II SAB/Wa 293/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędziowie WSA Adam Lipiński, Stanisław Marek Pietras, Protokolant Specjalista Bogumiła Kobierska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2012 r. sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej 1) zobowiązuje Prokuratora Prokuratury Okręgowej w W. do rozpatrzenia wniosku J. M. z dnia [...] marca 2012 r. – w terminie 14 dni od otrzymania prawomocnego wyroku Sądu wraz z aktami administracyjnymi, 2) nie stwierdza, aby bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3) zasądza od Prokuratora Prokuratury Okręgowej w W. na rzecz J. M. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Dnia [...] kwietnia 2012 r. do Prokuratury Okręgowej w W. wpłynął wniosek J. M. z dnia [...] marca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej. Prokurator Okręgowy w W., po zapoznaniu się z wnioskiem, w dniu [...] kwietnia 2012 r. przekazał go do rozpoznania Prokuratorowi Rejonowemu [...]. W dniu 28 czerwca 2012 r. J. M. sporządził skargę na bezczynność Prokuratora Okręgowego w W. Podniósł w niej, że organ, do którego skierował wniosek o udostępnienie informacji publicznej, nie rozpoznał go. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc że podjął czynności w sprawie, przez co nie pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy dokonanie przez organ czynności, polegającej na przekazaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej innemu organowi, sprawiło że organ uwolnił się od możliwości skutecznego zarzucenia mu bezczynności. Według tutejszego Sądu na przedmiotową problematykę należy spojrzeć przez pryzmat regulacji zawartych w ustawie z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Zgodnie z wyżej powołanym aktem prawnym, podmiotem zobowiązanym do rozpatrzenia wniosku strony o udostępnienie informacji publicznej jest ten organ, do którego strona skierowała wniosek. W przedmiotowym postępowaniu, to bowiem do uprawnień wnioskodawcy należy określenie podmiotu, od którego chce uzyskać żądane informacje. Reagując na wniosek organ mógł więc podjąć jedno z poniższych działań: 1. udostępnić żądaną informację bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1), 2. powiadomić stronę w ww. terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2), 3. udostępnić informację zgodnie z wnioskiem - po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy o wysokości opłaty, związanej z dodatkowymi kosztami spowodowanymi wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia, które to powiadomienie winno nastąpić w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 15 ustawy), 4. odmówić udostępnienia żądanej informacji w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy), 5. powiadomić pismem wnioskodawcę, iż żądana informacja nie ma charakteru publicznego, 6. powiadomić pismem wnioskodawcę, iż nie posiada żądanej informacji. Bezczynność organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega zatem na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialnotechnicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy, z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ "milczy" wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. Podkreślenia wymaga też okoliczność, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zna trybu rozpatrzenia wniosku poprzez jego przekazanie innemu podmiotowi. Przechodząc do realiów niniejszej sprawy wskazać należy, że okolicznością niesporną było to, iż wniosek z dnia [...] marca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej strona skierowała do Prokuratury Okręgowej w W. Poza sporem pozostaje też to, że powyższy organ przekazał sporny wniosek do rozpoznania Prokuratorowi Rejonowemu W. Powyższe świadczy o tym, że organ, oznaczony we wniosku strony jako adresat żądania, nie rozpatrzył otrzymanego wniosku. Tym samym, zasadne jest twierdzenie, że organ popadł w bezczynność w zakresie objętym wnioskiem strony z [...] marca 2012 r. Tutejszy Sąd rozpoznając niniejszą skargę nie dopatrzył się zaś po stronie organu rażącego naruszenia prawa. Bezczynność organu można bowiem tłumaczyć małym doświadczeniem w stosowaniu regulacji zawartych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Nadto podkreślić należy, że organ dążył jednak do tego, aby wnioskodawca został zaspokojony w swoim żądaniu. W świetle powyższego, uznając za zasadną konkluzję skarżącego, iż organ, popadł w bezczynność w rozpoznaniu wniosku o udzielenie informacji publicznej, w zakresie objętym niniejszą skargą, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł, jak w pkt. 1 sentencji wyroku, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. z 2012 r., poz. 270), zaś o kosztach rozstrzygnął zgodnie z dyspozycją art. 200 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.