I GZ 293/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 16 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 20 czerwca 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 503/12 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z 20 czerwca 2012 r., sygn. akt I SA/Gd 503/12, odmówił R. G. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w G. z [...] października 2011 r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego. I Z uzasadnienia postanowienia wynika, że Sąd pierwszej instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięcia następujące ustalenia. R. G. w skardze do WSA w G. z 12 kwietnia 2012 r. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z [...] października 2011 r. o wskazanym wyżej numerze i utrzymującej ją w mocy decyzji Dyrektora Izby Celnej w G. z [...] marca 2012 r., nr [...]. Skarżący uzasadnił wniosek niebezpieczeństwem wyrządzenia mu znacznej szkody oraz możliwością spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż wysokość zaległości podatkowej w podatku akcyzowym (58.235,00 zł) i odsetek przekracza jego zdolności płatnicze. Postanowieniem z [...] czerwca 2012 r. Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270) dalej powoływanej jako "p.p.s.a." odmówił wnioskodawcy udzielenia ochrony tymczasowej w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Uzasadniając odmowę Sąd powołał postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w powyższym zakresie i ocenił, że wnioskodawca nie wykazał, iż wysokość zobowiązania podatkowego i odsetek przekracza jego możliwości płatnicze, a uiszczenie należności określonych decyzją wypełniałoby przesłanki art. 61 § 3 p.p.s.a. W szczególności R. G. nie przedstawił bieżącego stanu majątkowego i nie sprecyzował jakiego rodzaju niebezpieczeństwo oraz jakie konkretnie trudne do odwrócenia skutki powstaną, gdy organ podatkowy wykona zaskarżoną decyzję. Jego subiektywne przekonanie o niezgodności decyzji z prawem nie stanowi przesłanki umożliwiającej wstrzymanie wykonania decyzji. II R. G. nie zgodził się z tym postanowieniem i zażaleniem z [...] lipca 2012 r. wniesionym do Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżył je w całości. Wniósł o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz zsądzenie kosztów według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 61 § 3 p.p.s.a. przez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnej odmowie wstrzymania wykonania decyzji z [...] marca 2012 r., art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na dokonaniu przez Sąd niepełnej i nieprawidłowej oceny akt sprawy oraz wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, jak również art. 163 § 1-2 w zw. z art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na sporządzeniu przez Sąd nieprawidłowego uzasadnienia. W uzasadnieniu zażalenia skarżący zwrócił uwagę, że Sąd pierwszej instancji nie odniósł się do argumentacji wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i do akt sprawy, z których jednoznacznie wynika jego sytuacja majątkowa, przemawiająca za udzieleniem ochrony tymczasowej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Zdaniem wnoszącego zażalenie uzasadnienie postanowienia sporządzono nieprawidłowo, ponieważ z jego treści nie wynikają konkretne przyczyny odmowy nieuwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Ponadto skarżący załączył do zażalenia 12 kopi zarządzeń zabezpieczenia z [...] stycznia 2012 r. wydanych przez Naczelnika I Urzędu Skarbowego w G. na rachunkach bankowych skarżącego na łączną kwotę 7.462.212,00 zł i kserokopię zawiadomienia z [...].01.2012 r. o dokonanych zabezpieczeniach. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego o odmowie wstrzymania wykonania decyzji, o którym mowa w art. 61 p.p.s.a. W sprawie niniejszej Sąd pierwszej instancji postanowieniem z 20 czerwca 2012 r. odmówił wnioskodawcy wstrzymania wykonania objętej skargą z 12 kwietnia 2012 r. decyzji Dyrektora Izby Celnej w G. z [...] marca 2012 r., utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w G. z [...] października 2011 r. nakładającej na R. G. zobowiązanie w podatku akcyzowym w kwocie 58.235,00 zł, płatnej wraz z odsetkami. Sąd pierwszej instancji prawidłowo przytoczył treść przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. i poprawnie przeanalizował wniosek skarżącego pod kątem możliwości wystąpienia przesłanek, o których mowa w tym przepisie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Jak zatem wynika z treści cytowanego przepisu przesłankami do wstrzymania wykonania decyzji przez sąd są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym zaznaczyć należy, iż szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Sąd pierwszej instancji nie uznał zasadności wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej, ponieważ wnioskodawca w treści wniosku ograniczył się do ogólnych stwierdzeń, które nie pozwoliły Sądowi ocenić zasadności żądania. Odnosząc się w tym miejscu do argumentacji zażalenia zważyć należy, że Sąd pierwszej instancji nie naruszył żadnego z przepisów prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymienionych w zażaleniu. Wyjaśnienia wymaga, że na sądzie administracyjnym nie ciąży obowiązek poszukiwania w aktach sprawy (w tym aktach administracyjnych) takich okoliczności, które by pozwoliły wstrzymać wykonanie decyzji. Sąd administracyjny ocenia bowiem argumentację wniosku i wyłącznie na podstawie treści przytoczonej argumentacji (niekiedy zilustrowanej dokumentami źródłowymi, potwierdzającymi powoływane okoliczności) podejmuje rozstrzygnięcie co do zasadności bądź braku zasadności zgłoszonego żądania. Nie ma więc podstaw do skutecznego zarzucenia WSA w G. naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez wskazywanie, że Sąd nie orzekł na podstawie akt sprawy. Mając na uwadze pełną treść wniosku WSA orzekł stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. i jest to zgodne z prawem. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dokumentów przedłożonych z zażaleniem nie wynika sytuacja majątkowa skarżącego, która mogłaby uzasadniać wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków poprzez egzekucję decyzji. Z wszystkich zarządzeń o zabezpieczeniu z [...] stycznia 2012 r., wystawionych przez Naczelnika I Urzędu Skarbowego w G. wynika tylko tyle, że skarżący posiada trzy rachunki bankowe w banku [...]. Stan tychże rachunków nie jest Sądowi znany "z urzędu" i nie pozwala na weryfikację sytuacji majątkowej skarżącego. Natomiast z zawiadomienia z [...] stycznia 2012 r. wydanego także przez Naczelnika US wynika jedynie kwota zabezpieczenia - 7.462.212,00 zł łącznie. R. G. nie podał w treści zażalenia ani jednej okoliczności pozwalającej ustalić, czy egzekucja tej, znacznej kwoty, wyrządzi w jego sytuacji znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Nie uprawdopodobnił zatem wystąpienia żadnej z dwóch przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w G., Sąd pierwszej instancji nie naruszył również przepisów art. 163 § 1 i 2 w zw. z art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na sporządzeniu przez Sąd nieprawidłowego uzasadnienia. Pomimo zaistnienia omyłek w komparycji postanowienia uznać trzeba, że nie mają one wpływu na wynik sprawy. I tak, w postanowieniu z 20 czerwca 2012 r., w wierszu 8 od góry Sąd błędnie wpisał "na rozprawie", podczas gdy prawidłowo powinno być wpisane "na posiedzeniu niejawnym", natomiast w wierszu 11 od góry błędnie określił objętą wnioskiem decyzję, wpisując "z dnia [...] października 2011 r. Nr [...]", podczas gdy prawidłowo powinno być wpisane "z dnia [...] marca 2012 r., nr [...]". Uchybienia te mają charakter oczywistych omyłek, które stosownie do art. 156 § 1-3 w zw. z art. 166 w zw. z art. 193 p.p.s.a. wymagały sprostowania. Nie miały jednak wpływu na rozstrzygnięcie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Z kompletnych akt sprawy w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wydał postanowienie z 20 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym (świadczy o tym skład sądu – 1 sędzia WSA E. W. oraz brak wezwania stron postępowania na rozprawę i brak protokołu rozprawy). Nadto postanowienie z 20 czerwca 2012 r. w przepisanym prawem terminie doręczono pełnomocnikowi skarżącego – dor. pod. R. J. i organowi wraz z pisemnym uzasadnieniem. Pomyłka Sądu w określeniu decyzji objętej wnioskiem o wstrzymanie wykonania, polegająca na podaniu w komparycji omawianego postanowienia decyzji I instancji zamiast decyzji II instancji, nie ma znaczenia m.in. dlatego, że w treści uzasadnienia Sąd prawidłowo wymienia decyzję II instancji, cyt. s. 2: "W złożonej do Sądu skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] marca 2012 r., dotyczącej określenia podatku akcyzowego (...)". Co więcej, WSA w G. uzasadnił postanowienie zgodnie z art. 141 § 4 p.p.s.a., ponieważ zawiera zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, żądanie wniosku, podstawę prawną rozstrzygnięcia i jej wyjaśnienie. Wywód Sądu jest klarowny, a także poparty adekwatnymi do sprawy przykładami z orzecznictwa. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. Odnosząc się do wniosku o zasądzenie kosztów postępowania wyjaśnić trzeba, że rozpoznając skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym Naczelny Sąd Administracyjny – zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą – nie rozstrzyga o kosztach (zob. liczne orzeczenia w tym przedmiocie na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).