II OZ 236/13

Dnia 9 kwietnia 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt II SA/Go 708/12 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt II SA/Go 708/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił wniosek [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 6 sierpnia 2012 r. [...], reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego A. K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewody Lubuskiego nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję Starosty Żagańskiego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Lubuski wniósł o jej odrzucenie, wskazując na uchybienie terminu do wniesienia skargi. Po doręczeniu pełnomocnikowi strony skarżącej dnia 21 września 2012 r. odpowiedzi na skargę, pełnomocnik w piśmie nadanym na adres tutejszego Sądu w dniu 27 września 2012 r. (data wpływu do Sądu: 1 października 2012 r.) złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pełnomocnik wskazał m.in. na brak wiedzy w zakresie prawidłowego terminu doręczenia stronie skarżącej decyzji Wojewody Lubuskiego oraz powołał się na błąd popełniony przez osobę obsługującą sekretariat Spółdzielni. Na podstawie zarządzenia Sędziego WSA z dnia 1 października 2012 r. odpis wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z dnia 27 września 2012 r. wraz z załącznikami przesłano dnia 3 października 2012 r. organowi – Wojewodzie Lubuskiemu – celem zajęcia w terminie 7 dni stanowiska w sprawie. Jednocześnie zwrócono się do Wojewody Lubuskiego o przekazanie w powyższym terminie informacji, czy strona skarżąca złożyła, zgodnie z wymogami art. 87 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bezpośrednio w siedzibie organu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz o przekazanie do tutejszego Sądu złożonego ewentualnie za pośrednictwem organu wniosku. W piśmie z dnia [...] października 2012 r. Wojewoda Lubuski poinformował, że strona skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w siedzibie tego organu. Wskazując na powyższe Sąd pierwszej Instancji podkreślił, że w pierwszej kolejności rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu zobowiązany jest ustalić, czy zachowany został termin do złożenia tego wniosku. Stosownie bowiem do art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jak zatem stwierdził Sąd, przeszkoda do terminowego wniesienia skargi ustała w dniu doręczenia pełnomocnikowi strony skarżącej odpisu odpowiedzi na skargę tj. w dniu 21 września 2012 r., uznać należało, iż termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął z dniem 28 września 2012 r. W tym terminie pełnomocnik Spółdzielni skierował bezpośrednio do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Zgodnie natomiast z treścią art. 87 § 3 P.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Wobec zatem złożenia wniosku z naruszeniem trybu, o którym mowa w art. 87 § 3 P.p.s.a., Sąd pierwszej instancji w dniu 3 października 2012 r. przekazał wniosek organowi, który wydał zaskarżony akt, i to właśnie ten dzień należy uznać za datę jego wniesienia. Stąd też należy przyjąć, że termin złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który nadano bezpośrednio do sądu administracyjnego liczony być powinien od daty nadania pisma przez sąd. Z uwagi na powyższe Sąd pierwszej instancji stwierdził, że nastąpiło przekroczenie przewidzianego w art. 87 § 1 powołanej ustawy siedmiodniowego terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. W zażaleniu na powyższe postanowienie [...], reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że gdy skarga (złożona przez stronę skarżącą w dniu 13 sierpnia 2012 r.) znajduje się już w sądzie, wraz z aktami sprawy przekazanymi przez organ, to niecelowym byłoby składanie wniosku o przywrócenie terminu za pośrednictwem organu i w pełni dopuszczalne jest przyjęcie do rozpoznania wniosku złożonego bezpośrednio do sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2 P.p.s.a. Z kolei art. 87 § 1 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przy czym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 P.p.s.a.). Wobec powyższego w niniejszej sprawie stwierdzić należy, że prawidłowo Sąd pierwszej instancji uznał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi winien być złożony za pośrednictwem organu. Tym samym także termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który nadano bezpośrednio do sądu administracyjnego liczony być powinien od daty nadania pisma przez sąd. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie ulega wątpliwości, że doszło do uchybienia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Strona skarżąca bowiem wniosek ten wysłała bezpośrednio do Sądu pierwszej instancji, następnie zaś Sąd ten wysłał ów wniosek o przywrócenie terminu do Wojewody Lubuskiego, co nastąpiło w dniu 3 października 2012 r. Skoro zatem przeszkoda uniemożliwiająca wykonanie czynności procesowej w postaci wniesienia skargi ustała w dniu 21 września 2012 r., to należało uznać, że złożenie pisma o przywrócenie terminu w dniu 3 października 2012 r. nastąpiło w upływem siedmiodniowego terminu, o jakim mowa w cyt. art. 87 § 1 P.p.s.a. Konsekwencją zaś stwierdzenia, że doszło do uchybienia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest, stosownie do art. 88 P.p.s.a., jego odrzucenie. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.