III SAB/Gd 34/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 września 2012 r., sygn. akt [...] w przedmiocie bezczynności w sprawie rozpatrzenia odwołania postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Prawomocnym postanowieniem z dnia 28 września 2012 r. - sygn. akt [...] (dalej postanowienie z dnia 28 września 2012 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę S. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania wobec jej niedopuszczalności (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), jako że skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. Złożonym osobiście w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku pismem z dnia 19 października 2012 r., S. M. wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego, ze względu na to, że: "dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe oraz decyzja wydana została w wyniku przestępstwa". Skarżący wniósł o "uchylenie oraz stwierdzenie nieważności postanowienia." W uzasadnieniu skarżący wskazał, że za pośrednictwem poczty elektronicznej złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W sprawie o sygn. akt: [...] fakt ten jednak celowo pominięto. Skarżący wskazał również, że przepisy ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego nie wymagają, aby był on zobowiązany do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: "ppsa") Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Oznacza to, że pierwszą czynnością sądu jest wstępne badanie skargi o wznowienie postępowania na posiedzeniu niejawnym pod względem formalnym, a więc czy skarga została oparta na ustawowej podstawie wznowienia i czy została złożona w ustawowym terminie. Przedmiotem analizy na etapie badania pod względem formalnym skargi o wznowienie postępowania nie są zarzuty dotyczące kwestionowanych rozstrzygnięć organu administracji, a jedynie zarzuty dotyczące postępowania sądowoadministracyjnego, zakończonego postanowieniem z dnia 28 września 2012r. Z treści skargi o wznowienie postępowania sądowego wynika, że podstawą jej złożenia jest – w ocenie skarżącego to, że dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne okazały się fałszywe oraz to, że "decyzja" wydana została w wyniku przestępstwa. Skarżący wskazuje, że w sprawie objętej wznowieniem postępowaniem sędzia: "stworzył fałszywy dowód, przerobił dokument – ustawę w celu poświadczenia nieprawdy co do okoliczności mającej znaczenie prawne. Sędzia dokonał przestępstwa w celu ochrony pracowników organu II instancji, przed odpowiedzialnością przewidzianą w przepisach prawa. Sędzia nie mógł takiego tekstu podstawić przy sprawie o Sygn. akt [...], a wymienia taki sam artykuł." Ustawowe podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zostały wskazane w art. 271- 274 ppsa. Można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe (art. 271 ppsa). W sprawie nie zachodzi nieważność postępowania, bowiem w składzie sądu uczestniczył sędzia zawodowy, będący osobą uprawnioną, niewyłączony z mocy ustawy. Skarżący nie naprowadza jakiejkolwiek przesłanki, wskazującej na to, by w składzie sądu orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy ani by przed uprawomocnieniem się postanowienia nie mógł domagać się jego wyłączenia. Skarżący nie twierdzi, by nie miał zdolności sądowej lub procesowej albo by nie był należycie reprezentowany lub by wskutek naruszenia przepisów prawa był pozbawiony możności działania (art. 271 pkt 2 ppsa). Skarżący nie wskazuje także orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, który orzekłby o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, na podstawie którego zostało wydane wskazane orzeczenie. Sądowi wiadomo, że takie orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy nie zapadło (art. 272 § 1 ppsa). Można żądać wznowienia na tej podstawie, że: orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1 ppsa); orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2 ppsa); także w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 ppsa); również w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 ppsa). Skarżący wskazuje, że postanowienie z dnia 28 września 2012 r. oparto na dokumencie przerobionym oraz, że orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Twierdzenia te nie znajdują jednak oparcia w stanie sprawy o sygn. III [...]. Analiza akt przedmiotowej sprawy prowadzi do wniosku, że argumenty skarżącego o: "tworzeniu przez sędziego fałszywych dowodów, przerabianiu przez niego dokumentu – ustawy i dokonaniu przez niego przestępstwa" są bezpodstawne – nie zostały potwierdzone żadnymi dowodami. Nic nie wskazuje na to, by postanowienie z dnia 28 września 2012 r. zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym. Nie doszło do uzyskania orzeczenia za pomocą przestępstwa. Nie doszło także do późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym stanie rzeczy uznać należało, że brak jest jakichkolwiek okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy o sygn. [...], a z których skarżący nie mógł skorzystać w poprzednim postępowaniu. W sprawie brak zatem oparcia skargi na którejkolwiek ustawowej przesłance wznowienia, o których mowa w art. 271 pkt 1 i 2, art. 272 § 1, art. 273 § 1 p.1 i 2, § 2 i § 3, art. 274 ppsa. Brak ustawowej podstawy wznowienia stanowi obowiązek odrzucenia skargi o wznowienie postępowania, bez potrzeby czynienia dalszych ustaleń, stąd zgodnie z art. 280 § 1 ppsa skarga podlegała odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy powołanego przepisu, orzekł jak w sentencji postanowienia.