II SA/Go 519/12
WyrokWSA w Gorzowie Wielkopolskim2012-10-03
Skład orzekający: Jacek Jaśkiewicz, Grażyna Staniszewska, Marek Szumilas
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, wydane w związku z toczącymi się postępowaniami przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jest legalne?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, dotyczące zmiany, przedłużania i wydawania zezwoleń na gry hazardowe, nie stanowiły zagadnienia wstępnego dla postępowania w sprawie wygaśnięcia zezwolenia. Zależność między rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy musi mieć charakter bezpośredni, czego w tym przypadku brakowało. Dodatkowo, nawet gdyby istniała taka zależność, wyrok TSUE z dnia 19 lipca 2012 r. uczynił kwestię zawieszenia nieaktualną.Stan faktyczny
Spółka "F" złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie wygaśnięcia zezwolenia na urządzanie gier na automatach. Spółka wnioskowała o zawieszenie postępowania ze względu na toczące się postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, które miały dotyczyć legalności przepisów dotyczących zezwoleń na gry hazardowe. Organ odmówił zawieszenia, uznając, że sprawy przed TSUE nie stanowią zagadnienia wstępnego dla postępowania w sprawie wygaśnięcia zezwolenia.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędzia WSA Marek Szumilas Protokolant referent - stażysta Malwina Tomiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2012 r. sprawy ze skargi "F" spółki z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę.
Dyrektor Izby Skarbowej decyzją nr [...] z dnia [...] października 2009 r., udzielił spółce z o.o. "F" zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa w 155 punktach gier, zobowiązując spółkę w pkt V tej decyzji do rozpoczęcia działalności w terminie 12 miesięcy od daty zezwolenia.
W dniu 31 października 2009r. weszła w życie ustawa z dnia 27 sierpnia 2009r. o Służbie Celnej (Dz.U. Nr 168, poz. 1323 ze zm.), na mocy której Dyrektor Izby Celnej stał się organem właściwym do wydawania i zmiany zezwoleń na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych na obszarze województwa i przejął od Dyrektora Izby Skarbowej akta zakończonych i toczących się spraw w tym zakresie.
Na wniosek spółki Dyrektor Izby Celnej decyzją nr [...] z dnia [...] września 2010 r. przedłużył termin rozpoczęcia działalności do dnia 1 kwietnia 2011 r.
We wniosku z dnia [...] marca 2011 r. spółka powołując się na art. 48 ust. 1 w związku z art. 129 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. w zw. z art. 135 ust. 1 o grach hazardowych (Dz.U Nr 201, poz. 1540) oraz art. 35 ust. 1 pkt 7 ustawy o grach i zakładach wzajemnych (Dz.U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 ze zm.), wystąpiła do Dyrektora Izby Celnej o zmianę zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa udzielonego przez Dyrektora Izby Skarbowej decyzją nr [...] z dnia [...] października 2009 r. poprzez zmianę terminu rozpoczęcia działalności do dnia 1 października 2011 r.
Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. Dyrektor Izby Celnej odmówił zmiany decyzji Dyrektora Izby Skarbowej nr [...] z dnia [...] października 2009 r. w zakresie określonego w punkcie V tej decyzji terminu do rozpoczęcia działalności.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] października 2011 r. Dyrektor Izby Celnej wszczął w stosunku do spółki postępowanie w sprawie wygaśnięcia zezwolenia udzielonego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej, w części dotyczącej punktów gier, w których nie rozpoczęto działalności w terminie określonym w pkt V tej decyzji.
W dniu 28 października 2011 r. do Izby Celnej wpłynęło pismo spółki z wnioskiem o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie skargi spółki od decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2011 r. (sygn. akt: [...]), zawisłego aktualnie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim (sygn. akt: II SA/Go 779/11).
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. Dyrektor Izby Celnej odmówił zawieszenia niniejszego postępowania. Po rozpatrzeniu zażalenia na to postanowienie organ odwoławczy postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] listopada 2011 r.
W dniu [...] lutego 2012 r. Dyrektor Izby Celnej decyzją nr [...] stwierdził wygaśnięcie z dniem [...] kwietnia 2011 r. decyzji nr [...] z dnia [...] października 2009 r., na mocy której Dyrektor Izby Skarbowej udzielił spółce "F" zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa, w części dotyczącej 131 punktów gier.
Pełnomocnik wniósł w dniu 23 lutego 2012 r. odwołanie od powyższej decyzji, w którego treści zawarł wniosek o zawieszenie postępowania do czasu udzielenia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Luksemburgu odpowiedzi na pytanie prejudycjalne sformułowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.
Dyrektor Izby Celnej postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2012r. odmówił zawieszenia postępowania. W dniu [...] maja 2012 r. Dyrektor Izby Celnej postanowieniem nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
W dniu 13 czerwca 2012 r. do Izby Celnej na powyższe postanowienie wpłynęła skarga spółki skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., w której skarżąca domagała się uchylenia w całości zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisu art. 201 § 1 pkt. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 749; dalej Ordynacja podatkowa), poprzez bezpodstawne uznanie, że wyniki przedstawionych przez Spółkę postępowań przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej w zakresie pytań prejudycjalnych sformułowanych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie stanowią "zagadnienia wstępnego" oraz poprzez bezpodstawne przyjęcie, że zakończenie postępowania w sprawie zmiany decyzji Dyrektora Izby Skarbowej nr [...] z dnia [...] października 2009 r. nie zależy od odpowiedzi na wskazane pytania prejudycjalne.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że obowiązek zawieszenia postępowania podatkowego z urzędu dotyczy wyłącznie przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 201 § 1 Ordynacji podatkowej. Pytania prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, dotyczą zakazu przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, zakazu wydawania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz zmian zezwolenia w zakresie zmiany miejsca urządzania gry na automatach o niskich wygranych.
Postępowanie, w ramach którego wydano postanowienie o odmowie zawieszenia dotyczy wygaśnięcia decyzji wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w części dotyczącej punktów gier wskazanych w załączniku do decyzji z uwagi na niedopełnienie przez stronę warunku określonego tą decyzją, nie zaś zmiany miejsca urządzania gier, czy zakazu wydawania i przedłużania zezwoleń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przedmiotem niniejszego postępowania jest kwestia incydentalna z punktu widzenia postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, mianowicie legalność postanowień odmawiających zawieszenia postępowania w sprawie.
Przepis art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej określa następujące podstawy zawieszenia ze względu na istnienie zagadnienia wstępnego:
1) istnienie zagadnienia wstępnego,
2) ujawnienie się tego zagadnienia w toku postępowania podatkowego,
3) kompetencję innego organu lub sądu do jego rozstrzygnięcia,
4) zależność rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego.
Przyjmuje się, że pod pojęciem "zagadnienia wstępnego" rozumie się sytuację, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia prawnego w innej sprawie. Ocena zaś tego zagadnienia należy, ze względu na jego przedmiot, do kompetencji innego organu niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie. Oznacza to, że organ podatkowy zawiesza postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd jest wymagane dla zgodnego z prawem rozstrzygnięcia toczącego się postępowania.
Na konstrukcję "zagadnienia wstępnego" składają się cztery łączne elementy. Mianowicie zagadnienie to wyłania się w toku postępowania, jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu, zagadnienie to wymaga uprzedniego rozstrzygnięcia tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji oraz istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Zależność, o której mowa ma charakter związku bezpośredniego. Chodzi zatem o bezwzględne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
Przenosząc tę charakterystykę na grunt rozstrzyganego przypadku wskazać należy, że przedmiotem spraw, w których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przedstawił Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prawne było zmiana, przedłużanie oraz wydawanie zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Natomiast przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest kwestia cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Dla wyniku postępowania w niniejszej sprawie, sprawy zawisłe przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie były więc stricte kwestiami prejudycjalnymi.
Generalnym założeniem kontroli sądowej jest badanie stanu sprawy na dzień wydania przez organ aktu lub podjęcia czynności (art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity, Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Jednakże zasada ta nie jest bezwzględna i wymaga uwzględnienia całego kontekstu ustrojowego i aksjologicznego funkcjonowania modelu badania legalności działań administracji przez sądy.
W niniejszej sprawie istotne jest bowiem to, że wyrokiem z dnia 19 lipca 2012 r., Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej udzielił odpowiedzi na pytania prawne (sprawy C-213/11, C-214/11 i C-217/11). Jeśli z orzeczenia Trybunału możnaby nawet wyprowadzać generalne wnioski dotyczące całego aktu normatywnego - ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - w kontekście naruszenia przez prawodawcę krajowego obowiązku notyfikacji, to konsekwencje merytoryczne mogą być rozważane przy rozstrzyganiu o istocie prowadzonego postępowania administracyjnego.
Dla kwestii incydentalnej mają tylko takie znaczenie, że niezależnie od tego, która ze stron miała rację w sporze o podstawę zawieszenia postępowania stała się ona nieaktualna. Zatem uwzględnienie skargi i tak nie mogłoby po przekazaniu akt sprawy organowi doprowadzić do skutku żądanego przez skarżącą.
Z tych względów skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu (art. 151 p.p.s.a.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło