II SA/Go 621/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz Sędziowie Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2012 r. sprawy ze skargi Zakładu [...] sp. z o.o. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...]r. nr [...], II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej Zakładu [...] spółki z o.o. kwotę 500 (pięćset) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia [...] listopada 2011 r. Zakład [...] Spółka z o.o. wystąpił do Starosty o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę stacji paliw w miejscowości [...], na działce o numerze ewidencyjnym [...]. W wyniku analizy przedłożonych dokumentów oraz projektu budowlanego inwestycji organ architektoniczno - budowlany stwierdził nieprawidłowości i braki w odniesieniu do obowiązujących przepisów, m.in. niezgodność projektu budowlanego z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], dla terenu inwestycyjnego przy terminalu uchwalonego uchwałą Nr XXVII/266/05 Rady Miejskiej z dnia [...] lutego 2005 r., z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, a także z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Z tego względu postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011r. Starosta nałożył na inwestora obowiązek usunięcia w wyznaczonym terminie stwierdzonych braków i nieprawidłowości, m.in. uzupełnienie projektu budowlanego, stosownie do zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, o warunki przyłączenia obiektu do sieci wodno-kanalizacyjnej i deszczowej oraz oświadczenia zarządcy drogi o możliwość połączenia działki nr ewid. [...] z drogą publiczną. Dnia [...] stycznia 2012 r. pełnomocnik inwestora wystąpił z wnioskiem o zawieszenie postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę dla wskazanej wyżej inwestycji, który został przez organ uwzględniony wydanym tego samego dnia postanowieniem. W dniu [...] marca 2012 r. przedmiotowe postępowanie administracyjne zostało podjęte na wniosek strony, przy czym Spółka złożyła do akt sprawy dodatkowe dokumenty. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] Starosta, działając na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla wnioskowanej inwestycji - stacji paliw w [...]. W wyniku analizy akt sprawy, w tym uzupełnionej przez inwestora dokumentacji, Starosta stwierdził niezgodność przyjętego w projekcie budowlanym sposobu obsługi komunikacyjnej działki stanowiącej teren inwestycji z ustaleniami wskazanego wyżej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy, obręb [...], którym działka ta została objęta. Projekt przewidywał bowiem obsługę komunikacyjną z działki nr [...], zaś plan wskazuje na obsługę z ulic oznaczonych na rysunku planu symbolem KDW. Mimo zaświadczenia Burmistrza o możliwości połączenia działki nr ewid. [...] z drogą gminną o nr ewid. [...], Starosta stwierdził, iż działka nr [...] w planie miejscowym nie posiada funkcji drogi i nie jest skomunikowana z inną działką o charakterze drogowym. Dodatkowo w § 24 ust. 1 pkt 1 i 2 planu przewidziano zaopatrzenie w wodę poprzez rozbudowę sieci wodociągowej z ujęcia zakładowego T na warunkach zarządcy w ilości zgodnie z obowiązującym pozwoleniem wodnoprawnym lub też w uzasadnionych przypadkach, odstępstwo od zasady oraz sposób odprowadzenia ścieków sanitarnych siecią kanalizacji sanitarnej do oczyszczalni ścieków w [...] w ilościach i o wartościach zanieczyszczeń ustalonych na warunkach i w uzgodnieniu z operatorem oczyszczalni lub możliwość odprowadzenia ścieków kanalizacją sanitarną ciśnieniową do istniejącej kanalizacji w [...], zaś w przypadku braku możliwości podłączenia się do oczyszczalni - odstępstwo od tej zasady poprzez budowę szczelnych zbiorników bezodpływowych w okresie przejściowym do czasu uzyskania warunków operatora oczyszczalni. Tymczasem projektant, przewidując w tym zakresie rozwiązania niezgodne z ustaleniami planu, nie wskazał uzasadnionych przypadków, w wyniku których należałoby uznać odstępstwo od tych zasad zgodnie z zapisami § 24 planu, W konsekwencji organ uznał, że inwestor nie wywiązał się z nałożonego obowiązku, co skutkowało wydaniem decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Od powyższej decyzji Starosty strona złożyła odwołanie do Wojewody, zarzucając naruszenie przepisów postępowania poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, naruszenie przepisów prawa budowlanego i Konstytucji oraz wnosząc o uchylenie rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu odwołania stwierdzono, iż mimo jasnych zapisów w planie, nadrzędną sprawą jest dla strony Konstytucja i wynikające z niej prawo. Budowa stacji paliw wiąże się z korzystaniem z prawa własności i ograniczeniami tego prawa. Prawo własności należy do podstawowych praw jednostki, zaś Konstytucja RP traktuje jego ochronę jako podstawową zasadę ustrojową. Zagwarantowanie ochrony własności jest konstytucyjną powinnością państwa, przy czym powinność ta urzeczywistniana jest zarówno przez działania o charakterze prawodawczym, jak i faktyczne czynności organów państwa mające za przedmiot dobra stanowiące własność i działalność gospodarczą. Zawarte w decyzji stwierdzenia o niezgodności projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego są zbyt ogólnie określone, a przez to nieprecyzyjne. Obsługa komunikacyjna na podstawie planu i ulic o symbolu KDW nie może być spełniona, ponieważ w planie takiej drogi komunikacyjnej z działką nr [...] nie ma, dlatego droga została zapewniona przez Gminę i jej zgoda na połączenie integralnej części przedsięwzięcia jest zgodna z przepisami prawa budowlanego, mimo innych zapisów w miejscowym planie. Obecnie Gmina jest w trakcie zmiany miejscowego planu w zakresie połączenia drogi gminnej nr [...] z drogą krajową nr [...], pisma potwierdzające ten fakt są w projekcie, oraz wyraziła zgodę na skomunikowanie działki nr [...] z drogą gminną nr [...]. Z kolei na dostawy wody i odbiór nieczystości płynnych inwestor nie uzyskał zgody na przyłącza, tak jak to określa miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W związku z tym zaistniało uzasadnienie wybudowania przez inwestora własnego ujęcia wody i szczelnego wybieralnego zbiornika na nieczystości płynne, które zostały zaprojektowane. Po uzbrojeniu terenu i otrzymaniu warunków przyłączeniowych inwestor dokona przyłącza do sieci zgodnie z podanymi warunkami. Z powyższego wynika, że projektowana inwestycja będzie zaopatrzona w podstawowe media. Inwestor spełnił zatem wszystkie wymagania określone w prawie budowlanym. m.in. w zakresie zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami oraz kompletności projektu jednak pomimo spełnienia przez inwestora wszystkich wymagań organ pierwszej instancji odmówił wydania pozwolenia na budowę. Omawiany przypadek należy zdaniem strony zaliczyć również do przypadków szczególnie uzasadnionych dopuszczających odstępstwo od zapisów w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a wynikających między innymi z braku uzbrojenia, odmów gestorów sieci, wielkości i kształtu działki budowlanej o nr ewid. [...]. Ponadto projektowana budowa wraz z całością infrastruktury w swoim charakterze nie będą stanowiły zagrożenia i uciążliwości dla środowiska i nieruchomości sąsiednich, nie będzie ograniczeń dostępności dla osób niepełnosprawnych, oraz nie będzie powodować pogorszenia warunków zdrowotno-sanitarnych i użytkowych a także stanu środowiska. Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] maja 2012r. nr [...]. Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji odnośnie nie przedłożenia przez inwestora w wyznaczonym terminie oświadczenia zarządcy sieci wodno-kanaiizacyjnej oraz oświadczenia zarządcy drogi o możliwości połączenia działki stanowiącej teren inwestycji z drogą publiczną, a także o niezgodności przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań w zakresie zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W aktach sprawy znajduje się wprawdzie oświadczenie Burmistrza o możliwości połączenia działki nr [...] z drogą gminną poprzez działkę nr [...], jednak fakt, że ta ostatnia działka stanowi własność gminy nie oznacza, że stanowi ona drogę gminną. Zaliczenie drogi do dróg gminnych (stanowiących jedną z kategorii dróg publicznych) następuje w drodze uchwały rady gminy po zasięgnięciu opinii właściwego zarządu powiatu. Również ustalenie przebiegu istniejących dróg gminnych następuje w drodze uchwały rady gminy. Tymczasem uchwała Rady Miejskiej w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określa jedynie przebieg dróg wewnętrznych (symbol KDW) oraz dróg głównych (symbolem KG). Ani droga wewnętrzna KDW5 zlokalizowana na działce nr ewid. [...], ani też jej połączenie z drogą publiczną - drogą krajową nr [...] nie zostały wybudowane. Wynika z tego, że działka nr ewid. [...] nie posiada dostępu do drogi publicznej. Jeśli chodzi o przedstawiony w projekcie budowlanym sposób zaopatrzenia w wodę oraz odprowadzania ścieków, to miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza możliwość zaopatrzenia w wodę z własnego ujęcia jedynie w uzasadnionych przypadkach, a odprowadzanie ścieków do szczelnego zbiornika bezodpływowego, tylko tymczasowo w przypadku braku sieci kanalizacji sanitarnej. Jednakże załączone do projektu budowlanego pismo Zakładu Usług [...] Sp. z o.o. nie uzasadnia zaopatrzenia w wodę z własnego ujęcia ani odprowadzania ścieków do szczelnego zbiornika bezodpływowego. Zgodnie z jego treścią zarządcą istniejącej na terenie T sieci wodnokanalizacyjnej jest Starosta nie zaś Zakład Usług [...] Sp, z o.o.. Zatem inwestor winien uzyskać warunki przyłączenia projektowanej stacji paliw do sieci wodno-kanalizacyjnej od jej zarządcy tj. Starosty, Warunki takie nie zostały załączone do projektu budowlanego przedmiotowej inwestycji. Odnosząc się do podniesionego w odwołaniu zarzutu zgodności projektowanego zamierzenia budowlanego z prawem budowlanym mimo jego sprzeczności z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, Wojewoda wyjaśnił, że zamierzenie inwestycyjne nie może być zgodne z przepisami prawa budowlanego w przypadku jego niezgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, co wynika z treści art. 35 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Zgodność w tym zakresie jest jednym z warunków koniecznych uzyskania pozwolenia na budowę. Na powyższą decyzję Wojewody Zakład [...] Spółka z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, domagając się jej uchylenia. Zdaniem strony skarżącej w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów procedury administracyjnej poprzez nieuwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy oraz takie prowadzenie postępowania, które godzi w postulat zaufania do organów administracji publicznej. Starosta winien zatwierdzić projekt budowlany i wydać pozwolenie na budowę, ponieważ po pierwsze, działka nr [...] posiada połączenie komunikacyjne z działką nr [...] stanowiącą drogę (na dowód czego Spółka przedstawiła wypis z rejestru gruntów), zaś po drugie, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w uzasadnionych przypadkach dopuszcza możliwość zaopatrzenia w wodę z własnego ujęcia, a odprowadzenie ścieków może nastąpić do szczelnego zbiornika bezodpływowego, w przypadku braku sieci kanalizacji. Zdaniem strony skarżącej taki stan rzeczy ma miejsce w przedmiotowym przypadku, a przy zapewnieniu w projekcie stosownej infrastruktury zabezpieczającej przed zagrożeniami i uciążliwościami dla środowiska i nieruchomości sąsiednich starosta winien wydać pozwolenie na budowę, rozpatrując niniejszą sprawę jako szczególny przypadek odstępstwa od miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Do skargi strona załączyła odpowiedź Specjalnej Strefy Ekonomicznej oraz Starosty na okoliczność możliwości podłączenia działki nr [...] do sieci wodociągowej i kanalizacji ściekowej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Dowody, na które powołał się skarżący, dotyczące braku możliwości zaopatrzenia w wodę z sieci wodociągowej i odprowadzania ścieków do kanalizacji sanitarnej nie były znane organom orzekającym w sprawie. Pismo Starosty z dnia [...] kwietnia 2012 r., w którym jako zarządca sieci kanalizacyjnej i wodociągowej na terenie objętym inwestycją, wyjaśnił on, że brak jest możliwości przyłączenia projektowanej inwestycji do sieci, inwestor otrzymał po wydaniu decyzji w pierwszej instancji. Natomiast wnosząc odwołanie do Wojewody nie powołał się na treść tego pisma ani nie załączył go jako dowodu w sprawie. Skarżący wprawdzie słusznie wywodzi, że w tych okolicznościach faktycznych miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dopuszcza odprowadzanie ścieków do szczelnego zbiornika bezodpływowego oraz zaopatrzenie w wodę z własnego ujęcia, jednak pozostaje to bez wpływu na zasadność wydanej przez Wojewodę decyzji. Działka objęta inwestycją nie posiada bowiem dostępu do drogi publicznej, gdyż działka nr ewid. [...] nie jest drogą publiczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przeznaczył teren działki nr [...] pod drogę wewnętrzną. Zatem w myśl ustawy o drogach publicznych nie będzie ona stanowić gminnej drogi publicznej. Działka ta graniczy z droga publiczną - drogą krajową nr [...]. Wobec braku połączenia działki nr [...] z drogą krajową poprzez zjazd, organ zasadnie zażądał od inwestora przedłożenia oświadczenia zarządcy drogi publicznej, w tym przypadku Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, o możliwości połączenia działki nr [...] z tą drogą i zapewnienia tym samym dostępu do drogi publicznej działce objętej inwestycją. Inwestor takiego oświadczenia jednak nie przedłożył, mimo iż taki obowiązek został na niego nałożony postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. Stanowiło to podstawę do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę, a następnie do utrzymania takiej decyzji w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga okazała się zasadna. Stosownie do treści art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) - dalej zwana ustawą, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) (11) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W mysi art. 35 ust. 3 w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. Stosownie do treści art. 35 ust. 4 w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W badanej sprawie organ administracyjny odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania skarżącej pozwolenia na budowę, albowiem w jego ocenie przyjęte w projekcie rozwiązania w zakresie zaopatrzenia w wodę oraz odprowadzenia ścieków są sprzeczne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wynikającymi z § 24 ust. 1 pkt 1 lit. a-b i pkt 2 lit. a-b oraz lit. d. Ponadto, zgodnie ze stanowiskiem organu, również sposób obsługi komunikacyjnej planowanej inwestycji, przyjęty w projekcie budowlanym, nie odpowiada ustaleniom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wynikającymi z § 6 ust. 1 pkt 4. Trzeba w tym miejscu przypomnieć, że w § 24 ust. 1 pkt 1 i 2 planu przewidziano sposób zaopatrzenie w wodę poprzez rozbudowę sieci wodociągowej z ujęcia zakładowego T na warunkach zarządcy w ilości zgodnie z obowiązującym pozwoleniem wodnoprawnym, natomiast odprowadzenie ścieków sanitarnych siecią kanalizacji sanitarnej do oczyszczalni ścieków zlokalizowanej T. W uzasadnionych przypadkach uchwała przewiduje odstępstwo od powyższych zasad poprzez budowę własnych ujęć wody (§ 24 ust. 1pkt 1 b) oraz w przypadku braku możliwości podłączenia się do oczyszczalni - odstępstwo od tej zasady poprzez budowę szczelnych zbiorników bezodpływowych, w okresie przejściowym do czasu uzyskania warunków operatora oczyszczalni. Wbrew stanowisku organu zaprezentowanemu w zaskarżonej decyzji, zgromadzony materiał dowodowy nie dawał wystarczających podstaw do przyjęcia, iż w sprawie nie miał miejsca szczególny przypadek pozwalający na zastosowanie odmiennych rozwiązań w zakresie zaopatrzenia inwestycji w wodę oraz odprowadzania ścieków, aniżeli wynika to z założeń podstawowych planu miejscowego, tym samym wyrażone w tym zakresie stanowisko było przedwczesne. Należy zauważyć, że w dokumentacji projektowej przedłożonej przez skarżącego znajduje się pisemna informacja Zakładu Usług [...] spółka z o.o. o odmowie określenia warunków technicznych podłączenia do sieci wodociągowej planowanej inwestycji. Organ prowadzący postępowanie winien zatem podjąć kroki w celu ustalenia, czy istniała techniczna możliwość włączenia się do sieci wodno -kanalizacyjnej zarządzanej przez Starostwo Powiatowe. Wobec zastosowania przez skarżącego rozwiązań w formie własnego ujęcia wody oraz bezodpływowego zbiornika na nieczystości płynne należało ustalić, czy zaistniały szczególne okoliczności za takimi rozwiązaniami przemawiające. Przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego we wskazanym kierunku było o tyle niezbędne, że plan miejscowy nie wykluczał odstępstwa od przyjętych zasad, natomiast rozwiązania techniczne wynikające z projektu budowlanego z postanowieniami planu nie są sprzeczne. Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Starosta nie wyraził zgody na włączenie się skarżącej do instalacji sieci wody socjalno - bytowej oraz kanalizacji sanitarnej i deszczowej. Odnośnie planowanej inwestycji oznacza to brak możliwości skorzystania z istniejącej aktualnie infrastruktury technicznej. W tych okolicznościach należy rozważyć, czy w sprawie nie ma miejsca szczególny przypadek, o którym mowa we wskazanych powyżej przepisach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który uzasadniał zastosowanie przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań. Pismo to przedłożone zostało dopiero wraz ze skargą do Sądu, a jego treść w dacie orzekania przez organy obydwu instancji nie była im znana. Jednakże, jak wyżej podniesiono, obowiązkiem organu było wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w tym ustalenie czy w sprawie nie zaistniał szczególny przypadek uzasadniający przyjęte odstępstwa, skoro takie zostały przez inwestora zastosowane, a plan miejscowy im się nie sprzeciwiał. Stosownie do treści art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W myśl art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Oceniając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, przyjdzie stwierdzić, że wydane zostały one z naruszeniem przytoczonych powyżej przepisów procedury administracyjnej. Bez dokonania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy, organy obydwu instancji przyjęły sprzeczność projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Odnośnie braku zgodności projektu planu z § 6 pkt 4 planu miejscowego, należy zwrócić uwagę na następujące kwestie. Wskazany powyżej przepis § 6 pkt 4 planu miejscowego ustanawia zasadę obsługi komunikacyjnej od strony ulic oznaczonych na rysunku planu symbolem KDW na warunkach zgodnie z przepisami odrębnymi. Projektowana inwestycja projektowana jest na działce nr [...] położonej na terenie oznaczonym w planie symbolem P8, a dana działka poprzez nieruchomość o numerze ewid. [...], na rysunku planu oznaczoną symbolem KDW 5 - tereny dróg wewnętrznych ogólnodostępnych, skomunikowana jest z drogą KG 1 - tereny drogi głównej. Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów dz. nr ewid. [...] stanowi własność Skarbu Państwa i użytkowana jest jako droga. Tym samym nie występuje sprzeczność pomiędzy przyjętym w projekcie budowlanym sposobem komunikacji, a postanowieniami planu miejscowego obowiązującymi w tym zakresie. W ocenie Sądu nie ma pierwszorzędnego znaczenia dla niniejszej sprawy okoliczność, czy droga na działce nr ewid. [...] jest wybudowana, albowiem stosownie do treści przytoczonego powyżej przepisu art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy organ winien przeprowadzić ocenę zgodności projektowanej inwestycji z postanowieniami planu miejscowego, który jak wyżej wskazano wymaga, aby komunikacja odbywała się od strony ulic oznaczonych symbolem KDW. Należy przypomnieć, że wbrew twierdzeniom organu, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obowiązujący dla danego terenu, nie wymaga aby komunikacja odbywała się poprzez drogi gminne, lecz stanowi, że odbywać się ona winna od strony ulic oznaczonych na rysunku planu symbolem KDW. Zgodnie z treścią § 2 ust. 1 pkt 9b planu miejscowego oznaczenie terenu symbolem KDW oznacza drogi wewnętrzne ogólnodostępne. A zatem sposób komunikacji nieruchomości - dz. nr ewid. [...] poprzez dz. nr ewid. [...] oznaczonej na rysunku planu jako KDW 5, nie stanowi naruszenia § 6 pkt 4 planu miejscowego. Przedstawiona powyżej argumentacja dowodzi, iż stanowisko organów obydwu instancji we wskazanym zakresie narusza przepis art. 35 ust.1 pkt 1 ustawy. Ze względów wyżej wskazanych zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. U. z 2002 r. nr 153 poz. 1270) zostały uchylone. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 p.p.s.a. 10