II FZ 801/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, po rozpoznaniu w dniu 22 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 lipca 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 1702/12 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wydanego w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 22 marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów ewidencjonowanych za 2006 r. postanawia 1. uchylić zaskarżone postanowienie, 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z 24 lipca 2012 r., III SA/Wa 1702/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił M. B. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z 8 czerwca 2009 r. określającej skarżącej ryczałt od przychodów ewidencjonowanych za 2006 r. w kwocie 78.412,00 zł. W zawartym w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji podniesiono, że wykonanie aktu może wyrządzić znaczną szkodę skarżącej, która nie osiąga wysokiego wynagrodzenia i utrzymuje niepełnosprawną córkę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd powołał treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "p.p.s.a." i wskazał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinien zostać wnikliwie uzasadniony i w odpowiedni sposób udokumentowany, natomiast wniosek skarżącej tych wymogów nie spełnia i z tego względu Sąd nie miał podstaw do udzielenia ochrony tymczasowej. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej zarzucił Sądowi bezzasadne odmówienie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy skarżąca pozostaje bez pracy, utrzymuje siebie i niepełnosprawną córkę z renty oraz świadczenia pielęgnacyjnego. W zażaleniu wskazano, że skarżąca w okresie od 19 listopada 2010 r. do 10 stycznia 2012 r. posiadała status osoby bezrobotnej, utrzymywała siebie i niepełnosprawną córkę z zasiłku oraz renty córki. Status osoby bezrobotnej utraciła w wyniku starania się o przyznanie jej świadczenia pielęgnacyjnego w związku z koniecznością opieki nad dzieckiem. W chwili obecnej utrzymuje siebie oraz niepełnosprawną córkę z przyznanej córce renty i świadczenia pielęgnacyjnego. Niepełnosprawność córki wiąże się ze znacznymi nakładami finansowymi, a obecnie posiadane środki przeznaczane są w całości na wydatki życia codziennego, lekarstwa i rehabilitację córki. Skarżąca wskazała, że aktualnie pozostaje z mężem w nieformalnej separacji, a od 22 marca 2006 r. pomiędzy małżonkami obowiązuje ustrój rozdzielności majątkowej. Do zażalenia dołączono szereg dokumentów, tj.: decyzję o uznaniu skarżącej za bezrobotną oraz decyzję o utracie statusu osoby bezrobotnej, decyzje o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego, zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2011, dokument ZUS świadczący o wysokości uzyskiwanej renty, wypis z treści orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, orzeczenie o niepełnosprawności, opinię psychologiczną dotyczącą córki, dokumentację leczenia szpitalnego, umowę majątkową małżeńską. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Nie budzi wątpliwości, że sytuacja majątkowa skarżącej jest bardzo trudna, o czym świadczą przedstawione wraz z zażaleniem dokumenty, którymi nie dysponował Sąd pierwszej instancji. Jak wynika z zeznania podatkowego w roku 2011 skarżąca osiągnęła dochód w wysokości 8906,90 zł, a jej jedynym źródłem utrzymania w chwili obecnej jest świadczenie pielęgnacyjne przyznane w związku z rezygnacją z zatrudnienia i koniecznością opieki nad chorą córką powiększone o dodatek przyznany w ramach rządowego programu pomocowego (jak wynika z decyzji – k.35-37 akt – do czerwca 2012 r. była to łącznie kwota 620 zł miesięcznie) oraz renta w kwocie 682,62 zł, jaką otrzymuje chora córka. Stan zdrowia córki skarżącej, A. B., również został w sposób rzetelny udokumentowany, w szczególności z akt sprawy wynika (k. 43), że zgodnie z orzeczeniem Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Warszawie A. B. zalicza się do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności, co wiąże się z koniecznością stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Bacząc na powyższe okoliczności zasadnym jest przyznanie skarżącej tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, opiewającej na kwotę 78.412,00 zł, do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sporu z organem podatkowym. Jak stanowi bowiem art. 61 § 3 p.p.s.a. do przesłanek wstrzymania wykonania skarżonego aktu należą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponieważ w przypadku skarżącej konieczność wpłaty niebagatelnej kwoty zobowiązania podatkowego bezsprzecznie skutkowałaby uszczerbkiem w koniecznym utrzymaniu córki, a to mogłoby przełożyć się bezpośrednio na stan jej zdrowia, w ocenie Sądu kasacyjnego zażalenie należało uwzględnić. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 61 § 3 oraz art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 orzekł jak w sentencji.