II OZ 1153/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 742/12 w zakresie wstrzymania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 742/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił W. T. wstrzymania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący pismem z dnia 12 lipca 2012 r. uzupełniającym skargę wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Oddalając wniosek Sąd I instancji wskazał, że wstrzymanie wykonania decyzji może dotyczyć tylko takich rozstrzygnięć, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Sąd I instancji podkreślił, że decyzja o warunkach zabudowy ze względu na jej przedmiot, nie podlega wykonaniu. Wydanie decyzji w tym przedmiocie nie wiąże się z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania zarówno stron, jak również dla innych podmiotów. Decyzja ta nie wywołuje żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Sąd I instancji wskazał, iż decyzja taka nie może być egzekwowana w postępowaniu egzekucyjnym. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył W. T. W uzasadnieniu podniósł, iż składa zażalenie z uwagi na wydanie pozwolenia na budowę na nieruchomości L. w Łodzi na rzecz inwestora - spółki [...]. Skarżący podniósł, iż jako uczestnik postępowania o warunki zabudowy, posiadający odrębne prawo własności lokalu mieszkalnego nr [...] w Łodzi przy ul. L. 20, a także uzasadniony interes prawny w dalszym swoim uczestnictwie w postępowaniu o pozwolenie na budowę, nie został uznany w tym postępowaniu za stronę. Zdaniem skarżącego prowadzenie postępowania o pozwolenie na budowę byłoby niemożliwe w przypadku uznania funkcjonowania decyzji o warunkach zabudowy za "klasyczną", a więc podlegającą wykonaniu decyzję administracyjną, a zatem w sytuacji możliwości wstrzymania jej wykonania. Skarżący podniósł, iż w instytucji wstrzymania wykonania decyzji chodzi o to, by dzięki jej wykorzystaniu zapobiec niebezpieczeństwu wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a nie by dzielić akty na te nadające się do wykonania (i wstrzymania) i nie nadające się do wykonania (i wstrzymania). Każdy akt administracyjny rodzi jakieś skutki prawne, które mogą wiązać się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub, tym bardziej, spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. W związku z przedstawionymi okolicznościami skarżący wniósł o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, zwana dalej "p.p.s.a."). Jak słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, zasadnicze znaczenie dla niniejszego rozstrzygnięcia ma charakter prawny decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Decyzja ustalająca warunki zabudowy niewątpliwie nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania. Bez znaczenia pozostaje, że jest ona elementem procesu budowlanego, bowiem samodzielnie nie uprawnia do podjęcia żadnych robót budowlanych, stanowiąc jedynie niezbędny element innych postępowań, a przede wszystkim postępowania zmierzającego do uzyskania pozwolenia na budowę. Ewentualnemu wstrzymaniu będzie mogła natomiast podlegać decyzja dotycząca pozwolenia na budowę i w tym też postępowaniu zabezpieczone będą mogły być interesy skarżącego. Ponadto zaznaczyć należy, że skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił zaistnienia przesłanek wskazanych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Brak wskazania przesłanek wymaganych przez cytowany przepis uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku. Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby Sąd miał możliwość ich oceny. Przede wszystkim, jednak w niniejszej sprawie brak było podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem nie podlega ona wykonaniu, a w konsekwencji nie możliwym jest wstrzymanie jej wykonania. Ponadto nie wywołuje on żadnych skutków materialnych, tzn. na jej podstawie nie można było podjąć żadnych działań inwestycyjnych. Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.