II FZ 1162/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. i P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 października 2013 r., sygn. akt III SA/Po 812/12 w przedmiocie prawo pomocy zakresie częściowym w sprawie ze skargi M. i P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 18 maja 2012r., nr (...) w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego w sprawie wymiaru podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2012 rok postanawia oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 października 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił małżonkom M. i P. (dalej "Skarżący") przyznania prawa pomocy w zakresie przyznania pełnomocnika z urzędu. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że z analizy znajdujących się w aktach sprawy dwóch formularzy PPF nie wynika, aby sytuacja majątkowa Skarżących uległa zmianie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu ustalił, iż Skarżący nadal uzyskują dochody z miesięcznej pensji P. (1600,00zł) oraz dochodów z najmu nieruchomości (5.162,00 zł). Ponadto wnioskodawcy posiadają grunty rolne o powierzchni 57.2452 ha. Wnioskodawcy nie wyjaśnili we wniosku o prawo pomocy, ani we sprzeciwie jakie dochody uzyskują z tego tytułu. Tym samym wnioskodawcy nie ujawnili ich rzeczywistej sytuacji majątkowej. Skarżący pismem z dnia na powyżej powołane rozstrzygnięcie wnieśli zażalenie, w którym to napisali że nie stać ich na opłacenie kosztów sądowych, z powodu upadku firmy. Wskazali, iż ich sytuacja majątkowa daleko odbiega od przedstawionej przez Sąd. Brak możliwości opłacenia kosztów sądowych pozbawia ich dochodzenia swoich praw. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje, na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny przychyla się do opinii Sądu pierwszej instancji, który to oceniając zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy w świetle art. 246 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") prawidłowo uznał, iż nie zachodzą okoliczności które by uzasadniały przyznanie Skarżącym prawa pomocy. W myśl art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmuje m.in. zwolnienie od kosztów sądowych, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. To na skarżącym spoczywa obowiązek udowodnienia istnienia ww. przesłanki w oparciu o niezbędną dokumentację dowodową. W kontekście art.199 p.p.s.a. to strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z analizy znajdujących się w aktach sprawy dwóch formularzy PPF nie wynika, aby sytuacja majątkowa Skarżących uległa zmianie. Skarżący nadal uzyskują dochody z miesięcznej pensji P. (1600,00zł) oraz dochodów z najmu nieruchomości (5.162,00 zł). Podatnicy posiadają grunty rolne o powierzchni 57.2452 ha. Wnioskodawcy nie wyjaśnili we wniosku o prawo pomocy, ani w sprzeciwie, jakie dochody uzyskują z tego tytułu. Tym samym wnioskodawcy nie ujawnili ich rzeczywistej sytuacji majątkowej. W zażaleniu nie wykazano, że Sąd pierwszej instancji naruszył w jakikolwiek sposób prawo. Sąd odniósł się do wszystkich argumentów przedstawionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym i dokonał ich prawidłowej oceny. W opinii Naczelnego Sądu Administracyjnego ze zgromadzonych informacji, nie wynika w sposób jednoznaczny, że skarżący nie są w stanie ponieść stosownych kosztów sądowych w zakresie uiszczenia kosztów pełnomocnika z wyboru. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie jako niezasadne oddalił, na mocy art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.