I OZ 921/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 października 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 728/12 umarzające postępowanie o przyznanie prawa pomocy w sprawie z wniosku L. B. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt III SA/Lu 379/10 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 31 października 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 728/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie umorzył postępowanie o przyznanie L. B. prawa pomocy z wniosku L. B. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie sygn. akt III SA/Lu 379/10 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że w treści skargi o wznowienie postępowania skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata w osobie adw. Joanny Sosnowskiej. Sąd wskazał, iż w prawomocnie zakończonym już postępowaniu sygn. III SA/Lu 379/10, którego wznowienia domaga się skarżący, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 25 stycznia 2011 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata (k. 181-184 dołączonych akt sygn. III SA/Lu 379/10 WSA w Lublinie). Okręgowa Rada Adwokacka w Lublinie wyznaczyła skarżącemu w powołanej sprawie pełnomocnika w osobie adw. P. C., zaś w dniu 7 marca 2011 r. poinformowano, że Okręgowa Rada Adwokacka w Lublinie wyznaczyła skarżącemu nowego pełnomocnika – adw. S. D. Z akt sprawy sygn. III SA/Lu 379/10 WSA w Lublinie wynika, że przyznane stronie prawo pomocy nie zostało cofnięte. Skarżący nie wypowiedział także adw. S. D. pełnomocnictwa, ani też nie został on zwolniony z tych obowiązków przez właściwy organ. Sąd wskazał, że zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2010 r., sygn. akt. II GPS 2/10, "Prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub ustanowienia adwokata przyznane stronie w sprawie ze skargi, na podstawie art. 244 i art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obejmuje postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania w tej sprawie". Wobec powyższego, Sąd stwierdził, że obecny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata należało uznać za bezprzedmiotowy, skoro uprawnionym do reprezentowania skarżącego w niniejszym postępowaniu jest adwokat ustanowiony w ramach prawa pomocy w sprawie, której dotyczy skarga o wznowienie postępowania. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł L. B., wnosząc o jego uchylenie i zmianę adwokata. Skarżący wskazał, iż podtrzymuje wypowiedzenie pełnomocnictwa adwokatowi S. D. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., po. 270), dalej "p.p.s.a." ustanowienie adwokata w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Na mocy zaś art. 39 pkt 1 p.p.s.a. pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z mocy prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Skoro prawomocnym postanowieniem przyznano skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata, to obejmuje ono także - z mocy prawa - postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania w tejże sprawie. Odnośnie podnoszonej w zażaleniu kwestii zmiany pełnomocnika należy wskazać, iż jeśli stronie zostało przyznane prawo pomocy zgodne z żądaniem, to ponowny wniosek w tym przedmiocie jest bezzasadny. Strona nie może skutecznie domagać się od sądu przyznania kolejnego prawa pomocy ponieważ jej prawo w tym zakresie zostało skonsumowane prawomocnym postanowieniem sądu. Wyznaczenie przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnika z urzędu stanowiło wykonanie wydanego w sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Sąd nie ma wpływu na decyzję w zakresie wyznaczenia konkretnego pełnomocnika, bądź jego zmiany. Rola sądu w tym zakresie ogranicza się, zgodnie z art. 253 p.p.s.a. do wystąpienia do właściwej okręgowo rady adwokackiej o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu. W przypadku gdy strona, której przyznano prawo pomocy zwróci się z ponownym wnioskiem pokrywającym się z zakresem przyznanego prawa pomocy, to postępowanie wszczęte w tym przedmiocie jest bezprzedmiotowe. Odnośnie stwierdzenia skarżącego, iż podtrzymuje on wypowiedzenie pełnomocnictwa adwokatowi S. D., wskazać, iż z pisma Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 listopada 2012 r. wynika, iż w związku z pismem skarżącego dotyczącym odwołania pełnomocnictw dla adwokatów w sprawach prowadzonych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie, pismo to zostało przekazane do przewodniczących właściwych wydziałów celem merytorycznego załatwienia oraz do Okręgowej rady Adwokackiej w Lublinie. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zaskarżonym postanowieniem uznał, że wniosek skarżącego w zakresie ustalenia dla niego pełnomocnika z urzędu jest bezprzedmiotowy i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji