VII SA/Wa 1120/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Justyna Mazur, Protokolant ref. staż. Monika Piotrowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2012 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu w sprawie zamiaru wykonania robót budowlanych skargę oddala Prezydent [...] decyzją z dnia [...] Nr [...] po otrzymaniu w dniu 26 października 2011 r. zgłoszenia H. K. reprezentującej inwestora: M. Sp. z o.o. zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na: montażu tablicy reklamowej o wymiarach 12,5 m x 10,5 m wraz z oświetleniem lampami halogenowymi na dz. ewid. nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w W., wniósł sprzeciw do wykonania robót ujętych w zgłoszeniu. Organ I instancji stwierdził, iż z załączonego do zgłoszenia projektu wynika, że planowana inwestycja obejmuje montaż nośnika z nadrukiem reklamowym o wymiarach tablicy 12,5 m x 10,5 m, zamocowanej do konstrukcji z rur stalowych ustawionej na 10 bloczkach żelbetowych, podświetlanych lampami halogenowymi. Organ wskazał, iż z przeprowadzonej w terenie wizji w dniu 2.11.2011 r. wynika, że przedmiotowa reklama została wykonana. Wskazał, że w sprawie budowy przedmiotowej reklamy w warunkach samowoli budowlanej prowadzone jest postępowanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewoda [...] po rozpoznaniu odwołania M. Sp. z o.o. decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy powyższą decyzję. Organ odwoławczy wskazał, że inwestor zgłosił zamiar wykonania robót budowlanych ujętych w zgłoszeniu, polegających na montażu przedmiotowej tablicy reklamowej, a organ I instancji wniósł sprzeciw na podstawie art. 30 ust. 5 ustawy – Prawo budowlane wskazując na fakt realizacji inwestycji. Organ dokonał sprawdzenia ww. faktu. Pismem z dnia 27 lutego 2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] poinformował Wojewodę o toczącym się przed organem nadzoru budowlanego postępowaniem w sprawie samowolnie wybudowanego wolnostojącego nośnika reklamowego oraz o tym, że przedmiotowa inwestycja została zrealizowana. Organ II instancji stwierdził, że zgodnie z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych, a do wykonywania robót można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwu. Natomiast rozpoczęcie robót budowlanych przed upływem terminu 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia uzasadnia wniesienie sprzeciwu na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 w związku z art. 30 ust. 5 ustawy - Prawo budowlane. Organ wyjaśnił, iż termin 30 dni, określony w ww. artykule, jest terminem, w którym organ administracji jest uprawniony do korzystania ze swych kompetencji w sytuacji wypełniającej dyspozycję art. 30 ust. 6 ww. ustawy. Organ odwoławczy stwierdził, iż inwestor naruszył art. 30 ust. 5 ustawy - Prawo budowlane, który stanowi, że zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych, a do ich wykonania można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwu. Przepis powyższy jest jasny, a jego brzmienie jest kategoryczne i nie budzi wątpliwości. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła M. Sp. z o. o. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania. Skarżąca spółka zarzuciła naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy poprzez błędne zastosowanie przepisu art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (tj. z 2006 r. Dz.U. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) i uznanie, że inwestycja objęta zgłoszeniem z dnia [...] została zrealizowana i w konsekwencji niezasadne jest wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji. Wskazała również na naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, mających istotny wpływ na wynik postępowania, a w szczególności art. 6, 7, 8, 10, 105 oraz 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku (t.j. z 2000 roku Dz.U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) Kodeks postępowania administracyjnego poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i prawnego sprawy, co spowodowało błędne zastosowanie normy prawa materialnego, naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do Państwa, pozbawienie strony czynnego udziału w toczącym się postępowaniu, niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, nieodniesienie się do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu, co w konsekwencji doprowadziło do niezasadnego orzeczenia przez organ II instancji o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji wnoszącej sprzeciw do zgłoszonych robót pomimo, iż została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa. Skarżąca podniosła, że decyzja organu I instancji nie wywołała skutków prawnych, z uwagi na niedoręczenie jej na właściwy wskazany adres przez inwestora. Dodała, że organ został poinformowany o zmianie adresu do doręczeń, a pomimo tego doręczył decyzję na poprzedni adres w konsekwencji czego nie można uznać, iż doręczona decyzja wywołała skutek prawny. Skarżąca wskazała także, iż inwestor nie został zawiadomiony o przeprowadzeniu dowodu z oględzin w dniu 7 listopada 2011 r., ani też o skierowaniu do organu nadzoru budowlanego wniosku celem przeprowadzenia wizji w lutym 2012 r. Zaznaczyła, że udział inwestora w oględzinach wykazałby, iż inwestycja nie została zrealizowana w dniu 2 listopada 2011 r. w oparciu o zgłoszenie z dnia 26 października 2011 r. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Po myśli zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej w skrócie p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uchylenie decyzji administracyjnej przez Sąd następuje tylko w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 ust. 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) i naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję Sąd uznał, że skarga skarżącej spółki nie zasługuje na uwzględnienie bowiem nie doszło do naruszenia prawa dającego podstawę do jej uchylenia. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), w której uregulowana została instytucja zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. Należy tutaj zaznaczyć, że zasadą jest - w myśl art. 28 ust. 1 ww.ustawy - że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Wyjątki od tej zasady zostały określone m.in. w art. 29 ustawy, w którym wymieniono enumeratywnie "budowy" (ust. 1) oraz "roboty budowlane" (ust. 2) niewymagające pozwolenia na budowę. Z kolei w przepisie art. 30 ustawy określono w jakich przypadkach wykonywanie robót budowlanych nie wymaga co prawda uzyskania pozwolenia na budowę, ale konieczne jest zgłoszenie określonych w tym przepisie robót budowlanych właściwemu organowi. Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy zgłoszenia właściwemu organowi wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu tablic i urządzeń reklamowych. Powyższy przepis znajduje zastosowanie w rozpatrywanej sprawie, w której to w dniu 26 października 2011 r. skarżąca spółka zgłosiła Prezydentowi [...] jako organowi architektoniczno - budowlanemu zamiar wykonania robót budowlanych polegających na montażu tablicy reklamowej o wymiarach 12,5 m x 10,5 m wraz z oświetleniem lampami halogenowymi na dz. ewid. Nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w W. Wskazać należy, iż zgodnie z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych, do wykonywania których można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni, od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie sprzeciwu. Rozpoczęcie natomiast robót budowlanych przed upływem terminu 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia uzasadnia wniesienie przez organ sprzeciwu na podstawie art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego. W niniejszej sprawie organ przeprowadził w dniu 2 listopada 2011 r. wizję lokalną w terenie, podczas której stwierdził, że przedmiotowa reklama została wykonana, a w sprawie jej budowy w warunkach samowoli budowlanej prowadzone jest postępowanie przez organ nadzoru budowlanego I instancji. Wobec ustalenia, iż roboty budowlane objęte zgłoszeniem zostały wykonane przed upływem terminu 30 dni, od dnia doręczenia zgłoszenia słusznie organy uznały, że inwestor naruszył przepis prawa, tj. art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego. Stosownie zaś do treści art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego, właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy. Odnosząc się do zarzutu strony skarżącej dotyczącego nie wywołania skutków prawnych przez wydaną przez organ I instancji decyzję z uwagi na niedoręczenie jej na właściwy adres wskazany przez inwestora zauważyć należy, iż z akt sprawy wynika, że decyzja została skutecznie doręczona i odebrana przez pełnomocnika spółki Panią H.K. na wskazany w pełnomocnictwie adres służbowy. Stwierdzić zatem należy, iż decyzja została skutecznie doręczona i mogła wywołać określone w niej skutki prawne. Bezpodstawny jest zatem argument skarżącej, iż wskutek nie doręczenia decyzji inwestor z upływem 30 dni, od dnia dokonania zgłoszenia uzyskał milcząca zgodę na realizację robót objętych zgłoszeniem z dnia 26 października 2011 r. Odnosząc się do zarzutu strony skarżącej dotyczącego braku udziału w przeprowadzanych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego kontrolach w terenie wskazać należy, iż zarzut ten nie mógł również został uwzględniony. Z akt sprawy wynika bowiem, że w przeprowadzonej przez organ w dniu 7 listopada 2011 r. kontroli uczestniczył także pełnomocnik inwestora. Prawidłowe ustalenia organów powodują zatem, że Sąd nie znalazł podstaw do podważenia dokonanych ustaleń faktycznych i przyjętego rozwiązania materialno-prawnego w postaci wniesienia sprzeciwu do wykonania robót ujętych w zgłoszeniu polegających na montażu tablicy reklamowej o wymiarach 12,5 m x 10,5 m wraz z oświetleniem lampami halogenowymi na dz. ewid. nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w W. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione we wniesionej skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). ----------------------- 5