I SA/Ol 487/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ryszard Maliszewski, Sędziowie sędzia WSA Tadeusz Piskozub (sprawozdawca), sędzia WSA Wojciech Czajkowski, Protokolant referent stażysta Jakub Gosk, po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 3 października 2012r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]", Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu odwołania A.W., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z "[...]’ w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Chrysler Grand "[...]". Z akt sprawy i uzasadnienia decyzji odwoławczej wynika, co następuje: . A.W. prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą A., zakupił w Danii, w trybie nabycia wewnątrzwspólnotowego, samochód marki Chrysler Grand "[...]", rok produkcji 2003, o pojemności skokowej silnika 2499 cm3. Dnia 7 stycznia 2010r. ww. pojazd został zarejestrowany po raz pierwszy w kraju w Starostwie Powiatowym w L. jako samochód ciężarowy, z uwagi na fakt, iż w duńskim dokumencie rejestracyjnym widniał zapis dotyczący rodzaju pojazdu jako lekki samochód ciężarowy. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął postępowanie podatkowe w celu określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Organ I instancji w dniu 05.01.2012r. dokonał oględzin przedmiotowego pojazdu, sporządzając na tę okoliczność stosowny protokół wraz dokumentacją fotograficzną. Ustalono w wyniku oględzin pojazdu, że cechy wskazują na zasadnicze jego przeznaczenie do przewozu osób i klasyfikację do kodu CN 8703. Na podstawie powyższych ustaleń Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia "[...]" określił, wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. samochodu osobowego w kwocie 2 445 zł. Od powyższej decyzji, A.W. złożył odwołanie, , wnosząc o uchylenie decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania, z uwagi na brak przeciwstawnych dowodów w sprawie, świadczących o zasadności klasyfikacji pojazdu wg kodu CN 8703. Strona zarzuciła naruszenie: - art.73 ust.1 ustawy z dnia 19 marca 2004r. - Prawo celne (Dz.U.Nr 68, poz. 622 ze zm.) w zw. z art. 121 §1 i art.122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 1083 ze zm.) poprzez nieuwzględnienie zebranych w sprawie dowodów świadczących o tym, że powyższy pojazd jest samochodem ciężarowym, - art.3 ust.1 i ust.2 w zw. z art. 4 ust.1 pkt 5 ustawy z dnia 19 marca 2004r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.) poprzez błędne zastosowanie kodu CN 8703, wynikającego z klasyfikacji wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze dla samochodu marki Chrysler Grand "[...]". Po rozpatrzeniu powyższego odwołania Dyrektor Izby Celnej wydał decyzję z dnia "[...]", którą utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ II instancji w uzasadnieniu decyzji odwoławczej podkreślił, że w celu określenia zakresu wyrobów podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, ustawodawca odwołuje się do klasyfikacji statystycznej, tj. Nomenklatury Scalonej (CN) zawartej w Taryfie Celnej Wspólnot Europejskich, która stanowi załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U.UE.L.87.256.1). Strona w odwołaniu podniosła, że zakupiła samochód ciężarowy, o czym świadczyły dokumenty, takie jak duński dowód rejestracyjny pojazdu, polski przegląd techniczny pojazdu, polski dowód rejestracyjny pojazdu, wyjaśnienia firmy B.Sp. z o.o. Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że ww. dokumenty zarówno zagraniczne jak i krajowe, pomimo, iż są dokumentami urzędowymi (dokumenty rejestracyjne pojazdu), nie wpływają na prawidłową taryfikację przedmiotowego pojazdu dla celów podatkowych. Organy podatkowe wydając decyzje podatkowe opierały się na zapisach ustawy z dnia 8 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym i innych przepisach, a także w kryteriach przewidzianych w Taryfie Celnej, co uniemożliwiło uwzględnienie przez organy podatkowe klasyfikacji tego wyrobu przeprowadzonej dla innych celów. Biorąc powyższe pod uwagę, organ odwoławczy uznał, iż organ I instancji prawidłowo ustosunkował się do dowodów zgromadzonych w postępowaniu. Dokument o przeprowadzonym badaniu technicznym, zdaniem organów podatkowych, potwierdza jedynie fakt stanu utrzymania żywotnych podzespołów, które gwarantują pełną sprawność techniczną samochodu, bezpieczeństwo jego użytkowników oraz innych uczestników ruchu drogowego. Duńskie świadectwo homologacji typu pojazdu z określeniem "Iekki samochód ciężarowy N1". zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 30 grudnia 2003r. w sprawie homologacji pojazdów samochodowych i przyczep (Dz.U. z 2004r. Nr 5, poz.30) jest procedurą, za pomocą której stwierdza się, że typ pojazdu oraz przedmioty jego wyposażenia i części spełniają wymagania określone w przepisach ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym. Organy podatkowe przesłuchały w charakterze świadka byłego właściciela pojazdu R.G., który zeznał, iż zakupił pojazd w dniu 02.01.2010r. jako samochód ciężarowy z dwoma welurowymi siedzeniami, kratką i welurową tapicerką z przodu. R.G. dokonał we własnym zakresie montażu m.in. kanapy tylnej, pasów bezpieczeństwa zamontowanych w punktach kotwiczenia. Dnia 04.01.2010r. przedmiotowy pojazd został poddany badaniu technicznemu nr "[...]’, w wyniku czego określono samochód jako ciężarowy 5-osobowy. Następnie samochód ten został sprzedany B. S., który zeznał, iż dokonał przesunięcia kanapy z drugiego rzędu do trzeciego, zamontował również dwa pasy bezpieczeństwa w trzecim rzędzie, dodatkowo zamontował dwa fotele w drugim rzędzie oraz zdemontował kratkę, która znajdowała się za kanapą, a w dniu 19.05.2011 r. dokonał przerejestrowania pojazdu z ciężarowego na pojazd osobowy 7 -miejscowy. W świetle zebranych dowodów organ odwoławczy uznał, że A.W. błędnie wskazał, że sprowadzony przez niego pojazd powinien być zakwalifikowany według kodu CN 8704, jako pojazd mechaniczny do transportu towarów. Przywołane w zaskarżonej decyzji uregulowania prawne zawierają bowiem główne kryterium kwalifikacji pojazdów, które w pierwszej kolejności powinno być brane pod uwagę przy kwalifikowaniu pojazdu do właściwego kodu CN. Kryterium tym jest, co podkreślono także w zaskarżonej decyzji, zasadnicze przeznaczenie pojazdu do przewozu osób. Zatem jeśli z całokształtu okoliczności wynika, że pojazd samochodowy głównie przeznaczony jest do przewozu osób, to zastosowanie będzie miał kod CN 8703 i to bez względu na twierdzenia Podatnika. Organ odwoławczy podniósł, w wyniku dokonanych oględzin przedmiotowego pojazdu, dokonanego przez Naczelnika Urzędu Celnego w dniu 05.01.2012r., w obecności A.W. i obecnego właściciela, że pojazd posiada jednobryłowe, zamknięte i samonośne nadwozie, przeszklone szybami w drugim rzędzie drzwi, tylne okna wzdłuż dwubocznych paneli. Ponadto samochód ten posiadał 5 drzwi , drzwi dla przedniego rzędu otwierane uchylnie, wyposażone w elektryczny mechanizm podnoszenia i opuszczania szyb, drugi rząd drzwi - przesuwne, z tyłu pojazdu znajdują się drzwi podnoszone z podgrzewaną szybą. W wyniku oględzin pojazdu oraz dokumentacji zdjęciowej ustalono, że pojazd jest wyposażony w trzy rzędy siedzeń z pasami bezpieczeństwa - pierwszy i drugi rząd na dwie osoby, trzeci rząd na trzy osoby, ponadto w klimatyzację, centralny zamek z pilotem, jednolitą podsufitkę na całej powierzchni dachu, uchwyty boczne górne z zamontowanym oświetleniem nad drzwiami przesuwnymi oraz nad oknami w panelach bocznych. Ustalono brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy, a przestrzenią tylną. Pojazd ten nie posiadał wyposażenia służącego do przytwierdzania ładunku. Zdaniem organu odwoławczego, klasyfikacja CN, wprowadzona na mocy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w państwach członkowskich Unii Europejskiej, obowiązuje w Polsce od dnia 1 maja 2004 r. tj. od dnia akcesji do Wspólnoty Europejskiej i opiera się na zharmonizowanym systemie oznaczania i kodowania towarów zwanym klasyfikacją HS. Wspomniana Nomenklatura Scalona w dziale 87 zawiera m.in. kody 8703 oraz 8704. Treść kodu 8703 Nomenklatury Scalonej, podobnie jak sformułowanie użyte w art. 100 ustawy o podatku akcyzowym, informuje, iż kod ten obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Kod CN 8704 obejmuje pojazdy samochodowe do transportu towarowego. Organ celny podkreślił, że w celu zapewnienia właściwej interpretacji i jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej, Komisja Europejska ogłosiła noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 1 konwencji w sprawie HS, każda z umawiających się stron zobowiązuje się do tego, że jej nomenklatury celne i statystyczne będą zgodne z HS, że będzie stosowała wszystkie pozycje i podpozycje HS bez dodatków lub modyfikacji wraz z ich odpowiednimi kodami cyfrowymi oraz że będzie przestrzegała kolejności cyfrowych tego systemu. Zgodnie z treścią Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, zawartych w pozycji 8703 i obejmujących pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych objętych tą pozycją jest wyznaczana przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów. Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi 5 ton i które posiadają pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i zawierają inną przestrzeń dla pasażerów, którą można wykorzystać do transportu zarówno osób, jak i towarów. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych włączone są te powszechnie znane jako pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy typu van, SUV-y [Sports Utility Vehicles], niektóre pojazdy typu pickup). Zgodnie z ww. wyjaśnieniami do Taryfy Celnej cechy, które wskazują, że pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu to obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. z pasami bezpieczeństwa lub punktami kotwiącymi oraz z wyposażeniem do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w tylnej przestrzeni dla kierowcy, i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składane lub składające się ze zdejmowanych punktów kotwiących [składane lub wyjmowane z punktów mocowania], - obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli, - obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi z oknami na bocznych panelach lub z tyłu, - brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów, - wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Organ podkreślił, że treść noty wyjaśniającej, odnosząca się do pozycji 8704 brzmi: "Klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych do niniejszej pozycji zależy od pewnych cech, które wskazują na to, że pojazdy są przeznaczone głównie do transportu towarów, a nie do transportu osób (pozycja 8703). Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto nie przekracza 5 ton i które posiadają oddzieloną część tylną lub otwartą naczepę, normalnie wykorzystywaną do transportu towarów, ale mogącą posiadać tylne siedzenia-ławki, które nie mają pasów bezpieczeństwa, punktów mocowania ani wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów i które są składane płasko na boki w celu umożliwienia pełnego wykorzystania naczepy do transportu towarów. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych należą tzw. pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy w typie vana, pojazdy typu pickup oraz niektóre SUV¬y (Sports Utility Vehicles». O tym, że dany pojazd kwalifikuje się do tej pozycji świadczą następujące cechy: - siedzenia-ławki bez wyposażenia zabezpieczającego (np. pasów bezpieczeństwa lub punktów do zamocowania pasów bezpieczeństwa i potrzebnego do tego wyposażenia) ani bez wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów w części tylnej znajdującej się za siedzeniem kierowcy i przednimi siedzeniami pasażerów. Siedzenia te są zwykle składane tak, aby możliwe było pełne wykorzystanie tylnej części pojazdu (vany) lub naczepy (pojazdy typu pickup) do transportu towarów. Samochód ten posiada oddzielną kabinę dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielną otwartą naczepę z panelami bocznymi i nakładaną klapą, ponadto brak okien na bokach pojazdu; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi bez okien na bokach pojazdu lub z tyłu, przeznaczonych do załadunku i rozładunku towarów (vany), a także zamontowany na stałe panel lub przegroda pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu a częścią tylną. Ponadto w pojeździe brak jest wyposażenia części załadunkowej pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). " Zdaniem organu odwoławczego, z zebranych dowodów wynika, iż pojazd będący przedmiotem niniejszego postępowania posiada cechy przeznaczenia zasadniczo do przewozu osób, zgodnie z kodem CN 8703. Samochód Chrysler Gran "[...]" w chwili zakupu posiadał jedną kabinę dla kierowcy i pasażerów, przeznaczoną do przewozu osób, wyposażony w pięcioro przeszklonych drzwi otwieranych i przesuwanych, na bokach pojazdu były przeszklone okna, wnętrze to miało postać skrzyni ładunkowej. Skrzynia posiadała okna w tylnej części nadwozia , a także fabrycznie wykonane punkty kotwiące do zamontowania pasów bezpieczeństwa oraz fabrycznie wykonane miejsca do zamocowania prowadnic foteli. Dodatkowo pojazd nie posiadał stałego konstrukcyjnego panela (przegrody) pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną ,wyposażony był w klimatyzację. Dyrektor Izby Celnej uznał, iż w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego, w przedmiotowym samochodzie znajdowały się fizycznie zamontowane tylko 2 miejsca siedzące a nie 7. Zwiększenie ilości siedzeń dowodziło na swobodę dokonywania w ww. pojeździe montażu czy też demontażu niektórych elementów jego wyposażenia np. tylnej kanapy, czy też kratki, czyli dokonywania pozafabrycznych działań o charakterze adaptacyjnym, mających na celu czasowe przystosowanie pojazdu do pełnienia funkcji do przewozu osób. Pojazd jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób, ale też może przy tym spełniać inne funkcje użytkowe. Główną funkcją użytkową samochodu jest przewóz osób. Możliwość przewożenia towarów stanowi jego funkcję dodatkową lecz nie przeważającą. Organ odwoławczy podzielił pogląd, że oceny, czy mamy do czynienia z samochodem osobowym czy ciężarowym, dokonujemy na podstawie istniejących cech dominujących, a nie uzupełniających funkcję podstawową (wyrok WSA w Gdańsku I SAlGd 1337/10 z dnia 22.03.2011r.). Zdaniem Dyrektora Izby Celnej, niezależnie od powyższego, zgodnie z przytoczonymi wyżej notami wyjaśniającymi do poz. 8703 i poz. 8704 CN, klasyfikację tego pojazdu do poz. 8704 wyklucza dodatkowo już sam fakt posiadania przez niego okien wzdłuż dwubocznych paneli na całej długości nadwozia, obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń w tylnej przestrzeni, wyposażenia całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów. Organ odwoławczy podkreślił, że dysponując wiedzą, wynikającą z zebranych dowodów, na którą powołuje się Strona - odnośnie charakteru i rodzaju przedmiotowego pojazdu w dniu przemieszczenia pojazdu na terytorium kraju, organy podatkowe mogą, co najmniej potraktować ją, jako źródło wiedzy o konkretnych dowodach. Dlatego ustaleniu z punktu widzenia przepisów klasyfikacyjnych, rodzaju (stanu) pojazdu będącego przedmiotem niniejszego postępowania, służyły przedsięwzięte przez organ podatkowy środki dowodowe w postaci m.in. zarządzonych szczegółowych oględzin stanu obecnego pojazdu oraz przesłuchania kolejnych właścicieli pojazdu w charakterze świadków. Organy dokonując oceny materiałów dowodowych, z informacjami A.W. o jego wyposażeniu wg stanu na dzień przywozu do kraju, zastosował klasyfikację taryfową tego samochodu do kodu CN 8703. Organ podatkowy I instancji, dokonując rozstrzygnięcia w sprawie, uwzględnił zatem wskazywane przez Stronę cechy pojazdu, występujące w momencie jego przywozu na terytorium kraju, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu skarżonej decyzji. W ocenie organu odwoławczego, zarzuty Strony przeciwko zaskarżonej decyzji były niezasadne i oparte na nieznajdujących potwierdzenia w obowiązujących przepisach prawa przesłankach i argumentach. Biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy i dokumenty, Dyrektor Izby Celnej zgodził się ze stanowiskiem organu I instancji w kwestii zakwalifikowania pojazdu do kodu 8703, gdyż spełniony został podstawowy warunek zakwalifikowania do ww. kodu, czyli przeznaczenia ww. pojazdu zasadniczo do przewozu osób. W związku z powyższym uzasadnione było opodatkowanie nabytego wewnątrzwspólnotowo przez Stronę ww. samochodu osobowego o pojemności silnika 2499 cm3 wg stawki 18,6%. A.W. zaskarżył decyzję odwoławczą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej decyzji organu I instancji. Skarżący zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów: .- art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo celne (Dz.U. Nr 68, poz. 622 z późno zm.) w zw. z art. 121 §1 i art. 122 Ordynacji podatkowej, poprzez nieuwzględnienie zebranych w sprawie dowodów świadczących o tym, że przedmiotowy pojazd jest samochodem ciężarowym; - art. 3 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo celne, poprzez błędne zastosowanie kodu CN 8703 wynikającego z klasyfikacji wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze dla przedmiotowego pojazdu; - naruszenie art. 101 ust. 5 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo celne, poprzez przyjęcie, że w dniu 02.01.2010r. tj. w momencie powstania obowiązku podatkowego przedmiotowy pojazd był samochodem osobowym Skarżący w uzasadnieniu skargi podniósł, że brak było normatywnych podstaw do twierdzenia, że podczas dokonywania oceny zasadniczego przeznaczenia pojazdu wiążące w tym zakresie są tylko fabryczne cechy nadwozia pojazdu oraz cechy nadane mu przez producenta lub jego wygląd czy też wyposażenie. Zdaniem Skarżącego decydującym podczas klasyfikacji pojazdu do odpowiedniego kodu CN powinno być rzeczywiste przeznaczenie pojazdu w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego. Skarżący w uzasadnieniu skargi wskazał na cechy pojazdu, które w jego ocenie powinny dać podstawę do zaklasyfikowania go do kodu CN 8704 właściwego dla samochodów ciężarowych. W ocenie Strony dopuszczalna ładowność przedmiotowego pojazdu wynosi 775 kg, co również wskazuje na zasadnicze przeznaczenie, jakim był przewóz towarów, nie zaś osób. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji odwoławczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżone akty administracyjne z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tych aktów. Analizując ustalenia faktyczne oraz podstawę prawną zaskarżonej decyzji, Sąd nie stwierdził aby w związku z jej wydaniem doszło do naruszenia prawa, które skutkowałoby koniecznością uchylenia rozstrzygnięcia. Spór w niniejszej sprawie pomiędzy skarżącym a organami celnymi dotyczy kwalifikacji nabytego przez A.W. samochodu marki Chrysler Gran "[...]", jako samochodu osobowego lub ciężarowego, co ma decydujący wpływ na ocenę, czy prawidłowo organy uznały, że strona jest podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego tego pojazdu. Odwołując się do istotnych z punktu widzenia zaskarżonego aktu regulacji prawnych, wskazać na wstępie należy, że organy prawidłowo przyjęły, iż stan faktyczny sprawy uzasadnia stosowanie w niej ustawy z dnia 8 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym. W rozpoznawanej sprawie, Sąd nie dopatrzył się takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Kwestię sporną w niniejszej sprawie stanowi zaklasyfikowanie przez organy podatkowe samochodu Chrysler Grand "[...]" do pozycji 8703 CN, a nie jak domaga się tego strona skarżąca do pozycji CN 8704. Z kolei art. 3. ustawy stanowi, że do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania wyrobów znakami akcyzy na terytorium kraju stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU). Natomiast do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Oznacza to, że m.in. w celu poboru podatku akcyzowego stosuje się klasyfikacje PKWiU i CN. W celu określenia, czy dany produkt stanowi wyrób akcyzowy niezbędne jest jego prawidłowe zaklasyfikowanie. Należy podkreślić, iż nazwa handlowa, czy też przeznaczenie wyrobu nie uzasadnia sugerowanej klasyfikacji do wskazanych kodów CN. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej (CN) podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego towaru jest przypisany odpowiedni kod. Należy również mieć na uwadze, że część opisową do Scalonej Nomenklatury (CN), stanowią Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS). Organ przystępując do klasyfikacji w Scalonej Nomenklaturze (CN), winien wyjść od reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Zgodnie z tą regułą tytuły sekcji, działów i poddziałów mają jedynie charakter orientacyjny: dla celów prawnych klasyfikację przeprowadza się w oparciu o nazwy pozycji i wszelkie postanowienia zawarte w uwagach do sekcji lub działów, zgodnie z następującymi postanowieniami, o ile nie są one sprzeczne z treścią odpowiednich pozycji i uwag. Należy jednak pamiętać, że w stopniu, w jakim sekcje i działy opisują poszczególne grupy pozycji, mają one status prawny. Tylko wtedy, gdy klasyfikacja będzie nadal niemożliwa, należy skorzystać z ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej, pod warunkiem, że ani treść pozycji, ani treść uwag, nie będzie stwarzać żadnych przeszkód do ich zastosowania. Przystępując do oceny dokonanej przez organ klasyfikacji spornego pojazdu zauważyć trzeba, że organy podatkowe prawidłowo zakwalifikowały go do Działu 87, albowiem, Dział 87 obejmuje: "Pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria" obejmujące m.in.: pojazdy mechaniczne przeznaczone do przewozu osób (pozycja 8702 albo 8703), towarów (pozycja 8704) albo specjalistyczne (pozycja 8705). Z kolei Pozycja 8702 obejmuje "Pojazdy mechaniczne do przewozu 10 lub więcej osób razem z kierowcą", zatem nie obejmuje spornego pojazdu, bowiem, jak wynika z dokumentów pojazdu może on przewozić 5 osób. Zgodzić należy się z organami podatkowymi, że mieści się on w Pozycji 8703: "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi". Pozycja ta obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu przeznaczone do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702. Przedmiotowego pojazdu, zdaniem Sądu, nie można zaklasyfikować do pozycji 8704: "pojazdy do przewozu towarów" z tej oczywistej przyczyny, że nie służy do przewozu towarów. Nie można również zaklasyfikować go do pozycji 8705: "Pojazdy mechaniczne specjalnego przeznaczenia, inne od tych, które zostały zasadniczo zbudowane do przewozu osób lub towarów (na przykład pojazdy pogotowia technicznego, dźwigi samochodowe, pojazdy strażackie, betoniarki samochodowe, zamiatarki, polewaczki, przewoźne warsztaty, ruchome stacje radiologiczne)", która obejmuje pojazdy samochodowe, specjalnie skonstruowane albo przystosowane, wyposażone w różne urządzenia umożliwiające wykonywanie niektórych funkcji nie transportowych, co oznacza, iż pierwotnym przeznaczeniem pojazdu w niniejszej pozycji nie jest przewóz osób albo towarów. W tym miejscu ponownie przypomnieć należy, że nazwa handlowa, czy też przeznaczenie wyrobu nie uzasadnia sugerowanej klasyfikacji do wskazanych kodów CN, co oznacza, że określony towar zawsze jest klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Zatem skoro w klasyfikacji Nomenklatury Scalonej samochody osobowo-towarowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, ustawodawca zaklasyfikował w pozycji 8703, to bez znaczenia jest, że sporny pojazd został zbudowany na bazie konstrukcji fabrycznie przystosowanej i specjalnie wyprodukowanej do celów towarowych. Wobec powyższego stwierdzić należy, że zarzuty skargi dotyczące naruszenia prawa materialnego, a mianowicie przepisów ustawy o podatku akcyzowym i prawa celnego, a także art.124 Ordynacji podatkowej, poprzez zakwalifikowanie przedmiotowego pojazdu jako samochodu osobowego zaklasyfikowanego do kodu CN 8703 okazały się chybione. W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 100 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, akcyzie podlegają samochody osobowe nie zarejestrowane na terytorium kraju. Z treści tego przepisu wynika, że przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym mają w sprawach podatkowych w zakresie podatku akcyzowego zastosowanie jedynie do badania, czy dany pojazd jest zarejestrowany bądź też nie na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, gdyż akcyzie podlegają jedynie samochody osobowe nie zarejestrowane na terytorium kraju. Słusznie podniosły organy podatkowe, że dla celów poboru akcyzy w nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN), a nie przepisy prawa o ruchu drogowym (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 12 października 2009 r., Sygn. akt III SA/GL 647/09). Reasumując, skoro prawidłowo sporny pojazd zaklasyfikowano w pozycji CN 8703, jako pojazd osobowy, to stosownie do art. 100 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym podlegał on akcyzie według stawki zawartej w art.105 pkt1 ustawy. Zatem w ocenie Sądu uznać należy, że kod CN 8703 dotyczy pojazdów zasadniczo tj. w zasadzie i przeważnie do przewozu osób. Zgodnie z art. 2 pkt 40 ustawy Prawo o ruchu drogowym, samochód osobowy to pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą oraz ich bagażu. Pojazd skarżącego te parametry spełnia, a okoliczność, że jest wyposażony jeszcze w inne dodatkowe elementy faktu tego nie zmienia. Wskazać jednakże należy, że Sąd oceniając ustalenia poczynione przez organy podatkowe stwierdził, iż znajdują one podstawę w zgromadzonym materiale dowodowym zgodnie z art. 187 § 1 ordynacji podatkowej i zostały dokonane w granicach swobodnej oceny dowodów, jaka należy do kompetencji organów podatkowych z mocy art. 191 ustawy o.p. Zaznaczyć też trzeba, że w rozpoznawanej sprawie nie były wymagane wiadomości specjalne, albowiem organy podatkowe są uprawnione do samodzielnego dokonywania klasyfikacji towarów według Nomenklatury Scalonej. Uwzględniając zatem całokształt okoliczności sprawy Sąd - działając na podstawie art. art.151 p.p.s.a. skargę oddalił.