II SA/Gd 698/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska Sędziowie: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska Sędzia WSA Janina Guść (spr.) Protokolant Sekretarz Sądowy Izabela Adamowicz po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę. Decyzją z dnia 15 marca 2010 r. nr [...] Burmistrz Miasta po rozpoznaniu wniosku M. Ś. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "G.",stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia pn.: "Budowa stacji paliw płynnych wraz z istniejącą infrastrukturą przy ul. S." zlokalizowanego na terenie działki nr 47/7 obr. ew. 0014 w K.. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wskazał, iż zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 35 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 r. Nr 257 poz. 2573 ze zm.), planowane przedsięwzięcie stanowi przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Organ wskazał, iż na podstawie art. 64 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku, jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) została skierowana do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego prośba o wyrażenie opinii odnośnie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku stwierdzenia takiej potrzeby - co do zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w dniu 29 stycznia 2010 r. wyraził opinię nr [...], że dla przedmiotowego przedsięwzięcia zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. W uzasadnieniu opinii stwierdzono, że opracowanie raportu dla tego przedsięwzięcia pozwoli na ocenę ewentualnych zagrożeń dla środowiska i zastosowanie środków technicznych ograniczających te uciążliwości do wartości normatywnych. Natomiast Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w postanowieniu nr [...] z dnia 28.01.2010 r. wskazał na brak obowiązku przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla omawianego przedsięwzięcia podkreślając rodzaj inwestycji i jej kwalifikację, położenie inwestycji poza obszarami europejskiej sieci NATURA 2000 i poza pozostałymi obszarami objętymi ochroną na podstawie przepisów o ochronie przyrody oraz lokalizację przedsięwzięcia oddaloną o bezpieczną odległość od granic Państwa i w związku z tym brak transgranicznego oddziaływania inwestycji. Uwzględniając Wytyczne Ministra Rozwoju Regionalnego [...] z dnia 3.06.2008 r. w zakresie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięć współfinansowanych z krajowych lub regionalnych programów operacyjnych (Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia 2007-2013) i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko Burmistrz Miasta postanowieniem nr [...] z dnia 26 lutego 2010 r. przychylił się do stanowiska zajętego przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska i stwierdził brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Organ wskazał, iż z uwagi na skalę przedsięwzięcia i wielkość zajmowanego terenu oraz ich wzajemne proporcje nie przewiduje się znacznego wzrostu oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia. Inwestycja będzie polegała na rozbudowie istniejącej stacji LPG wraz z niezbędną infrastrukturą usytuowanej na terenie działki nr 47/7 obr. ew. 0014 w K. przy ul. S.. Planowany jest montaż dwupłaszczowego, trzykomorowego zbiornika magazynowego na paliwa płynne o pojemności 25 m3, z odpowiednią armaturą i monitoringiem kontrolującym ewentualny wyciek paliwa, z systemem odsysania oparów, magazynującego takie paliwa jak olej napędowy i benzyny, wyposażonego w jeden dystrybutor paliwowy zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych (Dz. U. 243, poz. 2063). Zbiornik podziemny będzie wyposażony w odpowiednie zabezpieczenia wynikające z w/w rozporządzenia. Zbiornik będzie zabezpieczony przed działaniem korozji poprzez zastosowanie odpowiednich pokryć antykorozyjnych lub ochrony elektrochemicznej, uziemiony oraz poddany próbie szczelności w miejscu jego umieszczenia. Przekaz paliw będzie odbywał się za pomocą rurociągów typu BRUGG, UPP lub DURAP1NA, jako systemu rur jednościankowych do wykonywania podziemnych instalacji na przedmiotowej stacji paliw. Rurociągi zlewowe planuje się wykonać z rur PETREX, która jest falistym przewodem miedzianym, odpornym na przebicie 20 kV. Nawierzchnia istniejącego placu manewrowego jest utwardzona i szczelna. W miejscu tankowania i rozładunku cysterny nawierzchnia będzie zabezpieczona przed przenikaniem substancji ropopochodnych do gruntu za pomocą geo-membrany lub nawierzchni betonowej wodoszczelnej. Wody opadowe ze stacji będą odprowadzone poprzez projektowany separator do istniejącej sieci kanalizacji deszczowej poprzez istniejące przyłącze po uprzednim uzgodnieniu z wodociągami w K.. Zastosowane materiały budowlane nie będą wchodziły w reakcję z gruntem, będą posiadały stosowne atesty. Monitoring wód gruntowych zapewni zastosowanie piezometrów na spływie wód gruntowych. Planowana inwestycja zamknie się w granicach działki inwestora o powierzchni 0,4315 ha. Działka jest zlokalizowana w bezpośrednim sąsiedztwie drogi krajowej nr 55 (ulica S.) na wylocie w kierunku na G., G.. Inwestycja będzie obsługiwała mieszkańców Miasta K. i okolic. Organ wskazał, iż nie przewiduje się znacznego wzrostu oddziaływania na środowisko. Z charakteru inwestycji wynika, że nie spowoduje ona trwałej zmiany sposobu zagospodarowania terenu, z uwagi na fakt prowadzenia działań w obszarze już przekształconym. Oddziaływanie na środowisko będzie miało trwały charakter. W warunkach normalnej eksploatacji można spodziewać się, że funkcjonowanie stacji będzie źródłem emisji substancji pyłowo-gazowych do powietrza, będzie powodowało emisję hałasu do otoczenia, powstawanie odpadów komunalnych oraz powstaniem ścieków sanitarnych i deszczowych. Sprzedaż paliw odbywać się będzie poprzez jeden dystrybutor paliwowy, który usytuowany będzie na wysepkach pod zadaszeniem. W czasie tankowania zachodzić będzie emisja oparów benzyn, etylin, oleju napędowego z otworów wlewowych zbiorników samochodowych. Prężność par mieszaniny węglowodorów wypychanych ze zbiorników samochodowych podczas ich tankowania kształtuje się następująco: etylina, benzyna: okres letni: 920 g/m3 od gazów, okres zimowy: 360 g/m3 od gazów, olej napędowy: emisja pomijalnie mała. W celu ograniczenia emisji dystrybutor wyposażony będzie w system odsysania oparów węglowodorów i zwrotu ich do podziemnych zbiorników paliw tzw. VRS. Sprawność robocza tego typu instalacji wynosi 95%. Tankowanie olejem napędowym nie wymaga odsysania oparów - ponieważ emisja mieszaniny węglowodorów jest pomijalnie niewielka. Przy zastosowanej technologii oraz uwzględnieniu właściwości fizycznych i chemicznych substancji ropopochodnych ocenia się, że projektowana stacja paliw nie powinna stanowić zagrożenia dla wód podziemnych. Za taką interpretacją przemawiają następujące fakty: całkowite skanalizowanie siecią kanalizacji deszczowej i skierowanie ścieków poprzez separator do istniejącej kanalizacji deszczowej; wykonanie szczelnego podłoża. Środowisko gruntowo-wodne, przed negatywnym oddziaływaniem projektowanej instalacji, zostanie zabezpieczone przez zastosowanie najwyższej jakości rozwiązań technicznych jak i prowadzony monitoring zarówno stanu technicznego jak i stanu środowiska. Woda będzie użytkowana do celów: p.poż. i gospodarczych (utrzymania porządku i czystości na terenie zakładu). Dlatego też, ścieki te, przed wprowadzeniem ich do sieci kanalizacyjnej muszą być poddawane podczyszczeniu w celu obniżenia stężeń w/w zanieczyszczeń. Place i drogi wewnętrzne będą posiadały szczelną i nieprzepuszczalną powierzchnię. System zbierania cieczy i wód opadowych z całego palcu manewrowego stacji winien być zaprojektowany w taki sposób, aby wszystkie odcieki były zbierane przez szczelne kanały opaskowe do urządzeń oczyszczających w celu pozbawienia tych ścieków zanieczyszczeń ropopochodnych łub aktywnych chemicznie. Cały teren będzie odpowiednio wyprofilowany i uszczelniony, aby zanieczyszczenia nie mogły przedostawać się do gruntu. Wyrobione spadki terenu powinny umożliwić odprowadzenie ścieków do odwodnienia liniowego a następnie do separatora i neutralizatorów celem podczyszczenia. Na terenie stacji paliw zostanie zaprojektowana sieć kanalizacji deszczowej, w której wydzielony będzie obieg związany z odwadnianiem płyty dystrybutorów oraz parkingów. Ścieki deszczowe pochodzące z tych obiektów będą odprowadzane do kanalizacji po podczyszczeniu w separatorze osadów i substancji ropopochodnych. Szlamy i osady z systemu podczyszczającego oprócz substancji olejowych mogę również zawierać metale ciężkie pochodzące ze spalin pojazdów. Ze względu na znaczną odległość zabudowań od wskazanych stacjonarnych źródeł dźwięku emisja hałasu nie przekroczy dopuszczalnych norm w tym zakresie. Organ podał, ze nie przewiduje się negatywnego oddziaływania na szatę roślinną i świat zwierzęcy w wypadku przestrzeganie wszystkich zawartych w dokumentacji zaleceń, nie przewiduje się także wycinki drzew lub krzewów. Projektowana inwestycja położona jest z dala od terenów podlegających ochronie w obszarze, który już wcześniej został poddany przekształceniom antropogenicznym. Sam teren zakładu obecnie nie posiada elementów wartościowych przyrodniczo i krajobrazowych. Realizacja projektu w opisywanym rejonie wprowadzi nowe obiekty kubaturowe i technologiczne w teren dotychczas zabudowany, na terenie istniejącej stacji LPG, a tym samym nie zmieni znacząco krajobrazu. Ponieważ planowane obiekty będą miały stosunkowo niewielką wysokość obiekty te nie będą stanowiły dominanty w krajobrazie. Nie przewiduje się również znacznego wykorzystywania zasobów naturalnych, bowiem planowana rozbudowa istniejącej stacji LPG będzie wymagała zaopatrzenia w wodę dla celów przeciwpożarowych. Zapotrzebowanie wody na te cele będzie odbywało się poprzez istniejący hydrant HP-80 zlokalizowany na istniejącej sieci wodociągowej. Ilość wody niezbędnej dla celów ppoż., zgodnie z przepisami określa się jako 10 dm3/sekundę, którą wydajność zapewnia hydrant HP-80 w ilości 1 szt. Zasilanie w energię elektryczną opierać się będzie na istniejącym przyłączu energetycznym. Zapotrzebowanie na potrzeby stacji paliw płynnych hipotetycznie określa się jako 20 KW - w ramach istniejącej mocy - na etapie eksploatacji stacji. Organ wskazał, iż nie przewiduje się zagrożenia dla środowiska z uwagi na znaczne oddalenie planowanego przedsięwzięcia od następujących obszarów: obszarów wodno-błotnych oraz innych obszarów o płytkim zaleganiu wód podziemnych, najbliżej położone obszary faunistyczne wpisane na listę Konwencji Ramsarskiej to: znajdujący się w odległości ok. 50 km od przedmiotowego przedsięwzięcia Rezerwat przyrody Jezioro K. (MP 1958 r. nr 42, poz. 243 z) położony w powiecie i. oraz Rezerwat przyrody Jezioro D.(MP 1966 r. nr 5, poz. 26 i Dz. Urz. Woj. War. - Maz. z 2000 r. nr 55, poz. 700), położony w powiecie e., który jest oddalony o okol 65 km od przedmiotowego przedsięwzięcia; obszarów wybrzeża - wybrzeże Morza Bałtyckiego w miejscowości J.oddalone jest o około 70 km od K.; obszarów, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone — nie występują; obszarów przylegające do jezior - nie występują na omawianym terenie; uzdrowisk i obszarów ochrony uzdrowiskowej -najbliżej położone uzdrowisko to K. położona w odległości 87 km od K.; obszarów wymagających specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszarów Natura 2000 oraz pozostałych formy ochrony przyrody; planowane przedsięwzięcie znajduje się poza obszarami chronionego krajobrazu oraz poza obszarami Natura 2000. Najbliżej położonymi obszarami Natura 2000 są: oddalona o ok. 5 km na zachód od zamierzenia ostoja ptasia PLB 040003 "Dolina Dolnej Wisły" oraz o ok. 5 km specjalny obszar ochrony siedlisk "Dolna Wisła" PLH 220033. Przewidywane oddziaływania jak również lokalizacja przedsięwzięcia na terenie zainwestowanym i charakter przewidywanych prac nie dają podstaw do tego aby przypuszczać, że realizacja inwestycji może spowodować utratę czy fragmentację siedlisk chronionych w SOO "Dolna Wisła" jak również pogorszyć warunki bytowania, żerowania i łęgu w OSO "Dolina Dolnej Wisły". Tym samym przedsięwzięcie nie wpłynie w sposób znaczący na funkcjonowanie obszarów Natura 2000. Podobnie przedsięwzięcie nie będzie miało także wpływu na planowane nowe obszary Natura 2000 wymienione na stronie Ministerstwa Środowiska. Są to: Obszar G. wzdłuż drogi K. — G. oddalony o ok. 4 km od planowanego przedsięwzięcia oraz Ostoja w P. oddalona o ok. 20 km od miejsca lokalizacji inwestycji. Z analizy lokalizacji przedsięwzięcia w pobliżu obszarów o szczególnej wrażliwości przyrodniczej wymienionych w art. 63 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku, jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko wynika, że planowane przedsięwzięcie znajduje się poza obszarami chronionego krajobrazu, znajdującymi się na terenie powiatu oraz innymi obszarami chronionymi na podstawie ustawy o ochronie przyrody. Organ wskazał, iż z uwagi na charakter i skalę przedsięwzięcia, nie przewiduje się zagrożenia dla środowiska następujących obszarów: obszaru leśnego, który jest usytuowany w odległości ok. 2,0 km na wschód od planowanego przedsięwzięcia; obszarów o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne: usytuowany w odległości ok. 2,5 km od planowanego przedsięwzięcia obszar Starego Miasta (wpisany do rejestru zabytków decyzją Nr rejestru [...] z dnia 1 lipca 1959 r.) oraz zespół budynków stadniny i osiedla M. w K. (wpisany do rejestru zabytków decyzją Nr rejestru [...] z dnia 25 lutego 1980 r.) oddalony o okoł 4 km od planowanego przedsięwzięcia; c) obszarów objętych ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych: na rozpatrywanym terenie nie ma wyznaczonych stref ochronnych ujęć wód powierzchniowych lub podziemnych i obszar ten nie jest zlokalizowany na obszarze objętym głównym Zbiornikiem Wód Podziemnych ani na obszarze zasilania takiego zbiornika. Najbliżej położone studnie głębinowe znajdują się na terenie ujęcia wody dla Miasta K. przy ul. S., w odległości ok. 3 km od miejsca planowanej inwestycji. Planowane przedsięwzięcie znajduje się w odległości ponad 100 km od najbliższej granicy Państwa z Rosją (Obwód Kaliningradzki). Organ wskazał, iż w trakcie postępowania administracyjnego nie wpłynęły żadne uwagi ani wnioski stron. Po przeanalizowaniu powyższych okoliczności, organ I instancji uznał brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w zakresie planowanego przedsięwzięcia. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła Spółka A zarzucając naruszenie art. 107 § 1 k.p.a. poprzez brak daty i numeru decyzji na karcie informacyjnej, która stanowi załącznik decyzji, art. 11 i art.107 § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie należytego uzasadnienia decyzji, w szczególności nie wskazanie przyczyn, z powodu których organ nie przyznał racji stanowisku wyrażonemu w opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 20 stycznia 2010r., art. 59 ust. 1 w związku z art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, poprzez wydanie decyzji bez rozważenia wszystkich uwarunkowań przedsięwzięcia i obszaru, na którym jest planowane, w szczególności niedokonanie analizy oraz oceny bezpośredniego i pośredniego wpływu przedsięwzięcia na otoczenie, w tym w powiązaniu ze stacją paliw funkcjonującą w sąsiedztwie na działkach Nr 47/5 i 49/7 . Decyzją z dnia 29 czerwca 2010 r. nr 2053/10 Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że M. Ś. działający pod Firmą G. w G. wystąpił o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji paliw wraz z istniejącą infrastrukturą przy ul. S. w K. (działka nr [...]). Do wniosku dołączono mapę ewidencyjną obejmujące przewidywany teren, na którym realizowane będzie przedsięwzięcie, kartę informacyjną przedsięwzięcia oraz wypis z ewidencji gruntów dotyczący terenu, na którym realizowane będzie przedsięwzięcie oraz obejmujący obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Organ I instancji w ramach prowadzonego postępowania zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego oraz do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska o wydanie opinii w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach pod względem konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia. Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2010 r. nr [...] Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wyraził opinię, w której nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania wskazanego przedsięwzięcia na środowisko. Z kolei Powiatowy Inspektor Sanitarny w dniu 29 stycznia 2010r. wyraził opinię (znak: [...]), w której stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia. Postanowieniem z dnia 26 lutego 2010r. nr [...] Burmistrz Miasta wyraził opinię, że nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia. W konsekwencji zaskarżoną decyzją Burmistrz Miasta orzekł o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji paliw wraz z istniejącą infrastrukturą przy ul. S. w K. (działka nr [...]). Załącznikiem do decyzji jest karta informacyjna przedsięwzięcia (załącznik nr 1) i charakterystyka przedsięwzięcia (załącznik nr 2), na które powołano się w decyzji. W aktach przedmiotowej sprawy załączniki do decyzji (charakterystyka przedsięwzięcia i karta informacyjna) są podpisane przez organ wydający decyzję, wprawdzie karta informacyjna przedsięwzięcia nie wskazuje daty i numeru decyzji, której ma stanowić integralną część, jednak ta wada nie daje podstawy do uchylenia decyzji tylko z tego powodu, bowiem nie stanowi naruszenia art. 107 § 1 k.p.a., mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym przypadku to decyzja określa, jaki dokument stanowi jej załącznik, a nie odwrotnie. Mając na uwadze, iż żaden przepis prawa nie reguluje kwestii warunków formalnych, jakie winien spełniać załącznik uznać należy, iż skoro na gruncie rozpoznawanej sprawy nie budzi wątpliwości, iż jest to załącznik do kontrolowanej decyzji to brak jest podstaw do uznania jego rażącej wadliwości z uwagi na brak adnotacji na załączniku wskazującej datę i numer decyzji. Organ wskazał, iż stosownie do treści art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (zwanej dalej "ustawą"), uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Planowane przedsięwzięcie zgodnie z § 3 pkt 35 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz uwarunkowań kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, polegające rozbudowie stacji paliw płynnych na działce nr [...] obręb geodezyjny 0014 przy ulicy S. w K. zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko może być wymagane. Zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 26 lipca 2002 r. w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości, planowane przedsięwzięcie nie zalicza się do instalacji, które w odniesieniu do art. 201 ust.1 ustawy prawo ochrony środowiska z dnia 27 lipca 2001 r. wymagać będzie uzyskania pozwolenia zintegrowanego dla jego prowadzenia. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 9 kwietnia 2002 r. w sprawie rodzajów i ilości substancji niebezpiecznych, których znajdowanie się w zakładzie decyduje o zaliczeniu do zakładu o zwiększonym ryzyku albo zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej (Dz. U Nr 58, poz. 535 ze zmianami), planowane przedsięwzięcie nie zalicza się do zakładów o dużym ryzyku powstania awarii przemysłowej. O takiej kwalifikacji decydują ilości substancji niebezpiecznych, które znajdować się będą na terenie stacji paliw płynnych w okresie jej normalnego funkcjonowania - poniżej 2500 Mg. Planowana stacja paliw będzie typowym przedsięwzięciem, jakie zostały zrealizowane między innymi na terenie miasta. Zainstalowane na niej będą urządzenia, które posiadają atesty i homologacje niezbędne do ich wykorzystania na tego typu obiektach, w tym między innymi: podziemny dwupłaszczowy zbiornik na paliwa, z systemem monitoringu szczelności przestrzeni między płaszczowej, dystrybutor paliwa wieloproduktowy, dwustronny, który będzie wyposażony w aktywny system odsysania oparów (VRS), powstających podczas napełniania zbiorników samochodowych benzyną bezołowiową. Sprawność systemu VRS = 95 %, instalacje paliwowe dopuszczone do stosowania na stacjach paliw płynnych, - urządzenia przewidziane do oczyszczania ścieków deszczowych i pochodzących z prac porządkowych z terenu stacji paliw, a przede wszystkim z tzw. "pola szczelnego" (wyznaczone miejsce na terenie stacji, w obrębie którego odbywa się obrót paliwami) przed ich odprowadzaniem do miejskiego układu kanalizacji deszczowej. Są to typowe, powszechnie stosowane obiekty i urządzenia wyposażenia stacji paliw płynnych i wielokrotnie sprawdzone w czasie ich funkcjonowania. Planowana stacja niczym nie będzie się różniła pod względem zastosowanych urządzeń do magazynowani i dystrybucji paliw od innych stacji już realizowanych na terenie miasta. Organ wskazał, iż organ wydający decyzję o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przeanalizował wymienione w "Karcie informacyjnej przedsięwzięcia" informację, ocenił miejsce jego realizacji (istniejąca stacja gazu płynnego LPG wraz z obiektami usługowymi i gospodarczymi), sąsiedztwo drogi krajowej nr [...] o znacznym natężeniu ruchu pojazdów samochodowych, w tym dużym udziale samochodów ciężarowych oraz brak w sąsiedztwie terenów wrażliwych (zabudowa mieszkaniowa, budynki związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, szpitali i domów opieki społecznej) i akustycznie chronionych. W decyzji te zagadnienia zostały omówione łącznie z potencjalnym oddziaływanie funkcjonowania planowanego przedsięwzięcia, jako uzasadnienie jej podjęcia. Należy zaznaczyć, że będzie to stacja niewielka z jednym trójkomorowym zbiornikiem na paliwa, gdy standardowo stacje wyposażane są w trzy zbiorniki i co najmniej trzy dwustronne dystrybutory paliw. Wszystkie zastosowanie urządzenia i materiały dają gwarancją kompleksowej ochrony środowiska oraz kontrolę funkcjonowania stacji - piezometry. Organ wskazał, iż w uzasadnieniu decyzji o stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia pn. "Budowa stacji paliw płynnych wraz z istniejącą infrastrukturą przy ulicy S." zawarte są wszystkie wymagane elementy, a stanowisko Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego nie jest uzasadnione. Organ ten w wydanej opinii nie wskazał żadnych konkretnych przyczyn, dla których uznał potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia, stwierdzając jedynie, że sporządzenie raportu pozwoli na ocenę ewentualnych zagrożeń dla środowiska i zastosowanie środków technicznych ograniczających uciążliwości do wartości normatywnych. Jest to ogólne stwierdzenie, które może mieć zastosowanie do każdego planowanego przedsięwzięcia. W tym kontekście zarzut naruszenia art. 11 kpa oraz art. 107 § 3 k.p.a. jest zatem nieuzasadniony. Organ wskazał, iż zarzut odwołania dotyczący braku oceny oddziaływań skumulowanych związanych z funkcjonowaniem w sąsiedztwie podobnego przedsięwzięcia (stacja paliw), nie jest zasadny. W tym przypadku problem ten nie występuje, gdyż oba przedsięwzięcia zgodnie z art. 144 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 25 poz. 150 ze zm.) powinny ograniczyć swoje oddziaływania do granic własności. Przepis ten stanowi bowiem, iż eksploatacja instalacji powodująca wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, emisją hałasu oraz wytwarzanie pól elektromagnetycznych nie powinna, z zastrzeżeniem ust. 3 (dotyczącego obszaru ograniczonego użytkowania, który nie ma w sprawie zastosowania), powodować przekroczenia standardów jakości środowiska poza terenem, do którego prowadzący instalacją ma tytuł prawny. Jeżeli funkcjonująca na terenie działek nr 47/5 i 49/7 stacja paliw płynnych nie przestrzega obowiązujących przepisów na jej granicy i nie są dotrzymywane standardy ochrony środowiska, wówczas należy powiadomić organy upoważnione do kontroli jakości stanu środowiska. Skargę na powyższą decyzję wywiodła Spółka A zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych: art. 7, 10, 77 § 1 i 4, 80 k.p.a. poprzez nienależyte wyjaśnienie, czy teren inwestycji leży na terenie podlegającym ochronie przyrody, oparcie się na opiniach wydanych w oparciu o błędne założenie, że teren inwestycji nie leży na terenie podlegającym ochronie przyrody i poprzez dowolne przyjęcie, że obiekty i urządzenia mające być zastosowane przy wykonaniu inwestycji są bezpieczne i sprawdzone, a w konsekwencji pochopne przyjęcie, że przedsięwzięcie nie wymagało sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Nadto skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego - art. 85 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko poprzez nierozważenie wszystkich koniecznych elementów niezbędnych od należytego uzasadnienia podjętej decyzji. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż z § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko wynika, jakie są szczegółowe uwarunkowania związane z kwalifikowaniem przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko. Uwarunkowania te to rodzaj i charakterystyka przedsięwzięcia, usytuowanie przedsięwzięcia, ze zwróceniem uwagi na możliwe zagrożenie środowiska, rodzaj i skala możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do wskazanych uwarunkowań. Zdaniem skarżącej w trakcie postępowania nie przeprowadzono żadnych dowodów w tym zakresie, nie wyjaśniono stanu faktycznego, nie zweryfikowano informacji podanych przez inwestora. Brak postępowania dowodowego powoduje, że rozstrzygnięcie merytoryczne, którego konsekwencją jest rezygnacja z wiążącego określenia warunków wykonania inwestycji bezpiecznej da środowiska, ograniczyło treść decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach do wskazania braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Przy tak niedbałym postępowaniu, opartym jedynie na karcie informacyjnej przedsięwzięcia sporządzonej przez inwestora, decyzja środowiskowa musi zostać uchylona a postępowanie przeprowadzone na nowo. Skarżąca prowadząca w sąsiedztwie planowanej inwestycji stację paliw, stwierdziła, iż wyłącznie sporządzenie raportu umożliwia zapoznanie się z oddziaływaniem planowanego przedsięwzięcia na otoczenie. Ponadto skarżąca podniosła, że organy orzekające obu instancji, podobnie jak organy opiniujące, błędnie przyjęły, że planowane przedsięwzięcie znajduje się poza obszarami chronionego krajobrazu, gdy tymczasem z karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika (pkt 9, ostatnie zdanie), że planowana inwestycja leży na terenie podlegającym ochronie przyrody na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, ze szczególnym uwzględnieniem obszarów NATURA 2000. Organy zatem błędnie ustaliły stan faktyczny przed wydaniem merytorycznego rozstrzygnięcia, nie wyjaśniono przy tym o jaką formę ochrony przyrody idzie w tym przypadku. Skarżąca zarzuciła, iż decyzje organów obu instancji nie zawierają obligatoryjnych elementów wskazanych w art. 85 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 63 ust. 1 ustawy. Uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, powinno zawierać - w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Uwarunkowania te obejmują rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, usytuowanie przedsięwzięcia, rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2. Skarżąca wskazała, iż organ odwoławczy nie sprawdził, czy kontrolowana decyzja obejmuje wszystkie wymagane elementy, a decyzja organu I instancji nie omawia obligatoryjnych elementów - ryzyka wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii (wymóg z art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy) oraz zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać, wielkości i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej, prawdopodobieństwa oddziaływania, czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania (wymogi z art. 63 ust. 1 pkt 3 lit. a - e ustawy). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontrolę zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem podniesione w niej zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego są niezasadne. Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199 poz. 1227 ze zm.), zwanej dalej ustawą, uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: 1. przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, 2. przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem. W § 3 ust. 1 pkt 35 tego rozporządzenia wskazano, iż sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko mogą wymagać instalacje do magazynowania i dystrybucji ropy naftowej, produktów naftowych lub substancji chemicznych, niewymienione w § 2 ust. 1 pkt 22, z wyłączeniem stacji paliw na gaz płynny. W § 2 ust.1 pkt 22 rozporządzenia wskazano, iż sporządzenia raportu wymagają instalacje do magazynowania ropy naftowej, produktów naftowych lub produktów chemicznych, o łącznej pojemności nie niższej niż 10 000 m3, wraz z urządzeniami do przeładunku. Przedsięwzięcie planowane w niniejszej sprawie stanowi przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, które może wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Wielkość tego przedsięwzięcia nie jest znaczna, dotyczy ono bowiem realizacji dystrybutora o pojemności 25 m3 (co w kontekście wielkości granicznej - 10 000 m3, wskazanej w § 2 ust. 1 pkt 22 rozporządzenia, jest wielkością niewielką). Planowana stacja, jak wskazał organ w zaskarżonej decyzji, jest stacją niewielką z jednym dystrybutorem paliw i trójkomorowym zbiornikiem na paliwa, gdy standardowo stacje wyposażane są w trzy zbiorniki i co najmniej w trzy dwustronne dystrybutory paliw. Wskazać należy, iż ustawodawca w art. 63 ust. 1 ustawy przewidział, że obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W niniejszej sprawie organ ten na podstawie art. 63 ust. 2 ustawy stwierdził brak potrzeby przeprowadzania oceny na środowisko. Wydane w tym zakresie postanowienie było, zgodnie z art. 65 ust. 2 ustawy, zaskarżalne zażaleniem. Strony nie kwestionowały jego prawidłowości i stało się ono prawomocne. Stosownie do treści art. 84 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wobec treści wydanego postanowienia o braku potrzeby przeprowadzania oceny na środowisko, organ w trybie art. 84 ust. 1 ustawy wydał decyzję o braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wydana decyzja spełnia wymogi przewidziane w art. 84 ust. 2, 85 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 63 ust. 1 ustawy. Zawiera ona załącznik w postaci charakterystyki przedsięwzięcia i karty informacyjnej oraz informacje o uwarunkowaniach wskazanych w art. 63 ust. 1 ustawy. Organ odwoławczy w wydanej decyzji szczegółowo ustosunkował się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, a rozważania w tym zakresie są prawidłowe. Z wydanej decyzji wynika, iż załącznik nr 1 do tej decyzji stanowi karta informacyjna przedsięwzięcia, załącznik ten stanowiący część decyzji, został przez organ zgodnie z art. 107 § 1 k.p.a. podpisany. W sprawie brak jest jakichkolwiek wątpliwości co do tożsamości lub treści tego załącznika, który został sporządzany przez inwestora i dołączony jako załącznik do wniosku, wymagany zgodnie z art. 74 ust. 1 pkt 2 ustawy. Podkreślić należy, iż przepisy postępowania nie formułują wymogu podania w treści załącznika, iż stanowi on załącznik do decyzji z określeniem jej daty i numeru. Niewątpliwie jest to wskazane dla usunięcia wątpliwości, jakie mogą pojawić się odnośnie tego, który dokument stanowi załącznik do decyzji. Jednak brak takiej adnotacji nie świadczy o naruszeniu przepisu prawa i nie stanowi podstawy do uchylenia decyzji. W szczególności, brak jest podstaw do kwestionowania decyzji w sytuacji, gdy w sprawie nie zachodzą żadne wątpliwości co do tożsamości załącznika, tak jak to mam miejsce w niniejszej sprawie, w której karta informacyjna jest tylko jedna i odpowiada treści załącznika do wniosku (na marginesie wskazać należy, iż aktualnie obowiązujące przepisy ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, nie przewidują już wymogu dołączenia karty informacyjnej przedsięwzięcia jako załącznika do decyzji stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzania oceny na środowisko. Załącznik taki winna obecnie stanowić, zgodnie z art. 84 ust. 2 ustawy, jedynie charakterystyka przedsięwzięcia). Organ odwoławczy prawidłowo ustosunkował się do zarzutu nieuwzględnienia stanowiska Powiatowego Inspektora Nadzoru Sanitarnego. Ustawodawca nie przewidział związania organu orzekającego opiniami organów, o których jest mowa w art. 64 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, t.j. regionalnego dyrektor ochrony środowiska i w tym przypadku - Powiatowego Inspektora Nadzoru Sanitarnego. W sytuacji wyrażenia sprzecznych opinii przez oba te organy, organ mógł przychylić się do stanowiska jednego z tych organów. Organy te mają różne kompetencje i przedmiot działania i niewątpliwe mogą w różny sposób dokonać oceny konieczności sporządzenia raportu. Oceniając uzasadnienie opinii, jego zakres, szczegółowość i zastosowaną argumentację, uznać należy, iż opinia regionalnego dyrektor ochrony środowiska była szczegółowa, wnikliwa i przekonywująca, odwołująca się do okoliczności tej konkretnie sprawy. Natomiast, jak słusznie wskazał organ II instancji, opinia Powiatowego Inspektora Nadzoru Sanitarnego zawierała rutynowe uzasadnienie, z którego nie wynikało, jakie konkretnie okoliczności w tej sprawie przemawiają za sporządzeniem raportu. Uzasadnienie tej opinii ograniczało się wyłącznie do powołania § 3 ust. 1 pkt 35 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko oraz wskazania, iż sporządzenie raportu pozwoli na ocenę ewentualnych zagrożeń dla środowiska i zastosowanie środków technicznych ograniczających te uciążliwości do wartości normatywnych. Takie uzasadnienie, jak słusznie wskazał organ w zaskarżonej decyzji, mogłoby dotyczyć każdego przedsięwzięcia, dla którego sporządzenie raportu może być wymagane. Zgodnie z art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko powinno zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Wydane w sprawie decyzje zawierają informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1. W szczególności organ zgodnie z wymogami art. 63 ust. 1 pkt 3 lit. a – e ustawy przeanalizował w decyzji rodzaj i skalę możliwego oddziaływania przedsięwzięcia, a z decyzji wynikają okoliczności związane z zasięgiem tego oddziaływania, wielkością i okresem oddziaływania, prawdopodobieństwem oddziaływania, czy transgranicznym oddziaływaniem przedsięwzięcia na elementy przyrodnicze. Z decyzji wynika, iż z uwagi na skalę przedsięwzięcia i wielkość zajmowanego terenu, oddziaływanie przedsięwzięcia organiczny się do działki objętej wnioskiem, nie przewiduje się zatem kumulowania oddziaływania przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami w sąsiedztwie. Zarzut skarżącej, iż organ nie wyjaśnił, czy inwestycja leży na terenie podlegającym ochronie przyrody jest bezzasadny. Organ szczegółowo zanalizował w wydanej decyzji tę kwestię, wskazując, iż inwestycja nie leży na obszarze chronionym i znajduje się z znacznej odległości od takich obszarów, szczegółowo wymienionych w decyzji. Oceny tej nie może zmienić omyłkowe wpisanie przez inwestora, iż inwestycja leży na terenie podlegającym ochronie przyrody. Organ dokonał bowiem szczegółowych przeciwnych ustaleń w tym zakresie. Zarzut braku analizy tej kwestii nie zasługuje zatem na uwzględnienie. Podkreślić należy, iż skarżąca podnosząc zarzuty w tym zakresie nie podważyła ustaleń organu, dotyczących odległości inwestycji od obszarów chronionych opisanych w decyzji, ani nie wskazała, na jakim konkretnie innym obszarze chronionym miałaby, wbrew odmiennym ustaleniom organu znajdować się inwestycja. Treść wydanej decyzji, wbrew stanowisku zawartemu z skardze, winna ograniczać się do wskazania braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, bo takie unormowanie przewiduje wyraźnie art. 84 ust.1 ustawy. Zarzut skarżącej w tym zakresie jest zatem bezzasadny. Podkreślić należy, iż w prowadzonym postępowaniu organ winien był oprzeć się na informacjach wynikających z karty informacyjnej przedsięwzięcia. Charakteryzuje ona bowiem przedsięwzięcie, dla którego wydawana jest decyzja. Organ nie ma obowiązku dokonywania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko na podstawie raportu w każdej sprawie, taka jest bowiem istota uregulowania przewidzianego w art. 63 ust. 1 ustawy, który uzależnia konieczność sporządzenia raportu od uwarunkowań konkretnej sprawy. Wbrew stanowisku zawartemu w skardze, organ w zaskarżonej decyzji dokonał oceny ryzyka wystąpienia poważnej awarii, wskazując, iż zgodnie planowane przedsięwzięcie polegające na budowie automatycznej, samoobsługowej stacji paliw płynnych, nie zalicza się do zakładów o dużym ryzyku powstania awarii przemysłowej. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę jako bezzasadną.