VII SA/Wa 1346/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2012 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak [...] w przedmiocie oddalenia skargi na przewlekłość postępowania egzekucyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 54 § 2 i 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954), dalej u.p.e.a., po rozpoznaniu skargi M. K., T. S., A. T., D. M. oraz F. P. z dnia 24 września 2010r. na przewlekłość postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w sprawie dotyczącej budynku mieszkalnego przebudowanego na restaurację "[...]" usytuowanego przy ul. [...] w [....] oddalił skargę. W uzasadnieniu postanowienia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r., znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] nałożył na M. J. obowiązek przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania budynku przy ul. [...] w [...], zaadaptowanego samowolnie na cele gastronomiczne. Decyzja ta stała się ostateczna. Organ I instancji zgodnie z przepisami u.p.e.a. wszczął postępowanie egzekucyjne w celu wykonania obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. Zdaniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego brak jest podstaw do stwierdzenia przewlekłości postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez organ egzekucyjny. Przewlekłość postępowania egzekucyjnego zachodzi wówczas gdy organ egzekucyjny nie podejmuje czynności zmierzających do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. W niniejszej sprawie organ egzekucyjny podejmuje działania w celu wyegzekwowania nałożonego obowiązku podejmując określone czynności egzekucyjne, od których zgodnie z obowiązującą literą prawa zobowiązana ma prawo odwoływać się do organu sprawującego nadzór nad tym organem. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu zażalenia M. K. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r., znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że ustawodawca nie zdefiniował pojęcia przewlekłości postępowania egzekucyjnego, użytego w art. 54 § 1 u.p.e.a. Zdaniem organu odwoławczego przewlekłości postępowania egzekucyjnego, nie można wprost utożsamiać z łącznym czasem trwania postępowania egzekucyjnego. Można o niej mówić tylko wówczas, gdy organ egzekucyjny nie podejmuje czynności zmierzających do wyegzekwowania obowiązku, uwzględniając czas niezbędny do podjęcia tych czynności, a więc, gdy postępowanie trwa dłużej niż to konieczne z przyczyn leżących po stronie organu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2005 r., OPP 52/04). Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że z akt egzekucyjnych niniejszego postępowania wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że organ powiatowy podejmuje wszelkie czynności wynikające z ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji niezbędne do zapewnienia wykonania obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r. Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2012r., sygn. akt VII SA/Wa 1976/11 WSA w Warszawie oddalił skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] lipca 2011r. utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji w przedmiocie nałożenia zaliczki na poczet wykonania zastępczego obowiązku nałożonego decyzją PINB dla [...] z dnia [...] sierpnia 2006r., którą nakazano inwestorowi M. J. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania budynku usytuowanego na terenie posesji przy ul. [...] w [...], zaadaptowanego samowolnie na cele gastronomiczne-bar restauracyjny. Orzeczenie wykonania zastępczego jest najdalej idącym środkiem prawnym zmierzającym do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji nakazowej. Tym samym organ odwoławczy uznał za bezzasadny zarzut przewlekłości postępowania egzekucyjnego. Skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] kwietnia 2012 r. wniósł M. K. Skarżący wskazał, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 31 października 2008 r., sygn. akt II OSK 1197/07 oddalił skargę kasacyjną złożoną przez inwestora M. J. czym uprawomocnił decyzję organu powiatowego [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. Skarżący wskazał, że nie rozumie na czym polega kilkuletnia zwłoka w wykonaniu decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. Pokreślił, że mimo pozornego wykonania decyzji, o czym poinformował go organ powiatowy, sporna resteruracja nadal działa, zdjęto tylko szyld, a nie zdemontowanego całego zaplecza technologicznego. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Biorąc pod uwagę powyższy przepis Sąd skargę uwzględnił. Organ wadliwie zinterpretował pismo skarżącego z dnia 24 września 2010r jako skargę dotyczącą przewlekłości postępowania egzekucyjnego i w tak określonej sprawie wydał rozstrzygnięcie. Tymczasem w piśmie z dnia 24 września 2010r skierowanym do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego skarżący powołując się na art. 6 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji domagał się od organu egzekucyjnego podjęcia czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych. Postanowieniem z dnia [...] października 2010 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. przekazał pismo skarżącego z dnia 24 września 2010r [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż pismo z dnia 24 września 2010 r. stanowi skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w podejmowaniu czynności egzekucyjnych celem wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [....] sierpnia 2006r, Nr [...], znak: [....]. W związku z nie rozpatrzeniem skargi z dnia 24 września 2010r na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2011, sygn. akt VII SAB/Wa 61/11 zawiadomił Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o istotnym naruszeniu prawa przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W przedstawionym stanie faktycznym sprawy należy stwierdzić, iż pismo skarżącego z dnia 24 września 2010r dotyczy bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [....] i powinno zostać rozpatrzone jako skarga na bezczynność, a nie przewlekłość postępowania egzekucyjnego. Z tej przyczyny należało uchylić wadliwe postanowienia stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.). Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku na podstawie art. 152 w/w ustawy.