III SAB/Wr 9/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Marcin Miemiec Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk Protokolant Ewa Pąsiek po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 4 października 2012 r. sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. w przedmiocie nierozpoznania wniosku o przyznanie pomocy na zalesianie I. zobowiązuje Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] r. w terminie trzydziestu dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi; II. dalej idącą skargę oddala; III. zasądza od Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. na rzecz skarżącego 100 (sto) złotych kosztów postępowania. Pismem z dnia [...]r., wydanym na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 978. poz. 1071 ze zm.) w związku z § 6 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 48, poz.390 ze zm.), Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. pozostawił bez rozpoznania wniosek J. W. z dnia [...]r.o przyznanie pomocy na zalesianie. Powyższe zapadło w następującym stanie faktycznym: W dniu [...]r. J. W. (dalej skarżący) złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w P. wniosek o przyznanie pomocy na zalesianie na rok 2010. W sekcji X wniosku "Oświadczenie o sposobie użytkowania działek rolnych przeznaczonych do zalesienia" zadeklarował do zalesienia część działki ewidencyjnej położonej w województwie d., powiecie p., gminie G., obrębie R. o nr [...] o całkowitej powierzchni działki ewidencyjnej 1,42 ha, o areale równym 0,70 ha. Skarżący wnioskował o przyznanie następujących płatności:1.wsparcie na zalesianie, na terenach o korzystnej konfiguracji: iglaste na powierzchni 0,56 ha, oraz liściaste 0,14 ha, 2.premia pielęgnacyjna z zastosowaniem repelentów na terenach o korzystnej konfiguracji na powierzchni 0,70 ha, 3.premia zalesieniowa dla producenta rolnego uzyskującego co najmniej 25% dochodu z rolnictwa na powierzchni 0,70 ha. Wniosek został złożony wraz z kopią planu zalesiania, który zawierał: oświadczenie rolnika o powierzchni gruntów przeznaczonych do zalesienia, zawierające numery działek ewidencyjnych, na których położone są grunty; zaświadczenie Wójta Gminy G. z dnia [...] r. potwierdzające, że przeznaczenie gruntów do zalesienia nie jest sprzeczne z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy; wypis z rejestru gruntów dotyczący działki nr [...]; kopię części mapy ewidencyjnej gruntów i budynków dla działki nr [...]. W dniu [...] r. wnioskodawca uzupełnił wniosek o dokument potwierdzający wysokość dochodów innych niż dochody z rolnictwa (rozliczenie roczne z podatku PIT40A/11A), zaświadczenie o liczbie hektarów przeliczeniowych, pisemną zgodę pozostałych współwłaścicieli na zalesianie gruntów rolnych. W wyniku kontroli administracyjnej wniosku skarżący został wezwany pismem z [...] r. o uzupełnienie brakujących elementów w przedłożonej kopii planu zalesienia, a to: kopii mapy sporządzonej przez osobę posiadającą uprawnienia zawodowe, nadane na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r.- Prawo geodezyjne i kartograficzne na podkładzie mapy zasadniczej lub na podkładzie ewidencyjnym, zawierającej w przypadku planowanego zalesienia części działki ewidencyjnej: 1.granice gruntów przeznaczonych do zalesienia, 2.granice oraz powierzchnie gruntów w poszczególnych klasach gleboznawczych. 3.łączną powierzchnię gruntów przeznaczonych do zalesienia, wskazanie, czy planowane zalesienie ma charakter zalesienia pełniącego funkcję wodochronne lub glebochronne zgodnie z Zasadami Hodowli Lasu (pkt. 7 Załącznika nr 3 rozporządzenia), wskazanie wymagań, jakie powinno spełniać zalesienie ze względu na potrzeby ochrony środowiska, ze szczegółowym uwzględnieniem gatunków chronionych (pkt.8 sekcja 6 załącznika nr 3 rozporządzenia), złożenie kopii planu zalesienia poświadczonej przez nadleśniczego za zgodność z oryginałem. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w dniu [...] r. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR korektę wniosku wraz z aneksem nr [...] do planu zalesienia nr [...]. Ponadto złożył pisemne wyjaśnienia, w których wskazał, że żądanie dostarczenia mapy, o jakiej mowa w wezwaniu jest nieuzasadnione, ponieważ pozostałą część działki stanowi las. W dniu [...] r. Kierownik Biura Powiatowego w P. wydał decyzję o odmowie przyznania pomocy na zalesianie. Ocenił, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy uniemożliwia wydanie postanowienia o spełnieniu warunków niezbędnych do zalesiania gruntów rolnych. Jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia wskazał § 10 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 48, poz.390 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji organ I instancji powołał się na § 6 ust.2 pkt 6 rozporządzenia zalesieniowego, zgodnie z którym wnioskodawca ma obowiązek dostarczenia do planu zalesienia kopii mapy sporządzonej przez osobę posiadającą uprawnienia zawodowe, nadane na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 240, poz. 2027, z późn. zm.) na podkładzie mapy zasadniczej lub na podkładzie ewidencyjnym, zawierającą w przypadku planowego zalesienia części działki ewidencyjnej: 1.granice gruntów przeznaczonych do zalesienia, 2.granice oraz powierzchnie gruntów w poszczególnych klasach gleboznawczych. 3.łączną powierzchnię gruntów przeznaczonych do zalesienia. Wyjaśnienia skarżącego zawarte w piśmie z dnia [...] r. nie stanowią zdaniem organu wystarczających przesłanek do uznania za spełniony warunku określonego w rozporządzenia, który ma charakter obligatoryjny w sytuacji zalesienia części działki ewidencyjnej. Na powyższą decyzję strona w dniu [...] r. wniosła odwołanie wskazując, iż żądanie kopii mapy nie jest zgodne z przepisami rozporządzenia, bowiem daje on alternatywę wyboru przez użycie słowa "albo" w § 6 ust. 2 pkt 5 i 6. Żądanie tego dokumentu jest zdaniem skarżącego "zbędną biurokracją" i nadinterpretacją prawa, która narazi go na zbędne koszty. W wyniku rozpatrzenia odwołania Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W. w dniu [...] r. wydał decyzję o uchyleniu zaskarżonej decyzji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia wskazał § 10 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia zalesieniowego, który nie przewiduje jako podstawy odmowy decyzji § 6 ust.2 pkt 6 rozporządzenia. W przypadku braku dokumentu w nim wymienionego – mapy sporządzonej przez geodetę - należy stwierdzić brak formalny w postaci załącznika do wniosku o przyznanie pomocy na zalesienie. Organ I instancji w dniu [...] r. wezwał po raz kolejny skarżącego do usunięcia braków w planie zalesienia przez dostarczenia kopii mapy sporządzonej przez osobę posiadającą uprawnienia zawodowe. W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył w dniu [...] r. wniosek o przyznanie pomocy na zalesianie na rok 2010 z zaznaczonym celem korekta wniosku oraz pisemne wyjaśnienie, w którym wskazał, iż ARiMR nie ma podstaw prawnych i formalnych do żądania dołączenia do wniosku o pomoc na zalesienie załącznika w postaci kopii mapy sporządzonej przez osobę posiadającą uprawnienia zawodowe. Zarzucił organom rozpatrującym sprawę niewłaściwą interpretację przepisów prawa w kontekście obligatoryjnych załączników podczas rozpatrywania wniosku. W dniu [...] r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. wydał decyzję o odmowie przyznania pomocy na zalesianie. W ocenie Kierownika Biura Powiatowego zebrany materiał dowodowy w sprawie, uniemożliwia wydanie postanowienia o spełnieniu warunków niezbędnych do zalesiania gruntów rolnych. Przepis § 6 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia zalesieniowego w sposób literalny wskazuje na obowiązek dołączenia do planu zalesienia kopii mapy sporządzonej przez osobę posiadająca uprawnienia zawodowe, nadane na podstawie ustawy z dnia 17.05.1989 r. w przypadku gdy planowane jest zalesienie tylko części działki ewidencyjnej. Zatem dołączony do wniosku o przyznanie pomocy na zalesianie plan zalesiania zawiera braki formalne, których nie usunięcie skutkuje nie wypełnieniem wymogów zapisanych w rozporządzeniu. W odwołaniu z dnia [...] r. skarżący podkreślił, iż organ rolny błędnie interpretuje zapis § 6 ust. 2 uważając, iż wnioskodawca musi dostarczyć wszystkie wymienione w tym przepisie dokumenty. Wskazał, że § 6 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia zastosowano w przypadku gdyby dokumenty wymienione w pkt od 1 do 5 były niewystarczające dla Nadleśniczego dla sporządzenia planu zalesienia, a tak by było gdyby grunt rolny miał być na działce ewidencyjnej nr [...] zalesiony częściowo. Podkreślił, iż zalesił całą powierzchnię gruntu rolnego o areale 0,70 ha. Dokumenty wymienione enumeratywnie w punktach od 1 do 5 zawierają niezbędne informacje do sporządzenia przez Nadleśniczego planu zalesienia, wobec czego nie ma potrzeby dołączenie dokumentu o którym mowa w pkt 6. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z dnia [...]r. uchylił decyzję z dnia [...]r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Rozpoznając powtórnie sprawę Dyrektor stwierdził, iż decyzja Kierownika Biura Powiatowego wydana została z naruszeniem przepisów prawa procesowego w stopniu uniemożliwiającym jej funkcjonowanie w obrocie prawnym, a to: przepisów prawa procesowego, tj. art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, który to nakazuje organom Agencji wyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego oraz art. 50 § 1 k.p.a., 64 § 2 k.p.a. Organ odwoławczy zważył, że uchylając wcześniejszą decyzję z [...]r.z powodu błędnego procedowania wniosku wskazał, organowi I instancji, iż przy ponownym rozpatrzeniu wniosku powinien brak odpowiedniej dokumentacji koniecznej przy zalesieniu części działki ewidencyjnej potraktować jako brak formalny wniosku. Podczas ponownego rozpatrzenia sprawy Kierownik BP ARiMR nie zastosował się do wskazań organu odwoławczego i ponownie w dniu [...] r. wysłał do strony wezwanie oparte na art. 50 § 1 k.p.a. Wprawdzie organ zatytułował go "wezwanie do usunięcia braków formalnych we wniosku", jednakże nie świadczy o tym treść tego wezwania tj. podstawa prawna na jakiej zostało wydane oraz pouczenie zawarte w wezwaniu. Organ odwoławczy podkreślił, iż podanie strony dla swojej skuteczności musi czynić zadość wymogom formalnym. Według § 9 ust. 3 rozporządzenia zalesieniowego wniosek o pomoc na zalesienie, poza elementami podania określonymi w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, zawiera:1.numer identyfikacyjny wnioskodawcy nadany w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; 2.dane niezbędne do ustalenia wysokości pomocy; 3.termin wykonania zalesienia; 4.informację o powierzchni gruntów w poszczególnych klasach gleboznawczych; 5.informację o załącznikach; 6.oświadczenie o:powierzchni działek ewidencyjnych, sposobie użytkowania gruntów przeznaczonych do zalesienia; 7.informację o powierzchni całkowitej gospodarstwa rolnego; 8.oświadczenia i zobowiązania związane z pomocą na zalesianie. Zgodnie z § 9 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia zalesieniowego do wniosku o pomoc dołącza się kopie planu zalesienia, potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez nadleśniczego, który sporządził ten plan. Z kolei § 6 ust. 2 wymienia jakie dokumenty stanowią załączniki do planu i zgodnie z pkt 5 tego przepisu w przypadku gdy rolnik chce zalesić część działki ewidencyjnej plan zalesienia musi zawierać mapę sporządzoną przez osobę posiadającą uprawnienia zawodowe, nadane na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287), na podkładzie mapy zasadniczej lub na podkładzie ewidencyjnym, zawierającą wskazanie granic całości gruntów przeznaczonych do zalesienia oraz określenie łącznej powierzchni tych gruntów, a także wskazanie granic gruntów przeznaczonych do zalesienia w poszczególnych klasach gleboznawczych i określenie powierzchni tych gruntów. Przepisy rozporządzenia wymagając ww. załącznika wskazują jednoznacznie, iż należy go dołączyć do planu w przypadku zalesienia części działki ewidencyjnej. Organ II instancji podkreślił, iż ustawodawca posłużył się tu pojęciem działki ewidencyjnej, a nie gruntów rolnych znajdujących się na działce ewidencyjnej, nie przewidując wyjątków od tego wymogu. Tak więc w ocenie organu wniosek bez wymaganych przepisami rozporządzenia zalesieniowego załączników - w tym przypadku planu zawierającego elementy opisane w § 6 ust. 1 i 2 - należy uznać za nieskuteczny z przyczyn formalnych i nie wywołujący skutków prawnych. Z tych też przyczyn dla możliwości oceny merytorycznej wniosku musi on spełniać wymogi formalne, a jeśli ich nie spełnia organ obowiązany jest wezwać producenta rolnego do usunięcia braków na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, jeżeli braki te nie zostaną uzupełnione w terminie 7 dni, od daty doręczenia wezwania. Dopiero pozytywna ocena formalna wniosku może prowadzić do dalszego procedowania wniosku, które kończy się wydaniem decyzji co do istoty sprawy. Organ I instancji nie wezwał więc prawidłowo strony do usunięcia braków wniosku tj. nie dokonał tego zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. Dodatkowo strona w odpowiedzi na wezwanie nie dołączyła załącznika, jakiego wymaga przepis. § 6 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia zalesieniowego. Wniosek strony obarczony jest wadliwością powodującą jego bezskuteczność, stanowiącą przeszkodę do merytorycznej oceny wniosku. Dlatego Kierownik Biura Powiatowego przy ponownym rozpatrzeniu sprawy powinien dokonać oceny wniosku z zachowaniem prawidłowej kolejności poszczególnych etapów kontroli wniosku - dokonać jego oceny formalnej, a ewentualne braki w podaniu uzupełnić poprzez wezwanie skarżącego w trybie art. 64 § 2 k.p.a. pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. W związku z przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania, pismem z dnia [...] r. Kierownik Biura Powiatowego na podstawie art. 64 § 2 k.p.a oraz § 6 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia zalesieniowego wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku z dnia [...]r. o przyznanie pomocy na zalesianie przez przedłożenie kopii mapy sporządzonej prze osobę posiadająca uprawnienia zawodowe, w terminie 7 dni od daty doręczenia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie doręczono adresatowi w dniu [...] r. Skarżący w piśmie z [...]r. wskazał, że jego zdaniem kopia mapy sporządzona przez osobę posiadającą uprawnienia zawodowe oraz granice, powierzchnie, klasę gruntów, określone w wezwaniu znajduje się we wniosku o sporządzenie planu zalesienia, skierowanego do Nadleśniczego, który sporządził plan zalesienia, a którego kopia została dołączona do wniosku o przyznanie pomocy. Przepisy nie zobowiązują do załączenia do wniosku o przyznanie pomocy załączników dołączonych do wniosku o sporządzenie planu zalesienia kierowanego do Nadleśniczego. Pismem z dnia [...]r., na podstawie art. 64 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w związku z § 6 ust 2 pkt 5. Rozporządzenia zalesieniowego Kierownik Biura Powiatowego pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego z dnia [...]r.o przyznanie pomocy na zalesianie wobec nie uzupełnienia braków formalnych w zakreślonym terminie. Zawiadomienie doręczono w dniu [...]r. Pismem z dnia [...]r.skarżący złożył do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR we W. za pośrednictwem organu I instancji wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wskazując na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego .W piśmie podniósł, że prawie od dwóch lat toczy się postępowanie o przyznanie pomocy na zalesienie, które po dwukrotnym uchylaniu decyzji w sprawie zakończyło się pozostawieniem wniosku z [...]r. bez rozpoznania z powodu nie złożenia kopii mapy sporządzonej przez osobę posiadającą uprawnienia zawodowe bez możliwości skorzystania ze środków odwoławczych. Takie postępowanie według skarżącego jest naruszeniem prawa ponieważ do wniosku o pomoc zostały załączone wszystkie wymagane przepisami prawa dokumenty, wymienione w § 9 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19.03.2009 roku. Dlatego sprawa powinna być rozstrzygnięta decyzją. Zdaniem skarżącego dokumentu w postaci kopii mapy sporządzonej przez osobę posiadającą uprawnienia zawodowe na podkładzie mapy zasadniczej lub podkładzie ewidencyjnym, w przypadku planowanego zalesienia części działki ewidencyjnej nie załącza się do wniosku o przyznanie pomocy kierowanej do ARiMR, a załącza się do wniosku o sporządzenie planu zalesienia kierowanego do Nadleśniczego w przypadku takiej konieczności i na etapie przed wystąpieniem do agencji o pomoc na zalesienie. Dokument taki jest niezbędny wyłącznie Nadleśniczemu do sporządzenia planu zalesienia w przypadku gdy inne wymienione w § 6 pkt.2 rozporządzenia, dokumenty nie są wystarczające, a tak może być tylko w przypadku zalesienia części działki ewidencyjnej będącej gruntem rolnym. Skoro Nadleśniczy sporządził plan zalesienia oznacza to, że dysponował niezbędnymi do tego dokumentami, a rozporządzenie, a także inne przepisy nie upoważniają agencji do jego weryfikowania lub kontroli. Na marginesie skarżący podniósł, że: działka ewidencyjna nr [...] o powierzchni 1,42 ha składa się z:1) ewidencyjnej działki gruntów rolnych o powierzchni 0,70 ha w całości IV klasy, granice tych gruntów rolnych są oznaczone na mapach wykonanych przez Starostwo Powiatowe w P. i w ocenie skarżącego oczywistym jest, że zanim trafiły do zbioru dokumentów kartograficznych Starostwa Powiatowego musiały być sporządzone przez osobę posiadającą uprawnienia zawodowe. Mapa taka wraz wypisem z rejestru gruntów potwierdzającą dane dotyczące granic i klasy gleby między innymi została dołączona zgodnie z wymogami do wniosku o sporządzenie planu zalesienia skierowanego do Nadleśniczego, 2) ewidencyjnej działka lasu o powierzchni 0,72 ha która również na mapie posiada oznaczone granice. Według skarżącego zadeklarowana do zalesienia została całość działki ewidencyjnej gruntów rolnych na działce nr [...] o powierzchni 0,70 ha i w całości klasy IV zgodnie z istniejącą dokumentacją. Wymienione dokumenty załączone do wniosku o sporządzenie planu zalesienia zawierały więc zdaniem skarżącego wszystkie dane, które znalazły by się na kopii mapy sporządzonej przez osobę posiadającą uprawnienia zawodowe,... na podkładzie mapy zasadniczej lub podkładzie ewidencyjnym, zawierająca w przypadku planowanego zalesienia części działki ewidencyjnej granice gruntów przeznaczonych do zalesienia (są oznaczone) granice oraz powierzchnię gruntów w poszczególnych klasach (w tym przypadku całość IV klasa jest oznaczona) łączna powierzchnia gruntów przeznaczonych do zalesienia (w tym przypadku całość gruntów rolnych 0,70 ha jest oznaczona i wynika z deklaracji). Zdaniem skarżącego Rozporządzenie Ministra Rolnictwa z 19 marca 2009 roku oraz inne przepisy nie nakazują ponawiania oznaczania czy sprawdzania już istniejących granic czy klas gleby i wykonanych w przeszłości przez inne osoby posiadające uprawnienia zawodowe. Nadleśniczy posiadając powyższe dokumenty sporządził plan zalesienia. Plan zalesienia stanowi podstawę ubiegania się o pomoc w postaci załącznika do wniosku o pomoc do ARiMR, a nie załączniki o jego sporządzenie kierowane do Nadleśniczego co potwierdza w opinii skarżącego również fakt, iż oryginał takiego planu zalesienia zgodnie z rozporządzeniem przechowuje rolnik (§8 pkt 3) a jego kopię Nadleśniczy. Skarżący podniósł, że skieruje skargę do Sądu Administracyjnego w przypadku braku zmiany stanowiska w przedmiocie sposobu zakończenia postępowania dotyczącego wniosku z dnia [...] roku, bądź w związku z długotrwałym dotychczasowym rozpatrywaniem wniosku - brakiem reakcji na niniejsze wezwanie w terminie 30 dni. W odpowiedzi organ odwoławczy poinformował skarżącego pismem z dnia [...]r., że po rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa wystosowanego w trybie art.52§ 3 i 4 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, iż przyjęte rozwiązanie pozostawienia sprawy bez rozpoznania w formie, na którą nie przysługuje żaden środek odwoławczy nie pozbawia strony możliwości prawnej obrony swojego interesu. W razie pozostawienia przez organ wniosku bez rozpoznania, strona może podjąć obronę przed bezczynnością składając zażalenie do organu wyższego stopnia w trybie art.37 § 1k.p.a.W piśmie zawarto pouczenie o treści przepisów art.53 § 2 i art.52 § 3 i 4 p.p.s.a. Pismem z dnia [...]r. skarżący wywiódł skargę na bezczynność organu administracji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu podtrzymując zarzuty i stanowisko zawarte w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Wniósł więc o: nakazanie organowi administracji rozpoznanie wniosku o zalesienie na podstawie dokumentów decyzją administracyjną ,zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, nałożenie kary na organ za przewlekłość prowadzonego postępowania. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko w sprawie. Na rozprawie skarżący podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Podniósł, że do dnia rozprawy organ rolny pozostaje w bezczynności. Jego podanie o przyznanie pomocy na zalesienie gruntu rolnego bezzasadnie organ pozostawił bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4, tj. decyzji lub postanowień, aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."). Przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a). W razie pozostawienia podania w sprawie bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. interes wnoszącego podanie jest chroniony przed bezpodstawnym pozostawieniem podania bez rozpoznania w drodze zażalenia do organu wyższego stopnia na podstawie art.37 § 1 k.p.a. W sprawie niniejszej, tryb powyższy został wyczerpany, bowiem skarżący w dniu [...] r. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR pismo wprawdzie nazwane wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. w sprawie nie załatwienia wniosku z dnia [...] r. o przyznanie pomocy na zalesienie. Wezwanie stanowiło w istocie zażalenie wniesione w terminie na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Rolnej, które nie zostało przez organ wyższej instancji rozpoznane, bo organ odwoławczy ograniczył się tylko do informacji pouczającej o środku odwoławczym, co skutkowało wniesieniem skargi na bezczynność organu do sądu administracyjnego. Przechodząc do oceny merytorycznej skargi podać należy, że zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym i doktrynie z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w normatywnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu albo nie podjął innej stosownej czynności. Bezczynność organu administracji publicznej występuje więc nie tylko wówczas, gdy nie podjął on – terminowo – żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je co prawda podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył postępowania wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Skarga dotyczyła niewydania przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa postanowienia o spełnieniu niezbędnych warunków przez wnioskodawcę do zalesienia gruntów rolnych w terminie 60 dni od dnia złożenia wniosku z dnia [...] r. o pomoc na zalesienie na rok 2010 (§ 10 ust.4 rozporządzenia zalesieniowego) lub decyzji odmawiającej przyznania pomocy na zalesienie, jeżeli w wyniku weryfikacji wniosku o pomoc zostanie ustalone, że wnioskodawca nie spełnia warunków określonych w wymienionych paragrafach rozporządzenia zalesieniowego - § 10 ust 3 rozporządzenia zalesieniowego. Uwzględniając przytoczone wcześniej zasady oceny dokonywanej przez sądy administracyjne (zaskarżalnych rozstrzygnięć lub aktów albo bezczynności przy ich wydawaniu) należy stwierdzić, że skarga zasługiwała na uwzględnienie. Termin do załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym – a z takim mamy do czynienia w niniejszej sprawie – przewidziany przez ustawodawcę, został przez organ w niniejszej sprawie w oczywisty sposób naruszony. Bezspornym jest także, że na dzień wniesienia skargi, jak i w dacie wyrokowania przez Sąd, organ rolny pozostawał w bezczynności. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w P. prowadził postępowanie administracyjne wszczęte wnioskiem skarżącego z dnia [...] r. o przyznanie pomocy na zalesienie gruntów rolnych. W związku z kolejnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania przez organ wyższej instancji będąc związany jego wytycznymi, pismem z dnia [...] r. Kierownik Biura Powiatowego na podstawie art. 64 § 2 k.p.a oraz § 6 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia zalesieniowego wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku z dnia [...]r. o przyznanie pomocy na zalesianie przez przedłożenie kopii mapy sporządzonej prze osobę posiadająca uprawnienia zawodowe, w terminie 7 dni od daty doręczenia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie doręczono skarżącemu [...] r., który w odpowiedzi wskazał, że jego zdaniem kopia mapy sporządzona przez osobę posiadającą uprawnienia zawodowe oraz granice, powierzchnie, klasę gruntów, określone w wezwaniu znajduje się we wniosku o sporządzenie planu zalesienia, skierowanego do Nadleśniczego, który sporządził plan zalesienia, a którego kopia została dołączona do wniosku o przyznanie pomocy. Przepisy nie zobowiązują do załączenia do wniosku o przyznanie pomocy załączników dołączonych do wniosku o sporządzenie planu zalesienia kierowanego do Nadleśniczego Pismem z dnia [...] r., na podstawie art. 64 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w związku z § 6 ust 2 pkt 5. Rozporządzenia zalesieniowego, organ pierwszej instancji, pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego z dnia [...] r. o przyznanie pomocy na zalesianie wobec nie uzupełnienia braków formalnych w zakreślonym terminie. Zawiadomienie doręczono w dniu [...] r. Powstaje więc istotne – dla oceny ewentualnej bezczynności organu pierwszej instancji – zagadnienie, czy pozostawienie wniosku skarżącego o przyznanie płatności na zalesienie gruntu rolnego bez rozpoznania było uzasadnione w realiach tej konkretnej sprawy. Czy pozostawienie pisma o pomoc na zalesienie było dopuszczalne i uzasadnione. Zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a., pozostawienie podania bez rozpoznania jest dopuszczalne w sytuacji, gdy podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa. W takiej sytuacji organ winien wcześniej wezwać wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie siedmiu dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Jak wynika z akt sprawy, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR. wezwał o usunięcie braków wniosku, ze stosownym pouczeniem. Tryb przewidziany w art. 64 § 2 k.p.a. służy usuwaniu braków formalnych podania. Jest więc stosowany w wypadku niespełnienia przez zainteresowanego wymagań wskazanych w przepisach prawa. Ich nieusunięcie skutkuje tym, że podanie nie jest merytorycznie rozpatrywane. W przypadku wniosku dotkniętego tego typu wadą i zachowania przez organ reguł przewidzianych w przywołanym przepisie, nie można mówić o bezczynności organu, jeżeli – korzystając z przyznanych mu prerogatyw – pozostawi on podanie bez rozpoznania. Przystępując do oceny trybu zastosowania art. 64 k.p.a. podnieść należy, że skarżący wystąpił w 2010 r. o przyznanie pomocy na zalesienie części działki ewidencyjnej o pow.0.70 ha stanowiącej grunt rolny, na pozostałej powierzchni tej działki ewidencyjnej o pow.0,72 ha rósł las. Podstawą prawną określającą szczegółowe warunki i tryb przyznawania pomocy finansowej na zalesianie gruntów jest rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 114, poz. 786 ze zm.), zwane rozporządzeniem zalesieniowym, wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 29 ust. 1 pkt 1 i ust. la pkt 2 i 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427, z późn. zm.). Stosownie do treści art. 21 ust. 1-4 ustawy, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba, że przepisy ustawy stanowią inaczej. W postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1.stoi na straży praworządności; 2.jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3.udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4.zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Zapis § 6 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia dotyczącego regulacji warunków i zasad przyznawania pomocy finansowej dla działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne", mówi o tym, że plan zalesienia powinien zawierać dokumenty dołączone przez rolnika do wniosku o sporządzenie tego planu. Z kolei § 6 ust. 2 rozporządzenia wymienia dokumenty, które powinny stanowić załączniki do planu, są nimi: 1) wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczący działek ewidencyjnych, na których są położone grunty przeznaczone do zalesienia, a w przypadku braku tego planu - zaświadczenie potwierdzające, że przeznaczenie gruntów do zalesienia nie jest sprzeczne z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy; 2) zaświadczenie wydane przez właściwy organ gminy, potwierdzające że grunty przeznaczone do zalesienia są położone na obszarze Natura 2000 lub obszarze znajdującym się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, albo postanowienie o odmowie wydania takiego zaświadczenia; 3) oświadczenie rolnika o powierzchni gruntów przeznaczonych do zalesienia, zawierające numery działek ewidencyjnych, na których są położone te grunty; 4) wypis z ewidencji gruntów i budynków dotyczący działek ewidencyjnych, na których są położone grunty przeznaczone do zalesienia; 5) mapa sporządzona przez osobę posiadająca uprawnienia zawodowe, nadane na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287), na podkładzie mapy zasadniczej lub na podkładzie ewidencyjnym, zawierająca wskazanie granic całości gruntów przeznaczonych do zalesienia oraz określenie łącznej powierzchni tych gruntów, a także wskazanie granic gruntów przeznaczonych do zalesienia: w poszczególnych klasach gleboznawczych i określenie powierzchni tych gruntów -w przypadku planowanego zalesienia części działki ewidencyjnej lub zalesienia gruntów innych niż rolne, o nachyleniu terenu powyżej 12° i określenie powierzchni tych gruntów - w przypadku planowanego zalesienia gruntu o nachyleniu terenu powyżej 12°; 6) kopia części mapy ewidencyjnej gruntów i budynków, która obejmuje grunty przeznaczone do zalesienia, z naniesionymi granicami tych gruntów, albo jej powiększenie - w przypadkach innych niż określone w pkt 5; 7) opinia regionalnego dyrektora ochrony środowiska o braku sprzeczności planowanego zalesienia z:a) celami ochrony danego obszaru - jeżeli grunt przeznaczony do zalesienia jest położony w rezerwacie przyrody lub parku krajobrazowym lub na obszarze ich otulin, b) planami ochrony albo planami zadań ochronnych danego obszaru - jeżeli grunt przeznaczony do zalesienia jest położony na obszarze Natura 2000 lub obszarach znajdujących się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody; 8) opinia właściwego dyrektora parku narodowego o braku sprzeczności planowanego zalesienia z celami ochrony danego obszaru - jeżeli grunt przeznaczony do zalesienia jest położony w parku narodowym lub na obszarze jego otuliny, również w przypadku gdy ten grunt jest położony w granicach obszaru Natura 2000 lub obszarów znajdujących się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Według § 4. 1. Pomoc na zalesianie gruntów rolnych jest przyznawana rolnikowi w rozumieniu przepisów art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, z wyłączeniem jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, zarządzających mieniem Skarbu Państwa na podstawie przepisów o lasach, zwanemu dalej "rolnikiem", jeżeli: 1) został wpisany do ewidencji producentów stanowiącej część krajowego systemu ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; 2) zobowiązał się do: a) wykonania zalesienia gruntów, na których do dnia złożenia wniosku o pomoc była prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, zgodnie z normami określonymi w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, b) pielęgnacji założonej uprawy leśnej przez 5 lat od dnia wykonania zalesienia - zgodnie z planem zalesienia, o którym mowa w przepisach o lasach, zwanym dalej "planem zalesienia"; Przepis § 9 ust. 3 rozporządzenia zalesieniowego stanowi, że wniosek o pomoc na zalesienie, poza elementami podania określonymi w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, zawiera: 1.numer identyfikacyjny wnioskodawcy nadany w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności; 2.dane niezbędne do ustalenia wysokości pomocy; 3.termin wykonania zalesienia; 4.informację o powierzchni gruntów w poszczególnych klasach gleboznawczych; 5.informację o załącznikach; 6.oświadczenie o:powierzchni działek ewidencyjnych, sposobie użytkowania gruntów przeznaczonych do zalesienia; 7.informację o powierzchni całkowitej gospodarstwa rolnego; 8.oświadczenia i zobowiązania związane z pomocą na zalesianie. Zgodnie z § 9 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia zalesieniowego do wniosku o pomoc dołącza się kopie planu zalesienia, potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez nadleśniczego, który sporządził ten plan. Z kolei § 6 ust. 2 wymienia jakie dokumenty stanowią załączniki do planu i zgodnie z pkt 5 tego przepisu w przypadku gdy rolnik chce zalesić część działki ewidencyjnej plan zalesienia musi zawierać mapę sporządzoną przez osobę posiadającą uprawnienia zawodowe, nadane na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287), na podkładzie mapy zasadniczej lub na podkładzie ewidencyjnym, zawierającą wskazanie granic całości gruntów przeznaczonych do zalesienia oraz określenie łącznej powierzchni tych gruntów, a także wskazanie granic gruntów przeznaczonych do zalesienia w poszczególnych klasach gleboznawczych i określenie powierzchni tych gruntów. W ocenie Sądu należy podzielić stanowisko organów rolnych, że przepisy rozporządzenia wymagając wyżej wymienionego załącznika, a to mapy sporządzonej przez geodetę wskazują jednoznacznie, iż należy go dołączyć do planu w przypadku zalesienia części działki ewidencyjnej. Trafne jest także stanowisko, że wniosek bez wymaganych przepisami rozporządzenia zalesieniowego załączników - w tym przypadku planu zawierającego elementy opisane w § 6 ust. 1 i 2 - należy uznać za nieskuteczny z przyczyn formalnych i nie wywołujący skutków prawnych. Przepis § 10 ust. 3 Rozporządzenia zalesieniowego, nie przewiduje jako podstawy odmowy decyzji nie spełnienia warunku § 6 ust.2 pkt 1 - 6 rozporządzenia Z tych też przyczyn dla możliwości oceny merytorycznej wniosku musi on spełniać wymogi formalne, a jeśli ich nie spełnia organ obowiązany jest wezwać producenta rolnego do usunięcia braków na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia, jeżeli braki te nie zostaną uzupełnione w terminie 7 dni, od daty doręczenia wezwania. Tak więc wbrew stanowisku skarżącego plan zalesienia sporządzony przez Nadleśniczego i dokumenty konieczne do sporządzenia planu zalesienia, stanowiące załączniki do planu zalesienia, podlegają kontroli organu rolnego w związku z weryfikacją wniosku o przyznanie pomocy na zalesienie gruntu rolnego, a brak mapy sporządzonej przez geodetę może stanowić brak formalny wniosku przewidziany przepisami prawa w rozumieniu art. 63 i 64 k.p.a. w związku z przytoczonymi wyżej przepisami rozporządzenia zalesieniowego. Natomiast przechodząc na grunt konkretnie rozpoznawanej sprawy, w ocenie Sądu, należy podzielić stanowisko zawarte w skardze, że wzywanie strony do uzupełnienia braków wniosku przez złożenie mapy sporządzonej przez osobę posiadającą uprawnienia zawodowe nie było zasadne. Istotą sporu weryfikacji wniosku z dnia [...] r. o przyznanie pomocy na zalesienie na rok 2010, którą organy zajmowały się prawie dwa lata, było żądanie złożenia przez wnioskodawcę mapy sporządzonej przez osobę posiadająca uprawnienia zawodowe, nadane na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287), na podkładzie mapy zasadniczej lub na podkładzie ewidencyjnym, zawierającej wskazanie granic całości gruntów przeznaczonych do zalesienia oraz określenia łącznej powierzchni tych gruntów, a także wskazanie granic gruntów przeznaczonych do zalesienia w poszczególnych klasach gleboznawczych i określenie powierzchni tych gruntów, w przypadku planowanego zalesienia części działki ewidencyjnej lub zalesienia gruntów innych niż rolne, zgodnie z zapisem § 6 ust.2 rozporządzenia. Według organu mapę taką należy dołączyć do planu zalesienia w przypadku zalesienia części działki ewidencyjnej. Ponieważ skarżący wystąpił z wnioskiem o zalesienie części działki ewidencyjnej o nr [...] o areale o,70 ha, to nie złożenie takiej mapy do planu zalesieniowego skutkowało pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. Skarżący na każdym etapie rozpoznawania sprawy przed organami i przed sądem podnosił, że żądanie takiej mapy jest nieuzasadnione. Wskazywał, że żądanie takie byłoby uzasadnione tylko w przypadku gdyby chciał zalesić tylko część gruntu rolnego o pow.0.70 ha na działce ewidencyjne nr [...], np. 0,3 ha zalesić, a pozostałą część 0.4ha pozostawić jako grunt rolny. Planował zalesić grunt orny graniczący z lasem położonym na tej samej działce ewidencyjnej, tak aby działka ewidencyjna o nr [...] stanowiła w całości las. Podnosił, że wszystkie elementy sporządzonej na nowo mapy przez geodetę, a to granice, powierzchnie gruntu przeznaczonego do zalesienia, klasę gleby zawierają kopie map ewidencyjnych sporządzone w Starostwie Powiatowym Wydziale Geodezji i Kartografii, które wraz z wypisem z rejestru gruntów zostały złożone do wniosku. Złożony został również plan zalesienia 70 ha sporządzony przez Nadleśniczego. Żądanie przez agencję rolną dodatkowo sporządzonej nowej mapy przez osobę posiadająca uprawnienia zawodowe jest w ocenie skarżącego nadinterpretacją prawa, zbędną biurokracją, narażającą go na dodatkowe, niepotrzebne koszty. Na rozprawie skarżący oświadczył, że cała działka ewidencyjna nr [...] o powierzchni 1,42 ha, po wykonaniu przez Niego planu zalesienia 0,70ha gruntu rolnego stanowi las. Podobnie jak sąsiadująca z nią działka nr [...]. Tak więc, zdaniem Sądu, wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku skierowane do skarżącego w trybie art.64 § 2 k.p.a. w niniejszej sprawie było niezasadne. Przy wydaniu rozstrzygnięcia nie wyjaśniono istotnych okoliczności faktycznych, mających wpływ na wynik sprawy. Organy obu instancji rozpoznając wniosek nie wyjaśniły dlaczego w niniejszej sprawie, kiedy producent rolny występuje o zalesienie w całości gruntu rolnego o pow.0,70 ha, położonego na części działki ewidencyjnej o nr [...] o łącznej powierzchni 1,42 ha, która jak wynika z akt administracyjnych została podzielona na grunty leśne – las o pow.0,72 ha i sporny grunt orny o pow. 0,70 ha, który planowany jest do zalesienia, tak aby działka ewidencyjna nr [...] stanowiła w całości las, należy złożyć do planu zalesienia nową mapę sporządzoną przez osobę, posiadającą uprawnienia zawodowe na podkładzie mapy zasadniczej lub mapy ewidencyjnej zawierającej granice gruntów przeznaczonych do zalesienia, powierzchnie, klasy gleboznawcze, skoro dane te wynikają z dokumentów złożonych do akt ,a to map i wypisu z rejestru gruntów Starostwa Powiatowego. Organy nie rozważyły kwestii czy w tej sprawie wniosek o przyznanie pomocy na zalesienie gruntu rolnego dotyczy planowanego zalesienia części działki ewidencyjnej w sytuacji kiedy działka nr [...] była już w części zalesiona na pow.0,72 ha. Wyjaśnienie przez organy zasygnalizowanych kwestii i odniesienie się do nich przy ponownym rozpatrywaniu sprawy w sposób zrozumiały dla adresata decyzji, stworzy możliwość racjonalnego odniesienia się do działań organów. Przychylając się natomiast do poglądu, iż w sytuacji pozostawienia podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. interes wnoszącego podanie chroniony jest przed bezpodstawnym pozostawieniem podania bez rozpoznania skargą na bezczynność organu, Sąd uznał, że w niniejszej sprawie organ pozostawał w bezczynności w rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia [...]r. r. o pomoc na zalesienie, i dlatego, zobowiązał organ do jego załatwienia. Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny miał również na uwadze okoliczność, iż zgodnie z treścią art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekle prowadzone postępowanie miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W niniejszej sprawie Sąd nie uznał aby bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Dlatego też oddalił w tej części wniosek skarżącego o ukaranie grzywną organu i orzekł jak w pkt II sentencji wyroku. Podkreślić należy, iż przepis art. 149 § 2 p.p.s.a. daje Sądowi jedynie możliwość wymierzenia organowi grzywny, nie przewiduje natomiast takiego obowiązku. Powyższe oznacza, że jedynie w przypadku gdy Sąd uzna, iż organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, może zawrzeć w orzeczeniu stosowne rozstrzygnięcie. Z okoliczności faktycznych niniejszej sprawy wprost wynika, że są podstawy do stwierdzenia bezczynności organu, natomiast w żaden sposób nie można tej bezczynności uznać za rażącą. Organy podejmowały czynności w sprawie, wydawały rozstrzygnięcia wbrew stanowisku skarżącego, które podlegały kontroli instancyjnej i nie można organom czynić zarzutu, że odmiennie od strony postępowania interpretują i stosują przepisy. Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 149 p.p.s.a orzekł, jak w pkt I sentencji wyroku. Zobowiązując organ do rozpoznania wniosku z dnia [...]r. o przyznanie pomocy na zalesienie w terminie 30 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz aktami administracyjnymi na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., uwzględniono realność zakreślonego terminu. Orzeczenie o kosztach oparto na przepisie art. 200 p.p.s.a.