II GSK 1648/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej K. Spółki z o.o. w C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 26 lipca 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 1547/12 w sprawie ze skargi K. Spółki z o.o. w C. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 26 lipca 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 1547/12, odrzucił skargę K. Spółki z o.o. w C. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] kwietnia 2012 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Z uzasadnienia powyższego postanowienia wynika, że K. Spółka z o.o. w C. pismem z 4 czerwca 2012 r. wniosła, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] kwietnia 2012 r. o wskazanym numerze. Sąd pierwszej instancji ustalił, że z akt sprawy wynika, iż decyzja z [...] kwietnia 2012 r. została spółce doręczona w trybie art. 40 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) dalej powoływanej jako "k.p.a." dnia 2 maja 2012 r., co znajduje potwierdzenie na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zaskarżonej decyzji (k. 113 akt administracyjnych). W decyzji zawarto prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W ocenie Sądu termin wniesienia skargi liczony od 2 maja 2012 r., upływał 1 czerwca 2012 r., natomiast spółka wniosła skargę 4 czerwca 2012 r. Uchybiła zatem trzydziestodniowemu terminowi do jej wniesienia, który wymienia art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270) dalej powoływanej jako "p.p.s.a." Z tego powodu Sąd pierwszej instancji orzekając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę. K. Spółka z o.o. w C. skargą kasacyjną zaskarżyła powyższe postanowienie w całości. Wniosła o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wnosząca skargę kasacyjną na postawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. art. 39, 44 oraz 46 k.p.a. polegające na zastosowaniu przez Sąd art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., pomimo że w sprawie nie zachodzą przesłanki do jego zastosowania. Uzasadniając zarzut wnosząca skargę kasacyjną stwierdziła, że doręczenie decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] kwietnia 2012 r. faktycznie miało miejsce nie 2 ale 7 maja 2012 r., o czym świadczy załączona do skargi kasacyjnej kopia karty korespondencyjnej skarżącej, uwidaczniająca wpisywaną korespondencję od dnia 26 maja 2012 r. do dnia 6 czerwca 2012 r., a także pieczątka przystawiona na kopii rzeczonej decyzji z datą 7 maja 2012 r. jako datą wpływu (pieczątka zawiera również podpis osoby upoważnionej do przyjęcia korespondencji i numer pisma). Ponadto budynek, w którym obok innych biur mieści się też biuro spółki był w czasie tzw. "długiego weekendu majowego" nieczynny, a wszyscy pracownicy spółki przebywali wtedy na urlopach (czynna była tylko portiernia i hala kuźni). Fakty te potwierdza oświadczenie właściciela budynku i oświadczenie portiera z informacją o nie przybyciu listonosza z przesyłką dnia 2 maja 2012 r. Do skargi kasacyjnej załączono także dokumenty pracowników odpowiedzialnych za przyjmowanie korespondencji potwierdzające, że w okresie od 30.04.2012 do 4.05.2012 przebywali oni na urlopach wypoczynkowych, toteż nie mogli odebrać przesyłki rzekomo doręczonej dnia 2 maja. Zdaniem wnoszącej skargę kasacyjną listonosz dnia 2 maja 2012 r. nie mógł doręczyć przesyłki z powodu zamknięcia zakładu (spółki), powinien pozostawić portierowi zawiadomienie o możliwości jej odbioru na poczcie. Mimo to listonosz podjął próbę ponownego doręczenia listu 7 maja 2012 r. i to doręczenie okazało się skuteczne, bowiem zakład był już wtedy czynny. Doszło więc do naruszenia procedury doręczenia, o której mowa w art. 44 § 1-3 k.p.a. Skarżąca kasacyjnie argumentuje dalej, że listonosz mógł popełnić omyłkę pisarską wpisując na zwrotnym potwierdzeniu odbioru listu datę 2 maja 2012 r., zamiast prawidłowej daty faktycznego doręczenia – 7 maja 2012 r. W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie, w którym Sąd pierwszej instancji błędnie przyjął datę doręczenia decyzji z [...] kwietnia 2012 r. jako 2 maja 2012 r. a nie poprawną datę 7 maja 2012 r., narusza prawo i powinno zostać uchylone. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że wnosząca skargę kasacyjną nie kwestionuje faktu doręczenia jej decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] kwietnia 2012 r., a zatem nie podważa, iż doręczenie to rzeczywiście miało miejsce. Skarżąca kwestionuje wyłącznie datę doręczenia listu poleconego zawierającego decyzję i twierdzi, że było to 7 maja 2012 r., a nie jak błędnie przyjął Sąd pierwszej instancji 2 maja 2012 r. Rozstrzygnięcie sporu w przedmiocie wpisania na zwrotnym potwierdzeniu odbioru listu poleconego daty doręczenia i ustalenie, czy był to dzień 2 maja 2012 r. jak uznał WSA w W., czy też dzień 7 maja 2012 r., jak chce tego skarżąca, jest utrudnione ze względu na okoliczności tej sprawy. W tym miejscu należy stwierdzić, że zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 i 2 k.p.a., zatem jest dowodem tego co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Zgodnie z art. 76 § 3 k.p.a. dopuszczalny jest dowód przeciw treści dokumentu. W sprawie niniejszej wobec wątpliwości kiedy doręczenie faktycznie nastąpiło konieczne jest przeprowadzenie dowodów na okoliczność daty doręczenia. Należy stwierdzić, że możliwość doręczenia listu 1 maja 2012 r. jest wykluczona, bowiem zgodnie z art. 1 pkt 1 lit. e) ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. Nr 4, poz. 28 ze zm.) dalej powoływanej jako "u.d.w.p." 1 maja jest Świętem Państwowym. Zgodnie z art. 1 pkt 1 lit. f) u.d.w.p. dniem wolnym od pracy jest też 3 maja – Święto Narodowe Trzeciego Maja. Dzień 2 maja nie jest natomiast dniem wolnym od pracy. Mając na uwadze, że zwyczajowo podczas trwania tzw. "długiego weekendu majowego" (do którego wlicza się zazwyczaj 1, 2 i 3 maja) wiele zakładów, biur i instytucji w tych dniach nie pracuje (1 maja 2012 r. przypadł we wtorek) może być wiarygodne twierdzenie spółki wnoszącej skargę kasacyjną, poparte m.in. oświadczeniem właściciela budynku, gdzie znajduje się jej biuro, że nie otrzymała listu poleconego dnia 2 maja. Z akt sprawy nie wynika jednak, który wskazany z imienia i nazwiska pracownik K. Spółki z o.o. odebrał i wpisał przesyłkę do książki korespondencji pod właściwym numerem. Z akt nie wynika również kiedy przesyłka została rzeczywiście adresatowi doręczona. Przedłożone do skargi kasacyjnej dokumenty wskazują jedynie, że przesyłki nie doręczono 1 ani 2 maja 2012 r. Pozostałe okoliczności są nadal niejasne i wymagają weryfikacji daty i prawidłowości doręczenia, w szczególności poprzez przeprowadzenie na wniosek strony postępowania reklamacyjnego. Sąd pierwszej instancji orzekając w tej sprawie dysponował wyłącznie datami podanymi na zwrotnym potwierdzeniu odbioru i nie był mu znany materiał dowodowy przedłożony w postępowaniu przed NSA, który warunkuje uchylenie postanowienia z 26 lipca 2012 r. jako wydanego w nieprecyzyjnie ustalonym stanie faktycznym, powodującym rozliczne wątpliwości. Wyjaśnienie tych wątpliwości ma zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy i należy do Sądu pierwszej instancji. Zważywszy wszystko powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 i § 3 w związku z art. 183 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. Odnosząc się do wniosku o zasądzenie kosztów postępowania wyjaśnić trzeba, że rozpoznając skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym Naczelny Sąd Administracyjny – zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą – nie rozstrzyga o kosztach (zob. liczne orzeczenia w tym przedmiocie na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).