II OZ 1130/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 października 2012 r., sygn. akt II SA/Gd 534/12 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Z. Ż. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt II SA/Gd 534/12, odrzucił skargę Z. Ż. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] lipca 2012 r. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 2 października 2012 r. W dniu 9 października 2012 r. skarżący Z. Ż. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od opisanego wyżej postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, postanowieniem z dnia 24 października 2012 r. odrzucił powyższą skargę kasacyjną wskazując, że skarga kasacyjna wniesiona osobiście przez skarżącego podlega odrzuceniu jako niespełniająca wymagań formalnych przewidzianych w art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.). Zażaleniem Z. Ż. zaskarżył powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie art. 178 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej, mimo nie wezwania skarżącego do wskazania, czy wniesione przez niego pismo stanowi wniosek o przywrócenie terminu czy skargę kasacyjną, w sytuacji gdy treść pisma wskazuje na to, iż pismo stanowi wniosek o przywrócenie terminu. Z uwagi na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i zasądzenia na rzecz skarżącego od organów kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego w postępowaniu zażaleniowym, według norm przepisanych. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono m.in., że pismo skarżącego zakwalifikowane przez Sąd jako skarga kasacyjna w rzeczywistości może stanowić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, gdyż tak wynika z treści tego pisma. Za uznaniem tego pisma za wniosek o przywrócenie terminu wskazuje również termin, w jakim pismo to zostało złożone, a więc termin 7-dniowy od dnia otrzymania postanowienia o odrzuceniu skargi. Ponadto skarżący po wydaniu zaskarżonego postanowienia a przed jego doręczeniem złożył do Sądu pismo z dnia 26 października 2012 r., w którym prosił o przyjęcie jego skargi kasacyjnej, ponieważ nie ma środków finansowych na korzystanie z zawodowego prawnika. Pismo to zatytułował jako skarga kasacyjna, w związku z czym należy uznać, że pisma z dnia 8 października 2012 r. nie uważał za skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. skargę kasacyjną może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy. Niezachowanie przymusu adwokacko – radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej stanowi brak, który nie podlega uzupełnieniu. Oznacza to, że skarga taka podlega odrzuceniu, bez wzywania wnoszącego do uzupełnienia braków w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie odpis postanowienia z dnia 27 września 2012 r. odrzucającego skargę Z. Ż. został mu doręczony 2 października 2012 r. wraz z pouczeniem, iż przysługuje od niego skarga kasacyjna, która powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego: adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym - w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznikiem patentowym - w sprawach własności przemysłowej. Skarżącego pouczono ponadto, że skarga kasacyjna sporządzona przez podmiot nieuprawniony będzie odrzucona bez merytorycznego rozpoznania. Pomimo powyższego pouczenia skarżącego o wymogach, jakie powinna spełniać jego skarga kasacyjna od postanowienia z dnia 27 września 2012 r., skarżący, pismem z dnia 8 października 2012 r. zaskarżył ww. postanowienie sporządzoną osobiście przez siebie skargą kasacyjną. W związku z faktem, iż z akt sprawy nie wynikało aby skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a. upoważnionych do sporządzenia skargi kasacyjnej, zasadne było odrzucenie przedmiotowej skargi kasacyjnej przez Sąd I instancji. Postanowienie Sądu I instancji z dnia 24 października 2012 r. odrzucające skargę kasacyjną Z. Ż. uznać należy za zgodne z prawem. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska wyrażonego przez skarżącego w zażaleniu sugerującego błędne zakwalifikowanie pisma skarżącego z dnia 8 października 2012 r. jako skargi kasacyjnej zamiast jako wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z pisma tego wynika bowiem jednoznacznie, że skarżący kwestionuje ustalenia Sądu I instancji zawarte w postanowieniu z dnia 27 września 2012 r. a stanowiące podstawę odrzucenia jego skargi na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] lipca 2012 r. Słusznie zatem pismo to zostało uznane przez Sąd I instancji za skargę kasacyjną od tego postanowienia. Nie znajdując zatem usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.