VI SA/Wa 1097/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2012 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2012 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej także: Prezes UOKiK) - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 7 ust. 1 pkt 1, art. 12 ust. 1, art. 24 ust. 1, 4 i 5 w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. Nr 169, poz. 1200 ze zm., zwanej dalej "ustawą o jakości paliw") - po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej zobowiązania przedsiębiorcy "M." Sp. z o.o. z siedzibą w P. do uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki podstawowej benzyny bezołowiowej 95 o numerze [...], niespełniającej wymagań jakościowych, zakończonej decyzją Prezesa UOKiK nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. - utrzymał w mocy ww. decyzję organu. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Jak wynika z protokołu kontroli nr [...], upoważnieni inspektorzy [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w W. rozpoczęli w dniu [...] maja 2011 r. kontrolę działalności spółki "M." Sp. z o. o. z siedzibą w P. (dalej także: "spółka" lub "strona") w obecności prezesa zarządu tej spółki. Pobrano do badań z partii benzyny bezołowiowej 95 liczącej 5370 litrów, próbkę podstawową o numerze [...] i próbkę kontrolną o numerze [...] w ilości 4 i 0,75 litra każda, na podstawie protokołu pobrania próbek paliw nr [...]. Odpowiednio zabezpieczone próbki przewieziono transportem uniemożliwiającym zmianę jakości paliwa do laboratorium akredytowanego w celu przeprowadzenia badań jakościowych, tj. parametrów określonych w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 9 grudnia 2008 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych (Dz. U. z 2008 r. Nr 221, poz. 1441), zwanym dalej "rozporządzeniem". Badania laboratoryjne przeprowadzone przez ww. akredytowane, niezależne laboratorium (protokół z badań nr [...]) wykazały, że oferowana w dniu kontroli benzyna bezołowiowa 95 (o numerze próbki [...]) nie spełnia wymagań jakościowych określonych w § 1 pkt 1 rozporządzenia, z uwagi na: -zaniżoną liczbę oktanową RON, której wynik badania wyniósł 94,3, przy wymaganiach jakościowych min. 95,0; -zawyżoną temperaturę końca destylacji, której wynik badania wyniósł 242,6 °C, przy wymaganiach jakościowych max 210 °C. W toku kontroli, pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. strona została poinformowana o wynikach badań próbki podstawowej benzyny bezołowiowej 95 pobranej w dniu [...] maja 2011 r. o numerze [...], przekazano jej również egzemplarz protokołu z badań nr [...] oraz poinformowano o możliwości złożenia wniosku o zbadanie próbki kontrolnej. Spółka pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. złożyła wniosek o zbadanie próbki kontrolnej nr [...]. Badania laboratoryjne przeprowadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium J. Sp. z o. o. w G. (protokół z badań nr [...]) wykazały, że oferowana w dniu kontroli benzyna bezołowiowa 95 (o numerze próbki [...]), nie spełnia wymagań jakościowych określonych w § 1 pkt 1 rozporządzenia, z uwagi na zawyżoną temperaturę końca destylacji, której wynik badania wyniósł 218,4 °C, przy wymaganiach jakościowych max 210 °C. Prezes UOKiK mając na uwadze wyniki przeprowadzonych badań laboratoryjnych, pismem z dnia [...] października 2011 r. powiadomił spółkę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej ustalenia wysokości należności pieniężnej stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbki benzyny bezołowiowej 95 oraz zobowiązania ww. przedsiębiorcy do jej uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. W piśmie z dnia [...] listopada 2011 r. spółka wniosła o uznanie, że pobrane próbki benzyny bezołowiowej 95 spełniają wymagania określone przepisami prawa. Jej zdaniem za taką oceną przemawia fakt rozbieżności pomiędzy wynikami badań trzech różnych próbek benzyny bezołowiowej 95. W załączeniu do ww. pisma przedstawiła trzy protokoły z badań, a mianowicie protokół nr [...], protokół nr [...] oraz nr [...], wskazując, że kwestionowana wartość parametru RON-94,3 w dwóch badaniach dodatkowych potwierdza zgodność z normą tj. 95,0 i 96,3, a wartość temperatury końca destylacji -242,6 °C po przeprowadzeniu tych badań wykazała 218,4 °C i 202 °C. Z tego względu spółka wskazała na występujące różnice w wartościach zakwestionowanych parametrów trzech próbek i uznała w związku z tym, że badane paliwo spełnia parametry przewidziane normą. Prezes UOKiK decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r., działając w oparciu o przepis art. 24 ust. 1, 4 i 5 w związku z art. 12 ust. 1, art. 7 ust. 1 pkt 1 oraz art. 3 ust. 1 ustawy o jakości paliw, zobowiązał spółkę do uiszczenia kwoty 1.699,46 złotych, stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki podstawowej benzyny bezołowiowej 95 o numerze [...]. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ podał, opierając się o wyniki badań laboratoryjnych przeprowadzonych przez O. S.A. w P., że pobrana w dniu [...] maja 2011 r. próbka podstawowa benzyny bezołowiowej 95 (nr [...]) nie spełniała wymagań jakościowych określonych w rozporządzeniu, z uwagi na: -zaniżoną liczbę oktanową RON, której wynik badania wyniósł 94,3, przy wymaganiach jakościowych min. 95,0. -zawyżoną temperaturę końca destylacji, której wynik badania wyniósł 242,6°C, przy wymaganiach jakościowych max 210 °C. Organ wskazał, że zarówno próbka podstawowa, jak i kontrola benzyny bezołowiowej pobrane do kontroli w dniu [...] maja 2011 r. nie spełniały wymagań jakościowych określonych w rozporządzeniu z uwagi na zawyżoną temperaturę końca destylacji. Skoro, jak zaznaczył, przeprowadzone badania wykazały, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych, to stosownie do treści art. 24 ust. 1 ustawy o jakości paliw, zarządzający (Prezes UOKiK) winien zobowiązać kontrolowanego do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań. Prezes UOKiK, odnosząc się do załączonego przez stronę sprawozdania z badań nr [...] wykonanych na jej zlecenie w O. Sp. z o. o. w P., wyjaśnił, iż tryb i zasady pobierania próbek w toku postępowania kontrolnego, a także badania pobranych próbek, regulują przepisy ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, w tym między innymi art. 17 ust. 1 i art. 22 tej ustawy. Stwierdził w związku z tym, że brak jest możliwości ustalenia jakiego paliwa dotyczyła próbka zbadana na wniosek strony przez O. Sp. z o. o., której wynik badania dokumentuje sprawozdanie nr [...]. Jak podał organ, z treści przedmiotowego sprawozdania wynika, że próbkę do badań dostarczono w dniu [...] czerwca 2011 r., tj. dwa tygodnie po zakończeniu kontroli, nadto wskazał, iż zgodnie z treścią protokołu kontroli z dnia [...] czerwca 2011 r. w zbiorniku przyziemnym nie było benzyny bezołowiowej 95. Organ, mając powyższe na uwadze uznał, że wniosek spółki dotyczący uznania badanych próbek paliwa za zgodne z wymaganiami jakościowymi określonymi w rozporządzeniu, jest bezzasadny. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona postępowania wniosła o uchylenie decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Nr [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. oraz o nieobciążanie kosztami przeprowadzonych badań laboratoryjnych. Przedmiotowej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie: 1) art. 7 i 77 k.p.a., poprzez dowolne przyjęcie, że różnica w wynikach badań próbki benzyny bezołowiowej 95 o nr [...], pobranej w dniu [...] maja 2011 r. wykonanych przez O. S.A. w P., a wynikami badań próbki kontrolnej udokumentowanej protokołem z badań nr [...] wykonanymi przez J. Sp. z o. o. są jedynym przypadkiem na dwadzieścia w sytuacji, kiedy w sprawie brak jest materiału dowodowego, potwierdzającego tę tezę; 2) art. 6 k.p.a., poprzez dowolne przyjęcie, że norma PN-EN ISO 3405 w całości stanowi źródło obowiązującego Polsce prawa i tym samym zapis pkt 12.3.3 zawarty w tej normie jest wiążący, przez co wyniki badań, które wzajemnie się wykluczają trzeba uznać za prawidłowe; 3) art. 8 k.p.a., poprzez domniemanie przez organ, iż próbka, której wynik badania dokumentuje sprawozdanie nr [...] nie pochodzi z partii paliwa, z której pobrano próbkę o nr [...]. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów decyzją z dnia [...] marca 2012 r. utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję stwierdzając, że brak jest podstaw do jej uchylenia. Organ stwierdził, że wadliwą jakość kontrolowanego paliwa potwierdziły badania laboratoryjne przeprowadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium J. Sp. z o.o. w G. (protokół z badań nr [...]), z których wynika, że oferowana w dniu kontroli benzyna bezołowiowa 95 (o numerze próbki [...]), nie spełniała wymagań jakościowych określonych rozporządzeniem, z uwagi na zawyżoną temperaturę końca destylacji, której wynik badania wyniósł 218,4 °C, przy wymaganiach jakościowych max 210 °C. Prezes UOKiK, odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 7, 77 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, w zakresie rozbieżności pomiędzy wynikami badań próbki podstawowej i kontrolnej podniósł, iż podstawę zobowiązania spółki do uiszczenia kwoty określonej decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r., stanowią wyniki badań laboratoryjnych pobranej próbki podstawowej benzyny bezołowiowej 95, które udokumentowano protokołem z badań nr [...]. Badania te zostały wykonane przez akredytowany, niezależny O. S.A. w P.. Organ podał, że niewłaściwą jakość paliwa potwierdziły, przeprowadzone na wniosek spółki, badania próbki kontrolnej, które udokumentowano protokołem z badań nr [...]. Te z kolei badania zostały wykonane przez akredytowane, niezależne laboratorium J. Sp. z o. o. w G.. W zakresie parametru temperatura końca destylacji, wynik badania wyniósł w przypadku próbki podstawowej 242,6 °C, zaś w przypadku próbki kontrolnej 218,4 °C. Zdaniem organu, z uwagi na podnoszoną przez stronę kwestię różnic pomiędzy wynikami badań w dwóch różnych laboratoriach, należało podkreślić, iż badana benzyna bezołowiowa 95 nie spełniała wymagań jakościowych - w zakresie parametru temperatura końca destylacji - określonych na poziomie max 210 °C, także w granicach tolerancji max 210 + 6,2 °C, zaś rozbieżności pomiędzy wynikami badań, w zakresie ww. parametru, uzyskanymi w różnych laboratoriach są naturalne i wynikają z warunków odtwarzalności, w jakich wykonywane są badania. Jak wskazał organ, w niniejszej sprawie zwrócono się do obydwu laboratoriów, z prośbą o wyjaśnienie, co mogło być przyczyną rozbieżności pomiędzy wynikami próbki podstawowej i kontrolnej. W ocenie laboratorium O. S.A. w P., najczęstszą przyczyną zaistniałej sytuacji jest zanieczyszczenie benzyny nawet minimalną domieszką oleju napędowego lub opałowego. Z kolei, zdaniem laboratorium J. Sp. z o. o., przyczyn takiego stanu rzeczy należy szukać w pierwotnej niejednorodności badanego paliwa w zbiorniku, z którego pobierano próbkę lub błędach samego próbobrania. W tych warunkach organ stwierdził, iż przyczyną rozbieżności pomiędzy wynikami może być zanieczyszczenie lub niejednorodności paliwa bądź niewłaściwe pobranie próbek. Wobec zarzutu braku wykazania przez organ, jak często dochodzi do rozbieżności w wynikach badań przeprowadzonych w ww. laboratoriach, wskazano, że w 2011 r. doszło do jednego przypadku, w którym rozbieżności w zakresie wyniku parametru - temperatura końca destylacji, dotyczyły badania próbki podstawowej, wykonanego przez O. S.A. w P. i badania próbki kontrolnej, wykonanego przez J. Sp. z o.o., odnotowanego w sprawie spółki "M." Sp. z o.o. Prezes UOKiK, odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 6 k.p.a., poprzez przyjęcie, iż norma PN-EN ISO 3405 w zakresie zapisu pkt 12.3.3 stanowi źródło obowiązującego w Polsce prawa zauważył, że stosownie do treści pkt 15.4 załącznika do rozporządzenia, sposób wykonania oznaczenia, rodzaj stosowanej aparatury i jej przygotowanie, przygotowanie próbki, kontrolę aparatury, sposób obliczenia i podawania wyników, precyzję metody, a także sporządzanie sprawozdania z badania określa ww. norma. W ocenie organu, zapis pkt 12.3.3. normy PN-EN ISO 3405 mieści się w zakresie przedmiotowym treści pkt 15.4 załącznika do rozporządzenia, gdyż odnosi się do sposobu obliczenia i podawania wyników i precyzji metody. Tym samym, zdaniem organu, zarzut naruszenia art. 6 k.p.a. należy uznać za niezasadny. Organ odniósł się również do zarzutu polegającego na naruszeniu art. 8 k.p.a., poprzez przyjęcie, że próbka paliwa, której wynik badania dokumentuje sprawozdanie [...], nie pochodzi z partii paliwa objętej kontrolą i wyjaśnił, że brak jest możliwości ustalenia, kiedy, w jaki sposób i z jakiej partii paliwa próbka ta została pobrana. Organ podkreślił jednocześnie, że przedmiotowa próbka nie została pobrana przez inspektorów Inspekcji Handlowej w toku kontroli u spółki w dniu [...] maja 2011 r. W skardze na powyższą decyzję spółka "M." Sp. z o.o. z siedzibą w P. (cytowana dalej jako "skarżąca") powtórzyła zarzuty sformułowane we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i wniosła o uchylenie tej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej. Skarżąca podtrzymała wcześniejsze twierdzenia, że wyniki badań próbki podstawowej benzyny bezołowiowej 95 o nr [...] i próbki kontrolnej udokumentowanej protokołem z badań nr [...] różnią się wzajemnie i to w stopniu znacznym, a w odniesieniu do temperatury końca destylacji wyniki pomiarów są rażąco odmienne. Zdaniem skarżącej, badania przeprowadzone przez J. Sp. z o.o. nie potwierdziły wadliwej jakości kontrolowanego paliwa z uwagi na fakt znacznych - rażących - różnic w wynikach badań próbki podstawowej i próbki kontrolnej. W ocenie skarżącej, organ nie podjął wszelkich kroków zamierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do podjęcia rozstrzygnięcia, przy czym był zobligowany do zebrania w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i wnikliwego jego rozpatrzenia. Kierując się wspomnianymi zasadami organ mógłby po analizie protokołów badań, a także ewentualnym powzięciu wiadomości o warunkach przechowywania próbki kontrolnej, stwierdzić, z czego wynikają rozbieżności i czy czynnikiem je wywołującym jest niejednorodność badanego paliwa, czy też wadliwe przeprowadzenie samego badania lub nierzetelność próbobrania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej cyt. jako p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. Nr 169, poz. 1200 ze zm.) paliwa transportowane, magazynowane, wprowadzane do obrotu oraz gromadzone w stacjach zakładowych powinny spełniać wymagania jakościowe określone dla danego paliwa, ze względu na ochronę środowiska, wpływ na zdrowie ludzi oraz prawidłową pracę silników zamontowanych w pojazdach, ciągnikach rolniczych, a także maszynach nieporuszających się po drogach. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 tej ustawy zabrania się transportowania, magazynowania, wprowadzania do obrotu oraz gromadzenia w stacjach zakładowych paliw ciekłych niespełniających wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust 2 pkt 1 lub art. 6 ust. 3 ustawy. Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 3 ust. 2 pkt 1 omawianej ustawy Minister Gospodarki wydał rozporządzenie z dnia 9 grudnia 2008 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych (Dz. U. Nr 221, poz. 1441 z późn. zm). W myśl § 1 pkt 1 ww. rozporządzenia wymagania jakościowe dla paliw ciekłych -benzyn silnikowych stosowanych w pojazdach wyposażonych w silniki z zapłonem iskrowym, oznaczonych kodami CN 2710 11 45 oraz 2710 11 49 określa załącznik nr 1 do rozporządzenia, w którym określona jest m. in. maksymalna temperatura końca destylacji. W świetle powyższych przepisów oraz akt administracyjnych sprawy, zdaniem Sądu, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, opierając się na wynikach badań laboratoryjnych przeprowadzonych przez akredytowany, niezależny O. w P.(protokół z badań nr [...]) prawidłowo stwierdził, że pobrana w dniu [...] maja 2011 r. próbka podstawowa benzyny bezołowiowej 95 (nr [...]) nie spełniała wymagań jakościowych określonych w rozporządzeniu, z uwagi na zawyżoną temperaturę końca destylacji, której wynik badania wyniósł 242,6 °C, przy wymaganiach jakościowych max 210 °C. Także próbka kontrolna nie spełniała ww. wymagań zgodnie z protokołem z badań nr [...], który to protokół sporządziło akredytowane niezależne laboratorium J. spółka z o. o. w G.. Z powyższego badania wynikało, że. próbka kontrolna benzyny bezołowiowej 95 (nr [...]) nie spełniała wymagań jakościowych określonych w rozporządzeniu, z uwagi na zawyżoną temperaturę końca destylacji, której wynik badania wyniósł 218,4 °C, przy wymaganiach jakościowych max 210 °C. Zgodnie z art. 24 ust. 1 omawianej ustawy, jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych określonych w ustawie, zarządzający zobowiązuje kontrolowanego, w drodze decyzji, do uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań. Stosownie do postanowień art. 12 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, zarządzającym jest Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. W myśl ust. 4 tego przepisu zarządzający ustala wysokość należności pieniężnej, o której mowa w ust. 1, na podstawie faktury wystawionej przez kierownika akredytowanego laboratorium, w którym wykonano badania próbki, a w przypadku gdy badania próbki wykonano w laboratorium prowadzonym przez Inspekcję Handlową - na podstawie ustaleń kierownika tego laboratorium. Koszty badań wykonanych przez O. w P., ustalane są na podstawie faktury zbiorczej znajdującej się w aktach administracyjnych. W ocenie sądu organ prawidłowo ustalił wysokość należności pieniężnej stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbki benzyny bezołowiowej 95 ( nr [...]) na podstawie sporządzonego w dniu [...] czerwca przez kierownika O. w P. z dnia [...] maja 2011 r. w kwocie 1699 zł i 47 gr. Zestawienia. W tym miejscu należy również podkreślić, że z protokołu kontroli z dnia [...] maja 2011 r. nie wynika aby skarżąca zgłosiła jakiekolwiek zarzuty co do sposobu pobrania próbek. Protokół został podpisany przez Prezesa M. bez żadnych uwag. Wobec powyższego zarzuty co do rzetelności pobrania próbek, których mowa w skardze nie znajdują potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym, a skarżącą na poparcie tych twierdzenie nie wskazała żadnych dowodów. Podkreślić należy, iż w świetle przepisów ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, jeśli przeprowadzone badania wykazują, iż paliwo spełnia wymagania jakościowe, koszt tych badań ponosi organ jako zarządzający systemem monitorowania i kontrolowania jakości paliw, na podstawie umowy zawartej z akredytowanym laboratorium. Jeśli badania wykażą, że paliwo nie spełnia wymagań jakościowych, co miało miejsce w niniejszej sprawie, koszt badań ponosi kontrolowany przedsiębiorca. W świetle art. 3 ust. 1 ww. ustawy odpowiedzialność za niezachowanie wymogów jakościowych ma charakter odpowiedzialności na zasadzie ryzyka, a nie winy. Tym samym za niezachowanie wymogów jakościowych ponosi się odpowiedzialność, niezależnie od faktu, czy ma się tego świadomość czy też nie. Odnosząc się do zarzutów skarżącego, iż zaskarżona decyzja oraz jej uzasadnienie naruszają przepisy postępowania administracyjnego, to jest art. 7, art. 77, art. 80, art. 84 i art. 107 k.p.a., wskazać należy, iż w opinii Sądu poczynione przez organ ustalenia wynikają z zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaś dokonana przez ten organ ocena tego materiału w kontekście zastosowanych przepisów ustawy nie budzi zastrzeżeń. Zdaniem Sądu organ wyczerpująco zbadał wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadził dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy W tym miejscu wskazać również należy, że skarżąca osobiście zleciła przeprowadzenie badania benzyny bezołowiowej 95, z którego to badania wynika, że benzyna spełnia wszelkie parametry. Badanie zostało wykonane w O. Sp. z. o. o. w P.. Odnosząc się do powyższego należy wykazać, że ustawa o systemie monitorowania i kontroli jakości paliw art. 17 ust. 1 i art. 22 regulują tryb i zasady pobierania próbek w toku postępowania kontrolnego. Ustawa zawiera również tryb i zasady badania tych próbek. Tak więc nie można przesądzić jakiego paliwa dotyczyło badanie, czy było to to samo paliwo jakie kontrolował organ, zwłaszcza, że jak wynika z protokołu badania próbkę do badania dostarczono w dniu [...] czerwca 2012 r. a więc w dwa tygodnie po kontroli. Przypomnieć również należy, że ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw przewiduje możliwość tylko dwukrotnego badania próbki paliwa. Ponadto skarżąca w swojej skardze uwypukliła znaczne różnice miedzy badaniem próbki podstawowej i próbki kontrolnej. W jej ocenie tak duże rozbieżności szczególnie w zakresie końca destylacji poddają w wątpliwość rzetelność przeprowadzonych badań lub rzetelność poboru próbek (o czym była mowa powyżej), czy wreszcie rzetelność przechowywania tych próbek. Odnosząc się do powyższych zarzutów skargi wskazać po pierwsze należy, że żadna z badanych próbek zarówno podstawowa jak i kontrolna nie wykazały, że benzyna spełnia przewidziane normy w zakresie temperatury końca destylacji i w obu wypadkach temperatura końca destylacji odbiegała od temperatury wymaganej max 210 °C, nawet przy przyjęciu granicy tolerancji + 6,2 °C. W ocenie Sądu rozbieżności pomiędzy wynikami badań w zakresie parametrów temperatury końca destylacji są naturalne i wynikają z warunków odtwarzalności w jakich wykorzystane są badania. Jak słusznie zauważył organ nawet norma PN-EN ISO 3405 "Przetwory Naftowe - Oznaczenie składu frakcyjnego metodą destylacji pod ciśnieniem atmosferycznym" pkt 12.3.3 dopuszcza takie rozbieżności. W niniejszej sprawie nie doszło również do naruszenia art. 6 k.p.a. poprzez przyjęcie przez organ iż norma PN-EN ISA 3405 w zakresie zapisu pkt 12.3.3 stanowi źródło prawa, gdyż jak słusznie zauważył Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów do powyższej normy odsyła wprost pkt 15.4 załącznika do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 25 marca 2010 r. w sprawie metod badania jakości paliw ciekłych. Odnosząc się natomiast do zarzutów błędnego próbobrania paliwa należy wskazać, że strona uczestniczyła czynnie przy pobieraniu próbek i na tym etapie nie zgłaszała żadnych zastrzeżeń. Wypada w tym miejscu wyjaśnić, iż zarówno sposób pobierania próbek, jak i wymagania jakie powinny spełniać pojemniki do poboru próbek, określały przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia l września 2009 r. w sprawie sposobu pobierania próbek paliw ciekłych i biopaliw ciekłych (Dz. U. z 2009 r. Nr 147, poz. 1189). Pojemniki przeznaczone do poboru próbek, wykorzystywane przez inspektorów Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej spełniały wymagania określone w ww. rozporządzeniu. Próbki benzyny bezołowiowej 95 zostały pobrane w dniu [...] maja 2011 r., zgodnie z wymaganiami zawartymi w ww. rozporządzeniu, co odnotowano w protokole pobrania próbek paliw nr [...], podpisanym bez zastrzeżeń przez Stronę. Ponadto, należy podkreślić, że po pobraniu próbek, pojemniki zostały zaplombowane przez inspektorów w obecności kontrolowanego. Fakt ten dokumentuje nie tylko ww. protokół pobrania próbek paliw, podpisany przez Stronę, ale także protokół kontroli. W tych okolicznościach zarzuty skargi nie podważają ustaleń, na jakich podjęte zostało zaskarżone rozstrzygnięcie, zaś Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości w działaniu organu wydającego decyzję, tak gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Zaskarżona decyzja - wbrew zarzutom skarżącego - nie nosi cech dowolności. Organ poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne oraz należycie uzasadnił treść rozstrzygnięcia. Analizując niniejszą sprawę, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy, czy naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w sposób, który miałby istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie okoliczności mogłyby w świetle art. 145 p.p.s.a. spowodować uchylenie zaskarżonej przez stronę decyzji Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.ps.a.), orzekł jak w sentencji.