VII SA/Wa 1503/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, , Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2012 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę skargę oddala Starosta W. decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla M. i Z. S. na rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na cele mieszkalno - handlowo - usługowe na działce nr ew. [...] obr. [...] położonej przy ul. P. w W. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że przedstawiony projekt budowlany jest zgodny z decyzją nr [...] znak [...] - [...] Burmistrza W. o warunkach zabudowy na działce nr [...] obr. [...]. Organ architektoniczno - budowlany przed wydaniem decyzji dokonał sprawdzeń wymaganych przepisem art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 201 Or. nr 243 poz. 1623 ze zm.). Odnosząc się do zarzutów uczestnika W. M., złożonych w Starostwie w dniu 17 stycznia 2012 r. organ zaznaczył, że w projekcie budowlanym znajduje się analiza dotycząca naturalnego oświetlenia i nasłonecznienia pomieszczeń zlokalizowanych w budynku mieszkalnym na działce ew. nr [...] obr[...]. We wnioskach zawartych w tej analizie stwierdzono, że projektowana rozbudowa i nadbudowa istniejącego budynku mieszkalnego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na działce ew. nr [...] obr. [...] nie powoduje niezgodnego z obowiązującymi przepisami ograniczenia oświetlenia i nasłonecznienia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku mieszkalnym położonym na działce ew. nr [...]. Organ nie stwierdził wiec naruszenia § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. z 2002r. nr 75 poz. 690 ze zm.). Ponadto nie stwierdzono naruszenia § 19 ww. rozporządzenia w zakresie usytuowania 3 miejsc postojowych. Odnośnie warunków dotyczących wpływu posadowienia budynku na skrzyżowaniu ulic L. i P. w W., a także usytuowania okien i balkonu na okien sypialni i kuchni w budynku skarżącego organ wskazał, że nie doszło do naruszenia przepisów prawa. W szczególności projekty zachowują wymagania odnośnie nieprzekraczalnej linii zabudowy. Po rozpatrzeniu odwołania Wł. M.a od decyzji Starosty W. Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z uwagi na brak podstaw do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę i nie stwierdzenie naruszeń i niezgodności planowanej inwestycji z przepisami prawa budowlanego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W. M. wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej. Skarżący podniósł, że po nadbudowie projektowany budynek będzie miał wysokość 11 m i zacieni dom skarżącego pasem o szerokości 6,5 m przez cały dzień bez względu na położenie słońca. Skarżący podnosił, że jest inwalidą II grupy, zaś jego matka inwalidką I grupę. Oboje z ograniczonymi funkcjami narządów ruchu. Matka skarżącego przebywa cały czas w domu, stąd zacienienie ma dla niej szczególne znaczenie, ponieważ dotyczy pomieszczeń w których przebywa całodobowo. Skarżący podnosił także, że parking został zaprojektowany pod oknami jego budynku, a do tej pory istniejący budynek inwestorów był przyczyną wypadków na skrzyżowaniu ulic P. i L. w W.. Skarżący wnosił o powołanie przez Sąd biegłego sądowego w sprawie zacienienia jego działki. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosił o jej oddalenie podnosząc jak w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jak i decyzja ją poprzedzająca prawa nie naruszają. W orzecznictwie sądowo - administracyjnym ugruntowany jest pogląd, że decyzja wydawana w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę nie ma charakteru uznaniowego, bowiem zgodnie z art. 35 ust. 4 prawa budowlanego w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2008 r. sygn. II OSK 1428/07). W razie spełnienia przez inwestora wymagań określonych w art. 32 ust. 4 tj. posiadania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz złożenia wniosku o pozwolenie na budowę w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu a także dokonania określonych w art. 35 ust. 1 sprawdzeń, właściwy organ administracji architektoniczno - budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] maja 2012 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz ze zmianą sposobu użytkowania na cele mieszkalno - handlowo - usługowe na działce nr ew. [...] obr. [...] położony przy ul. P. róg L.j w W.. Stwierdzić należy, że organy architektoniczno - budowlane przeprowadziły postępowanie z zachowaniem zasad postępowania administracyjnego i dokonały właściwej oceny przedstawionego projektu budowlanego wraz z uzupełniającą go dokumentacją. Z projektu budowlanego w szczególności z jego części graficznej wynika, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, która przewiduje na działce nr [...] obr. [...] zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z usługami (usługi nieuciążliwe i handel). Projekt zaś przewiduje rozbudowę i nadbudowę wraz ze zmianą sposobu użytkowania budynku jednorodzinnego na cele mieszkalno - usługowo - handlowe. Po rozbudowie i nadbudowie będzie to budynek 2,5 kondygnacyjny bez podpiwniczenia. W części przyziemia zaprojektowano część handlowo - usługową oraz miejsce parkingowe, na piętrze i poddaszu zaś część mieszkalną. Od strony zachodniej tj. od granicy działki skarżącego nr [...] z obr. [...] projektowany budynek oddalony jest o 5m. Na rozprawie w dniu 29 października 2012 r. skarżący oświadczył, że natomiast jego budynek ścianą z otworami drzwiowymi znajdujący się na działce [...] jest usytuowany w odległości 1,5 od granicy działki inwestorów. Z uwagi na odległość między istniejącym budynkiem mieszkalnym skarżącego na działce nr [...] projektowaną nadbudową i rozbudową wynoszącą ok. 7 m zaprojektowano od strony zachodniej ścianę w rozbudowywanym budynku jako ścianę oddzielenia przeciwpożarowego. Powyższe ustalenia wskazują na zachowanie przez inwestorów odległości zgodnych z przepisami o warunkach technicznych, które wymagają dla ściany z otworami odległość min. 4 m od granicy z działką budowlaną. Wysokość projektowanego budynku do górnej krawędzi elewacji frontowej wynosi 8 m od średniego poziomu terenu, a więc jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy, która przewiduje maksymalną wysokość położenia górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki 8 m od średniego poziomu terenu przed głównym wejściem do budynku. Do projektu budowlanego dołączono także analizę przesłaniania dotyczącą ewentualnego przez elewację wschodnią inwestycji. Budynek przesłaniający po nadbudowie o wysokości 11,02 m w kalenicy, natomiast 8 m do okapu nie powoduje ograniczenia oświetlenia naturalnego i nasłonecznienia budynku przesłanianego zlokalizowanego na dz. nr ew. [...], a więc ograniczenia oświetlenia niezgodnego z obowiązującymi przepisami w szczególności z § 60 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690, ze zm.). Budynek przesłoniony jest bowiem budynkiem wielopokojowym w zabudowie śródmiejskiej. W mieszkaniu wielopokojowym dopuszcza się ograniczenie czasu nasłonecznienia do jednego pokoju, przy czym w śródmiejskiej zabudowie uzupełniającej dopuszcza się ograniczenie wymaganego czasu nasłonecznienia do 1,5 godziny. Projekt zagospodarowania działki przewiduje 3 miejsca postojowe tym samym nie został naruszony przepis art. 19 pkt 1 w/w rozporządzenia wymagający odległość 7 m dla wydzielonych miejsc postojowych od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w budynku mieszkalnym w przypadku 4 stanowisk włącznie. Projekt budowlany zachowuje także wymagania odnośnie nieprzekraczalnej linii zabudowy i przewiduje większe ścięcie narożnika budynku na skrzyżowaniu ulic niż obecnie istniejące. Odnosząc się do wniosku skarżącego zgłoszonego w skardze o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego na okoliczność niezgodnego z przepisami przesłonienia przez przedmiotową nadbudowę budynku skarżącego stwierdzić należy, że zgodnie z art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Omawiany przepis nie daje podstawy do dopuszczenia w postępowaniu sądowo - administracyjnym dowodu z dokumentu, który w istocie ma charakter opinii biegłego (wyrok składu 7 sędziów NSA z 25 września 2000 r. FSA 1/00 ONSA 2001 nr 1 poz.1) podobnie, jak dowodu z oględzin. Z powyższych względów Sąd skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił.