II OZ 236/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 520/12 o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 27 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Wr 520/12 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie ze skargi D. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia w sprawie uzgodnienia w zakresie ochrony gruntów rolnych zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie zbiornika na nieczystości płynne o charakterze socjalno-bytowym postanawia oddalić zażalenie Zarządzeniem z 28 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 520/12 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał D. W. i M. W. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 27 grudnia 2013 r., II SA/Wr 520/12. Jako podstawę wezwania Przewodniczący Wydziału wskazał art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa) i § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej rozporządzenie). Zażalenie na powyższe zarządzenie wnieśli D. W. i M. W., wskazując na "brak podstaw do opłat", podnosząc szereg zarzutów personalnych, w tym dotyczących innych spraw, toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu (k. 338-339 akt II SA/Wr 520/12). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 214 § 1 ppsa, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania (art. 220 § 1 ppsa). Skargę z dnia 16 lipca 2012 r. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] 2012 r. nr [...] wywiodła wyłącznie D. W. i tylko D. W. była skarżącą w niniejszym postępowaniu (k. 2-8, 14, 54, 56, 58-62, 67-69, 74-76, 78-81, 92-94, 98, 108-111, 237-239, 271, 276-278, 295-298, 337 akt II SA/Wr 520/12). Okresowe "dopisywanie" jako "skarżących" w przedmiotowym postępowaniu sądowoadministracyjnym bądź skreślanie innych osób: M. W. a nadto M. W., J. W., bez jakiejkolwiek podstawy faktycznej i prawnej (k. 17, 18-20, 23, 104-106, 144-148, 206, 224-225, 233-235, 243, 249, 263-268, 274, 323-324, 338-339 akt II SA/Wr 520/12), nie mogło prowadzić do jakichkolwiek zmian podmiotowych w sprawie. Prawomocnym postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2013 r., II SA/Wr 520/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 220 § 3 ppsa odrzucił skargę D. W. (k. 108-111, 132 akt II SA/Wr 520/12). Z chwilą uprawomocnienia się postanowienia z 8 kwietnia 2013 r., postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie II SA/Wr 520/12 zakończyło się. Postanowieniem z dnia z 27 grudnia 2013 r., II SA/Wr 520/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu: I. uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Wr 520/12; II. odrzucił zażalenie D. W. i M. W. na postanowienie opisane w pkt I; III. uchylił zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 października 2013 r., sygn. akt II SA/Wr 520/12; IV. odrzucił zażalenie D. W. i M. W. na zarządzenie opisane w pkt III; V. umorzył postępowanie w przedmiocie przyznania D. W. i M. W. prawa pomocy. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał w szczególności, że w postanowieniu z 29 listopada 2013 r., II OW 164/13 (dalej postanowienie II OW 164/13), Naczelny Sąd Administracyjny odmówił wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania pisma D. W. i M. W. z dnia 22 kwietnia 2013 r. W uzasadnieniu postanowienia II OW 164/13, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał w szczególności, że sprawa o sygn. akt II SA/Wr 520/12 została prawomocnie zakończona i postępowanie w tej sprawie jest zakończone. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że pisma wnioskodawców nie są wnioskiem o wyłączenie sędziów i nie wymagają rozpoznania (k. 276-278 akt II SA/Wr 520/12). Ani skarżącej, ani uczestnikowi postępowania M. W., nie przyznano prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (art. 239 pkt 4 ppsa; k. 58-62, 78-81, 237-239 akt II SA/Wr 520/12). Każde z nich ma zatem obowiązek ponoszenia kosztów sądowych, do których należy wpis od zażalenia (art. 230 § 1 i 2 ppsa). Wysokość oraz szczególne zasady pobierania wpisu określiła Rada Ministrów w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia, od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych pobiera się wpis stały w kwocie 100 zł. Zaskarżone zarządzenie nie narusza powołanych wyżej przepisów. Skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 27 grudnia 2013 r., nie opłacili go. Prawidłowo zatem Przewodniczący Wydziału wezwał żalących się do wniesienia wpisu od środka odwoławczego. Postanowienie z 27 grudnia 2013 r. służyło jedynie porządkowaniu zagadnień proceduralnych w prawomocnie zakończonej sprawie II SA/Wr 520/12. Tylko od woli żalących się zależało, czy wywiodą zażalenie na postanowienie z 27 grudnia 2013 r., II SA/Wr 520/12. Kwestia zasadności zażalenia nie ma znaczenia dla powstania obowiązku uiszczenia stosownej opłaty. Ustawodawca wprowadza zakaz pobierania opłat jedynie od pism, co do których już w momencie ich wniesienia wiadomo, że podlegają odrzuceniu (art. 222 ppsa). Z tych względów na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ppsa zażalenie należało oddalić.