I OSK 375/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Dzbeńska, Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska, Sędzia del. WSA Ewa Kwiecińska (spr.), Protokolant starszy asystent sędziego Dominika Człapińska, po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 października 2011 r. sygn. akt IV SA/Gl 46/11 w sprawie ze skargi J. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 27 października 2011 r. o sygn. akt IV SA/GL 46/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd wskazał na następujący stan faktyczny i prawny sprawy: Decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] Prezydent Miasta Częstochowy odmówił J. H. przyznania dodatku mieszkaniowego, o który wystąpił we wniosku z dnia 30 czerwca 2008 r. Wskutek złożonego przez stronę odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], stwierdziło uchybienie terminu do jego wniesienia i pozostawiło odwołanie bez rozpatrzenia. Postanowienie to stało się przedmiotem skargi J. H. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który wyrokiem z dnia 4 grudnia 2009 r. o sygn. akt IV SA/GI 437/09, uchylił to postanowienie, stwierdzając, że decyzja organu I instancji nie została prawidłowo doręczona stronie. W następstwie wydanego wyroku, Prezydent Miasta Częstochowy decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...], ponownie rozpatrzył wniosek J. H. z dnia 30 czerwca 2008 r. i odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego. Równolegle Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie, biorąc pod uwagę pogląd prawny zaprezentowany w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 grudnia 2009 r., rozpoznało odwołanie J. H. od decyzji organu I instancji z dnia [...] lipca 2008 r. i decyzją z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2008 r. J. H. pismem z dnia 16 maja 2010 r., skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie, przywołując treść art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., wezwał organ do naprawienia doznanej szkody materialnej i wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2009 r. o sygn. akt I OSK 1435/08 oraz wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o sygn. akt IV SA/GI: 358/05, 461/06, 462/06, 95/08 i 437/09. Uzasadniając swoje stanowisko, wskazał, iż organ I instancji wydał kolejną decyzję, pomimo że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 4 grudnia 2009 r. uchylił jedynie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] kwietnia 2009 r. W związku z tym domagał się uznania na podstawie art. 156 § 1 k.p.a., że decyzja Prezydenta z dnia [...] kwietnia 2010 r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Stwierdził ponadto, że organ l instancji nie posiadał umocowania prawnego do wydania decyzji w przedmiocie już osądzonym po wyroku Sądu. Pismem z dnia 1 czerwca 2010 r. Kolegium wezwało J. H. do wskazania, czy jego pismo z dnia 16 maja 2010 r. stanowi odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta Częstochowy z dnia [...] kwietnia 2010 r., czy też jest żądaniem wszczęcia, na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji. W odpowiedzi J. H. podał, że jego pismo z dnia 16 maja 2010 r. jest wezwaniem, w trybie art. 154 § 1 P.p.s.a., o wykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2009 r., sygn. akt I OSK 1435/08. dodatkowo wymienił szereg decyzji Prezydenta Miasta Częstochowy, w tym decyzję z dnia [...] kwietnia 2010 r. [...], uznając je za niedopuszczalne w aspekcie przywołanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wskazał, iż zostały one wydane z rażącym naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 i 3 k.p.a. Po otrzymaniu zawiadomienia o wszczęciu postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności J. H., w piśmie z dnia 14 lipca 2010 r., zaprzeczył, by występował z wnioskiem uprawniającym organ do wszczęcia tego postępowania, gdyż jego wolą było wezwanie organu do wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego i wypłacenie mu dodatku mieszkaniowego. Decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 17, art. 156 § 1 pkt 2 i art. 157 § 1 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie stwierdziło nieważność decyzji Prezydenta Miasta Częstochowy z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...]. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w złożonym w dniu 16 maja 2010 r. piśmie żądanie J. H. nie zostało w sposób jednoznaczny wyrażone. Również w odpowiedzi na wezwanie do sprecyzowanie żądania J. H. nie dokonał precyzyjnego określenia przedmiotu wniosku. W ocenie organu, analiza treści pisma pozwalała jednak przyjąć, że strona, powołując się na przepis art. 156 § 1 pkt 2 i 3 k.p.a., kwestionuje poprawność decyzji Prezydenta z dnia [...] kwietnia 2010 r. Z tej przyczyny zostało wszczęte postępowanie o stwierdzenie nieważności tej decyzji. Dalej organ wskazał, że wyrokiem z dnia 4 grudnia 2009 r. o sygn. akt IV SA/GI 437/09, WSA w Gliwicach uchylił jedynie postanowienie Kolegium z dnia [...] kwietnia 2009 r. Konsekwencją tego rozstrzygnięcia był powrót sprawy administracyjnej do etapu odwoławczego, bowiem w obrocie prawnym pozostało rozstrzygnięcie organu I instancji, tj. decyzja z dnia [...] lipca 2008 r. Zatem wydanie przez Prezydenta Miasta Częstochowy decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r., dotyczącej tego samego wniosku strony o przyznanie dodatku mieszkaniowego, stanowi rażące uchybienie proceduralne. W obrocie prawnym pozostawała bowiem decyzja rozstrzygająca tożsamą sprawę, tj. decyzja z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...]. Ponadto Kolegium ustaliło, że w sprawie nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 156 § 2 k.p.a. Organ wyjaśnił nadto, że przepis art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. określa przyczynę stwierdzenia nieważności decyzji, która dotyczy sprawy już uprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Natomiast organ administracji wydał decyzję z dnia [...] kwietnia 2010 r. w czasie, kiedy sprawa J. H. nie została jeszcze rozstrzygnięta w sposób ostateczny. W piśmie z dnia 14 sierpnia 2010 r. J. H. stwierdził, że przedmiotowa sprawa została już definitywnie zakończona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2009 r., sygn. akt I OSK 1435/08, a ponadto podniósł, że organ odwoławczy nie odniósł się merytorycznie do jego pism z dnia 16 maja, 21 czerwca oraz 14 lipca 2010 r. W piśmie z dnia 12 września 2010 r. J. H. wskazał, że niezrozumiałym jest, dlaczego organ odwoławczy dokonał jedynie uchylenia decyzji Prezydenta Miasta Częstochowy z dnia [...] kwietnia 2010 r., a pozostawił w obrocie prawnym decyzję Prezydenta Miasta Częstochowy z dnia [...] maja 2010 r. Decyzją z dnia [...] października 2010 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie utrzymało w mocy własną decyzję z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...]. W jej uzasadnieniu organ wskazał, że po przeanalizowaniu treści pism z dnia 14 sierpnia 2010 r. oraz 15 września 2010 r., uznał pismo z dnia 14 sierpnia 2010 r. za wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Kolegium z dnia [...] lipca 2010 r. Wprawdzie J. H. nie udzielił konkretnej odpowiedzi na wezwanie do sprecyzowania charakteru pisma z dnia 14 sierpnia 2010 r., jednakże z treści tego pisma, jak i dodatkowych wyjaśnień wynikało, że jest niezadowolony z dotychczasowych działań podejmowanych przez Kolegium. Zdaniem organu, zasadne było więc przyjęcie, że strona nie zgadza się z rozstrzygnięciem zawartym w decyzji z dnia [...] lipca 2010 r. Kolegium powtórzyło argumentację zawartą w treści decyzji z dnia [...] lipca 2010 r. i stwierdziło, że w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, natomiast organ administracji dopuścił się rażącego naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2009 r., sygn. akt IV SA/GI 437/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił jedynie postanowienie Kolegium z dnia [...] kwietnia 2009 r., co spowodowało, że sprawa wróciła do etapu odwoławczego. W obrocie prawnym pozostało dotychczasowe rozstrzygnięcie organu I instancji, tj. decyzja z dnia [...] lipca 2008 r., a Kolegium zostało zobowiązane do merytorycznego rozpoznania odwołania J. H. złożonego od powyższej decyzji. Tymczasem Prezydent Miasta Częstochowy, nie będąc uprawniony do ponownego rozpatrywania sprawy, wydał kolejną decyzję w dniu [...] kwietnia 2010 r. w przedmiocie tego samego wniosku strony o przyznanie dodatku mieszkaniowego, który wpłynął do organu 30 czerwca 2008 r. Kolegium wskazało, że Prezydent wydał decyzję z dnia [...] kwietnia 2010 r. w czasie, kiedy sprawa J. H. nie została jeszcze rozstrzygnięta w sposób ostateczny. Przymiot ostateczności sprawa uzyskała dopiero z chwilą wydania decyzji Kolegium z dnia [...] maja 2010 r. nr [...], która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta Częstochowy z dnia [...] lipca 2008 r. Zatem dopiero decyzja z dnia [...] maja 2010 r. definitywnie rozstrzygała o tym, że wniosek J. H. z dnia 30 czerwca 2008 r. o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie został uwzględniony. Kolegium podkreśliło, że obecne postępowanie dotyczy stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. i jedynymi rozstrzygnięciami, jakie mogą zapaść w ramach takiego postępowania może być albo stwierdzenie nieważności, albo odmowa stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi J. H. do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach, w której skarżący stwierdził, że decyzje zostały wydane bez podstawy prawnej po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2009 r., sygn. akt I OSK 1435/08, "w przedmiocie już osądzonym", a więc z rażącym naruszeniem prawa, zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 i pkt 3 k.p.a. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów administracji i zwrócił się do Kolegium o wykonanie wskazanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z lat 2005-2009 i dokonanie wypłaty należnego dodatku mieszkaniowego. W skardze J. H. podkreślił, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 marca 2009 r., sygn. akt I OSK 1435/08, oddalił skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie, uznając jego prawo do dodatku mieszkaniowego. Jego zdaniem, ten wyrok oraz wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach: z dnia 11 lipca 2006 r. (sygn. akt IV SA/GI 358/05), z dnia 23 marca 2007 r. (sygn. akt IV SA/GI 461/06 i IV SA/GI 462/06), z dnia 10 czerwca 2008 r. (sygn. akt IV SA/GI 95/08) i z dnia 4 grudnia 2009 r. (sygn. akt IV SA/GI 437/09) nie zostały do tej pory wykonane, a świadczenie w postaci dodatku mieszkaniowego nie zostało przyznane. Wskazał, że po tych wyrokach zostały wydane przez organy decyzje odmowne. W jego ocenie, pomimo że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 4 grudnia 2009 r., sygn. akt IV SA/GI 437/09, uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego Częstochowie z dnia [...] kwietnia 2009 r., to świadczenie w postaci dodatku mieszkaniowego nie zostało wypłacone. J. H. zauważył, iż zaskarżona decyzja Kolegium z dnia [...] października 2010 r. jest "rażącym odzwierciedleniem decyzji utrzymujących", a ponadto została wydana po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jego zdaniem, wszelkie wątpliwości i zarzuty zostały wyjaśnione przed tym Sądem. Podniósł, iż obecny przedmiot postępowania jest tożsamy z tym, co w 2005 r. i dotyczy wyłącznie przyznania dodatku mieszkaniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 27 października 2011 r. o sygn. akt IV SA/GL 46/11, oddalił skargę J. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] października 2010 r., wskazując że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie orzekało w trybie przepisów dotyczących stwierdzenia nieważności aktu administracyjnego. Oznacza to, że prowadzone przez organ nadzoru postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji sprowadza się jedynie do badania, czy akt administracyjny będący przedmiotem tego postępowania dotknięty jest jedną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a. Sądowa kontrola działania organu podjętego w trybie stwierdzenia nieważności decyzji jest również ograniczona do kwestii związanych z prawidłowością zastosowania nadzwyczajnego trybu wzruszenia decyzji ostatecznych. Wojewódzkie sądy administracyjne rozstrzygają bowiem w granicach danej sprawy (art. 134 §1 P.p.s.a.), wyznaczonej przez jej przedmiot oraz podmiot, którego sprawa ta dotyczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, że treść pisma skarżącego z dnia 16 maja 2010 r. oraz jego uzupełnienie dawały podstawę do przyjęcia, że skarżący domaga się wyeliminowania decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. w trybie nadzwyczajnym. Zatem organ zasadnie ocenił żądanie skarżącego jako żądanie wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. W ocenie WSA w Gliwicach, decyzja Prezydenta Miasta Częstochowy z dnia [...] kwietnia 2010 r. odmawiająca przyznania J. H. dodatku mieszkaniowego, wydana została z oczywistym naruszeniem prawa. Sprawa z wniosku J. H. z dnia 30 czerwca 2008 r. załatwiona została decyzją Prezydenta Miasta Częstochowy z dnia [...] lipca 2008 r. Decyzja ta pozostawała w obrocie prawnym. Brak zatem było jakichkolwiek podstaw prawnych upoważniających organ I instancji do ponownego rozpatrywania wniosku J. H. z dnia 30 czerwca 2008 r. w kwestii przyznania mu uprawnień do dodatku mieszkaniowego. Istnienie w obrocie prawnym dwóch równoległych decyzji tego samego organu, rozstrzygających w tym samym przedmiocie w stosunku do tego samego podmiotu, wywołało skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia wymagań praworządności. Wydanie zatem przez Prezydenta Miasta Częstochowy decyzji dnia [...] kwietnia 2010 r. prawidłowo zostało zakwalifikowane jako wydanie decyzji z rażącym naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, co zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. jest podstawą do stwierdzenia jej nieważności. Ponadto Sąd I instancji uznał, że w sprawie nie wystąpiły inne przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji określone w art. 156 § 1 k.p.a. i art. 156 § 2 k.p.a. Sąd oceniając istnienie przesłanki określonej w treści art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. wyjaśnił, że w czasie wydania decyzji Prezydenta Miasta Częstochowy z dnia [...] kwietnia 2010 r. sprawa z wniosku J. H. o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie została rozstrzygnięta inną decyzją ostateczną. Dopiero decyzją z dnia [...] maja 2010 r., która utrzymała w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2008 r., sprawa uzyskała przymiot ostateczności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, odnosząc się do podnoszonej przez skarżącego kwestii związania organów administracyjnych prawomocnym wyrokiem, wskazał, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą ten sąd oraz organ tylko i wyłącznie w konkretnej sprawie, w której sąd orzekał. Powołane zaś przez skarżącego orzeczenia sądów administracyjnych dotyczyły innych spraw administracyjnych o przyznanie dodatku mieszkaniowego i nie wiązały ani organów, ani tych sądów przy rozpatrywaniu innych, indywidualnych uprawnień strony. Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę kasacyjną złożył J. H., wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. Zaskarżonemu wyrokowi wnoszący skargę kasacyjną zarzucił naruszenie art. 183 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z treścią art. 18 § 1 pkt 6a tej ustawy, skutkujące nieważnością postępowania z mocy prawa. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący kasacyjne podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie o sygn. IV SA/GI 46/11 rozpoznał skargę J. H. w składzie sędzia WSA – Teresa Kurcyusz-Furmanik, sędzia WSA – Andrzej Matan, sędzia WSA – Stanisław Nitecki. Wskazał przy tym również na fakt, że zaskarżona decyzja SKO w Częstochowie z dnia [...] października 2010 r. wydana została na skutek przeprowadzenia ponownego postępowania w związku z oddaleniem skargi kasacyjnej SKO w Częstochowie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 czerwca 2008 r. o sygn. akt IV SA/GL 95/08, który uchylił wcześniejsze decyzje SKO w Częstochowie i poprzedzające je decyzje Prezydenta Miasta Częstochowy. W poprzednio prowadzonych postępowaniach dotyczących tego samego przedmiotu brał udział jako Prezes Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie prof. dr hab. Andrzej Matan orzekający w niniejszej sprawie jako sędzia WSA w Gliwicach. Niezaprzeczalny fakt udziału wymienionego sędziego we wcześniejszych postępowaniach dotyczących decyzji wydawanych w sprawie dodatku mieszkaniowego dla J. H. wynika m.in. z faktu podpisania przez prof. dr hab. Andrzeja Matana jako Prezesa SKO w Częstochowie skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Gliwicach z dnia 10 czerwca 2008 r. w sprawie IV SA/Gl 95/08. Tym samym udział prof. dr hab. Andrzeja Matana w składzie orzekającym w sprawie niniejszej narusza treść art. 183 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z treścią art. 18 § 1 pkt 6a, co skutkuje nieważnością postępowania z mocy prawa. Pismem z dnia 21 maja 2012 r. J. H. osobiście dokonał uzupełnienia skargi kasacyjnej, wnosząc o zmianę, wskazanych w skardze kasacyjnej sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika, podstaw kasacyjnych poprzez przyjęcie, że zaskarżony wyrok WSA w Gliwicach z dnia 27 października 2011 r. narusza art. 170 i art. 171 oraz art. 174 pkt 1 i pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W dalszej części pisma J. H. podniósł, że wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2009 r. zostało przesądzone jego prawo do świadczenia mieszkaniowego. Wyrokiem tym również zakończyło się postępowanie w sprawie. Zdaniem J. H., zapadłe po wyroku NSA z dnia 17 marca 2009 r. decyzje SKO w Częstochowie oraz w ich następstwie wyroki, zostały wydane z rażącym naruszeniem art. 170 i art. 171 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto J. H. wniósł o połączenie sprawy sygn. akt I OSK 375/12 i sprawy sygn. akt I OSK 811/12 oraz poinformował, że ustanowiony pełnomocnik procesowy wypowiedział mu pełnomocnictwo, w związku z tym wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W związku z pismem procesowym J. H. z dnia 21 maja 2012 r., zmieniającym podstawy wniesionej skargi kasacyjnej należy zauważyć, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", nie wprowadza dopuszczalności dokonania zmiany ustawowych podstaw przytaczanych w skardze kasacyjnej. Przepis art. 183 § 1 P.p.s.a. przewiduje jedynie dopuszczalność przytoczenia przez stronę nowego uzasadnienia wskazanych w skardze kasacyjnej podstaw kasacyjnych. Z treści tego przepisu wynika jednoznacznie, że chodzi w nim o przytoczenie nowego uzasadnienia podstaw kasacyjnych sformułowanych w skardze, a nie przytoczenie nowych podstaw kasacyjnych wraz z ich uzasadnieniem (por. wyrok NSA z 7 czerwca 2004 r., sygn. akt FSK 131/04, CBOSA). Niedopuszczalne wobec tego jest wskazywanie nowych podstaw kasacyjnych wraz z uzasadnieniem po upływie terminu przewidzianego do wniesienia skargi kasacyjnej, a nadto przez osobę, która nie spełnia wymogów z art. 175 § 1 i 2 P.p.s.a. Z tych powodów, zarzuty zawarte w piśmie J. H. z dnia 21 maja 2012 r., modyfikujące podstawy wniesionej skargi kasacyjnej, należy uznać za pozbawione skutków prawnych, z tych też względów nie mogą zostać rozpoznane przez Naczelny Sąd Administracyjny. Przystępując do rozważania wniesionej skargi kasacyjnej, należy wskazać, że została ona oparta jedynie na zarzucie naruszenia art. 183 § 2 pkt 4 P.p.s.a. w związku z treścią art. 18 § 1 pkt 6a P.p.s.a. Podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Oznacza to, że sąd może odnieść się tylko do przepisów prawa, które zostały powołane w skardze kasacyjnej. Przypomnieć wypada, że Naczelny Sąd Administracyjny z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania. W okolicznościach niniejszej sprawy, Sąd nie dopatrzył się okoliczności uzasadniających nieważność postępowania. Wyjaśnić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 marca 2009 r. o sygn. akt I OSK 1435/08, oddalił skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 czerwca 2008 r. o sygn. akt IV SA/GL 95/08, w sprawie ze skargi J. H. na decyzję tego organu z dnia [...] listopada 2007 r., utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] lipca 2007 r. Sprawa powyższa zatem wszczęta została wnioskiem J. H. złożonym w 2007 r. W 2008 r. J. H. złożył kolejny wniosek o przyznanie mu uprawnień do dodatku mieszkaniowego, który mógłby mu przysługiwać od 1 lipca 2008 r. Sprawa z tego wniosku została zakończona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] maja 2010 r. Przypomnieć należy, że dodatek mieszkaniowy nie ma charakteru świadczenia przyznawanego na stałe, lecz przyznaje się go na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku (art. 7 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. nr 71, poz. 734 ze zm.). Wynika z tego, że strona jest uprawniona do składania wniosków o przyznanie dodatku mieszkaniowego co 6 miesięcy, a to oznacza, że każdy kolejny wniosek rozpoznawany jest od nowa, niezależnie od wcześniej złożonego wniosku i wszczyna nową sprawę administracyjną. Zatem wniosek złożony w czerwcu 2008 r. nie był kontynuacją wniosku złożonego w 2007 r., lecz był nowym wnioskiem wszczynającym odrębne postępowanie administracyjne w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Wniesienie przez Prezesa SKO w Częstochowie Andrzeja Matana skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Gliwicach z dnia 10 czerwca 2008 r., który to wyrok dotyczył wniosku J. H. z 2007 r., nie powoduje wyłączenia Andrzeja Matana – obecnie sędziego WSA, od udziału w rozpatrywaniu skargi J. H. na decyzję SKO w Częstochowie z dnia [...] października 2010 r. Andrzej Matan nie brał bowiem udziału w wydaniu tej decyzji oraz w wydaniu utrzymanej nią w mocy decyzji tego samego organu z dnia [...] lipca 2010 r. Przypomnieć należy, iż decyzja SKO w Częstochowie z [...] października 2010 r. wydana na podstawie art. 156 k.p.a. dotyczyła decyzji Prezydenta Miasta Częstochowy z dnia [...] kwietnia 2010 r. Andrzej Matan nie brał zatem udziału w rozstrzygnięciu sprawy zakończonej decyzją SKO w Częstochowie z dnia [...] października 2010 r. w organach administracji publicznej (art. 18 § 1 pkt 7 P.p.s.a.), jak również nie był też pełnomocnikiem SKO w Częstochowie w tej sprawie (art. 18 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Nie zachodzi również przesłanka wyłączenia sędziego, o której mowa w art. 18 § 1 pkt 6a P.p.s.a. Sędzia Andrzej Matan w sprawie niniejszej brał bowiem udział jedynie w wydaniu zaskarżonego wyroku. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego też, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.