V SA/Wa 1505/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Protokolant - sekr. sąd. Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2012 r. sprawy ze skargi W. J. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej; uchyla zaskarżoną decyzję. Decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2006 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. przyznał W. J. płatność z tytułu realizacji działań rolnośrodowiskowych na rok 2007 w ramach pakietów KO1b i PO1b. Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2008 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. przyznał W. J. płatność z tytułu realizacji działań rolnośrodowiskowych na rok 2008 w ramach pakietów KO1 i KO1b oraz PO1 i PO1 b. Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. przyznał W. J. płatność z tytułu realizacji działań rolnośrodowiskowych na rok 2009 w ramach pakietów KO1 b oraz PO1b. W dniu [...] maja 2010 r. W. J. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w W. wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2010 (PROW 2007-2013). W przedmiotowym wniosku W. J. zadeklarował: 1) Pakiet 2. Rolnictwo ekologiczne: wariant 2.2. uprawy rolnicze (w okresie przestawiania) na powierzchni [...] ha, wariant 2.4 trwałe użytki zielone (w okresie przestawiania) na powierzchni [...] ha, 2) Pakiet 3. Ekstensywne trwałe użytki zielone: -wariant 3.1. Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach na powierzchni [...] ha, 3) Pakiet 5. Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000: -wariant 5.1. Ochrona siedlisk lęgowych ptaków na powierzchni [...] ha. W dniu [...] stycznia 2011 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. wydał decyzję nr [...] o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej na 2010 rok, mocą której przyznał W. J. płatności do powierzchni wariantów wskazanych we wniosku. Pismem z dnia [...] marca 2011 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w W. skierował do Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. o przyznaniu W. płatności rolnośrodowiskowej na 2010 r. Zawiadomieniem z dnia [...] marca 2011 r. Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej W. J.. W dniu [...] kwietnia 2011 r. Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. decyzją nr [...] stwierdził z urzędu nieważność decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. W dniu [...] września 2011 r. W. J. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. o stwierdzeniu nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej. Jako podstawę ww. wniosku strona wskazała art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., a więc wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa, to jest § 43 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. nr 33, poz. 262 ze zm.). Zawiadomieniem z dnia [...] września 2011 r. Prezes ARiMR wszczął z wniosku strony postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. stwierdzającej nieważność decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej. Decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. Prezes ARiMR odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Prezes ARiMR sprostował omyłkę w decyzji Prezesa ARiMR nr [...] w zakresie pouczenia o środkach zaskarżenia. W dniu [...] grudnia 2011 r. do Kancelarii ARiMR wpłynęło odwołanie strony z dnia [...] grudnia 2011 r. (data nadania pocztowego) od decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. W odwołaniu tym strona zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z § 43 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. nr 33, poz. 262 ze zm.) przez błędną interpretację przepisów prawa materialnego oraz naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 6, art. 7, art. 8 i art. 107 § 1 k.p.a. Decyzją z [...] kwietnia 2012 r. nr [...], Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] listopada 2011 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej. W uzasadnieniu ww. decyzji organ podkreślił, że jako podstawę stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej strona wskazała rażące naruszenie § 43 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program roinośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. nr 33. poz. 262 ze zm.). Organ podkreślił równiez, że zgodnie z § 43 ust. 1 ww. rozporządzenia: “W 2009 r. na wniosek, o którym mowa w § 17 ust. 1, złożony przez rolnika, który realizuje co najmniej przez 3 lata program rolnośrodowiskowy na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174. poz. 1809, z późn. zm.). w zakresie pakietów: 1. rolnictwo zrównoważone - jest przyznawana płatność rolnośrodowiskowa w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 1 lub 2, 2. rolnictwo ekologiczne - jest przyznawana płatność rolnośrodowiskowa w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 2, 3. utrzymywanie łąk ekstensywnych lub pakietu utrzymywanie pastwisk ekstensywnych - jest przyznawana płatność rolnośrodowiskowa w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 3, 4 lub 5, 4. ochrona gleb i wód - jest przyznawana płatność rolnośrodowiskowa w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 1, 2 lub 8, 5. ochrona lokalnych ras zwierząt gospodarskich - jest przyznawana płatność rolnośrodowiskowa w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 7, 6. strefy buforowe - jest przyznawana płatność rolnośrodowiskowa w ramach pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 4. 5 i 7 - jeżeli rolnik ten spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej i w ramach zobowiązania rolnośrodowiskowego będzie realizował taka sama liczbę pakietów, na tej samej powierzchni gruntów rolnych oraz dodatkowo rozpocznie w ramach tego zobowiązania realizację co najmniej jednego z pakietów, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 4, 5 i 7.". Organ wskazał, że w dniu [...] maja 2010 r. strona złożyła wniosek o przyznanie płatności na rok 2010, w ramach którego skorzystała z możliwości określonej w § 43 ust. 1 ww. rozporządzenia umożliwiającym rolnikom realizującym co najmniej 3 lata program rolnośrodowiskowy na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. nr 174, poz. 1809 ze zm.), zwanego dalej: "rozporządzeniem rolnośrodowiskowym 2004-2006" w zakresie określonych pakietów przejście na nowy okres programowania, z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków. Na podstawie przepisów rozporządzenia rolnośrodowiskowego 2004-2006 strona przez 3 lata realizowała dwa pakiety: pakiet PO1-utrzymywanie łąk ekstensywnych oraz pakiet KO1-ochrona gleb i wód. Organ podkreslił, że pakiet PO1 strona realizowała w 2007 r. na powierzchni [...] ha (na działkach ewidencyjnych o numerach: [...]), w 2008 r. na powierzchni [...] ha (na działkach ewidencyjnych o numerach: [...]), w 2009 r. na powierzchni [...] ha (na działkach ewidencyjnych o numerach: [...]). Z kolei pakiet KO1 strona realizowała w 2007 r. i 2008 r. na powierzchni [...] ha (na działce ewidencyjnej nr [...]), w 2009 r. na powierzchni [...] ha (na działce ewidencyjnej nr [...]). We wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2010 strona zadeklarowała następujące pakiety: Pakiet 2. Rolnictwo ekologiczne Wariant 2.2. uprawy rolnicze (w okresie przestawiania) na powierzchni [...] ha na działkach ewidencyjnych o numerach [...] i [...] (powstałych z podziału działki ewidencyjnej nr [...]) oraz na działce ewidencyjnej nr [...]; Wariant 2.4. Trwałe użytki zielone (w okresie przestawiania) na powierzchni [...] ha na działach ewidencyjnych: [...]. Pakiet 3. Ekstensywne trwałe użytki zielone Wariant 3.1. Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach na powierzchni [...] ha na działkach ewidencyjnych: [...]. Pakiet 5. Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000 Wariant 5.1 Ochrona siedlisk lęgowych ptaków na powierzchni [...] ha na działkach ewidencyjnych [...] oraz na działce na [...] (dotychczas nie objętej zobowiązaniem rolnośrodowiskowym). Organ stwierdził, że jak wynika z treści § 43 ust. 1 pkt 3 ww. rozporządzenia w przypadku przejścia z pakietu PO1 (utrzymywanie łąk ekstensywnych) strona powinna zadeklarować pakiety: 3 (ekstensywne trwałe użytki zielone), 4 (ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych poza obszarami Natura 2000) lub 5 (ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000). W ramach pakietu PO1 Strona nie mogła przejść na pakiet 2 (zarówno wariant 2.2 i 2.4), który zadeklarowała we wniosku o przyznanie płatności na 2010 r. W przypadku pakietu KO1 (ochrona gleb i wód) Strona mogła przejść na pakiety 1 (rolnictwo zrównoważone), 2 (rolnictwo ekologiczne) lub 8 (ochrona gleb i wód) na tych działkach ewidencyjnych, na których realizowała pakiet KO1 w latach 2007-2009. Organ stwierdził, iż przyznanie stronie, na podstawie złożonego przez nią wniosku, przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. w decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. płatności w ramach pakietu 2. Rolnictwo ekologiczne (warianty 2.2. i 2.4.) stanowiło rażące naruszenie § 43 ust. 1 ww. rozporządzenia. Okoliczność ta stała się podstawą wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r., a następnie stwierdzenia jej nieważności przez Dyrektora P. Oddziału Regionalnego w Ł. decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. Dalej organ podkreślił, że w odwołaniu Strona wskazała, iż z treści § 43 ust. 1 rozporządzenia nie wynika obowiązek uznania do płatności w przypadku przejścia na pakiet 2 tylko tych działek, do których przyznano płatność rolnośrodowiskową w latach 2007-2009 w pakiecie KO1. Organ wskazał, iż twierdzenia te nie zasługują na uwzględnienie, bowiem § 43 ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego wyraźnie stanowi, iż przejście z realizacji PROW 2004-2006 na PROW 2007-2013 jest możliwe jedynie w sytuacji, gdy określone pakiety będą realizowane na tej samej powierzchni gruntów rolnych, przez którą należy rozumieć wyłącznie działki ewidencyjne, na których dotychczas było realizowane zobowiązanie rolnośrodowiskowe w ramach PROW 2004-2006. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził, iż w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia przez Dyrektora P. Oddziału Regionalnego w Ł. § 43 ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, a w konsekwencji do naruszenia przez ten organ art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Z uwagi na fakt, iż decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej była wydana z rażącym naruszeniem § 43 ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. był, zdaniem Ministra, zobowiązany na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. wyeliminować ją z obrotu prawnego. W skardze z 9 maja 2012 r. W. J. wniósł o uchylenie w całości decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] kwietnia 2012 r. Przedmiotowej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materilanego tj. § 43 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania “Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wielkich lata 2007-2013, poprzez jego błędną interpretację. Zarzucił ponadto naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 6, art. 7 i art. 8 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżone orzeczenie w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę W. J. za zasadną. Dla rozstrzygnięcia sprawy kluczowe znaczenie ma ustalenie, czy decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2011 r. przyznająca Skarżącemu płatności rolnośrodowiskowe naruszała prawo i to w stopniu rażącym, tylko bowiem tak wysoki stopień ewentualnego naruszenia prawa mógłby stanowić, z mocy art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., uzasadnioną podstawę stwierdzenia przez Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR jej nieważności. Sąd podkreśla, że ustalenie podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji musi być niewątpliwe i poprzedzone wnikliwym badaniem zaistnienia przesłanek, przy spełnieniu których można by mówić o rażącym naruszeniu prawa. W kwestii interpretacji pojęcia "rażące naruszenie prawa", którym operuje przepis art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., wielokrotnie wypowiadała się zarówno nauka prawa jak i judykatura. Analiza ich dorobku pozwala na stwierdzenie, że rażące naruszenie prawa zachodzi wówczas, gdy treść rozstrzygnięcia pozostaje w wyraźnej i oczywistej sprzeczności z treścią przepisu prawa i gdy charakter tego naruszenia powoduje, że rozstrzygnięcie nie może być akceptowane jako akt wydany przez organ praworządnego państwa. W rozpoznawanej sprawie stan faktyczny jest bezsporny. Skarżący, pod rządami Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolno środowiskowy" objętego PROW na lata 2007 -2013, spełniając warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej zadeklarował taką samą liczbę pakietów na tej samej powierzchni gruntów rolnych co w latach poprzednich, gdy obowiązywało Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolno środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich. Zadeklarował także dodatkowo realizację co najmniej jednego z pakietów: Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych poza obszarami Natura 2000; Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000; Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych zwierząt w rolnictwie. Przyjęcie przez organ, co następnie skutkowało stwierdzeniem nieważności decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2011 r. przyznającej Skarżącemu płatności rolno środowiskowe, iż § 43 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolno środowiskowy" objętego PROW na lata 2007 -2013 stanowi, że przejście z realizacji PROW 2004 – 2006 na PROW 2007 – 2013 jest możliwe jedynie w sytuacji, gdy określone pakiety będą realizowane na tej samej powierzchni gruntów rolnych rozumianej jako tylko te działki ewidencyjne, na których dotychczas realizowane było zobowiązanie rolno środowiskowe w ramach PROW 2004 -2006 jest, w ocenie Sądu, nieuprawnione na bazie przywołanego przepisu. Nie wynika ono z treści § 43 ust. 1 Rozporządzenia a także w dotychczasowym orzecznictwie sądów administracyjnych brak jest analizy przepisu § 43 ust. 1 Rozporządzenia Ministra z dnia 26 lutego 2009 w kontekście łączenia występującego w nim zapisu "na tej samej powierzchni gruntów" z oznaczeniem konkretnych działek ewidencyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stanął zatem na stanowisku, iż Dyrektor P. Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdzając decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. nieważność decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] stycznia 2011 r. przyznającej Skarżącemu płatności rolnośrodowiskowe naruszył przepis art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Przyznanie Skarżącemu płatności rolno- środowiskowych za rok 2010 r. w okolicznościach faktycznych i stanie prawnym sprawy nie stanowiło bowiem rażącego naruszenia przepisu § 43 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolno środowiskowy" objętego PROW na lata 2007 -2013, nawet gdy organ stosował inną jego wykładnię. Tylko rażące naruszenie prawa oceniane przez pryzmat przesłanek: jego oczywistego charakteru, charakteru przepisu, który został naruszony i który pozwala na uznanie oczywistości naruszenia oraz racji ekonomicznych i gospodarczych, które wywołuje oceniane rozstrzygnięcie – mogłoby decyzję o stwierdzeniu nieważności uzasadniać. Podkreślając znaczenie trzeciej ze wskazanych przesłanek Sąd podnosi, iż rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. nie jest każde naruszenie prawa ale tylko takie, w wyniku którego powstają skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia praworządności. Orzekł tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 maja 2010 r., sygn. II OSK 824/09. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stanął na stanowisku, iż organy obu instancji orzekające w sprawie z wniosku Strony o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] kwietnia 20011 r. stwierdzającej nieważność decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] stycznia 2011 r. przyznającej Skarżącemu płatności rolno środowiskowe, tzn. zarówno Prezes Agencji w decyzji z dnia [...] listopada 2011 r. odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji z [...] kwietnia 2011 r. jak i Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r. utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji nie przeprowadziły własnej analizy zaistnienia przesłanek z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w stosunku do decyzji Dyrektora P. Oddziału Regionalnego z dnia [...] kwietnia 2011 r. a poprzestały na ocenie dokonanej przez ten organ w odniesieniu do decyzji Kierownika Biura Powiatowego z dnia [...] stycznia 2011 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi uczynić to zatem powinien przy ponownym rozpoznaniu sprawy, mając na względzie uwagi Sądu. W oparciu o powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę W. J. za uzasadnioną i z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a orzekł jak w sentencji.