I SAB/Wa 299/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie: WSA Iwona Kosińska WSA Maria Tarnowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2012 r. sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do wydania orzeczenia w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] oznaczoną nr hip. [...] z obrębu [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącego M. W. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 29 czerwca 2012 r. M. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. [...], stanowiącą część dz. ew. nr [...] z obrębu [...] oraz część dz. ew. nr [...] z obrębu [...]. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy wnioskiem z dnia 11 maja 2010 r. J. W., poprzednik prawny skarżącego, wystąpił do Urzędu W. o podjęcie wszczętego w 1992 r. postępowania o ustalenie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, która na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), przeszła na własność Skarbu Państwa. W uzasadnieniu wskazał, że na ww. gruncie znajdował się Zakład [...] "[...]" [...]. Pismem z dnia 19 sierpnia 2010 r. pełnomocnik wnioskodawcy ponaglił Prezydenta W. do rozpoznania powyższego wniosku. Wobec powyższego pismem z dnia 31 sierpnia 2010 r. organ wystąpił do Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu W. w [...] o przesłanie akt własnościowych nieruchomości. W odpowiedzi, pismem z dnia 7 września 2010 r., poinformowano że akt tych nie odnaleziono w zasobach archiwum. Pismem z dnia 11 lutego 2011 r. organ wystąpił do Biura Geodezji i Katastru Urzędu W. o nadesłanie rozliczenia powierzchni gruntu w działkach ewidencyjnych oraz kopii mapy ewidencyjnej z naniesionymi granicami hipotecznymi tej nieruchomości, informacji z rejestru gruntów oraz decyzji komunalizacyjnych. Powyższą dokumentację nadesłano w dniu 22 lutego 2011 r. Pismem z dnia 7 kwietnia 2011 r. ponownie wystąpiono do Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami Urzędu W. w [...] i [...] o przesłanie akt własnościowych nieruchomości. W odpowiedzi pismem z dnia 13 maja 2011 r. Delegatura w [...] poinformowała, że nie jest możliwe wypożyczenie oryginalnych akt archiwalnych, jednak wszyscy pracownicy Biura Gospodarki Nieruchomościami są upoważnieni do korzystania z archiwum. Kolejnymi pismami z dnia 12 września 2011 r. wystąpiono do komórek organizacyjnych Urzędu W. i Archiwum Państwowego W. o nadesłanie dokumentacji dotyczącej przedmiotowej nieruchomości. Pismem z dnia 28 września 2011 r. wnioskodawca wystąpił z zażaleniem na niezałatwienie przez Prezydenta W. sprawy w terminie. Pismami z dnia 5 grudnia 2011 r. Urząd W. wystąpił do szeregu organów o nadesłanie dokumentacji niezbędnej do załatwienia sprawy, jak również poinformował wnioskodawcę, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zakończone zostanie do dnia 30 marca 2012 r. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] uznał wniesione w sprawie zażalenie za uzasadnione i wyznaczył termin załatwienia sprawy do dnia 30 marca 2012 r. Akta zwrócono do organu w dniu 12 stycznia 2012 r. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze z dnia 29 czerwca 2012 r. skarżący wniósł o wyznaczenie Prezydentowi W. terminu zakończenia postępowania i wskazał, że nawet pomimo wyznaczenia przez Wojewodę [...] takiego terminu, organ do dnia wniesienia skargi nie wydał decyzji w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że na podstawie zgromadzonych akt sprawy ustalono, że przedmiotowy grunt zajęty został pod ulicę – [...]. Ze względu na brak dokumentacji dotyczącej realizacji powyższej inwestycji, podjęto odpowiednie czynności mające na celu zlecenie ekspertyzy określającej datę jej rozpoczęcia. Ponadto pismem z dnia 26 lipca 2012 r. poinformowano skarżącego o przyczynach niedotrzymania terminu wskazanego przez Wojewodę [...] i wskazano, że decyzja wydana zostanie do dnia 30 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie. Zgodnie z art. 12 § 1 kpa organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Na organie prowadzącym postępowanie spoczywa obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do załatwienia sprawy (art. 7 i art. 77 § 1 kpa). Stosownie z kolei do treści art. 35 § 1 i 3 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie Prezydent W. nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych, od dnia 18 maja 2010 r., kiedy to wpłynął do organu wniosek J. W., do dnia wyrokowania Prezydent W. nie wydał rozstrzygnięcia w przedmiocie ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Zważyć przy tym należy, że o akta własnościowe nieruchomości organ wystąpił do właściwej komórki organizacyjnej Urzędu W. dopiero w dniu 31 sierpnia 2010 r., a zatem po ponad trzech miesiącach od otrzymania ww. wniosku. Nastąpiło to na skutek pisma wnioskodawcy z dnia 19 sierpnia 2010 r. ponaglającego organ do załatwienia sprawy. Z kolei po otrzymaniu w dniu 7 września 2010 r. informacji, że ww. akt nie odnaleziono w Delegaturze w [...], organ do dnia 11 lutego 2011 r. nie podejmował w sprawie żadnych czynności. Z resztą i kolejne pisma organu zmierzające do zgromadzenia materiału dowodowego niezbędnego do wydania decyzji w przedmiocie odszkodowania, wystosowywane były do odpowiednich organów z częstotliwością co kilka miesięcy. Ponadto pierwsze pismo informujące o przewidywanym terminie zakończenia postępowania przesłano do pełnomocnika wnioskodawcy w dniu 5 grudnia 2011 r., a to na skutek zażalenia J. W. na bezczynność organu. Z akt sprawy nie wynika również, aby organ od dnia 12 stycznia 2012 r., kiedy Wojewoda [...] zwrócił akta sprawy wraz z postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. zobowiązującym go do wydania decyzji do dnia 30 marca 2012 r., podjął jakiekolwiek czynności mające na celu zakończenie postępowania. Jedynie bowiem, na skutek wniesionej do Sądu skargi na bezczynność, Prezydent W. wystosował do pełnomocnika skarżącego pismo z dnia 26 lipca 2012 r. informujące o przewidywanym terminie załatwienia sprawy do dnia 30 listopada 2012 r. W tym stanie rzeczy zarzut bezczynności przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], stanowiącą część działek ewidencyjnych nr [...] i [...] uznać należało za uzasadniony. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w prowadzonym postępowaniu organ uchybił wskazanym wyżej przepisom procesowym, a także w sposób rażący naruszył wynikającą z art. 12 kpa zasadę szybkości postępowania. Takie postępowanie podważa wyrażoną w art. 8 kpa zasadę prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność ma charakter rażącego naruszenia prawa. Organ nie wykazał bowiem, aby od dnia 7 września 2010 r. do dnia 11 lutego 2011 r., jak również po wydaniu w dniu [...] stycznia 2012 r. przez Wojewodę [...] postanowienia wyznaczającego termin załatwienia sprawy, podjął jakiekolwiek czynności zmierzające do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i zgromadzenia niezbędnej dokumentacji, a tym bardziej do wydania decyzji rozstrzygającej wniosek, czym rażąco naruszył przepis art. 35 kpa. Nie dochował również obowiązku zawiadamiania stron o przyczynach zwłoki i przewidywanym terminie załatwienia sprawy, czym z kolei rażąco naruszył przepis art. 36 kpa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270), orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.