II SA/Wa 1443/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 30 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej D. J. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, stanowiącą wartość uiszczonego wpisu sądowego. D. J. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczyniła postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] maja 2012 r. nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Skarga D. J. dotyczy postanowienia Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] maja 2012 r. nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej [...] podjął z urzędu zawieszone postępowanie w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego. Kwestią zasadniczą w niniejszej sprawie jest zatem ustalenie, czy zaskarżone postanowienie mieści się w wyżej wymienionym katalogu rozstrzygnięć, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Nie jest to bowiem postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, ani też kończące postępowanie, jak również nie jest to postanowienie, na które służy zażalenie. Należy zwrócić uwagę, że stan prawny w zakresie możliwości zaskarżania postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego uległ zmianie z dniem 11 kwietnia 2011 r. Przed tą datą, przepis art. 101 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) przewidywał, że na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie. Na gruncie tak sformułowanego przepisu przyjmowano, że zażalenie służy na każde postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania, a więc na postanowienie o zawieszeniu postępowania, odmowie jego zawieszenia, odmowie jego podjęcia oraz właśnie na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 2000r. o sygn. akt OPS 4/00, publ. ONSA 2000/4/137). Przepis art. 101 § 3 kpa został jednak zmieniony przez art. 1 pkt 17 lit. "b" ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18 ze zm.), która weszła w życie z dniem 11 kwietnia 2011 r. Zgodnie zatem z nowym brzmieniem art. 101 § 3 kpa, zażalenie służy stronie na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Zaskarżalnymi zażaleniem są więc wyłącznie postanowienia w sprawie zawieszenia postępowania oraz w sprawie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Założenie racjonalności ustawodawcy nakazuje przyjąć, że wprowadzona nowelizacja miała na celu zmianę dotychczasowego stanu prawnego poprzez zawężenie zakresu zaskarżenia postanowień, które dotyczą zawieszenia postępowania. O ile wcześniej można było zwrot "w sprawie zawieszenia postępowania" rozumieć szeroko, obejmując jego zakresem każde rozstrzygnięcie w przedmiocie zawieszenia (a zatem również podjęcie postępowania), o tyle obecnie, określenie to, uzupełnione wskazaniem odmowy podjęcia zawieszonego postępowania, należy rozumieć ściśle. Takie rozumienie art. 101 § 3 kpa wzmacnia ponadto zmiana, jaką ustawodawca wprowadził w art. 101 § 1 kpa, bowiem dotychczasowe jego brzmienie ("o postanowieniu w sprawie zawieszenia postępowania organ administracji publicznej zawiadamia strony"), zostało przez ustawę nowelizującą zastąpione stwierdzeniem – "o postanowieniu w sprawie zawieszenia albo podjęcia postępowania organ administracji publicznej zawiadamia strony". Należy zatem założyć, że gdyby ustawodawca chciał, żeby zażalenie przysługiwało również na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania, wskazałby to w art. 101 § 3 wprost, tak jak uczynił to w § 1 tegoż artykułu. Wprowadzona zmiana koresponduje również z zasadą szybkości postępowania administracyjnego (art. 12 kpa), bez szkody dla interesów stron. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] o podjęciu z urzędu zawieszonego postępowania w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego – wbrew zawartemu w nim pouczeniu – D. J. nie przysługiwało zażalenie do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej. Postanowienie to zostało bowiem wydane już po wejściu w życie omówionej wcześniej nowelizacji art. 101 § 3 kpa. Organ II instancji błędnie zatem przyjął zażalenie skarżącej do rozpoznania i w konsekwencji utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] maja 2012 r., bowiem obowiązany był, na podstawie art. 134 w związku z art. 144 w związku z art. 101 § 3 kpa, stwierdzić niedopuszczalność zażalenia. Zaskarżone postanowienie z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] jest więc wadliwe, jednak biorąc pod uwagę treść art. 3 § 2 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przedmiotowa sprawa w ogóle nie podlega kognicji sądu administracyjnego, czyniąc tym samym skargę D. J. niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, Sąd z urzędu zwrócił skarżącej kwotę 100 zł, stanowiącą wartość uiszczonego wpisu sądowego od wniesionej skargi.