnego parkowania bez uiszczenia opłaty(zwykłej) za parkowanie, powstaje z mocy prawa obowiązek uiszczenia opłaty dodatkowej, a wezwanie do jej uiszczenia powinno być kierowane do właściciela pojazdu, bowiem opłata ta obciąża właściciela pojazdu. Za takim rozumieniem ww. przepisów ustawy o drogach publicznych przemawia logiczna i celowościowa wykładnia. Zdaniem Sądu, należy przede wszystkim podkreślić, iż przesłanką powstania obowiązku uiszczenia opłaty dodatkowej jest fakt pozostawiania pojazdu samochodowego w strefie płatnego parkowania bez uiszczonej opłaty za parkowanie – a taki stan przekreśla cele wprowadzenia stref płatnego parkowania, określone w przytoczonym powyżej art. 13b ust. 2 ustawy o drogach publicznych. Wobec powyższego w ocenie Sądu prawidłowo organ uznał, że wobec tego, iż zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. środek zaskarżenia przysługuje jedynie od decyzji (postanowień) administracyjnych – odwołanie nie jest dopuszczalne od innych form działania administracji publicznej. W niniejszej sprawie biorąc pod uwagę ww. przepisy wezwanie – z dnia 17 stycznia 2012r. do uiszczenia opłaty dodatkowej nie stanowiło rozstrzygnięcia organu od którego przysługuje odwołanie, a jedynie potwierdzenie powstania wynikającego z mocy prawa obowiązku uiszczenia opłaty dodatkowej. W przypadku kwestionowania zasadności wystawienia dokumentu opłaty dodatkowej lub zasadności wezwania do jej zapłaty kierujący lub właściciel pojazdu (zgodnie z przepisami prawa miejscowego – w rozpoznawanej sprawie z przepisami uchwały Rady [...] z dnia [...] czerwca 2008r. w sprawie ustalenia stref płatnego parkowania, wysokość stawek opłaty dodatkowej oraz określenie) może wnieść reklamację do zarządzającego SPPN w terminie 7 dni od dnia wystawienia dokumentu opłaty dodatkowej lub doręczenia wezwania do uiszczenia opłaty. O takim trybie kwestionowania opłaty dodatkowej skarżący został pouczony w doręczonym mu wezwaniu z dnia 17 stycznia 2012r. W tym miejscu należy podnieść , iż Sąd nie podzielił zarzutów sprzeczności zaskarżonego rozstrzygnięcia z przepisami Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Uchwała Rady Miasta [...] z dnia [...] czerwca 2008r. ustalająca obowiązek uiszczania opłaty za parkowanie wysokość opłaty dodatkowej oraz sposób jej pobierania została podjęta na podstawie upoważnienia ustawowego wyrażonego w art. 13b ust.4 i 13f ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych jest ( co wynika z przepisu art. 87 Konstytucji) aktem prawa miejscowego, który obowiązuje na obszarze działania organu, który go ustanowił. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.