II SA/Rz 507/12
WyrokWSA w Rzeszowie2012-10-10
Skład orzekający: Magdalena Józefczyk, Zbigniew Czarnik, Ewa Partyka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewoda prawidłowo umorzył postępowanie odwoławcze w stosunku do strony, która nie brała udziału w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, a następnie złożyła odwołanie, powołując się na udzielone pełnomocnictwo?Ratio decidendi
Umorzenie postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. wymaga jednoznacznego przesądzenia o bezprzedmiotowości postępowania. Organ odwoławczy nie może formalnie umorzyć postępowania w stosunku do strony, która złożyła odwołanie, nie wyjaśniając jej statusu prawnego i nie weryfikując legitymacji procesowej, zwłaszcza gdy istnieją dokumenty wskazujące na jej potencjalny status strony lub gdy organ pierwszej instancji nie wykazał jednoznacznie kręgu podmiotów mogących być stronami postępowania.Stan faktyczny
Skarżącym był Ł.K., który złożył skargę na decyzję Wojewody umarzającą postępowanie odwoławcze w sprawie dotyczącej pozwolenia na budowę. Postępowanie zostało wznowione na wniosek M.K., J.K., K.S. i P.S., którzy twierdzili, że nie brali udziału w pierwotnym postępowaniu. Prezydent Miasta odmówił uchylenia pierwotnej decyzji, uznając, że wnioskodawcy nie byli stronami. Wojewoda umorzył postępowanie odwoławcze w stosunku do Ł.K., uznając go za niebiorącego udziału w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Ł.K. twierdził, że udzielił rodzicom pełnomocnictwa do działania w jego imieniu.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewody oraz poprzedzające ją decyzje Prezydenta Miasta.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik /spr./ WSA Ewa Partyka Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 października 2012 r. sprawy ze skargi Ł. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego we wznowionym postępowaniu I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] oraz poprzedzającą je decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego Ł. K. kwotę 500 zł /słownie: pięćset złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
II SA/Rz 507/12
U Z A S A D N I E N I E
Przedmiotem skargi Ł.K. jest decyzja Wojewody [..] w [..] z dnia [..] marca 2012 r., nr [..] umarzająca postępowanie odwoławcze w sprawie z odwołania Ł.K. od decyzji Prezydenta Miasta [..] z dnia [..] lutego 2012 r., nr [..], którą - we wznowionym postępowaniu - odmówiono uchylenia decyzji Prezydenta Miasta [..] z dnia [..] października 2010 r. nr [..],[..] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę.
Decyzja ta zapadła w następującym stanie sprawy:
Podaniem z dnia 30 sierpnia 2011 r. M.K., J.K., K.S. i P.S. zażądali wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta [..] z dnia [..] października 2010 r. wydaną na wniosek B.W., a dotyczącą wydania pozwolenia na budowę budynku usługowego dla inwestycji, myjni samochodowej bezdotykowej trzystanowiskowej wraz z przyłączem kanalizacji sanitarnej i technologicznej oraz zjazdu drogowego z drogi gminnej - ul. B. Ś. na działkach nr ewid. [..] obręb [..]. Wnioskodawcy mieli bowiem nie brać udziału w postępowaniu pomimo, że przysługiwał im status strony.
Działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i art. 149 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. Nr 98 z 2000 r., poz. 1071 z późn. zm., dalej "k.p.a.") postanowieniem z dnia 27 września 2011 r. Prezydent Miasta [..] wznowił postępowanie administracyjne. Następnie decyzją z dnia 1 lutego 2012 r. odmówił uchylenia własnej decyzji z dnia 8 października 2010 r. powołując w podstawie prawnej rozstrzygnięcia przepisy art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Organ wyjaśnił, że wskutek braku odwołań stron decyzja z dnia [..] października 2010 r. stała się ostateczna, przy czym dokonano jej zmiany decyzjami z dnia [..] sierpnia 2011 r. nr [..], oraz z dnia [..] września 2011 r. [..]. W toku wznowionego postępowania, pomimo stosownego wezwania ze strony organu, wnioskodawcy nie wskazali daty, w której dowiedzieli się o decyzji o pozwoleniu na budowę. Ponadto w ocenie organu M. i J.K. nie posiadali statusu strony w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, którymi są jedynie inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Wymienieni nie byli właścicielami, użytkownikami wieczystymi ani zarządcami nieruchomości znajdujących się w otoczeniu obiektu, w tym działek [..], których właścicielem jest Ł.K. Prezydent Miasta [..] podkreślił też, że zgodnie z przepisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla budownictwa jednorodzinnego "[..] " w [..], nr [..] /2000 z dnia [..] grudnia 2000 r. (Dz. Urz. Woj. Podk. Nr [..] z [..] r., poz. [..]) teren inwestycji znajduje się w obszarze oznaczonym symbolem E26UHpURp o ustaleniach "Teren usług handlu i rzemiosła. Dopuszcza się funkcję mieszkaniową dla potrzeb właścicieli obiektów usługowych i rzemieślniczych". Na terenie całego osiedla zakazana jest realizacja inwestycji szczególnie szkodliwych lub mogących pogorszyć stan środowiska oraz inwestycji, których zasięg oddziaływania poza granice własnej działki zostanie wykazany w odrębnych przepisach. Planowana myjnia nie stanowiła przedsięwzięcia zaliczanego do mogących znacząco oddziaływać na środowisko i nie była sprzeczna z ustaleniami planu miejscowego. Projekt budowlany został uzgodniony bez zastrzeżeń, dla lokalizacji zjazdu z drogi publicznej inwestor uzyskał decyzję zarządcy drogi, posiadał pozwolenie wodno-prawne dotyczące wprowadzania do urządzeń kanalizacyjnych ścieków przemysłowych, oczyszczonych z myjni. Odrębne przepisy nie ograniczały zabudowy terenów działek sąsiednich, w tym należących do Ł.K., jak i nr [..] pozostającej w dyspozycji K. i P.S. Działki wnioskodawców nie znajdowały się w obszarze oddziaływania obiektu inwestora, dlatego za stronę postępowania nie można było uznać również K. i P.S., a to uzasadniało odmowę uchylenia decyzji.
Odwołanie od decyzji wnieśli K. i P.S. oraz Ł.K.
Decyzją z dnia [..] marca 2012 r. Wojewoda [..] na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. umorzył postępowanie w sprawie z odwołania Ł.K. W ocenie Wojewody wymieniony nie posiadał przymiotu strony w postępowaniu, skoro nie brał udziału w takim charakterze w postępowaniu w sprawie wznowienia postępowania. Tymczasem prawo wniesienia odwołania służy wyłącznie stronom postępowania administracyjnego, a wobec tego zachodziła przesłanka do umorzenia postępowania odwoławczego. Wojewoda wskazał ponadto, że decyzją z dnia [..] marca 2012 r. uwzględniając odwołanie K. i P.S. uchylił decyzję Prezydenta Miasta [..] z dnia [..] lutego 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Z decyzją Wojewody [..] z dnia [..] marca 2012 r. nie zgodził się Ł.K. wnosząc skargę sądowoadministracyjną. Zarzuca w niej naruszenie przepisów art. 127 § 1 w zw. z art. 28 i art. 32 k.p.a. przez uznanie, że nie brał udziału w postępowaniu przed organem I instancji na prawach strony, i że nie przysługiwało mu prawo wniesienia odwołania. Skarżący wyjaśnia, że jest właścicielem zabudowanej nieruchomości przy ul. B.Ś. [...] od połowy 2009 r., poprzednio nieruchomość należała to rodziców: J. i M.K. O zmianie tej powiadomiono Gminę [..], która była świadoma przysługującego mu statusu strony, w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Na potrzeby postępowania administracyjnego dotyczącego przedmiotowej inwestycji dnia 1 lipca 2011 r. udzielił rodzicom upoważnienia do działania w swoim imieniu, w tym złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Ponadto składając już osobiście odwołanie złożył oświadczenie o zatwierdzeniu wszelkich czynności dokonanych przez reprezentujących go rodziców. W toku postępowania organy nie dążyły do wyjaśnienia statusu J. i M.K., a o braku po ich stronie interesu prawnego dowiedzieli się dopiero z uzasadnienia decyzji. Na tej podstawie domaga się uchylenia skarżonej decyzji oraz zasądzenia kosztów postępowania.
W odpowiedzi Wojewoda [..] wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. , poz. 270, dalej zwana "p.p.s.a.") uprawienia sądu administracyjnego sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena zgodności decyzji z prawem i postępowania prowadzącego do jej wydania. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Dokonując oceny skargi Ł.K. Sąd stwierdza, że skarga zasługuje na uwzględnienie, jednak z innych powodów niż w niej wskazane.
Umorzenie postępowania odwoławczego, a więc zastosowanie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. wymaga jednoznacznego przesądzenia, że postępowanie odwoławcze stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie w chwili orzekania ten warunek nie został spełniony, zatem nie było powodów do umorzenia postępowania w stosunku do Ł.K. Nie oznacza to, że stanowisko Wojewody [..] jest wadliwe, gdy organ wskazuje, że odwołującym nie może być podmiot, który nie brał udziału w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Pogląd taki jest o tyle trafny, że odwołanie zawsze musi pochodzić od strony postępowania, jednak w takim przypadku zawsze pozostaje do rozważenia możliwość zastosowania umorzenia lub niedopuszczalności odwołania. Wybór jednej ze wskazanych możliwości musi wynikać z okoliczności danej sprawy i być przez organ uzasadniony.
W sprawie będącej przedmiotem skargi przyjęcie istnienia podstaw umorzenia postępowania odwoławczego jest przedwczesne. Oznacza to, że skarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 7 i art. 77 w związku z art. 107 § 1 i 3 oraz art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. Wojewoda [..] umarza postępowanie w stosunku do Ł.K. nie wyjaśniając statusu prawnego odwołującego. Organ opiera się tylko na ustaleniach postępowania pierwszoinstancyjnego ignorując oświadczenie skarżącego dołączone do odwołania, z treści którego może wynikać wadliwe określenie zakresu podmiotowego postępowania wznowieniowego przed organem pierwszej instancji. Mając taką wiedzę należało zweryfikować legitymację procesową odwołującego, a nie przechodzić nad tym problemem w sposób formalny i twierdzić, że odwołujący nie był stroną postępowania przed Prezydentem Miasta [..] w sytuacji, gdy organ pierwszej instancji nie wykazał jednoznacznie kręgu podmiotów mogących być stronami postępowania wznowieniowego.
Sytuacja, która pojawiła się na skutek skarżonej decyzji jest niemożliwa do zaakceptowania z dwóch powodów. Po pierwsze, organ odwoławczy w sposób nieuprawniony dokonał rozdzielenia sprawy odwoławczej na dwa rozstrzygnięcia: merytoryczne i umarzające, w sytuacji gdy od decyzji Prezydenta Miasta [..] zostały złożone odwołania, a co do skarżącego istniała wątpliwość czy jest stroną. W takim przypadku należało rozpoznać odwołanie pochodzące od strony, a w odniesieniu do podmiotów, co do których postępowanie stało się bezprzedmiotowe należało tę okoliczność wskazać w uzasadnieniu decyzji odwoławczej. Rozdzielenie możliwe byłoby tylko w przypadku, gdyby którykolwiek z wnoszących odwołanie spełniał warunki z art. 134 k.p.a.
Po drugie, umorzenie postępowania w sytuacji, gdyby skarżący był właścicielem działki, w związku z którą wznowiono postępowanie, a tylko organ pierwszej instancji nie wyjaśnił tej okoliczności prowadziłoby do skutku nielogicznego, gdyż w rezultacie wad postępowania pierwszoinstancyjnego właściciel zostałby wyeliminowany z postępowania odwoławczego i nie uzyskałby merytorycznego rozstrzygnięcia, a weryfikacji decyzji nie mógłby on nawet zrealizować w trybie wznowienia postępowania, skoro w chwili wydania decyzji umarzającej istniały dokumenty wskazujące, że jest właścicielem działki, ze względu na którą wznowiono postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę.
Orzekając w rozpoznawanej sprawie Sąd przyjął, że poprawne rozwiązanie sytuacji powstałej po podzieleniu postępowania odwoławczego na dwie sprawy, załatwione odrębnymi rozstrzygnięciami, wymaga uchylenia także decyzji uchylającej decyzję Prezydenta Miasta [..] i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia z dnia [..] marca 2012 r. Wprawdzie decyzja ta zawiera trafne stanowisko organu drugiej instancji, ale jej pozostawienie w mocy zamykałoby rozpoznanie odwołania Ł.K., bo po uchyleniu decyzji umarzającej postępowanie odwoławcze w stosunku do tego podmiotu organy nie mogłyby wydać żadnego rozstrzygnięcia przewidzianego w art. 138 k.p.a. Konsekwencją takiego działania i aprobaty dla stanowiska Wojewody leżącego u podstaw uchylenia decyzji na skutek odwołań M. i J.K. musiało być uchylenie decyzji Prezydenta Miasta [..] z dnia [..] lutego 2012 r., [..]. W ponownym postępowaniu organy ocenią spełnienie przez podanie o wznowieniu warunków formalnych i stosownie do tego podejmą właściwe rozstrzygnięcie. Muszą uwzględnić ujawniony na rozprawie fakt, że M. i J.K. posiadają służebność osobistą w lokalu znajdującym się w budynku, którego właścicielem jest Ł.K. i dokonać oceny tej sytuacji z punktu widzenia treści art. 28 k.p.a.
Z tych powodów Sąd uwzględnił skargę orzekając jak w sentencji. W ponownie prowadzonym postępowaniu organy wyjaśnią status prawny skarżącego i stosownie do tych ustaleń rozpoznają sprawę wznowienia postępowania obejmującego decyzję Prezydenta Miasta [..] z dnia [..] lutego 2012 r.
O kosztach postępowania Sąd orzekł stosownie do treści art. 200 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło