II SA/Kr 1088/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie: NSA Anna Szkodzińska NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Protokolant: Anna Pałasz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2012 r. sprawy ze skargi J.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 26 kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu J.M. wpis w kwocie 100 zł (sto złotych). Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2012 r., znak: [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. , na podstawie art. 156 § 1, art. 157 § 1 w zw. z art. 28, oraz art. 61a § 1 kpa odmówiło wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 11 maja 2011r., Nr [....] w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji pn: budowa zespołu trzech budynków mieszkalnych, wielorodzinnych z parkingami podziemnymi na działkach nr nr [....] obr. [....] wraz z budową zjazdu z działki nr [....] na działkę [....] obr. [....] przy ul. [....] w K. oraz budową drogi wewnętrznej na działkach nr nr [....] obr jw. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 28 marca 2012 r. wpłynęły wnioski J.M. i W.F. dotyczące stwierdzenia nieważności opisanej wyżej decyzji Prezydenta Miasta K. Organ stanął na stanowisku, że żadnemu z wnioskodawców nie przysługiwał status strony w zakończonym postępowaniu i z uwagi na brak interesu prawnego nie przysługuje im również prawo do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nieważności opisanej na wstępie decyzji. Zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji J.M. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. , domagając się jej uchylenia. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o odrzucenie skargi, uzasadniając wniosek w tym zakresie brakiem legitymacji po stronie skarżącego do występowania z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 11 maja 2011 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm. ) zwanej dalej "P.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Jednym z podstawowych warunków dopuszczalności skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jakie służą stronie w postępowaniu przed organem administracji. W myśl bowiem art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia, jak słusznie wskazał organ, stanowił art. 61a § 1 K.p.a, zgodnie z którym gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Zgodnie z § 2 tego przepisu na postanowienie takie służy zażalenie. Stosownie natomiast do treści art. 127 § 3 w zw. z art. 144 K.p.a. od postanowienia wydanego w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy zażalenie, jednakże strona niezadowolona z postanowienia może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W niniejszej sprawie skarżący nie wyczerpał przewidzianego przez ustawodawcę trybu zaskarżenia. Okoliczność, że został błędnie pouczony przez organ o prawie do wniesienia skargi nie skutkuje przyznaniem mu takiego prawa. W świetle powyższego należy stwierdzić, że wniesienie skargi do sądu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z 26 kwietnia 2012 r. jest niedopuszczalne i dlatego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., skargę należało odrzucić. Błędne jest stanowisko organu zawarte w odpowiedzi na skargę, że skarga winna ulec oddaleniu z powodu braku legitymacji po stronie skarżącego do występowania z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 11 maja 2011 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Skarżący był adresatem zaskarżonego postanowienia i z tego powodu posiadał legitymację do wniesienia skargi na ten akt. Na marginesie dodać jeszcze należy, że wobec błędnego pouczenia skarżącego o prawie do wniesienia skargi, skarżący może wnieść wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia do SKO w Krakowie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.