II GSK 1914/12

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2012-12-20

Skład orzekający: Magdalena Bosakirska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pozostawienie skargi bez rozpatrzenia z powodu niekompletnej dokumentacji, bez wcześniejszego wezwania do uzupełnienia braków, narusza prawo do sądu?
Ratio decidendi
Pozostawienie skargi bez rozpatrzenia z powodu niekompletnej dokumentacji, bez uprzedniego wezwania strony do uzupełnienia braków, narusza prawo do sądu gwarantowane przez art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Wnioskodawca powinien mieć możliwość uzupełnienia braków w dokumentacji na wezwanie sądu, zanim zostanie podjęta decyzja o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia.
Stan faktyczny
Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na informację Ministra Gospodarki o negatywnym rozpatrzeniu protestu dotyczącego oceny wniosku o dofinansowanie z budżetu UE. Do skargi nie załączono kompletnej informacji Ministra. WSA pozostawił skargę bez rozpatrzenia, uznając ją za niekompletną i wskazując, że nie można zastosować art. 49 PPSA. Spółka wniosła skargę kasacyjną, argumentując, że WSA powinien był wezwać do uzupełnienia braków, powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 18 października 2012 r.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "A. P. E. E. Spółka z o.o. i Wspólnicy" Spółki komandytowej w K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 18 października 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 1962/12 w sprawie ze skargi "A. P. E. E. Spółka z o.o. i Wspólnicy" Spółki komandytowej w K. na informację Ministra Gospodarki z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 18 października 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 1962/12, pozostawił bez rozpatrzenia skargę "A. P. E. E. Spółka z o.o. i Wspólnicy" Spółki komandytowej w K. na informację Ministra Gospodarki z [...] lipca 2012 r., nr [...], w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej. I Z uzasadnienia postanowienia wynika, że Sąd pierwszej instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięcia następujące ustalenia. "A. P. E. E. Spółka z o.o. i Wspólnicy" Spółka komandytowa w K. wystąpiła z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu pt. "[...]" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013 r., [...]". Instytucja Zarządzająca pismem z [...] marca 2012 r. zawiadomiła spółkę o negatywnej ocenie wniosku. Spółka wniosła protest. Minister Gospodarki pismem z [...] lipca 2012 r. poinformował spółkę o negatywnym rozpatrzeniu protestu. Spółka w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wniosła o uchylenie informacji Ministra Gospodarki i przekazanie sprawy Instytucji Zarządzającej do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania. Do skargi nie załączono kompletnego dokumentu informacji Ministra Gospodarki. Minister Gospodarki w odpowiedzi wniósł o oddalenie skargi lub pozostawienie jej bez rozpatrzenia jako niekompletnej z powodu nieuwierzytelnienia kopii załączonej dokumentacji. WSA w W. postanowieniem z 18 października 2012 r. pozostawił skargę spółki bez rozpatrzenia. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) dalej powoływana jako "u.z.p.p.r." wprowadziła szczególny tryb składania skargi do sądu administracyjnego, odmienny od trybu unormowanego ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej, w skrócie, "p.p.s.a.". Stosownie do przepisu art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 (w tej sprawie: informacji o negatywnym rozpatrzeniu protestu), bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o negatywnym rozpatrzeniu protestu. Jednocześnie, w myśl art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Pojęcie "skarga niekompletna" oznacza skargę, do której załączono niekompletną dokumentację w sprawie. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżąca spółka nie załączyła do skargi kompletnej informacji Ministra Gospodarki o negatywnym rozpatrzeniu protestu, bowiem, oprócz innych niezbędnych dokumentów, złożyła tylko pierwszą stronę tej informacji. W tym stanie rzeczy Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżąca spółka wniosła do sądu skargę niekompletną i pozostawił ją bez rozpatrzenia, podkreślając końcowo, iż pojęcie "skarga niekompletna" nie jest pojęciem tożsamym z "brakami formalnymi skargi" i dlatego nie mógł zastosować art. 49 p.p.s.a. i wezwać skarżącej do uzupełnienia braków skargi. II "A. P. E. E. Spółka z o.o. i Wspólnicy" Spółka komandytowa w K. nie zgodziła się z tym postanowieniem i skargą kasacyjną zaskarżyła je w całości. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie kosztów postępowania. Wnosząca skargę kasacyjną spółka zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: I. na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 30c ust. 2 i ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez niezastosowanie polegające na pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia w sytuacji, gdy strona skarżąca spełniła wszystkie wymogi ustawowe i wniosła komplet dokumentacji w sprawie umożliwiający rozpoznanie przedmiotowej sprawy i ustalenie, czy ocena wniosku została dokonana z naruszeniem prawa, zaś ewentualne wszelkie wątpliwości winny być rozstrzygane na korzyść skarżącego, celem udzielenia ochrony beneficjentowi; II. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 30e u.z.p.p.r. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. poprzez pozostawienie skargi bez rozpatrzenia, bez uprzedniego wezwania strony do uzupełnienia braków, co jest niezgodne z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Uzasadniając zarzuty wnosząca skargę kasacyjną spółka uznała, że Sąd pierwszej instancji – w sytuacji stwierdzenia niekompletności skargi – powinien ją wezwać do uzupełnienia braków skargi, stosownie do art. 49 p.p.s.a. Nie wzywając do uzupełnienia skargi poprzez przedłożenie pełnego dokumentu informacji Ministra Gospodarki z [...] lipca 2012 r. o negatywnym rozpatrzeniu protestu, Sąd naruszył art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, normujący prawo do sądu. Zaprezentowany wyżej pogląd wnosząca skargę kasacyjną spółka wyprowadziła z konsekwencji prawnych wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2012 r., sygn. akt SK 8/12 (sentencja ogłoszona w Dz. U. z 12 listopada 2012 r., poz. 1237), w którym Trybunał orzekł, że art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. w zakresie, w jakim przewiduje, że wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia, bez możliwości wezwania do uzupełnienia braków w dokumentacji, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Należy zaznaczyć, że do skargi kasacyjnej załączono kompletny dokument informacji Ministra Gospodarki z [...] lipca 2012 r. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna znajduje usprawiedliwione podstawy. W świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2012 r., sygn. akt SK 8/12, uznać należy, że trafny jest zarzut naruszenia art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez pozostawienie skargi bez rozpatrzenia, bez uprzedniego wezwania strony do uzupełnienia braków. Trybunał wyjaśnił, że pozostawienie skargi na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej bez rozpatrzenia, z uwagi na niezałączenie do tego środka odwoławczego kompletnej dokumentacji, bez uprzedniego wezwania do uzupełnienia braków, narusza prawo do sądu. Przepis art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. uznano za niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, gdyż niedopuszczalne jest – bez uprzedniego wezwania do uzupełnienia braków dostrzeżonych w dokumentacji skargi – pozostawienie tej skargi bez rozpatrzenia w konsekwencji uznania jej za niekompletną. W sytuacji gdy braki formalne środka odwoławczego skutkują jego odrzuceniem ustawodawca powinien zrekompensować dotkliwość tej sankcji poprzez umożliwienie stronie usunięcia braku na wezwanie sądu. Z uwagi na fakt, że zwrot "kompletna dokumentacja" jest pojęciem niejasnym i niedookreślonym, ponieważ nie wskazano wyraźnie co składa się na kompletną dokumentację w sprawie, wymóg dołączenia do skargi kompletnej dokumentacji może być uznany za nadmierny formalizm. Skoro tak, to pozostawienie bez rozpatrzenia niekompletnej skargi powinno nastąpić dopiero wówczas, gdy skarżący nie uzupełni – na wezwanie sądu – w wyznaczonym terminie, braków w dokumentacji. W sprawie niniejszej Sąd pierwszej instancji – będąc w posiadaniu niekompletnej informacji Ministra Gospodarki – nie wezwał skarżącej spółki do uzupełnienia barków formalnych skargi w tym zakresie. Takie stwierdzenie Sądu pierwszej instancji jest wadliwe, bowiem narusza wymienione w art. 45 Konstytucji RP prawo do sądu. Dlatego też zaskarżone postanowienie o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia narusza prawo i podlega uchyleniu. W ponownym postępowaniu Sąd pierwszej instancji weźmie pod uwagę kompletne, składające się z czterech stron, pismo Ministra Gospodarki z [...] lipca 2012 r., nr [...], będące informacją o negatywnym rozpatrzeniu wniesionego przez spółkę protestu i, mając to na uwadze, oceni czy złożona przez spółkę skarga jest kompletna, a jeżeli nie – wezwie skarżącą do uzupełnienia dostrzeżonych braków, określając termin zastosowania się do wezwania. Z podanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 i art. 183 § 1 p.p.s.a. oraz w związku z art. 30e u.z.p.p.r. postanowił jak w sentencji. Odnosząc się na marginesie do wniosku spółki o zasądzenie kosztów należy wyjaśnić, że przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie (zob. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, publik. ONSAiWSA z 2008 r. nr 2, poz. 23, a także dostępna w Internecie pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło