II SA/Lu 875/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 17 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. i T. S. na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 12 lipca 2012 r. wpłynęła do Sądu skarga W. S. i T. S. na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta z dnia [...] r. nr [...], w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o odrzucenie skargi, z uwagi na jej niedopuszczalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W świetle art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), powoływanej dalej jako: "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Od zaskarżonej decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta przysługiwało na podstawie art. 127 § 1 i 2 K.p.a. odwołanie do organu drugiej instancji, a zatem kontrola legalności tej decyzji byłaby dopuszczalna tylko w przypadku zaskarżenia decyzji organu wyższego stopnia, wydanej po rozpoznaniu odwołania. Skargę na wskazaną wyżej decyzję organu pierwszej instancji należało zatem odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.