II GSK 1674/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 16 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej S. P. Z. O. Z. – P. R. w Ch. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 24 lipca 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 1205/12 w sprawie ze skargi S. P. Z. O. Z.– P. R. w Ch. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2012 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 24 lipca 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 1205/12, odrzucił skargę S. P. Z. O. Z. – P. R. w Ch. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] marca 2012 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. I Z uzasadnienia postanowienia wynika, że Sąd pierwszej instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięcia następujące ustalenia. S. P. Z. O. Z. – P. R. w Ch. 18 kwietnia 2012 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] marca 2012 r. utrzymującą w mocy dwie decyzje Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z [...] lipca 2011 r. odmawiające wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych: 1/ decyzja za grudzień 2010, styczeń, luty, marzec i kwiecień 2011 oraz 2/ decyzja za maj 2011. Skarżący uiścił wpis od skargi w kwocie 100 zł (k. 16 akt sądowych). Przewodniczący V Wydziału WSA w W. zarządzeniem z 14 czerwca 2012 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w łącznej kwocie 300 zł (100 zł z tytułu I decyzji, 200 zł z tytułu II decyzji) na podstawie § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) dalej powoływanego jako "rozporządzenie Rady Ministrów z 19 grudnia 2003 r.". Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu 20 czerwca 2012 r. i wskazano m.in., że wpis powinien zostać uiszczony w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu o nr [...] w banku lub urzędzie pocztowym. Oddział Finansowo Budżetowy WSA w W. pismem z 9 lipca 2012 r. poinformował Przewodniczącego, że do 5 lipca 2012 r. w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Postanowieniem z [...] lipca 2012 r. Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270) dalej powoływanej jako "p.p.s.a." odrzucił skargę. Sąd stwierdził, że skarżący w tej sprawie powinien uiścić wpis sądowy w pełnej kwocie, tj. 400 zł. Tymczasem skarżący wpłacił na poczet wpisu jedynie kwotę 100 zł. Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania z 20 czerwca 2012 r. do uiszczenia kwoty 300 zł tytułem uzupełnienia wpisu, skarżący do 5 lipca 2012 r. nie wpłacił należnej sumy. Termin do uiszczenia wpisu upłynął 27 czerwca 2012 r. Zatem Sąd zgodnie z § 3 art. 220 p.p.s.a. odrzucił skargę. II S. P. Z. O. Z. – P. R. w Ch. skargą kasacyjną zaskarżył powyższe postanowienie w całości. Wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego, dopuszczenie dowodu z przelewu bankowego z 20 czerwca 2012 r. na okoliczność przelania żądanej przez WSA kwoty oraz rozpoznanie skargi na posiedzeniu niejawnym. Wnoszący skargę kasacyjną zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, ponieważ doprowadziło do bezzasadnego odrzucenia skargi należycie i w terminie opłaconej, tj. art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez nietrafne zastosowanie tychże przepisów i odrzucenie skargi w sytuacji, gdy wpis uzupełniający został uiszczony w przepisanym terminie i w przepisanej formie. W uzasadnieniu zarzutu wnoszący skargę kasacyjną wskazał, że opłacił wpis uzupełniający w terminie i we wskazanej w zarządzeniu z 20 czerwca 2012 r. kwocie 300 zł. Dokonał tego już 20 czerwca 2012 r., co znajduje potwierdzenie w załączonym do skargi kasacyjnej bankowym dowodzie wpłaty wymienionej kwoty na rachunek bankowy WSA w W. Zdaniem skarżącego strona postępowania przed sądem administracyjnym nie może zostać pozbawiona prawa do sądu tylko z tego powodu, że środki pieniężne w bankowym systemie rozliczeń przepływają zbyt długo. Skarżący kasacyjnie ocenił, że w tej sytuacji postanowienie o odrzuceniu skargi narusza prawo i powinno zostać uchylone. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna jest zasadna. W pierwszej kolejności należy zważyć, że zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną od postanowienia wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny, które kończy postępowanie w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W niniejszej sprawie żaden przepis szczególny nie stanowi inaczej. Postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie jest natomiast postanowienie o odrzuceniu skargi i to bez względu na przyczyny odrzucenia (por. postanowienie NSA z 29 lipca 2004 r., sygn. akt OZ 120/04, publik. ONSAiWSA 2004, nr 2, poz. 34). Co do zasady skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje na rozprawie w składzie trzech sędziów, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 181 p.p.s.a.). Takim przepisem szczególnym jest art. 182 § 1 p.p.s.a., gdzie stwierdzono, że skargę kasacyjną od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego kończącego postępowanie w sprawie Naczelny Sąd Administracyjny może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Z § 2 cyt. przepisu prawa wynika, że NSA może rozpoznać skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, jeżeli jest ona oparta wyłącznie na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. (naruszenie prawa procesowego), a strona wnosząca skargę kasacyjną zrzekła się rozprawy, zaś pozostałe strony w terminie 14 dni od doręczenia im odpisów skargi kasacyjnej nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Naczelny Sąd Administracyjny w okolicznościach sprawy uwzględnił wniosek skarżącego o rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym, ponieważ z akt sprawy wynika, że wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 182 § 2 p.p.s.a. Należy jeszcze mieć na uwadze, że stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, co oznacza, że jest związany podstawami zaskarżenia i orzekając w sprawie nie może poza te granice wykroczyć. Sąd kasacyjny bierze też pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania, której przesłanki wymieniono enumeratywnie w § 2 art. 183 p.p.s.a. Żadna z nich w tej sprawie nie wystąpiła. Przystępując w tym miejscu do merytorycznego rozpoznania skargi kasacyjnej trzeba zwrócić uwagę, że stosownie do art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. może być ona oparta na dwóch podstawach: 1/ naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie i 2/ naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wnoszący skargę kasacyjną oparł swoją skargę wyłącznie na zarzucie naruszenia prawa procesowego i mimo że nie wymienił wprost jednostki redakcyjnej przepisu art. 174 pkt 2 p.p.s.a., nieścisłość ta nie ma wpływu na rozpatrzenie zarzutu, bowiem zarzut jest sformułowany jednoznacznie i dotyczy naruszenia prawa procesowego. Skarżący zarzuca Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi w sytuacji, gdy uzupełniający wpis sądowy uiścił w przepisanym terminie i w przepisanej formie. Zdaniem skarżącego Sąd błędnie uznał, że wpis nie został uiszczony i z tego powodu odrzucił skargę. Do skargi kasacyjnej zostało załączone bankowe potwierdzenie przelewu kwoty 300 zł tytułem uzupełniającego wpisu sądowego od skargi. Tak postawiony zarzut Naczelny Sąd Administracyjny uznał za trafny. Z załączonego do skargi kasacyjnej bankowego potwierdzenia dokonania przelewu kwoty 300 zł tytułem uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi (k. 39 i 40 akt sądowych) wynika, że 20 czerwca 2012 r. zleceniodawca (P. R. w Ch.) przelał na rachunek bankowy WSA w W. (odbiorca) o nr [...] kwotę 300 zł, wskazując, iż jest to opłata od skargi wniesionej na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] marca 2012 r. (skarżący wymienił numery obu decyzji I instancji). Na dokumencie zlecenia przelewu znajduje się pieczęć Banku Spółdzielczego w Ch. – "[...]" z datą "20.06.2012"). Zlecenie przelewu jest kopią potwierdzoną za zgodność z oryginałem 18 sierpnia 2012 r. przez pełnomocnika strony – radcę prawnego J. K. W świetle art. 48 § 3 i 4 p.p.s.a. poświadczenie odpisu/kopii dokumentu za zgodność z oryginałem jest prawnie skuteczne i nie ma podstaw prawnych, aby Sąd odmówił wiarygodności takiemu dokumentowi. Za ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazać należy, że sąd uznaje za uiszczony w przepisanym prawem terminie wpis sądowy (np. od skargi) w sytuacji, gdy osoba opłacająca wpis z wykorzystaniem przelewu bankowego, posiada wystarczające środki na rachunku z którego zleca dokonanie tego przelewu, natomiast dla terminowości wpisu nie ma znaczenia data wpływu kwoty wpisu na rachunek bankowy sądu (por. np. uchwałę SN z 25.06.2003 r., sygn. III CZP 28/03 i powołane tam orzecznictwo SN z lat 50. XX wieku; publik. m.in. OSNC 2004/5/71 oraz liczne orzeczenia NSA na ten temat np. postanowienie z 18.08.2010 r., sygn. akt I GSK 604/10). Biorąc pod uwagę, że skarżący tytułem wpisu sądowego od skargi najpierw uiścił kwotę 100 zł (24 kwietnia 2012 r., k. 16 akt sądowych), a następnie 20 czerwca 2012 r. w Banku Spółdzielczym w Ch. wpłacił kwotę 300 zł (k. 39 i 40 akt sądowych), uzupełniającą należność na poczet wpisu, uznać należy, że wpis opłacił zarówno w przepisanym prawem terminie, jak i w przepisanej prawem formie oraz w prawidłowej wysokości (łącznie 400 zł). Zatem zaskarżone postanowienie WSA w W. odrzucające skargę z uwagi na nieuiszczenie uzupełniającego wpisu od skargi w kwocie 300 zł w terminie musiało zostać uchylone. Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie w całości. Odnosząc się do wniosku o zasądzenie kosztów postępowania wyjaśnić trzeba, że rozpoznając skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym Naczelny Sąd Administracyjny – zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą – nie rozstrzyga o kosztach (zob. liczne orzeczenia w tym przedmiocie na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).