VI SA/Wa 1117/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2012 r. sprawy ze skargi "C." w L. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie postępowania w sprawie zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę Decyzją Nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ) z dnia [...] marca 2012 r., wydaną na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm.) zwanej dalej "ustawą o świadczeniach" oraz art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.; dalej: K.p.a.) po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez C. w L., od decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. Dyrektora L. Oddziału Wojewódzkiego NFZ, oddalającej odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: świadczenia zdrowotne odrębnie kontraktowane, w zakresie: badania genetyczne na terenie miasta L. o kodzie postępowania numer [...] - utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu przypomniano, że L. Oddział Wojewódzki NFZ w dniu [...] października 2011 r. ogłosił konkurs ofert pod w/w nr o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: świadczenia zdrowotne odrębnie kontraktowane, w zakresie: badania genetyczne na terenie miasta L., z okresem obowiązywania umowy od [...] stycznia 2012 r. do [...] grudnia 2014 r. W ogłoszeniu przedmiotowego postępowania wartość zamówienia określono na kwotę nie większą niż 2 518 879,00 zł na okres rozliczeniowy od [...] stycznia 2012r. do [...] grudnia 2012r. Oferenci przystępujący do konkursu ofert w przedmiotowym postępowaniu, oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, powinni spełniać wymagania określone przez Prezesa NFZ na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach, wskazane w: 1. Zarządzeniu Nr 46/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 16 września 2011 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zmienionym zarządzeniem Nr 53/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 30 września 2011 r., 2. Zarządzeniu Nr 54/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 30 września 2011 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zmienionym zarządzeniem Nr 70/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 20 października 2011 r., zmienionym zarządzeniem Nr 77/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 26 października 2011 r., zmienionym zarządzeniem Nr 80/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 3 listopada 2011 r., zmienionym zarządzeniem Nr 82/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 4 listopada 2011 r., zmienionym zarządzeniem Nr 84/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 16 listopada 2011 r., oraz Nr 91/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 13 grudnia 2011 r., 3. Zarządzeniu Nr 67/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 20 października 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju świadczenia zdrowotne odrębnie kontraktowane, zmienionym zarządzeniem Nr 74/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 24 października 2011 r.. Zgodnie z ogłoszeniem przedmiotowego postępowania, ofertę należało złożyć w siedzibie L. Oddziału Wojewódzkiego NFZ w terminie do dnia [...] listopada 2011 r. W przedmiotowym postępowaniu zostały złożone 4 oferty. Odwołujący złożył ofertę w dniu [...] listopada 2011 r. W części jawnej komisja konkursowa zgodnie z art. 142 ust. 2 pkt. 1 ustawy oświadczeniach, dnia [...] października 2010 r. stwierdziła prawidłowość ogłoszenia konkursu oraz liczbę złożonych ofert. W wyniku przeprowadzenia części jawnej konkursu, komisja nie odrzuciła żadnej oferty, wezwała 4 oferentów do usunięcia braków formalnych w tym odwołującego, które zostały usunięte w wyznaczonym terminie. Wobec powyższego komisja przyjęła do dalszego postępowania 4 oferty. W części jawnej konkursu nie złożono żadnych protestów. Z rankingu otwarcia przedmiotowego postępowania wynika, iż oferta odwołującego zajęła czwartą pozycję, z łączną liczbą punktów oceny 10,909 punktów. W poszczególnych kryteriach punktacja odwołującego przedstawiała się następująco: - ciągłość - 10,000 punktów; - jakość - 0,00 punktów; - oferta cenowa - 0,909 punktów. Następnie komisja konkursowa, na podstawie art. 142 ust. 6 ustawy o świadczeniach, w celu ustalenia liczby i ceny planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej, przeprowadziła negocjacje z oferentami zakwalifikowanymi do części niejawnej postępowania, tj. tymi, których oferty spełniały stawiane wymagania formalne i nie zostały odrzucone w postępowaniu jawnym. Negocjacje z odwołującym przeprowadzono w dniu [...] grudnia 2011 r.. W wyniku przeprowadzonych negocjacji odwołujący nie zmienił wysokości oferty cenowej w kwocie 12,00 zł za jednostkę rozliczeniową oraz nie zmienił liczby świadczeń w wysokości 62 753 zł. Protokół końcowy z negocjacji z odwołującym, podpisany przez strony w dniu [...] grudnia 2011 r., zawiera w kolumnie "Status pozycji oferty" uwagę: "Pozycja zbieżna". Z dokumentu wynika, iż strony doszły do porozumienia w zakresie ilości świadczeń, jak i ceny jednostkowej. Odwołujący podpisał protokół końcowy z negocjacji, który zawiera zbieżne stanowiska co do liczby świadczeń, jak i ceny jednostkowej. Protokół końcowy z negocjacji w swojej treści zawierał następującą klauzulę: "Protokół końcowy zawiera ostateczne stanowiska stron w procesie negocjacji co do ilości i ceny. Zbieżność stanowisk w protokole końcowym nie oznacza dokonania wyboru oferenta i przyrzeczenia zawarcia umowy Rozbieżność stanowisk w protokole końcowym oznacza, że oferta nie zostanie wybrana. W przypadku wystąpienia rozbieżności i odmowy podpisania przez oferenta protokołu końcowego, komisja odnotowuje ten fakt w pozycji,, Uwagi" i podpisuje protokół końcowy jednostronnie, informując jednocześnie oferenta o zakwalifikowaniu przez komisję konkursową oferty (lub jej odrębnie ocenianej części) do kategorii ofert, które nie zostaną wybrane w toku postępowania. " W wyniku uszeregowania ofert w kolejności wynikającej z łącznej liczby punktów oceny i przy uwzględnieniu wyników negocjacji po dokonaniu przez Komisję konkursową ponownej oceny ofert w kryterium cenowym, oferta odwołującego uzyskała 10,909 pkt. Komisja konkursowa dokonała wyboru oferentów w kolejności zgodnej z uzyskaną pozycją w rankingu końcowym. Oferta odwołującego uzyskała 4 pozycję, z łączną liczbą 10,909 punktów, w tym za: - oferta cenowa - 0,909 punktów; - ciągłość - 10,000 punktów; - jakość - 0,000 punktów. Komisja konkursowa dokonując rozstrzygnięcia postępowania nie wybrała oferty złożonej przez odwołującego ze względu na niewystarczającą liczbę punktów w ocenie oferty (10,909 punktów). Oferta uznana za najlepszą, zdobyła 27,045 punktów i uzyskała pierwsze miejsce w rankingu końcowym, ostatnią wybraną ofertą w przedmiotowym postępowaniu była oferta która uzyskała 15,455 pkt zamykając jednocześnie listę oferentów wybranych w przedmiotowym postępowaniu z uwagi na wyczerpanie łącznej wartość zamówienia określonej w ogłoszeniu. W dniu [...] grudnia 2011 r., zgodnie z art. 154 ust. 1 ustawy oświadczeniach, do Dyrektora L. Oddziału Wojewódzkiego NFZ wpłynęło odwołanie Dyrektora C. w L. od rozstrzygnięcia w przedmiotowym postępowaniu. Odwołanie zostało wniesione w terminie. Po przeprowadzeniu analizy akt sprawy, Dyrektor L. Oddziału Wojewódzkiego NFZ w dniu [...] stycznia 2012 r. wydał decyzję nr [...], oddalającą odwołanie w całości. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor LOW NFZ stwierdził, że po przeprowadzeniu oceny ofert, oferta odwołującego nie została wybrana, ponieważ nie uzyskała wystarczającej liczby punktów w ocenie oferty w rankingu, który był tworzony według kryteriów ustalonych w sposób jednolity dla wszystkich oferentów. Od powyższej decyzji odwołujący złożył w terminie odwołanie do Prezesa NFZ za pośrednictwem dyrektora właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu o uwzględnienie odwołania i ponowne przeprowadzenie konkursu ofert. W odwołaniu do Prezesa NFZ odwołujący podniósł, iż dokonane rozstrzygnięcie jest niezgodne z: 1) ustawą o świadczeniach - naruszono art. 147 i 148: - poprzez pominięcie przez komisję konkursową części kryteriów określonych przez Prezesa NFZ takich jak: kompleksowość i dostępności, - przyjęcie jedynej przesłanki, jaką jest posiadanie certyfikatu ISO w kryterium jakości, 2) art. 73 i 74 § 1 K.p.a. poprzez odmowę udostępnienia akt z prowadzonego postępowania pozostałych świadczeniodawców. Zgodnie z art. 10 § 1 K.p.a. pismem z dnia [...] lutego 2012 r. poinformowano stronę o prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań dotyczących odwołania od wyników postępowania konkursowego. Odwołujący skorzystał z przysługującego mvi uprawnienia. W wyniku rozpatrzenia odwołania Prezes Funduszu zważył, co następuje: Stosownie do postanowienia art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez NFZ zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154 ustawy o świadczeniach. Zgodnie z art. 154 ustawy oświadczeniach świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może złożyć w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu. Po rozpatrzeniu odwołania, dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję. Od decyzji dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu w przedmiocie odwołania od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przysługuje odwołanie do Prezesa Funduszu. Prezes Funduszu rozpatruje odwołanie w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania i wydaje decyzję administracyjną w sprawie. Decyzja Prezesa Funduszu podlega natychmiastowemu wykonaniu. Prowadząc postępowanie w II instancji, Prezes Funduszu ma za zadanie ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę administracyjną oraz ocenić prawidłowość decyzji wydanej w I instancji, a w szczególności zbadać naruszenia interesu prawnego odwołującego się wskutek naruszenia zasad postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Prezes Funduszu badając prawidłowość decyzji wydanej w I instancji powinien mieć na względzie również kontrolę prawidłowości postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Przedmiot badania organów obu instancji jest zatem skonkretyzowany do określonego podmiotu (odwołującego się) i do określonych czynności komisji, podejmowanych w stosunku do tego podmiotu. Oznacza to, iż organy obu instancji nie prowadzą ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz rozpoznają sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności. Nie powielają zatem czynności zarezerwowanych przez ustawę dla komisji powoływanej przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu. Organy obu instancji zobowiązane są zbadać, czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez komisję zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania i czy wskutek tego doszło do naruszenia interesu prawnego odwołującego. W tym miejscu należy zaznaczyć, iż "Prezes NFZ kontroluje zakończone postępowanie konkursowe i może prowadzić postępowanie dowodowe jedynie w ograniczonym zakresie zakreślonym art. 152 w związku z art. 154 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Organ bada jedynie, czy w związku z naruszeniem zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, nie doznał uszczerbku interes prawny oferenta stosownie do art. 134 ustawy. "- (wyrok z dnia 23 stycznia 2007 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie VII SA/Wa 950/06 oraz wyrok z dnia 16 marca 2011 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego; sygn. akt II GSK 264/10, II GSK 265/10). W takim też zakresie sprawę rozpoznawał Prezes Funduszu. Zamawiający w ogłoszeniu konkursu ofert o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej z dnia [...] października 2011 r. wskazał przepisy zawierające wymagania, które obowiązywały oferentów przystępujących do konkursu. Zgodnie z art. 146 Prezes Funduszu określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania, o czym stanowi art. 147 ustawy o świadczeniach. Należy podkreślić, że ustawodawca, na podstawie delegacji zawartej w art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach, w sposób nie budzący wątpliwości dał Prezesowi NFZ prawo do określenia warunków wymaganych od świadczeniodawców. Należy zauważyć, że w dniu [...] grudnia 2011 r. Komisja konkursowa przeprowadziła z odwołującym negocjacje, odwołujący pozostał przy niezmienionej ilości świadczeń w wysokości 62 753 oraz cenie jednostkowej w wysokości 12,00 zł za jednostkę rozliczeniową. Strony podpisały protokół końcowy z negocjacji, ze zbieżnym stanowiskiem odnośnie liczby i ceny świadczeń. Analizując przedstawioną sytuację wskazać należy, iż zgodnie z art. 142 ust. 6 ustawy o świadczeniach w części niejawnej komisja konkursowa może przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej oraz ceny za udzielane świadczenia opieki zdrowotnej. Negocjacje te stanowią zatem jeden z etapów postępowania, który zmierza do wyłonienia najkorzystniejszej oferty. Celem negocjacji jest zatem ostateczne ustalenie ceny za punkt oraz liczby świadczeń a ustalenia zwarte w protokole końcowym z negocjacji mają charakter wiążący co do liczby i ceny świadczeń. Należy także zwrócić uwagę, że zgodnie z treścią art. 142 ust. 5 pkt. 1 ustawy o świadczeniach komisja wybiera ofertę lub większą liczbę ofert, które przedstawiają najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia. Jednocześnie podkreślić należy, że w przypadku ofert wybranych do zawarcia umowy, bilans ceny w stosunku do przedmiotu zamówienia jest korzystniejszy niż w ofercie odwołującego. Tym samym Komisja konkursowa dokonując rozstrzygnięcia postępowania nie wybrała oferty złożonej przez odwołującego, ze względu na niewystarczającą liczbę punktów w ocenie oferty. Oferta uznana za najlepszą, zdobyła 27,045 punktów i uzyskała pierwsze miejsce w rankingu końcowym. Ostatnią ofertą, która została wybrana w przedmiotowym postępowaniu była oferta, która uzyskała 15,455 punktów, która wyczerpała łączną wartość zamówienia określoną w ogłoszeniu. Oczywistym jest, że wybór wszystkich oferentów w prowadzonym postępowaniu konkursowym w rodzaju: świadczenia zdrowotne kontraktowane odrębnie, w zakresie: badania genetyczne jest niemożliwy z uwagi na fakt ograniczenia kwotą zamówienia przeznaczoną przez LOW NFZ na całe postępowanie oraz z uwagi na fakt, że oferty, które zostały wybrane (zajęły pierwsze trzy miejsca w rankingu końcowym) w postępowaniu wyczerpały wartość zamówienia określonego dla tego postępowania. Zgodnie z ustawą o świadczeniach, rola Funduszu w prowadzonych postępowaniach sprowadza się do zbierania ofert usługodawców, a następnie wynegocjowania z nimi takiej ceny i liczby świadczeń, aby dokonać wyboru oferty lub większej liczby ofert przedstawiający najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia. Wyboru ofert dokonuje się z uwzględnieniem zasad konkurencyjności, co oznacza iż do zawarcia umowy zostają zakwalifikowane oferty z najwyższą ilością punktów oceny. Działania takie pozwalają na zakupienie większej ilości świadczeń o wyższej jakości w stosunku do ceny. Prowadzi to zatem do zrealizowania przez Funduszu celów, określonych w ustawie o świadczeniach. W odniesieniu do sformułowanych w treści złożonego przez odwołującego odwołania argumentów, dotyczących naruszenia art. 147 i 148 ustawy o świadczeniach, a mianowicie pominięcia przez komisję części kryteriów oceny takich jak kompleksowość i dostępność, zaznaczyć trzeba, w przypadku świadczeń w rodzaju: świadczenia zdrowotne odrębnie kontraktowane, w zakresie: badania genetyczne, szczegółowe parametry kryteriów oceny oraz waga poszczególnych kryteriów w ocenie łącznej określone zostały w "Tab. 1.8 świadczenia zdrowotne kontraktowane odrębnie", które stanowią załącznik nr 1 do zarządzenia nr 54/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 30 września 2011 r. ze zm. Analiza treści przywołanych parametrów kryteriów oceny oraz wagi poszczególnych kryteriów w ocenie łącznej wskazują, iż w postępowaniu prowadzonym w celu zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju świadczenia zdrowotne odrębnie kontraktowane, w zakresie: badania genetyczne, ocena złożonej oferty dokonana została zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku nr 1 do ww. zarządzenia oraz zgodnie z załącznikiem nr 3 do zarządzenia nr 67/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 18 października 2011 r., ze zm., z których wynika, że w zakresie badań genetycznych wyboru ofert dokonuje się z zastosowaniem kryteriów wziętych pod uwagę przez Komisję konkursową, w związku z powyższym stawiany zarzut jest bezzasadny. Natomiast w kwestii wzięcia pod uwagę w kryterium jakości jedynie posiadania certyfikatu jakości zaznaczyć trzeba, że oceny oferty w tym kryterium dokonano zgodnie z załącznikiem nr 1 do zarządzenia nr 54/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 30 września 2011 r. ze zm., w którym określono, w "Tab.1.8 świadczenia zdrowotne kontraktowane odrębnie" poprzez uwzględnienie w tym kryterium personelu i posiadanego sprzętu medycznego jako kryteria bezwzględnie obowiązujące i nie podlegające ocenie w ww. postępowaniu, przyjmując jednocześnie jako warunek dodatkowo ocenny, posiadanie certyfikatu, w związku z powyższym stawiany zarzut należy uznać za bezzasadny. W odniesieniu do zarzutu, iż Fundusz nie ujawnił dokumentacji związanej z postępowaniem i ocen dokonanych przez komisję konkursową oraz liczby punktów uzyskanych przez innych oferentów, organy stwierdziłć, iż fakt nie przedstawienia odwołującemu do porównania ofert oferentów, wynika między innymi z ograniczeń wynikających z aktów prawnych takich, jak ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.), ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.). W związku z tym Fundusz nie może udostępniać wszystkich dokumentów związanych z prowadzonym postępowaniem konkursowym, a w szczególności dokumentacji dotyczącej innych uczestników postępowania. Oferty konkurentów w postępowaniu konkursowym nie są oferentom wzajemnie udostępniane, chociażby ze względu na fakt, iż informacje w nich zawarte podlegają szczególnej ochronie prawnej. Słuszność takiego działania potwierdził wyrokiem z dnia 16 marca 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt II GSK 264 i II GSK 265/10, uchylając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 listopada 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 1460/09 i stwierdzając, że w trakcie postępowania prowadzonego w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oferentowi nie przysługuje prawo zapoznania się z ofertami innych uczestników postępowania. Wyroki te są ostateczne i uzasadniają postępowanie NFZ w zakresie granic postępowania odwoławczego i udostępniania akt. Z chwilą złożenia przez świadczeniodawcę odwołania do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu od rozstrzygnięcia postępowania (art. 154 ustawy o świadczeniach) sprawa o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń staje się sprawą administracyjną. Do postępowania odwoławczego mają zastosowanie zasady procedury administracyjnej zawarte w kodeksie postępowania administracyjnego. Obowiązkiem organu administracji, wynikającym z zawartej w art. 7 K.p.a. zasady prawdy obiektywnej, jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Organ administracji jest zobowiązany do podejmowania wszelkich kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Warunkiem prawidłowego ustalenia stanu faktycznego jest nie tylko ustalenie faktów zgodnie z rzeczywistością, ale również prawidłowa ocena prawna faktów w danej sprawie. Organ II Instancji ustalił stan faktyczny i stwierdził, iż organ I instancji dokonał należytego zbadania stanu faktycznego podczas badania przeprowadzonego postępowania konkursowego. W takim też zakresie rozpoznawał sprawę Prezes Funduszu i po dokonaniu analizy materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawach stwierdził, iż postępowanie konkursowe było prowadzone zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o świadczeniach, w/w warunkach postępowania i warunkach zawierania umów. Dodatkowo podkreślić należy, iż dokumentacja znajdująca się w aktach sprawy była wystarczająca do zweryfikowania prawidłowości działań Komisji Konkursowej, w tym dokonanych ocen punktowych oferenta w poszczególnych kryteriach. W świetle przedstawionych okoliczności stwierdzić należy, że L. Oddział Wojewódzki NFZ nie naruszył w toku postępowania konkursowego jego zasad, określonych w ustawie o świadczeniach, aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, czy też zarządzeniach wydanych przez Prezesa NFZ. Biorąc pod uwagę powyższe nie został naruszony interes prawny odwołującego. Wobec nienaruszenia zasad prowadzenia postępowania konkursowego, złożone odwołanie nie może zostać uwzględnione. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnik C. w L. Na podstawie art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zaskarżonej decyzji zarzucono: I. naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: 1. art. 147 i 148 ustawy o świadczeniach poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że pominięcie przez komisję konkursową części kryteriów określonych przez Prezesa NFZ w zarządzeniu Nr 54/2011/DSOZ z dnia 30 września 2011 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, a mianowicie zastosowanie jedynie kryterium ceny, jakości i ciągłości, nie narusza wskazanego przepisu, podczas gdy powyższe zarządzenie wprowadziło łącznie pięć kryteriów oceny ofert, a mianowicie jakości, kompleksowości, dostępności, ciągłości oraz ceny; 2. art. 147 i 148 ustawy o świadczeniach, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że przyjęcie przez komisję konkursową jako jedynej przesłanki dla oceny kryterium "jakości" tego czy świadczeniodawca posiada zewnętrzną ocenę jakości (certyfikat ISO) nie stanowi naruszenia wskazanego przepisu, w sytuacji gdy przesłanka ta jest mało przydatna dla oceny poziomu jakości udzielanych świadczeń i winna być traktowana co najwyżej jako jeden z elementów oceny tej kategorii, a pominięcie przy ocenie tego kryterium istotnych kategorii takich jak kwalifikacje personelu, jego umiejętności oraz doświadczenie, wyposażenie oferenta w sprzęt i aparaturę medyczną oraz wyniki kontroli prowadzonej przez NFZ, które powinny być wzięte pod uwagę zgodnie z zarządzeniem Prezesa NFZ Nr 54/2011/DSOZ z dnia 30 września 2011 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej; II. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: 1. art. 73 i 74 § 1 K.p.a. poprzez jego błędną wykładnię prowadzącą do odmowy udostępnienia pełnych akt postępowania w szczególności w zakresie treści ofert złożonych przez pozostałych świadczeniodawców, pomimo że dane w nich zawarte nie zawierają klauzuli "tajne" lub "ściśle tajne", a odmowa wglądu do tych dokumentów pozbawia świadczeniodawcę możliwości weryfikacji poprawności rozstrzygnięcia komisji konkursowej, a w konsekwencji zaskarżonej decyzji, co uniemożliwia skarżącemu obronę swoich praw. W związku z przedstawionymi zarzutami na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, c p.p.s.a. wniesiono o: 1. uchylenie decyzji Prezesa NFZ z dnia [...] marca 2012 r., utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora L. Oddziału Wojewódzkiego NFZ; 2. uchylenie decyzji Dyrektora L. Oddziału Wojewódzkiego NFZ nr [....] z dnia [...] stycznia 2012 r. w przedmiocie oddalenia odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia konkursu ofert na udzielenie od dnia [...] stycznia 2012 r. świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: świadczenia kontraktowane odrębnie w zakresie badania genetyczne na terenie miasta L. o kodzie postępowania nr [...] Ponadto skarżący wniósł o: 3. zobowiązanie organu do złożenia całości akt postępowania, zawierających oferty złożone przez pozostałych świadczeniodawców biorących udział w konkursie (na wypadek gdyby organ nie dopełnił obowiązku z art. k.p.a.) 4. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych; 5. przyznanie skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym w odniesieniu do kosztów sądowych w całości. Zgodnie z § 1 zarządzenia Prezesa NFZ Nr 54/2011/DSOZz dnia 30 września 2011 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, wydanym na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach oceny ofert dokonuje się według następujących kryteriów: 1) jakość; 2) kompleksowość; 3) dostępność; 4) ciągłość; 5) cena. Zgodnie z tabelą nr 1.8. "świadczenia zdrowotne kontraktowane odrębnie", zawartą w załączniku nr 1 do powyższego zarządzenia, która została wprowadzona zarządzeniem Nr 70/2011/DSOZ z dnia 20 października 2011 r. Prezesa NFZ, na którą powołuje się organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wszystkie powyższe kryteria należało wziąć pod uwagę. Tymczasem, komisja konkursowa dokonała oceny ofert jedynie w oparciu o kryterium 1, 4 i 5, zupełnie pomijając kryterium dostępności i kompleksowości. Działanie takie jest sprzeczne z wyżej powołanym zarządzeniem i narusza art. 147 i 148 ustawy o świadczeniach. Komisja nie ma bowiem dowolności w wyborze kryteriów oceny ofert lecz związana jest stanowiskiem Prezesa NFZ w tym przedmiocie. W tym miejscu warto zwrócić uwagę na stanowisko przedstawicieli doktryny, którzy podnoszą, że "przepis art. 147 ustawy o świadczeniach uniemożliwia wprowadzanie dodatkowych kryteriów, które nie zostały wskazane przed wszczęciem postępowania. Jeżeli wśród kryteriów zawartych w zarządzeniach prezesa nie ma jakiegoś kryterium, nie może ono stanowić podstawy niewybrania oferty, i odwrotnie, jeżeli do oceny ofert jest przewidziana grupa kryteriów, Komisja nie może wybiórczo stosować kryteriów i np. jedno czy dwa pominąć. " ([w:] K. Baka, G. Machulak, A. Pietraszewska-Macheta, A. Sidorko, Ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Komentarz, ABC, 2010.) Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 zarządzenia Prezesa NFZ Nr 54/2011/DSOZ z dnia 30 września 2011 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, wydanym na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach oceny ofert dokonuje się między innymi według kryterium jakości ocenianej w szczególności poprzez: a) kwalifikacje personelu, jego umiejętności oraz doświadczenie; b) wyposażenie oferenta w sprzęt i aparaturę medyczną, c) zewnętrzną ocenę jakości, d) wyniki kontroli prowadzonej przez NFZ. Konieczność uwzględnienia wszystkich powyższych kryteriów potwierdza treść tabeli nr 1.8. "świadczenia zdrowotne kontraktowane odrębnie" zawartej w załączniku nr 1 do powyższego zarządzenia, która została wprowadzona zarządzeniem Nr 70/2011/DSOZ z dnia 20 października 2011 r. Prezesa NFZ, na którą powołuje się organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Kryterium jakości powinno być zatem oceniane przez pryzmat co najmniej czterech, wyżej wymienionych kategorii, których dopiero łączna analiza pozwala na określenie czy oferowane świadczenia są na wysokim czy niskim poziomie jakości. Tymczasem, komisja konkursowa za jedyny miernik jakości uznała kategorię c, to jest "zewnętrzną ocenę jakości". Takie rozumowanie prowadzi do absurdalnych wyników i determinuje uzyskanie punktów w tej kategorii jedynie tym czy świadczeniodawca posiada stosowny certyfikat (ISO). Nie wzięto pod uwagę ani kwalifikacji personelu, jego doświadczenia, ani wyposażenia w sprzęt i aparaturę medyczną. Warto zwrócić uwagę, że ze wskazanej tabeli wynika, że za kategorię "zewnętrznej oceny jakości" można przyznać jedynie 5 pkt (wobec 50 pkt łącznie za kryterium jakości), a zatem kategoria ta winna mieć wpływ na ocenę jedynie w 10%. Warto zwrócić uwagę, że certyfikaty ISO zgłaszane przez 2 oferentów nie mają większego znaczenia z punktu widzenia zewnętrznej oceny jakości badań genetycznych. Odwołujący się wyraża wątpliwość czy certyfikaty te rozciągają się na miejsca wykonywania świadczeń wskazane przez oferentów. Takie postępowanie jest nie tylko sprzeczne z treścią powołanego zarządzenia Prezesa NFZ oraz przepisami ustawy, ale także z regułami logiki. W sposób bezzasadny różnicuje świadczeniodawców na podmioty posiadające certyfikaty oraz na takie, które nie posiadają certyfikatów, co jest jednoznaczne z przyznaniem im 0 punktów w tej kategorii, a to z kolei pozbawia te podmioty szans na podpisanie umowy, pomimo że posiadają wysoko wykwalifikowany personel oraz najwyższej klasy sprzęt i aparaturę medyczną. Wypada zauważyć, że Zakład Genetyki C. w L. znajduje się na drugim miejscu w Polsce pod względem liczby wykonywanych badań prenatalnych oraz w pierwszej piątce jednostek wykonujących badania w ramach kompleksowej diagnostyki genetycznej chorób nienowotworowych. Realizację zadań Zakładu umożliwia posiadanie wysoko wykwalifikowanego personelu: a. 6 lekarzy ze specjalizacją w dziedzinie genetyki klinicznej (w tym dwóch lekarzy posiadających jednocześnie specjalizację w dziedzinie położnictwa i ginekologii oraz 3 w dziedzinie pediatrii). b. 1 lekarza rezydenta specjalizującego się w dziedzinie genetyki klinicznej. c. 8 diagnostów laboratoryjnych (w tym 5 ze specjalizacją w dziedzinie laboratoryjnej genetyki medycznej oraz 2 specjalizujących się w tej dziedzinie), d. personel pomocniczy i administracyjny o najczęściej kilkunasto- lub ponad dwudziestoletnim stażu pracy w poradni genetycznej lub Zakładzie Genetyki I C. (kadra stabilna, zgrana). Odzwierciedleniem rangi oraz pozycji i opinii środowiskowej jest fakt, że Poradnia i Zakład Genetyki I C. są siedzibą konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie genetyki klinicznej (dr n. med. M. P.) oraz konsultanta krajowego (dr hab. n. med., prof. nadzw. L. J.). Warto podkreślić, że specjalistom w tej dziedzinie podlega również laboratoryjna genetyka medyczna. Poradnia Genetyczna i Zakład Genetyki posiadają niezbędną aparaturę do prowadzenia badań w ramach kompleksowej diagnostyki genetycznej chorób nienowotworowych, z użyciem metod: a. cytogenetyki klasycznej. b. cytogenetyki molekularnej. c. podstawowych badań molekularnych. d. wybranych badań biochemicznych lub enzymatycznych, w tym także przy współpracy z innymi komórkami organizacyjnymi pionu diagnostycznego I C. Żaden z powyższych walorów Zakładu Genetyki I C. nie został jednak w żaden sposób wzięty pod uwagę przy ocenie kryterium jakości, a tym samym pozostał bez wpływu na rozstrzygnięcie postępowania, pomimo iż powinien być wzięty pod uwagę przy ocenie kryterium jakości. Wzięcie pod uwagę pozostałych kategorii, składających się na kryterium jakości spowodowałoby przyznanie odwołującemu się znacznie większej liczby punktów za to kryterium, co doprowadziłoby do istotnego zwiększenia łącznej liczby przyznanych mu punktów. Na marginesie warto zauważyć, że komisja konkursowa odmówiła uprawnionym pracownikom ICZMP odpowiedzi na pytania odnośnie certyfikatów ISO zgłoszonych przez innych oferentów, - typ certyfikatu ISO, zakres, okres ważności. Odmówiła także pokazania kserokopii certyfikatów dołączonych do oferty. W rezultacie, odwołujący się nie jest w stanie zweryfikować czy kryterium to zostało spełnione przez pozostałych świadczeniodawców. Odwołujący się zwrócił się do organu z wnioskiem o udostępnienie akt postępowania. Należy stwierdzić, że Dyrektor L. Oddziału NFZ, a następnie Prezes NFZ odmówił udostępnienia większości dokumentacji. Odmowa ta jest bezzasadna i stanowi naruszenie art. 73 K.p.a. W tym miejscu warto zwrócić uwagę na zdanie odrębne wyrażone w wyroku NSA z dnia 16 marca 2011 roku w sprawie II GSK 264/10, na który powołuje się Dyrektor L. Oddziału NFZ: "Niniejsze postępowanie jest postępowaniem administracyjnym, gdyż złożone odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania złożone zostało na podstawie art. 154 § 1 cytowanej powyżej ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Złożone odwołanie otworzyło postępowanie administracyjne do którego mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie niewyłączonym przez przepisy tej ustawy. O ile otwarte jest już postępowanie administracyjne, to musi dojść do ujawnienia i zbadania wszystkich okoliczności związanych ze sprawą. Także z punktacją, ofertami, uzasadnieniem punktacji itp, gdyż jest to skutek ocen dokonanych w odniesieniu do poszczególnych wymagań stawianych w ogłoszeniu. Odmowa stronie udostępnienia pełnych akt sprawy pomimo złożonego w tym względzie wniosku, narusza art. 73 Kodeksu postępowania administracyjnego. Chodzi o pozbawienie strony prawa do pełnej obrony. Na odmowę udostępnienia akt wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie. Przepis zaś art. 74 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego przewiduje taką odmowę, ale dotyczy ona ochrony tajemnicy państwowej, a to w niniejszej sprawie nie występuje. Podkreślić należy, że akta których stronie nie udostępniono, nie były objęte klauzulą poufności, o której mowa w art. 55 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.). Oznacza to, że tylko w takiej sytuacji wyłączona jest jawność akt i pozostają wówczas w związku z przepisami wyżej wymienionej ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Skoro z akt sprawy nie wynika, że nadana została klauzula poufności, nie było innych podstaw prawnych, aby jawność akt stronie w postępowaniu administracyjnym wyłączyć. Wprowadzenie zastępczych barier, jak to uczynił Sąd w niniejszej sprawie w powiązaniu z ogólnymi zasadami wynikającymi z zacytowanych ustaw w kontekście powyższych wywodów i przepisów K.p.a. jest niedopuszczalne." Powyższe wskazuje na to, że stanowisko składu orzekającego Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie nie było jednolite. Po drugie, NSA w powołanym wyroku zwrócił uwagę, że ujawnieniu nie podlegają dane objęte tajemnicą przedsiębiorstwa oraz inne ustawowo chronione dane. Dane zawarte w ofertach innych świadczeniodawców nie mogą być uznane za spełniające powyższe kryteria. Należy zauważyć, że organ nie udostępnił odwołującemu się nawet takich informacji z konkurencyjnych ofert jak cena jednostkowa, liczba świadczeń oraz wartość świadczeń. Warto przy tym zwrócić uwagę na fakt, że organ z jednej strony nie udostępnia odwołującemu się powyższych danych dotyczących innych świadczeniodawców, a z drugiej publikuje na swojej stronie internetowej zaskarżoną decyzję I instancji, która zawiera dokładnie te same dane dotyczące odwołującego się, co do których organ stwierdził niedopuszczalność ich udostępniania w przypadku pozostałych oferentów. Stanowi to przejaw naruszenia zasady równego traktowania świadczeniodawców. Niezależnie od powyższego skarżący podniósł, że na skutek prowadzonych negocjacji ustalono, że propozycje odwołującego się są zbieżne z propozycjami NFZ zarówno co do ilości świadczeń, jak również ich ceny, która była na tym samym poziomie jak rok wcześniej. Komisja zaprosiła C. w L. do negocjacji w trybie określonym w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach. W czasie spotkania w siedzibie LOW NFZ, komisja przetargowa zadała przedstawicielom świadczeniodawcy pytanie czy podtrzymuję cenę z oferty, na co uzyskała odpowiedź pozytywną. Następnie, przedstawiciele Instytutu zwrócili się do komisji z pytaniem czy NFZ ma dla Instytutu inną propozycję, na co uzyskali odpowiedź negatywną, po czym podpisany został protokół zbieżności potwierdzający, że oferta Instytutu jest zbieżna z propozycją NFZ. Wskazuje to na iluzoryczność procesu negocjacji, które z samej definicji powinny polegać na wzajemnych propozycjach obu stron zmierzających do zbliżenia stanowisk. Zgodnie z art. 142 ust. 6 powołanej ustawy, negocjacje te powinny zmierzać do ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej oraz ceny za udzielane świadczenia opieki zdrowotnej. Rozmowy prowadzone z Instytutem do takiego celu nie zmierzały i znacząco odbiegały od praktyki z poprzednich lat co do sposobu prowadzenia negocjacji. W poprzednich latach placówki uzyskiwały wyższą cenę w wyniku negocjacji, jeśli mogły uzasadnić jakość ze względu na personel, sprzęt, zapotrzebowanie ze strony pacjentów. Rozstrzygnięcie postępowania spowoduje pogorszenie dostępności usług dla chorych z województwa [...] i województw ościennych, a w wielu przypadkach także dla pacjentów z całej Polski - wyłonieni w konkursie świadczeniodawcy nie będą w stanie ilościowo i w odpowiednim czasie wykonać badań w ogromnej liczbie realizowanej dotychczas w Poradni i Zakładzie Genetyki I C. Wniosek o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym i zwolnienie go od kosztów sądowych w całości jest uzasadniony jego bardzo trudną sytuacją finansową. Strata Instytutu na dzień [...] grudnia 2011 r. wyniosła 59.981.910,71 złotych, a wartość kapitałów własnych minus 238.466.353,09 złotych. Przychody z działalności, w tym otrzymywane z NFZ środki, nie są wystarczające na pokrycie kosztów związanych z prowadzoną działalnością. W dniu [...] lutego 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych dokonał zajęcia wierzytelności z NFZ w związku z zaległością do ZUS w łącznej kwocie około 115 min złotych. Skoro same wymagalne zobowiązania wobec ZUS są tak znaczące, że przewyższa wartość aktywów pozwanego, to nie sposób uznać by skarżący był w stanie ponieść koszty sądowe w niniejszym postępowaniu, ani w całości ani w części. Wartość przedmiotu zaskarżenia określono jako kwotę równą iloczynowi zaoferowanych przez skarżącego liczby świadczeń oraz cenę jednostkową za punkt (62 753 x 12 zł =753 036 zł.). W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, które nie odbiegają od zarzutów podniesionych w odwołaniu od decyzji I instancji, organ uznał je za niezasadne ponieważ: Zgodnie z art. 146 Prezes Funduszu określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania, o czym stanowi art. 147 ustawy o świadczeniach. Należy podkreślić, że ustawodawca, na podstawie delegacji zawartej w art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach, w sposób nie budzący wątpliwości dał Prezesowi Funduszu prawo do określenia warunków wymaganych od świadczeniodawców. Należy zauważyć, że w dniu [...] grudnia 2011 r. Komisja konkursowa przeprowadziła ze skarżącym negocjacje, skarżący pozostał przy niezmienionej ilości świadczeń w wysokości 62 753 oraz cenie jednostkowej w wysokości 12,00 zł za jednostkę rozliczeniową. Strony podpisały protokół końcowy z negocjacji, ze zbieżnym stanowiskiem odnośnie liczby i ceny świadczeń. Analizując przedstawioną sytuację wskazać należy, iż zgodnie z art. 142 ust. 6 ustawy o świadczeniach w części niejawnej komisja konkursowa może przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej oraz ceny za udzielane świadczenia opieki zdrowotnej. Negocjacje te stanowią zatem jeden z etapów postępowania, który zmierza do wyłonienia najkorzystniejszej oferty. Celem negocjacji jest zatem ostateczne ustalenie ceny za punkt oraz liczby świadczeń a ustalenia zwarte w protokole końcowym z negocjacji mają charakter wiążący co do liczby i ceny świadczeń. Należy także zwrócić uwagę, że zgodnie z treścią art. 142 ust 5. pkt. 1 ustawy o świadczeniach komisja wybiera ofertę lub większą liczbę ofert, które przedstawiają najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia. Jednocześnie podkreślić należy, że w przypadku ofert wybranych do zawarcia umowy, bilans ceny w stosunku do przedmiotu zamówienia jest korzystniejszy niż w ofercie skarżącego. Tym samym Komisja konkursowa dokonując rozstrzygnięcia postępowania nie wybrała oferty złożonej przez skarżącego, ze względu na niewystarczającą liczbę punktów w ocenie oferty. Oferta uznana za najlepszą, zdobyła 27,045 punktów i uzyskała pierwsze miejsce w rankingu końcowym. Ostatnią ofertą, która została wybrana w przedmiotowym postępowaniu była oferta, która uzyskała 15,455 punktów, która wyczerpała łączną wartość zamówienia określoną w ogłoszeniu. Oczywistym jest, że wybór wszystkich oferentów w prowadzonym postępowaniu konkursowym w rodzaju: świadczenia zdrowotne kontraktowane odrębnie, w zakresie: badania genetyczne jest niemożliwy z uwagi na fakt ograniczenia kwotą zamówienia przeznaczoną przez L. Oddział Wojewódzki Funduszu na całe postępowanie oraz z uwagi na fakt, że oferty, które zostały wybrane (zajęły pierwsze trzy miejsca w rankingu końcowym) w postępowaniu wyczerpały wartość zamówienia określonego dla tego postępowania konkursowego. Zgodnie z ustawą o świadczeniach, rola Funduszu w prowadzonych postępowaniach sprowadza się do zbierania ofert usługodawców, a następnie wynegocjowania z nimi takiej ceny i liczby świadczeń, aby dokonać wyboru oferty lub większej liczby ofert przedstawiający najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia. Wyboru ofert dokonuje się z uwzględnieniem zasad konkurencyjności, co oznacza iż do zawarcia umowy zostają zakwalifikowane oferty z najwyższą ilością punktów oceny. Działania takie pozwalają na zakupienie większej ilości świadczeń o wyższej jakości w stosunku do ceny. Prowadzi to, zatem do zrealizowania przez Funduszu celów, określonych w ustawie o świadczeniach. W odniesieniu do sformułowanych w treści złożonej przez skarżącego skargi argumentów, dotyczących naruszenia art. 147 i 148 ustawy o świadczeniach, a mianowicie: - pominięcia przez komisję części kryteriów oceny takich jak kompleksowość i dostępność, zaznaczyć trzeba, w przypadku świadczeń w rodzaju: świadczenia zdrowotne odrębnie kontraktowane, w zakresie: badania genetyczne, szczegółowe parametry kryteriów oceny oraz waga poszczególnych kryteriów w ocenie łącznej określone zostały w"Tab. 1.8 świadczenia zdrowotne kontraktowane odrębnie ", które stanowią załącznik nr 1 do zarządzenia nr 54/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 30 września 2011 r. ze zm. Analiza treści przywołanych parametrów kryteriów oceny oraz wagi poszczególnych kryteriów w ocenie łącznej wskazują, iż w postępowaniu prowadzonym w celu zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju świadczenia zdrowotne odrębnie kontraktowane, w zakresie: badania genetyczne, ocena złożonej oferty dokonana została zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku nr 1 do ww. zarządzenia oraz zgodnie z załącznikiem nr 3 do zarządzenia nr 67/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 18 października 2011 r. , ze zm., z których wynika, że w zakresie badań genetycznych wyboru ofert dokonuje się z zastosowaniem kryteriów wziętych pod uwagę przez Komisję konkursową, w związku z powyższym stawiany zarzut jest bezzasadny. Natomiast w kwestii wzięcia pod uwagę w kryterium jakości jedynie posiadania certyfikatu jakości, zaznaczyć trzeba, że oceny oferty w tym kryterium dokonano zgodnie z załącznikiem nr 1 do zarządzenia nr 54/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 30 września 2011 r., ze zm., w którym określono, w "Tab.1.8 świadczenia zdrowotne kontraktowane odrębnie" poprzez uwzględnienie w tym kryterium personelu i posiadanego sprzętu medycznego jako kryteria bezwzględnie obowiązujące i nie podlegające ocenie w ww. postępowaniu, przyjmując jednocześnie jako warunek dodatkowo ocenny, posiadanie certyfikatu, w związku z powyższym stawiany zarzut należy uznać za bezzasadny. Obowiązkiem organu administracji, wynikającym z zawartej w art. 7 k.p.a. zasady prawdy obiektywnej, jest dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Organ administracji jest zobowiązany do podejmowania wszelkich kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Warunkiem prawidłowego ustalenia stanu faktycznego jest nie tylko ustalenie faktów zgodnie z rzeczywistością, ale również prawidłowa ocena prawna faktów w danej sprawie. Organ II Instancji ustalił stan faktyczny i stwierdził, iż organ I instancji dokonał należytego zbadania stanu faktycznego podczas badania przeprowadzonego postępowania konkursowego. W takim też zakresie rozpoznawał sprawę Prezes Funduszu i po dokonaniu analizy materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawach stwierdził, iż postępowanie konkursowe było prowadzone zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o świadczeniach, w/w warunkach postępowania i warunkach zawierania umów. Dodatkowo podkreślić należy, iż dokumentacja znajdująca się w aktach sprawy była wystarczająca do zweryfikowania prawidłowości działań Komisji Konkursowej, w tym dokonanych ocen punktowych oferenta w poszczególnych kryteriach. W świetle przedstawionych okoliczności stwierdzić należy, że LOW Funduszu nie naruszył w toku postępowania konkursowego jego zasad, określonych w ustawie o świadczeniach, aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, czy też zarządzeniach wydanych przez Prezesa Funduszu. W związku z tym decyzja Prezesa NFZ z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], utrzymująca w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora Oddziału, była właściwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; zwaną dalej p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję Prezesa NFZ z dnia [...] marca 2012 r., którą po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez C. w L., od decyzji z dnia [...] stycznia 2012 r. Dyrektora L. Oddziału Wojewódzkiego NFZ, oddalającej odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: świadczenia zdrowotne odrębnie kontraktowane, w zakresie: badania genetyczne na terenie miasta L. - utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję. Skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji Prezesa NFZ naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, jak i naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy. W odniesieniu do naruszenia przepisów postępowania skarżący wskazał w szczególności na naruszenie art. 73 i 74 § 1 K.p.a. - poprzez jego błędną wykładnię prowadzącą do odmowy udostępnienia pełnych akt postępowania w szczególności w zakresie treści ofert złożonych przez pozostałych świadczeniodawców, pomimo że dane w nich zawarte nie zawierają klauzuli "tajne" lub "ściśle tajne", a odmowa wglądu do tych dokumentów pozbawia świadczeniodawcę możliwości weryfikacji poprawności rozstrzygnięcia komisji konkursowej, a w konsekwencji zaskarżonej decyzji, co uniemożliwia skarżącemu obronę swoich praw. Natomiast podnosząc zarzuty naruszenie prawa materialnego skarżący wskazał na naruszenia art. 147 i 148 ustawy o świadczeniach poprzez ich błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że pominięcie przez komisję konkursową części kryteriów określonych przez Prezesa NFZ w zarządzeniu Nr 54/2011/DSOZ z dnia 30 września 2011 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, a mianowicie zastosowanie jedynie kryterium ceny, jakości i ciągłości, nie narusza wskazanego przepisu, podczas gdy powyższe zarządzenie wprowadziło łącznie pięć kryteriów oceny ofert, a mianowicie jakości, kompleksowości, dostępności, ciągłości oraz ceny, a także naruszenie tych samych przepisów, tj. art. 147 i 148 ustawy o świadczeniach, poprzez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że przyjęcie przez komisję konkursową jako jedynej przesłanki dla oceny kryterium "jakości" tego czy świadczeniodawca posiada zewnętrzną ocenę jakości (certyfikat ISO) nie stanowi naruszenia wskazanego przepisu, w sytuacji gdy przesłanka ta jest mało przydatna dla oceny poziomu jakości udzielanych świadczeń i winna być traktowana co najwyżej jako jeden z elementów oceny tej kategorii, a pominięcie przy ocenie tego kryterium istotnych kategorii takich jak kwalifikacje personelu, jego umiejętności oraz doświadczenie, wyposażenie oferenta w sprzęt i aparaturę medyczną oraz wyniki kontroli prowadzonej przez NFZ, które powinny być wzięte pod uwagę zgodnie z zarządzeniem Prezesa NFZ Nr 54/2011/DSOZ z dnia 30 września 2011 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej; Odnosząc się najpierw do zarzutu naruszenia przepisów postępowania poprzez odmowę udostępnienia skarżącemu pełnych akt postępowania (art. 73 i 74 § 1 K.p.a.) trzeba zgodzić się z oceną skarżącego, iż w tej kwestii ocena sądów administracyjnych jest podzielona. Trzeba przy tym zauważyć, że przyznanie przez ustawę o świadczeniach środków odwoławczych świadczeniodawcom sprawiło, że kwestia udostępnienia akt postępowania należących do innych uczestników postępowania nabrała istotnego znaczenia – zwłaszcza w kontekście przepisów ustaw o ochronie konkurencji i konsumentów oraz o ochronie danych osobowych (zwłaszcza tzw. danych wrażliwych). W związku z tym NSA w wyroku z dnia 27 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 1054/11, odniosło się do samego pojęcia akt sprawy, wskazując, że "...kodeks postępowania administracyjnego nie definiuje pojęcia "akt sprawy" mimo wielokrotnego posługiwania się nim w przepisach. Jedynie w oparciu o analizę poszczególnych unormowań można odtworzyć, co składa się na akta sprawy. Niewątpliwie są to protokoły (art. 67 i art.117 § 2 k.p.a.), adnotacje sporządzone przez pracownika (art. 72 k.p.a.) jak i inne materiały zgromadzone w toku prowadzenia konkretnej sprawy. Mogą to być zarówno materiały wytworzone w tym postępowaniu jak i, przy uwzględnieniu treści art. 75 § 1 k.p.a., materiały, czy też dowody z innych postępowań, dopuszczone przez organ z urzędu lub na wniosek strony." I, dalej – "Istotnym (...) jest także określenie momentu, od którego można mówić o istnieniu akt sprawy, a ściślej rzecz ujmując o istnieniu konkretnej sprawy administracyjnej. (...)w sytuacji wszczęcia postępowania na wniosek strony, momentem tym jest data doręczenia żądania organowi (art. 67 § 3 k.p.a.). Od tej daty "powstają" zatem akta sprawy, które w tym momencie obejmują wniosek strony i ewentualnie dołączone do niego załączniki." Nadto w tym samym orzeczeniu stwierdzono, że: "Postępowanie administracyjne nie stanowi (...) kontynuacji postępowania w sprawie zawarcia umowy, nie jest następnym jego etapem, a tym samym materiały zgromadzone przez komisję w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej to nie akta przyszłej sprawy administracyjnej. Nie stają się także nimi automatycznie na skutek wniesienia odwołania od rozstrzygnięcia komisji. Oczywiście mogą być przez organ dopuszczone w całości lub w określonym zakresie do postępowania administracyjnego, stosownie do potrzeb tego postępowania w trybie określonym w art. 75 § 1 k.p.a. i wówczas będą aktami sprawy, do których odnosi się art. 73 § 1 k.p.a." Podobny jest tenor wyroku NSA z dnia 11 lipca 2012 r., sygn. akt 121/12, zgodnie z którym "...akta postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie są, nie stają się automatycznie z chwilą wniesienia odwołania aktami sprawy administracyjnej. Mogą, a nawet powinny być przez organ do postępowania administracyjnego włączone, stosownie do potrzeb tego postępowania. Jeżeli zatem np. organ ma za zadanie skontrolować zgodność rozstrzygnięcia z punktu widzenia zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców, to musi nie tylko porównać oceny ofert poszczególnych świadczeniodawców, ale również skonfrontować te oceny z samymi ofertami. W takim przypadku zarówno oceny poszczególnych ofert, jak i oferty powinny być włączone do akt kontrolnego postępowania administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatruje się w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej dostatecznych podstaw prawnych do wyłączenia stosowania w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organy Funduszu przepisów art. 73 - 74 k.p.a. Potrzebę ochrony informacji obejmujących np. tajemnicę przedsiębiorstwa lub ochrony danych osobowych można natomiast zaspokoić korzystając z innych, odpowiednich regulacji prawnych, np. odpowiednio art. 55 ust. 1 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (...)." Z kolei w wyroku NSA z dnia 7 sierpnia 2012 r., sygn. akt 1054/11, stwierdzono, że "Pod pojęciem "akt sprawy", którym ustawodawca operuje na gruncie art. 54 § 2 p.p.s.a. rozumieć należy akta sprawy administracyjnej. Według skarżącego, akta przesłane Sądowi pierwszej instancji były niekompletne, gdyż nie zostały do nich dołączone dokumenty dotyczące innych stron postępowania. W związku z tym należało rozważyć, czy w przypadku, gdy oferta skarżącego została odrzucona jako zawierająca nieprawdziwe dane, dokumenty dotyczące innych stron postępowania powinny stanowić niezbędny element akt sprawy przesłanych Sądowi pierwszej instancji, innymi słowy czy przekazane Sądowi akta sprawy zawierają komplet dokumentów, na podstawie których zapadło kwestionowane rozstrzygnięcie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie powyższy warunek został spełniony. Z uwagi na fakt, że oferta skarżącego została odrzucona, nie istniała też potrzeba oceny w postępowaniu sądowoadministracyjnym poprawności punktacji przyznawanej poszczególnym uczestnikom konkursu, a tym samym dokumentacja dotycząca innych stron postępowania nie stanowiła koniecznego elementu akt sprawy." Podobnie w powoływanym już wyżej wyroku NSA o sygn. akt 474/10 uznano, że "...w przedmiotowej sprawie odmowa udostępnienia pełnomocnikowi skarżącego przez organy NFZ oferty drugiego uczestnika postępowania konkursowego (...), nie stanowiła naruszenia przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonego aktu. Autor skargi kasacyjnej, stawiając zarzut naruszenia przepisów postępowania w tym zakresie poprzestaje jedynie na lakonicznym stwierdzeniu, że uniemożliwienie pełnomocnikowi skarżącego zapoznania się z dokumentami dotyczącymi innych stron postępowania konkursowego na etapie poprzedzającym wniesienie skargi uniemożliwia pełnomocnikowi skuteczne prowadzenie postępowania w sprawie oraz ochronę praw strony postępowania. Wprawdzie nieudostępnienie pełnomocnikowi strony skarżącej, na etapie postępowania administracyjnego dokumentacji dotyczącej drugiego oferenta należy kwalifikować jako naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, to jednak należy przyjąć, że nie mogło mieć ono wpływu na wynik sprawy skoro strona skarżąca na podstawie przedstawionej Sądowi dokumentacji dotyczącej drugiego oferenta nie precyzuje w istocie zarzutów." Na tle przedstawionych ocen NSA zasadne zatem zdaje się stwierdzenie, że ocena udostępnienia (lub odmowy udostępnienia) przez organy NFZ akt sprawy skarżącemu podlega ocenie tych organów i tym samym kontroli sądów administracyjnych. Orzecznictwo nie wypracowało w tym zakresie jakiejś ogólnej, jednolitej zasady, a więc należy przyjąć, że w kwestii udostępnienia akt sprawy w przedmiocie zawarcia umów o świadczenia opieki zdrowotnej orzeczenia będą zapadały a casu ad casum, stosownie do oceny stanu konkretnej sprawy. W rozpatrywanej sprawie nie sposób nie zwrócić uwagi na fakt, że rola Funduszu w prowadzonych postępowaniach sprowadzała się do zbierania ofert usługodawców, a następnie wynegocjowania z nimi takiej ceny i liczby świadczeń, aby dokonać wyboru oferty lub większej liczby ofert przedstawiający najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia. Wyboru ofert dokonano się z uwzględnieniem zasad konkurencyjności, co oznacza iż do zawarcia umowy zostają zakwalifikowane oferty z najwyższą ilością punktów oceny. Pozwala to na zakupienie większej ilości świadczeń o wyższej jakości w stosunku do ceny. Prowadzi to zatem do zrealizowania przez Funduszu celów, określonych w ustawie o świadczeniach. Jednocześnie podkreślić należy, że w przypadku ofert wybranych do zawarcia umowy, bilans ceny w stosunku do przedmiotu zamówienia jest, mimo przeprowadzonych negocjacji, zdecydowanie korzystniejszy niż w ofercie odwołującego. Komisja konkursowa dokonując rozstrzygnięcia postępowania nie wybrała oferty złożonej przez odwołującego ze względu na niewystarczającą liczbę punktów w ocenie oferty (10,909 punktów). Oferta uznana za najlepszą, zdobyła 27,045 punktów i uzyskała pierwsze miejsce w rankingu końcowym, ostatnią wybraną ofertą w przedmiotowym postępowaniu była oferta która uzyskała 15,455 pkt zamykając jednocześnie listę oferentów wybranych w przedmiotowym postępowaniu z uwagi na wyczerpanie łącznej wartość zamówienia określonej w ogłoszeniu. W ocenie Sądu, udostępnienie skarżącemu szczegółowych materiałów związanych z przedstawioną punktacją nie mogło mieć wpływu na wynik postępowania. Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa materialnego, tj. art. 147 i 148 ustawy o świadczeniach poprzez ich błędną wykładnię, polegającą na uznaniu, że pominięcie przez komisję konkursową części kryteriów określonych przez Prezesa NFZ w zarządzeniu Nr 54/2011/DSOZ z dnia 30 września 2011 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, a mianowicie zastosowanie jedynie kryterium ceny, jakości i ciągłości, nie narusza wskazanego przepisu, podczas gdy powyższe zarządzenie wprowadziło łącznie pięć kryteriów oceny ofert (jakości, kompleksowości, dostępności, ciągłości oraz ceny), a także naruszenie tych samych przepisów, poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że przyjęcie przez komisję konkursową jako jedynej przesłanki dla oceny kryterium "jakości" tego czy świadczeniodawca posiada zewnętrzną ocenę jakości (certyfikat ISO) nie stanowi naruszenia wskazanego przepisu. W związku z powyższym należy zauważyć, że zgodnie z art. 147 kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania. Z kolei w myśl art. 148 ustawy porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: 1) ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją; 2) ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacje kosztów. Zgodnie z art. 142 ust. 5 pkt 1 w części niejawnej konkursu ofert komisja może wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, które zapewniają ciągłość udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, ich kompleksowość i dostępność oraz przedstawiają najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia. Wydaje się, że wspomniany bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia nie stanowi odrębnego kryterium, lecz odnosi się do sposobu oceny kryteriów cenowych. Jest dyskusyjne, czy wymienione w art. 148 ustawy kryteria, poprzedzone użyciem sformułowania "w szczególności", mają charakter zestawienia zupełnego i kompletnego W ocenie komentatorów (K. Baka, G. Machulak, A. Pietraszewska-Macheta, A. Sikorko, "Ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Komentarz", str.884), Fundusz może wprowadzić dodatkowe kryteria oceny ofert, ale muszą one pozostać niezmienne w toku postępowania. Na gruncie ustawy oświadczeniach powstaje natomiast pytanie, czy – i w jakim zakresie – Prezes Funduszu, korzystając z delegacji zawartej w art. 146 ust. 1 ustawy, może kształtować ustawowe kryteria oceny ofert, wymienione w art. 148 ustawy. Przypomnieć tu wypada, że zgodnie z art. 148 ust. 1 Prezes Funduszu określa: 1) przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, 2) kryteria oceny ofert, oraz 3) warunki wymagane od świadczeniodawców. Jak wskazano na wstępie uzasadnienia zaskarżonej decyzji, oferenci przystępujący do konkursu ofert w przedmiotowym postępowaniu, oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, mieli obowiązek spełniać wymagania określone przez Prezesa NFZ na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach, wskazane m.in. w: - zarządzeniu Nr 54/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 30 września 2011 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zmienionym zarządzeniem Nr 70/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 20 października 2011 r., zmienionym zarządzeniem Nr 77/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 26 października 2011 r., zmienionym zarządzeniem Nr 80/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 3 listopada 2011 r., zmienionym zarządzeniem Nr 82/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 4 listopada 2011 r., zmienionym zarządzeniem Nr 84/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 16 listopada 2011 r., oraz Nr 91/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 13 grudnia 2011 r., - zarządzeniu Nr 67/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 20 października 2011 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju świadczenia zdrowotne odrębnie kontraktowane, zmienionym zarządzeniem Nr 74/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 24 października 2011 r. Odnosząc się do przedstawionych zarzutów, dotyczących naruszenia art. 147 i 148 ustawy o świadczeniach, a mianowicie: - pominięcia przez komisję części kryteriów oceny takich jak kompleksowość i dostępność, Prezes NFZ zaznaczył, że w przypadku świadczeń w rodzaju: świadczenia zdrowotne odrębnie kontraktowane, w zakresie: badania genetyczne, szczegółowe parametry kryteriów oceny oraz waga poszczególnych kryteriów w ocenie łącznej określone zostały w"Tab. 1.8 świadczenia zdrowotne kontraktowane odrębnie ", które stanowią załącznik nr 1 do zarządzenia nr 54/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 30 września 2011 r. ze zm. Analiza treści przywołanych parametrów kryteriów oceny oraz wagi poszczególnych kryteriów w ocenie łącznej wskazują, iż w postępowaniu prowadzonym w celu zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju świadczenia zdrowotne odrębnie kontraktowane, w zakresie: badania genetyczne, ocena złożonej oferty dokonana została zgodnie z kryteriami określonymi w załączniku nr 1 do ww. zarządzenia oraz zgodnie z załącznikiem nr 3 do zarządzenia nr 67/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 18 października 2011 r. , ze zm., z których wynika, że w zakresie badań genetycznych wyboru ofert dokonuje się z zastosowaniem kryteriów wziętych pod uwagę przez Komisję konkursową, w związku z powyższym stawiany zarzut jest bezzasadny. Natomiast w kwestii wzięcia pod uwagę w kryterium jakości jedynie posiadania certyfikatu jakości, Prezes Funduszu zaznaczył a, że oceny oferty w tym kryterium dokonano zgodnie z załącznikiem nr 1 do zarządzenia nr 54/2011/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 30 września 2011 r., ze zm., w którym określono, w "Tab.1.8 świadczenia zdrowotne kontraktowane odrębnie" poprzez uwzględnienie w tym kryterium personelu i posiadanego sprzętu medycznego jako kryteria bezwzględnie obowiązujące i nie podlegające ocenie w ww. postępowaniu, przyjmując jednocześnie jako warunek dodatkowo ocenny, posiadanie certyfikatu, w związku z powyższym stawiany zarzut należy uznać za bezzasadny. Nota bene Sąd dziwi, że tak jednostka jak C. w L., posiadająca wysoko wykwalifikowany personel (lekarzy z odpowiednia specjalizacją, diagnostów laboratoryjnych, personel pomocniczy i administracyjny o wieloletnim stażu pracy), a także niezbędną aparaturę do prowadzenia badań w ramach kompleksowej diagnostyki genetycznej chorób nienowotworowych, z czym związany jest fakt, że Poradnia i Zakład Genetyki I C. są siedzibą konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie genetyki klinicznej (...) oraz konsultanta krajowego (...), nie wystąpiła i nie uzyskała odpowiedniego certyfikatu ISO. W tej sytuacji twierdzenie, że certyfikaty, które przedłożyli oferenci wygrywający konkurs, nie mają większego znaczenia z punktu widzenia zewnętrznej oceny jakości badań genetycznych, a także czy certyfikaty te rozciągają się na miejsca wykonywania świadczeń wskazane przez oferentów, są bezzasadne, a zarzut odmowy ich udostępnienia nie zasługuje na uwagę. Ponadto oceniając zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.u. Nr 153, poz. 127, z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.