VI SA/Wa 1341/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Protokolant st. sek. sąd. Jadwiga Rytych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 października 2012 r. sprawy ze skargi U. w P. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie dokonania wpisu w rejestrze patentowym 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (w skrócie: UP) decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...], na podstawie 245 ust. 1 i art. 229 ust. 2 i 21 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.), dalej: "p.w.p.", po rozpoznaniu wniosku I. GmbH z siedzibą w H., Niemcy (dalej nazywanej też: "uczestnikiem, I.") o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie dokonania w rejestrze patentowym pod numerem [...] w rubryce D wpisu licencji na korzystanie z wynalazku pt.: "Sposób przebarwiania drewna" przez J. N. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P. z siedzibą w G., uchylił swoją decyzję z dnia [...] czerwca 2009 r. i odmówił dokonania w rejestrze patentowym pod numerem Pat. [...] w rubryce D wpisu licencji na korzystanie z wynalazku pt.: "Sposób przebarwiania drewna" w oparciu o umowę z dnia [...] września 2007 r. Do wydania powyższej decyzji doszło w oparciu o następujące ustalenia: W dniu [...] maja 2009 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął wniosek Uniwersytetu Przyrodniczego w [...] (dalej nazywanego też: skarżącym) o dokonanie w rejestrze patentowym pod numerem Pat. [...] wpisu licencji na korzystanie z wynalazku pt. "Sposób przebarwiania drewna" przez J. N. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P. z siedzibą w G. (dalej też nazywanego: D.) jako podstawę wpisu wskazał kopię umowy licencyjnej zawartej w dniu [...] września 2007 r. pomiędzy Akademią Rolniczą z siedzibą w [...] a J. N. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą P. z siedzibą w G. W wyniku rozpatrzenia powyższego wniosku w dniu [...] czerwca 2009 r. Urząd Patentowy RP wydał decyzję o dokonaniu w rejestrze patentowym pod numerem Pat. [...] w rubryce D następującego wpisu: "Umową z dnia [...] września 2007 r. udzielono licencji pełnej niewyłącznej firmie P., G., Polska, na korzystanie z wynalazku na czas określony, tj. do dnia [...] grudnia 2012 r. (...)". Równolegle przed Urzędem Patentowym RP toczyło się postępowanie wszczęte wnioskiem I. GmbH z siedzibą w H., Niemcy o dokonanie na rzecz tej spółki wpisu w rejestrze patentowym nr Pat. [...] licencji na korzystanie z przedmiotowego wynalazku, na podstawie umowy zawartej z Akademią Rolniczą z siedzibą w [...] w dniu [...] maja 2006 r. Powyższe postępowanie zostało zakończone również decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. o dokonaniu żądanego przez wnioskodawcę w rejestrze patentowym nr Pat. [...] w rubryce D wpisu o następującej treści: "Umową z dnia [...] czerwca 2006 r. udzielono licencji pełnej wyłącznej firmie I. GmbH, H., Niemcy na korzystanie z wynalazku na czas trwania ochrony patentowej.". W dniu [...] września 2009 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął wniosek I. GmbH z siedzibą w H., Niemcy o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. o dokonaniu w rejestrze patentowym wpisu informacji o udzieleniu licencji na korzystanie z wynalazku chronionego pod numerem Pat. [...] przez J. N. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą P. z siedzibą w G. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że jako licencjobiorca wyłączny w odniesieniu do patentu nr Pat. [...] jest stroną postępowania w sprawie wpisu licencji dotyczących tego wynalazku na rzecz innych podmiotów. Zdaniem wnioskodawcy dokonanie w rejestrze patentowym wpisu o udzieleniu licencji niewyłącznej na podstawie umowy z dnia [...] września 2007 r. pomimo istnienia wcześniejszej umowy licencyjnej z dnia [...] czerwca 2006 r. należy zakwalifikować jako jednoznaczne naruszenie dyspozycji art. 229 ust. 2 p.w.p. Zgodnie z doktryną i orzecznictwem udzielenie licencji wyłącznej wyklucza udzielenie licencji niewyłącznej. Urząd Patentowy wydał zaskarżoną decyzję wiedząc o kolizyjności stanów faktycznych. Dopuścił się przy tym naruszenia szeregu przepisów proceduralnych, w szczególności przez to, że nie powiadomił uczestnika o wniosku z dnia [...] maja 2009 r. i podniesionych w nim argumentach, nie skierował do niego zaskarżonej decyzji o wpisie licencji na rzecz firmy D., jak również nie zawarł w tej decyzji uzasadnienia wbrew dyspozycji przepisu art. 107 k.p.a. Wnioskodawca podniósł, że licencja dotycząca przedmiotowego wynalazku była przedmiotem umowy przedwstępnej zawartej pomiędzy Akademią Rolniczą w [...] (obecnie Uniwersytet Przyrodniczy) a firmą I. w dniu [...] kwietnia 2006 r. Na tym etapie rozważano również możliwość udzielenia licencji przez Uniwersytet Przyrodniczy firmie D. Negocjacje pomiędzy Uniwersytetem Przyrodniczym a firmą I. zakończyły się podpisaniem w dniu [...] maja 2006 r. umowy licencyjnej pełnej i wyłącznej a zatem, w ocenie wnioskodawcy, od tej chwili rozważania dotyczące innych umów licencyjnych winny się sprowadzać do ewentualnej gotowości firmy I. do udzielenia sublicencji. Zawiadomieniem z dnia [...] marca 2010 r. Urząd Patentowy zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z dnia [...] czerwca 2009 r. o wpisie do rejestru patentowego pod numerem Pat. [...] licencji udzielonej na rzecz J. N. W odpowiedzi spółka D. Spółka Jawna z siedzibą w G. w dniu [...] maja 2010 r. piśmie podniosła, że powstała w wyniku przekształcenia P., w związku z czym wstąpiła we wszelkie jego prawa i obowiązki, w tym również wynikające z umowy licencyjnej zawartej w dniu [...] września 2007 r. Uczestnik podniósł, że nie posiadał żadnej wiedzy na temat jakichkolwiek wcześniej zawartych przez Uniwersytet umów licencyjnych, w tym licencji wyłącznej, dotyczących patentu oznaczonego numerem Pat. [...]. Zgodnie z przepisem art. 245 ust. 1 p.w.p. w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Urząd Patentowy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo uchyla ją w całości lub części i rozstrzyga co do istoty sprawy. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, w decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r. UP uznał, że zachodzą okoliczności przemawiające za uchyleniem zaskarżonej decyzji i odmową dokonania w rejestrze patentowym wpisu licencji na korzystanie z wynalazku pt. "Sposób przebarwiania drewna" o numerze Pat. [...], na podstawie umowy z dnia [...] września 2007 r. Organ odwołał się do art. 229 ust. 2 i 21 p.w.p. stanowiących, iż podczas rozpatrywania wniosku o wpis do rejestru, UP bada, czy złożone dokumenty mające uzasadniać wydanie decyzji o dokonaniu wpisu nie naruszają ustawy i odpowiadają co do formy obowiązującym przepisom. Jeżeli złożone dokumenty oraz wyjaśnienia nie uzasadniają wydania decyzji o dokonaniu wpisu, organ wydaje decyzję o odmowie dokonania wpisu do rejestru. Rozpatrując wniosek z, dnia [...] maja 2009 r. o wpis licencji na rzecz J. N., UP wziął pod uwagę całokształt okoliczności wynikających z materiałów zgromadzonych w aktach sprawy, w tym w szczególności fakt, że w dacie wpływu powyższego wniosku przed Urzędem Patentowym RP toczyło się postępowanie w sprawie wpisu do rejestru patentowego licencji pełnej i wyłącznej udzielonej przez uprawnionego z patentu na rzecz innego podmiotu – I. GmbH z siedzibą w H., Niemcy na podstawie umowy zawartej w dniu [...] maja 2006 r., a zatem przed datą umowy, której przedmiotem było udzielenie przez Uniwersytet Przyrodniczy licencji niewyłącznej J. N. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą P. z siedzibą w G. Dokonując oceny wniosku organ odwołał się do art. 76 ust. 4 p.w.p. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli umowa licencyjna nie zastrzega wyłączności korzystania z wynalazku w określony sposób, udzielenie licencji jednej osobie nie wyklucza możliwości udzielenia licencji innym osobom. Z przepisu tego wynika zdaniem UP, a contrario, że zawarcie umowy licencyjnej, w której zastrzeżono wyłączne korzystanie z wynalazku przez licencjobiorcę wyłącza możliwość udzielenia licencji innym podmiotom. W omawianej sprawie, skoro uprawniony z patentu Pat. [...] zawarł w dniu [...] maja 2006 r. umowę licencyjną z firmą I., na mocy której udzielił tej spółce licencji wyłącznej, to w świetle art. 76 ust. 4 p.w.p. w okresie obowiązywania tej umowy została wykluczona możliwość zawierania przez niego umów licencyjnych z innymi podmiotami, jeśli przedmiotem takich umów byłoby korzystanie z tego wynalazku. W rozpatrywanej sprawie poza sporem pozostaje okoliczność, że umowa licencyjna z J. N. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą P. Usługowo - została zawarta w dniu [...] września 2007 r., a zatem po udzieleniu przez uprawnionego z patentu licencji wyłącznej na rzecz firmy I. Biorąc pod uwagę daty zawarcia obydwu umów, jak również charakter licencji udzielonej na rzecz firmy I., UP stwierdził, że w zaistniałej sytuacji udzielenie przez uprawnionego z patentu kolejnej licencji na rzecz innego podmiotu należy zakwalifikować jako sprzeczne z art. 76 ust. 4 p.w.p. Zdaniem UP o merytorycznej ocenie niniejszej sprawy nie mogą przesądzać postanowienia umowy przedwstępnej z dnia [...] kwietnia 2006 r. zawartej pomiędzy firmą I. a uprawnionym z patentu, dotyczące ewentualnego jednoczesnego udzielenia przez uprawnionego licencji niewyłącznej firmie D. Negocjacje między stronami zakończyły się zawarciem w dniu [...] maja 2006 r. ostatecznej umowy licencyjnej, zatem od tej pory postanowienia tej umowy stały się dla nich wiążące. W ocenie organu brak jest podstaw do przyjęcia, by w takiej sytuacji zapisy zawarte w umowie przedwstępnej kosztowały czy wręcz zmieniały zobowiązania stron wynikające z umowy ostatecznej. W konkluzji UP przyjął, że zaskarżona decyzja z dnia [...] czerwca 2009 r. została wydana z naruszeniem art. 229 ust. 2 p.w.p. Zgodnie z tym przepisem rozpatrując wniosek o wpis do rejestru Urząd Patentowy RP bada, czy złożone dokumenty mające uzasadniać wydanie decyzji o wpisie nie naruszają ustawy i odpowiadają co do formy obowiązującym przepisom. Mając na uwadze powyższe UP stwierdził, że zaskarżona decyzja winna zostać uchylona, gdyż zostały spełnione przesłanki dla odmowy dokonania w rejestrze patentowym wpisu licencji na korzystanie z wynalazku oznaczonego numerem Pat. [...], będącej przedmiotem umowy z dnia [...] września 2007 r. Odrębnym zaś zagadnieniem pozostawała sprawa wypowiedzenia umowy licencyjnej z dnia [...] września 2007 r. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Uniwersytet Przyrodniczy w [...]. Zarzucił błąd w ustaleniach, poprzez pominięcie okoliczności, iż zawarcie umowy licencji niewyłącznej z J. N. prowadzącym P. odbyło się przy pełnej wiedzy i milczącej zgodzie licencjobiorcy wyłącznego. Przed zawarciem ostatecznej umowy licencyjnej z I. GmbH strony wynegocjowały jej warunki określone w umowie przedwstępnej z dnia [...] kwietnia 2006 r., w której uczestnik został powiadomiony o pracach w sprawie licencji dla firmy D. i zaakceptował zamierzenia skarżącego w tej kwestii. Następnie skarżący pismem z dnia [...] stycznia 2007 r. powiadomił uczestnika o braku możliwości uniknięcia zawarcia umowy licencyjnej z firmą D. O zawarciu umowy z firmą D. skarżący poinformował uczestnika w listopadzie 2007 r., I. GmbH nie sprzeciwił się tej umowie. Zdaniem skarżącego uczestnik był na bieżąco informowany o negocjacjach Uniwersytetu Przyrodniczego z firmą D.. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Urząd Patentowy RP w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej "p.p.s.a.". Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Najpierw należało sprawdzić czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został prawidłowo wniesiony przez uczestnika postępowania. Decyzja UP z dnia [...] czerwca 2009 r., znak [...] o wpisie w rejestrze licencji pełnej na rzecz P. Usługowo –została doręczona pełnomocnikowi Uniwersytetu Przyrodniczego w [...] (w dniu [...] lipca 2009 r.) oraz P. (także w dniu [...] lipca 2009 r.). Zgodnie z pouczeniem stronom przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie dwóch miesięcy od dnia jej doręczenia czyli do dnia [...] września 2009 r. I. GmbH z siedzibą w H. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył właśnie w dniu [...] września 2009 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) czyli w terminie do złożenia opisanego środka, biegnącym dla stron, którym decyzje doręczono. Wobec tego UP słusznie uznał, że wniosek uczestnika o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony z zachowaniem terminu (por. wyrok NSA z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 1762/09, LEX nr 746776). Odnosząc się do samego rozstrzygnięcia, z mocy art. 228 ust. 1 pkt 1 p.w.p. dla dokonywania wpisów o udzielonych patentach, dodatkowych prawach ochronnych, prawach ochronnych i prawach z rejestracji Urząd Patentowy prowadzi m.in. rejestr patentowy. W sprawach, w których wpis do rejestru jest uzależniony od złożenia wniosku, zgodnie z art. 229 ust. 1 p.w.p., organ wpisu dokonuje na podstawie decyzji. Rozpatrując wniosek, UP bada, czy złożone dokumenty, mające uzasadnić wydanie decyzji o dokonaniu wpisu do rejestru, nie naruszają ustawy i odpowiadają co do formy obowiązującym przepisom, z mocy art. 229 ust. 2 p.w.p. Jeżeli złożone dokumenty oraz wyjaśnienia nie uzasadniają wydania decyzji o dokonaniu takiego wpisu, zgodnie z art. 229 ust. 21 p.w.p. organ wydaje decyzję o odmowie dokonania wpisu do rejestru. Należy podkreślić, że wpis w rejestrze ma charakter deklaratoryjny i fakultatywny (tak wyrok NSA z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt II GSK 961/08, LEX nr 533140, Prawo własności przemysłowej, Komentarz, pod red. P. Kostańskiego, C.H. Beck, W-wa 2010, s. 441, M. Załucki, Licencja na używanie znaku towarowego. Studium porównawcze, Zakamycze, 2008, LEX el.). Zdaniem sądu rozważania dotyczące wpisu do rejestru znaków towarowych, z mocy art. 163 p.w.p. są aktualne co do charakteru wpisów do rejestru patentowego. Należy zauważyć, że celem postępowania wpisowego w rejestrze przez UP jest dostosowanie treści wpisu do aktualnego stanu prawnego. Granice rozpoznania wniosku zakreśla art. 229 ust. 2 p.w.p. Jak wskazano wyżej, UP bada czy złożone dokumenty nie naruszają ustawy i odpowiadają co do formy obowiązującym przepisom. Organ nie może przekroczyć tych granic. W przypadku wpisu licencji do obowiązków organu należy sprawdzenie m.in. czy umowa została zawarta przez uprawnionego z patentu, czy umowa odpowiada żądaniu zawartemu we wniosku o wpis w rejestrze, czy wreszcie umowa została sporządzona co najmniej w formie pisemnej, wymaganej pod rygorem nieważności przez art. 76 ust. 1 p.w.p. Natomiast do kompetencji organu nie należy rozstrzyganie kwestii spornych, np. gdy z przedstawionych dokumentów załączonych do różnych wniosków wynika, że mogło dojść do kolizji praw związanych z tym samym patentem. Przepis art. 287 p.w.p. bowiem wprowadza zasadę, że w przypadku naruszenia patentu, zainteresowanemu przysługuje roszczenie cywilnoprawne do sądu powszechnego. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, wniosek o dokonanie wpisu do rejestru patentu nr [...] licencji niewyłącznej i pełnej na rzecz J. N. prowadzącego działalność na firmą P. został złożony przez Uniwersytet Przyrodniczy w [...] w dniu [...] maja 2009 r. Podstawą wpisu miała być umowa licencyjna zawarta na piśmie między stronami w dniu [...] września 2007 r. Wcześniej, bo w dniu [...] grudnia 2008 r. został złożony wniosek o wpisanie licencji na rzecz I. GmbH z siedzibą w H. Podstawą wpisu była umowa licencyjna z zawarta w formie pisemnej w dniu [...] maja 2006 r. między I. GmbH z siedzibą w H. a Akademią Rolniczą w [...] (poprzedniczką prawną Uniwersytetu Przyrodniczego w [...], co zostało wykazane wpisem w rejestrze patentowym). Z oświadczeń zawartych w umowie wynikało, że między tymi stronami zawarto umowę licencji pełnej, wyłącznej. Decyzje dokonujące wpisów obu licencji zostały wydane przez UP w dniu [...] czerwca 2009 r. Następnie organ, przychylając się do wniosku uczestnika, uchylił to rozstrzygnięcie, które dotyczyło umowy licencyjnej na rzecz P. Organ odwołując się do art. 76 ust. 4 p.w.p. mówiącego, że jeżeli umowa licencyjna nie zastrzega wyłączności korzystania z wynalazku w określony sposób, udzielenie licencji jednej osobie nie wyklucza możliwości udzielenia licencji innym osobom, a także jednoczesnego korzystania z wynalazku przez uprawnionego z patentu (licencja niewyłączna), wywiódł, iż zawarcie umowy licencyjnej, w której zastrzeżono wyłączne korzystanie z wynalazku przez licencjobiorcę, wyłącza możliwość udzielenia licencji innym osobom. Skoro skarżący zawarł wcześniej z I. GmbH z siedzibą w H. umowę ustanawiająca licencję pełną i wyłączną, to wykluczona została możliwość późniejszego zawarcia przez skarżącego umowy z J. N., do tego o licencję niewyłączną. W konsekwencji oznaczało to niedopuszczalność wpisu w rejestrze patentowym tej ostatniej umowy. Sąd nie podziela stanowiska UP, że wcześniejsze zawarcie umowy licencji wyłącznej powoduje nieważność późniejszych umów licencyjnych zawartych przez licencjodawcę z innymi podmiotami. Takie zachowanie licencjodawcy uzasadnia jedynie możliwość wystąpienia przez licencjobiorcę wobec niego z roszczeniami z tytułu niewykonania bądź nienależytego wykonania zobowiązania (art. 471 k.c. i nast. k.c.). W sytuacji zaś zarejestrowania licencji, zainteresowany licencjobiorca może wystąpić o uznanie dalszych umów licencyjnych za bezskuteczne na podstawie art. 59 k.c. (tak SN w wyroku z dnia 12 marca 2000 r., sygn. akt IV CKN 509/00, opubl. OSNC z 2003 r., z. 4, poz. 50, M. du Vall, Prawo patentowe, rozdz. 4 pkt 1.1.1.2.,LEX 2008, M. Załucki, tamże). W tej sytuacji UP, uznając, że wnioski o wpis w tym samym rejestrze patentowym dotyczą wykluczających się licencji, ale spełniają równocześnie wymagania z art. 229 ust. 11 i ust.2 p.w.p, nie może odmówić rejestracji tych licencji tylko z tego powodu, że istnieje kolizja między tymi prawami. Organ wkracza bowiem w kwestie sporne między podmiotami, zastrzeżone, zgodnie z art. 287 p.w.p., do kognicji sądu cywilnego. Ponadto różnicuje sytuację prawną licencjobiorców, gdyż podmiot, na rzecz którego licencję wpisano, uzyskuje szczególny status prawny, przewidziany przez art. 76 ust. 6 p.w.p., albowiem może na równi z uprawnionym z patentu dochodzić roszczeń z powodu naruszenia patentu. Na marginesie należy zauważyć niekonsekwencję w działaniu organu, który w tym samym dniu wydał decyzje o rejestracji obu omawianych umów licencyjnych i dostarczył rozstrzygnięcia tylko stronom tychże umów, co mogło wskazywać, że nie miał wątpliwości na tamtym etapie postępowania co do możliwości rejestracji tych umów. W świetle powyższego, organ rozpatrując sprawę weźmie pod uwagę granice rozpoznania wniosku zakreślone przez art. 229 p.w.p. oraz powyższe wytyczne. Wobec powyższego, skoro UP naruszył prawo materialne, poprzez jego błędną interpretację, w stopniu, który miał wpływ na wynik postępowania, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ) p.p.s.a. sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji. Na mocy art. 152 p.p.s.a. stwierdził, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu. Zgodnie z art. 210 § 1 p.p.s.a. o kosztach postępowania nie rozstrzygnięto wobec braku wniosku skarżącego.